සඞ‍්ඛිත‍්ත ධනසුත‍්තං
7. 1. 1. 5.
7. 1. 1. 5.
[සඞ‍්ඛිත‍්ත ධනසුත‍්තං]
[සඞ්ඛිත්තධන සූත්‍රය]
[සාවත්‍ථිනිදානං]
[සැවැත්නිදාන යි]
5. සත‍්තිමානි භික‍්ඛවෙ, ධනානි. කතමානි සත‍්ත:
5. මහණෙනි, මේ ධන සතෙකි. කවර සතෙක යත්:
සද‍්ධාධනං, සීලධනං, හිරිධනං, ඔත‍්තප‍්පධනං, සුතධනං, චාගධනං, පඤ‍්ඤාධනං.
සද්ධාධන සීලධන හිරිධන ඔත්තප්පධන සුතධන චාගධන පඤ්ඤාධන යි.
ඉමානි ඛො භික‍්ඛවෙ, සත‍්ත ධනානී’ති.
මහණෙනි, මෙ ධන සත යි.
5. සද‍්ධාධනං සීලධනං හිරි ඔත‍්තප‍්පියං ධනං සුතධනං ච චාගො ච පඤ‍්ඤා වෙ සත‍්තමං ධනං.
5. සද්ධාධන ය, සීලධන ය, හිරිධන ය, ඔත්තප්පධන ය, සුතධන ය, චාගධන ය, සත්වැනි වූ ම පඤ්ඤාධන ය යි (ධන) සතෙකි.
6. යස‍්ස එතෙ ධනා අත්‍ථි ඉත්‍ථියා පුරිසස‍්ස වා අදළිද‍්දොති තං ආහු අමොඝං තස‍්ස ජීවිතං.
6. යම් ස්ත්‍රියකට වේවයි පුරුෂයකුට වේවයි මෙ ධන ඇති නම් හේ ‘නො දිළිඳු ය’යි ද ඔහුගේ ජීවිතය නො සිස් ය යි ද කීහු.
7. තස‍්මා සද‍්ධඤ‍්ච සීලඤ‍්ච, පසාදං ධම‍්මදස‍්සනං අනුයුඤ‍්ජෙථ මෙධාවී සරං බුද‍්ධාන සාසනං’ති.
7. එහෙයින් ප්‍රඥා ඇතියේ බුද්ධශාසනය මෙනෙහි කරමින් ශ්‍රද්ධා ද, ශිල ද, ප්‍රසාදය ද, ධර්‍මදර්‍ශනය ද යන මෙහි පුනපුනා යෙදෙන්නේ යී.