1. තික වග‍්ගො

6. 1. 1.

[රාග සූත්‍රය]

[සැවැත්නිදාන යි]

1. මහණෙනි, මෙ ධර්‍මයෝ තිදෙනෙකි, කවර තිදෙනෙක යත්:

රාගය හා ද්වේෂය හා මෝහය හා යි. මහණෙනි, මෙ ධර්‍මයෝ තිදෙන යි.

මහණෙනි, මෙ තුන් දහමුන්ගේ ප්‍රහාණය සඳහා ධර්‍මයෝ තිදෙනෙක් වැඩියයුතු වෙත්. කවර තුන් දෙනෙක යත්:

රාගයාගේ ප්‍රහාණය පිණිස අශුභය වැඩියයුතු යැ, ද්වේෂයාගේ ප්‍රහාණය පිණිස මෛත්‍රිය වැඩිය යුතුයැ, මෝහයාගේ ප්‍රහාණය පිණිස ප්‍රඥාව වැඩිය යුතු යි.

මහණෙනි, මෙ තුන් දහමුන්ගේ ප්‍රහාණය පිණිස මෙතුන් දහම් වැඩිය යුතු යි.

6. 1. 2.

[දුච්චරිත සූත්‍රය]

[සැවැත්නිදාන යි]

2. මහණෙනි, මෙ ධර්‍මයෝ තිදෙනෙකි. කවර තිදෙනෙක යත්:

කායදුශ්චරිත ය, වචීදුශ්චරිත ය, මනෝදුශ්චරිතය යි. මහණෙනි, මොහු තුන්ධර්‍මයෝ යි.

මහණෙනි, මෙ ත්‍රිවිධ ධර්‍මයන්ගේ ප්‍රහාණය සඳහා ධර්‍මයෝ තිදෙනෙක් වැඩියයුතු වෙත්. කවර තිදෙනෙක යත්:

මහණෙනි, කායදුශ්චරිතයාගේ ප්‍රහාණය සඳහා කායසුචරිතය වැඩිය යුතු යැ, වාග්දුශ්චරිතයාගේ ප්‍රහාණය සඳහා වාක්සුචරිතය වැඩිය යුතු යැ, මනෝදුශ්චරිතයාගේ ප්‍රහාණය සඳහා මනෝසුචරිතය වැඩිය යුතු යි.

මහණෙනි, මේ තුන් දහමුන්ගේ ප්‍රහාණය සඳහා මෙ තුන් ධර්‍මයෝ වැඩිය යුතු වෙත් යයි.

6. 1. 3.

[විතක්ක සූත්‍රය]

[සැවැත්නිදාන යි]

3. මහණෙනි, මෙ දහම්හු තුන්දෙනෙකි. කවර තුන්දෙනෙක යත්:

කාමවිතර්‍කය හා ව්‍යාපාදවිතර්‍කය හා විහිංසාවිතර්‍කය යි. මහණෙනි, මොහු තුන් ධර්‍මයෝ ය.

මහණෙනි, මේ තුන් දහම් පැහීමට තුන් දහමෙක් වැඩිය යුතුය. කවර තුණෙක යත්:

කාමවිතර්‍කයාගේ ප්‍රහාණය සඳහා නෛෂ්ක්‍රම්‍ය විතර්‍කය වැඩියයුතු, ව්‍යාපාද විතර්‍කයාගේ ප්‍රහාණය සඳහා අව්‍යාපාදවිතර්‍කය වැඩිය යුතු, විහිංසාවිතර්‍කයාගේ ප්‍රහාණය සඳහා අවිහිංසාවිතර්‍කය වැඩිය යුතු යි.

මහණෙනි, මෙ ත්‍රිවිධ ධර්‍ම ප්‍රහීණ කිරීමට මෙ ධර්‍මත්‍රය වැඩිය යුතු යයි.

6. 1. 4.

[සඤ්ඤා සූත්‍රය]

[සැවැත්නිදාන යි]

4. මහණෙනි, මෙ දහම් තුණෙකි. කවර තුණෙක යත්:

කාමසංඥා, ව්‍යාපාදසංඥා, විහිංසාසංඥා යි. මහණෙනි, මෙ දහම් තුණ යි.

