දානූපපත්ති සුත‍්තං
8. 1. 4. 5.
8. 1. 4. 5.
දානූපපත්ති සුත‍්තං
දානූපපත්ති සූත්‍රය
[සාවත්‍ථිනිදානං]
[සැවැත්නිදාන යි]
අට‍්ඨිමා භික‍්ඛවෙ දානූපපත‍්තියො කතමා අට‍්ඨ:
මහණෙනි, මේ දානෝපප්‍රාප්තීහු (දානය නිසා වන ඉපදීම්) අට දෙනෙකි. කවර අටෙක් ද යත්:
1. ඉධ භික‍්ඛවෙ එකච‍්චො දානං දෙති සමණස‍්ස වා බ්‍රාහ‍්මණස‍්ස වා අන‍්නං පානං වත්‍ථං යානං මාලාගන්‍ධවිලෙපනං සෙය්‍යාවසථපදීපෙය්‍යං, සො යං දෙති. තං පච‍්චාසිංසති. සො පස‍්සති ඛත‍්තියමහාසාලෙ වා බ්‍රාහ‍්මණමහාසාලෙ වා ගහපතිමහාසාලෙ වා පඤ‍්චහි කාමගුණෙහි සමප‍්පිතෙ සමඞ‍්ගීභූතෙ පරිචාරයමානෙ. තස‍්ස එවං හොති: අහො වතාහං කායස‍්ස භෙදා පරම‍්මරණා ඛත‍්තියමහාසාලානං වා බ්‍රාහ‍්මණමහාසාලානං වා ගහපතිමහාසාලානං වා සහව්‍යතං උපපජ‍්ජෙය්‍යන‍්ති. සො තං චිත‍්තං දහති. තං චිත‍්තං අධිට‍්ඨාති, තං චිත‍්තං භාවෙති. තස‍්ස තං චිත‍්තං හීනෙ විමුත‍්තං උත‍්තරිං අභාවිතං තත්‍රූපපත‍්තියා සංවත‍්තති. කායස‍්ස භෙදා පරම‍්මරණා ඛත‍්තියමහාසාලානං වා බ්‍රාහ‍්මණමහාසාලානං වා ගහපතිමහාසාලානං වා සහව්‍යතං උපපජ‍්ජති. තඤ‍්ච ඛො සීලවතො වදාමි, නො දුස‍්සීලස‍්ස. ඉජ‍්ඣති භික‍්ඛවෙ. සීලවතො චෙතොපණිධි විසුද‍්ධත‍්තා.
1. මහණෙනි, මෙලොව එකෙක් මහණකුට හෝ බමුණකුට අහර පැන් වත් යන් මල්ගඳවිලෙවුන් යහන් නිවෙස් පහන් උවාරණ දන් දෙයි. හෙතෙමේ යමක් දේද, එය නැවත පතයි. හෙතෙමේ පස්කම් ගුණයෙන් ඇලුණු, යුක්ත වූ ඉඳුරන් පිනවනු ලබන ක්‍ෂත්‍රිය මහාසාරයන් හෝ බ්‍රාහ්මණමහාසාරයන් හෝ ගෘහපති මහාසාරයන් හෝ දකී. ඔහුට මෙබඳු සිතෙක් වෙයි: මම කායයාගේ බිඳීමෙන් මරණින් මතු ක්‍ෂත්‍රියමහාසාරයන්ගේ හෝ බ්‍රාහ්මණමහාසාරයන්ගේ හෝ ගෘහපති මහාසාරයන්ගේ හෝ සහවාසයට පැමිණෙන්නෙම් නම් ඉතා යෙහෙක. හේ ඒ සිත තබයි, ඒ සිත ඉටයි, ඒ සිත වඩයි. හීනවූ පස්කම්ගුණයෙහි යෙදුණු ඔහුගේ ඒ සිත මත්තෙහි (මඟපල පිණිස) නොවඩනා ලද්දේ එහි උපත පිණිස පවතී. කාබුන් මරණින් මතු ක්‍ෂත්‍රිය මහාසාරයන් ගේ හෝ බ්‍රාහ්මණමහාසාරයන්ගේ හෝ ගෘහපතිමහාසාරයන්ගේ හෝ සහවාසයට පැමිණේ. එද වනාහි සිල්වත්හට කියමි. දුශ්ශීලහට නො කියමි. මහණෙනි, සිල්වත්හුගේ චිත්තප්‍රණිධිය (සිතපිහිටුවීම) පිරිසුදු බැවින් සමෘද්ධ වෙයි.