මහණෙනි, මෙ තුන් දහම් ප්‍රහීණ කිරීම සඳහා ධර්‍ම තුණෙක් වැඩිය යුතු. කවර තුණෙක යත්:

කාමසංඥාවගේ ප්‍රහාණය සඳහා නෛෂ්ක්‍රම්‍යසංඥා වැඩිය යුතු, ව්‍යාපාදසංඥාවගේ ප්‍රහාණය සඳහා අව්‍යාපාද සංඥා වැඩිය යුතු, විහිංසාසංඥාවගේ ප්‍රහාණය සඳහා අවිහිංසාසංඥාව වැඩිය යුතු යි.

මහණෙනි, මෙ ධර්‍මයන් තුන්දෙනා ගේ ප්‍රහාණය සඳහා මෙ තුන් දහම් වැඩියයුතු යයි.

6. 1. 5.

[ධාතු සූත්‍රය]

[සැවැත්නිදාන යි]

5. මහණෙනි, මෙ ධර්‍මයෝ තුන්දෙනෙකි. කවර තුන්දෙනෙක යත්:

කාමධාතු හා ව්‍යාපාදධාතු හා විහිංසාධාතු යි. මහණෙනි, මෙ ධර්‍මයෝ තුන්දෙන යි.

මහණෙනි, මෙ තුන්දහමුන්ගේ ප්‍රහාණය සඳහා දහම් තිදෙනෙක් වැඩිය යුතු ය. කවර තිදෙනෙක යත්:

කාමධාතුහුගේ ප්‍රහාණය සඳහා නෙක්ඛම්මධාතුව වැඩියයුතු යැ, ව්‍යාපාදධාතුහුගේ ප්‍රහාණය සඳහා අව්‍යාපාදධාතුව වැඩිය යුතු යැ, විහිංසාධාතුහුගේ ප්‍රහාණය සඳහා අවිහිංසාධාතුව වැඩිය යුතුයි.

මහණෙනි, මෙ දහම් තිදෙනාගේ ප්‍රහාණය සඳහා මෙ දහම් තිදෙන වැඩිය යුත්තාහ යි.

6. 1. 6.

[අස්සාද සූත්‍රය]

[සැවැත්නිදාන යි]

6. මහණෙනි, මෙ දහම්හු තිදෙනෙකි. කවර තිදෙනක යත්:

ආස්වාද (ශාශ්වත) දෘෂ්ටිය හා ආත්මානු (සත්කාය) දෘෂ්ටිය හා මිථ්‍යාදෘෂ්ටි (දෙසැටමිසදිටු) යි. මහණෙනි, මෙ දහම් තිදෙන ය.

මෙ ධර්‍මයන් තිදෙන ප්‍රහීණ කරණු සඳහා ධර්‍මයෝ තිදෙනෙක් වැඩිය යුතු. කවර තිදෙනෙක යත්:

ආස්වාදදෘෂ්ටිහුගේ ප්‍රහාණය සඳහා අනිත්‍යසංඥා වැඩිය යුතු ය. ආත්මානුදෘෂ්ටිහුගේ ප්‍රහාණය සඳහා අනාත්මසංඥා වැඩිය යුතු යැ, මිථ්‍යාදෘෂ්ටිහුගේ ප්‍රහාණය සඳහා මාර්‍ග සම්‍යග්දෘෂ්ටිය වැඩිය යුතු යි.

මහණෙනි, මෙ තුන් දහමුන්ගේ ප්‍රහාණය සඳහා මෙ තුන් දහම්හු වැඩිය යුත්තාහ යි.

6. 1. 7.

[අරති සූත්‍රය]

[සැවැත්නිදාන යි]

7. මහණෙනි, මෙ දහම්හු තිදෙනෙකි. කවර තිදෙනෙක යත්:

අරති හා විහිංසා හා අධම්මචරියා යි. මහණෙනි, මෙ දහම් තිදෙන ය.

මහණෙනි, මෙ දහම් තුණ ප්‍රහීණ කිරීමට දහම් තුණක් වැඩිය යුතු. කවර තුණෙක යත්:

අරතිහුගේ ප්‍රහාණය සඳහා මුදිතා වැඩිය යුතු ය. විහිංසාවගේ ප්‍රහාණය සඳහා අවිහිංසාව වැඩිය යුතු ය. අධර්‍මචර්‍ය්‍යාවගේ ප්‍රහාණය සඳහා ධර්‍මචර්‍ය්‍යාව වැඩියයුතු.