2. ඉධ පන භික‍්ඛවෙ, එකච‍්චො දානං දෙති, සමණස‍්ස වා බ්‍රාහ‍්මණස‍්ස වා අන‍්නං පානං වත්‍ථං යානං මාලාගන්‍ධවිලෙපනං සෙය්‍යාවසථපදීපෙය්‍යං, සො යං දෙති තං පච‍්චාසිංසති, තස‍්ස සුතං හොති: චාතුම‍්මහාරාජිකා දෙවා දීඝායුකා වණ‍්ණවන‍්තො සුඛබහුලාති. තස‍්ස එවං හොති: අහොවතාහං කායස‍්ස භෙදා පරම‍්මරණා චාතුම‍්මහාරාජිකානං දෙවානං සහව්‍යතං උපපජ‍්ජෙය්‍යන‍්ති. සො තං චිත‍්තං දහති. තං චිත‍්තං අධිට‍්ඨාති. තං චිත‍්තං භාවෙති. තස‍්ස තං චිත‍්තං හීනෙ විමුත‍්තං උත‍්තරිං අභාවිතං තත්‍රූපපත‍්තියා සංවත‍්තති, කායස‍්ස භෙදා පරම‍්මරණා චාතුම‍්මහාරාජිකානං දෙවානං සහව්‍යතං උපපජ‍්ජති. තඤ‍්ච ඛො සීලවතො වදාමි, නො දුස‍්සීලස‍්ස, ඉජ‍්ඣති භික‍්ඛවෙ සීලවතො චෙතොපණිධි විසුද‍්ධත‍්තා.
2. මහණෙනි, මේ ලෝකයෙහි එකෙක් මහණකුට හෝ බමුණකුට හෝ ආහාර පැන් වත් යන් මල්ගඳවිලෙවුන් යහන් නිවෙස් පහන් උවාරණ දන්දෙයි. හෙතෙමේ යමක් දේ ද, එය නැවත පතයි. ඔහු විසින් (මෙසේ) අසනලද්දේ වෙයි: චාතුම්මහාරාජික දෙව්ලොව දෙවියෝ දීර්‍ඝායුෂකයෝ ය, වර්‍ණවත්හු ය, සැපබහුල කොට ඇත්තෝ ය. ඔහුට මෙබඳු සිතෙක් වෙයි: මම් කාබුන් මරණින් මතු සිවුමහරජයෙහි දෙවියන්ගේ සහවාසයට පැමිණෙන්නෙම් නම් ඉතා යෙහෙකැයි. හේ ඒ සිත තබයි, ඒ සිත ඉටයි, ඒ සිත වඩයි. ඔහුගේ ඒ සිත හීන වූ පස්කම් ගුණයෙහි යෙදුණේ මත්තෙහි නොවඩනා ලද්දේ එහි උපත පිණිස පවතී. කාබුන් මරණින් මත්තෙහි සිවුමහරජයෙහි දෙවියන්ගේ සහවාසයට පැමිණේ. එද වනාහි සිල්වත්හට කියමි, දුශ්ශීලහට නො කියමි. මහණෙනි, සිල්වත්හුගේ චිත්තප්‍රණිධිය පිරිසුදු බැවින් සමෘද්ධ වෙයි.