මහණෙනි, මෙ දහම් තිදෙනගේ ප්‍රහාණය සඳහා මෙ දහම් තිදෙන වැඩිය යුත්තාහ යි.

6. 1. 8.

[අසන්තුට්ඨිතා සූත්‍රය]

[සැවැත්නිදාන යි]

8. මහණෙනි, මෙ ධර්‍මයෝ තිදෙනෙකි. කවර තිදෙනක යත්:

අසන්තුට්ඨිතා ය, අසම්පජඤ්ඤ ය, මහිච්ඡතා යි. මහණෙනි, මෙ ධර්‍මයෝ තුන්දෙනා යි.

මහණෙනි, මෙ දහම් තිදෙනාගේ ප්‍රහාණය සඳහා දහම් තිදෙනෙක් වැඩියයුත්තාහ. කවර තිදෙනෙක යත්:

අසන්තුෂ්ටියගේ ප්‍රහාණය පිණිස සන්තුෂ්ටිතාව වැඩියයුතු, අසම්ප්‍රජන්‍යයාගේ ප්‍රහාණය පිණිස සම්ප්‍රජන්‍යය වැඩියයුතු, මහේච්ඡතාවගේ ප්‍රහාණය පිණිස අල්පේච්ඡතාව (ඉච්ඡා නැතිබව) වැඩියයුතු.

මහණෙනි, මෙ තුන් ධර්‍මයන් ප්‍රහීණ කිරීමට මෙ තුන් ධර්‍මයෝ වැඩිය යුත්තාහ.

6. 1. 9.

[දෝවචස්සතා සූත්‍රය]

[සැවැත්නිදාන යි]

9. මහණෙනි, මෙ දහම් තුණෙකි. කවර තුණෙක යත්:

දෝවචස්සතා ය, පාපමිත්තතා ය, චිත්තයාගේ වික්‍ෂේප ය යි. මහණෙනි, මෙ දහම් තුණ යි.

මහණෙනි, මෙ දහම් තුණ පහනු සඳහා දහම් තුණෙක් වැඩියයුතු. කවර තුණෙක යත්:

දුර්‍වචභාවය දුරු කරණු සඳහා සුවචභාවය වැඩියයුතු, පවිටු මිතුරන් ඇතිබව ප්‍රහීණ කරණු සඳහා කලණමිතුරන් ඇතිබව වැඩියයුතු, චිත්තයාගේ වික්‍ෂේපය දුරලනු සඳහා ආනාපානසතිය වැඩිය යුතු.

මහණෙනි, මෙ තුන්දහමුන්ගේ ප්‍රහාණය සඳහා මෙ තුන්දම වැඩිය යුතුය යි.

6. 1. 10.

[උද්ධච්ච සූත්‍රය]

[සැවැත්නිදාන යි]

10. මහණෙනි, මෙ දහම් තුණෙකි. කවර තුණෙක යත්:

උද්ධච්චය හා අසංවරය හා පමාද යි. මහණෙනි, මෙ දහම් තුණ යි.

මහණෙනි, මෙ තුන් දහම් දුරු කරණු සඳහා දහම් තුණෙක් වැඩිය යුතු ය. කවර තුණෙක යත්:

උද්ධච්චයාගේ ප්‍රහාණය පිණිස සමථය වැඩිය යුතු. අසංවරයාගේ ප්‍රහාණය සඳහා සංවරය වැඩිය යුතු. ප්‍රමාදයාගේ ප්‍රහාණය පිණිස අප්‍රමාදය වැඩිය යුතු යි.

මහණෙනි, මෙ තුන්දහම් ප්‍රහීණ කරණු සඳහා මෙ ධර්‍ම තුණ වැඩිය යුතු යයි.

තික වර්‍ගය.

එහි උද්දානය:

රාග සූත්‍රය, දුච්චරිත සූත්‍රය, විතක්ක සූත්‍රය, සඤ්ඤා සූත්‍රය, ධාතු සූත්‍රය, අස්සාද සූත්‍රය, අරති සූත්‍රය, අසන්තුට්ඨිතා සූත්‍රය, දෝවචස්ස සූත්‍රය, උද්ධච්ච සූත්‍රය දැයි දසයෙකි.