3-7 ඉධ පන භික‍්ඛවෙ, එකච‍්චො දානං දෙති, සමණස‍්ස වා බ්‍රාහ‍්මණස‍්ස වා අන‍්නං පානං වත්‍ථං යානං මාලාගන්‍ධවිලෙපනං සෙය්‍යාවසථපදීපෙය්‍යං. සො යං දෙති තං පච‍්චාසිංසති. තස‍්ස සුතං හොති: තාවතිංසා දෙවා -පෙ- යාමා දෙවා -පෙ- තුසිතා දෙවා - නිම‍්මාණරතී දෙවා - පරනිම්මිතවසවත්තී දෙවා - දීඝායුකා වණ‍්ණවන‍්තො සුඛබහුලාති. තස‍්ස එවං හොති: අහොවතාහං කායස‍්ස භෙදා පරම‍්මරණා පරනිම‍්මිතවසවත‍්තීනං දෙවානං සහව්‍යතං උපපජ‍්ජෙය්‍යන‍්ති. සො තං චිත‍්තං දහති. තං චිත‍්තං අධිට‍්ඨාති. තං චිත‍්තං භාවෙති. තස‍්ස තං චිත‍්තං හීනෙ විමුත‍්තං උත‍්තරිං අභාවිතං තත්‍රූපපත‍්තියා සංවත‍්තති. කායස‍්ස භෙදා පරම‍්මරණා පරනිම‍්මිතවසවත‍්තීනං දෙවානං සහව්‍යතං උපපජ‍්ජති. තඤ‍්ච ඛො සීලවතො වදාමි නො දුස‍්සීලස‍්ස, ඉජ‍්ඣති භික‍්ඛවෙ සීලවතො චෙතොපණිධි විසුද‍්ධත‍්තා.
3-7 මහණෙනි, මේ ලෝකයෙහි එකෙක් මහණකුට හෝ බමුණකුට හෝ අහර පැන් වත් යන් මල්ගඳවිලෙවුන් යහන් නිවෙස් පහන් දන් දෙයි. යමක් දේද, එය නැවත පතයි, ඔහු විසින් මෙසේ අසන ලද්දේ වෙයි: තාවතිංස දෙවියෝ ... යාම දෙවියෝ ... තුසිත දෙවියෝ ... නිම්මාරණරතී දෙවියෝ ... පරනිම්මිතවසවත්තී දෙවියෝ දීර්‍ඝායුෂ්කයෝ ය. වර්‍ණවත්හු ය, සැප බහුල කොට ඇත්තෝ යි. ඔහුට මෙබඳු සිතෙක් වෙයි: මම කාබුන් මරණින් මතු පරනිර්මිතවශවර්තී දෙවියන්ගේ සමවාසයට යන්නෙම් නම් ඉතා යෙහෙකි. හේ ඒ සිත තබයි. ඒ සිත ඉටයි. ඒ සිත වඩයි. හීන වූ පස්කම් ගුණයෙහි යෙදුණු ඔහුගේ ඒ සිත මත්තෙහි නො වඩනා ලද්දේ එහි උපත පිණිස පවතී. කාබුන් මරණින් මතු පරනිර්මිතවශවර්තී දෙවියන්ගේ සහවාසයට පැමිණේ. එද සිල්වත්හට කියමි. දුශ්ශීලහට නො කියමි. මහණෙනි, සිල්වත්හුගේ චිත්තප්‍රණිධිය සමෘද්ධ වේ. පිරිසුදු බැවිනි.
8. ඉධ පන භික‍්ඛවෙ, එකච‍්චො දානං දෙති. සමණස‍්ස වා බ්‍රාහ‍්මණස‍්ස වා අන‍්නං පානං වත්‍ථං යානං මාලාගන්‍ධවිලෙපනං සෙය්‍යාවසථපදීපෙය්‍යං. සො යං දෙති තං පච‍්චාසිංසති. තස‍්ස සුතං හොති: බ්‍රහ‍්මකායිකා දෙවා දීඝායුකා වණ‍්ණවන‍්තො සුඛබහුලාති. තස‍්ස එවං හොති: අහොවතාහං කායස‍්ස භෙදා පරම‍්මරණා බ්‍රහ‍්මකායිකානං දෙවානං සහව්‍යතං උපපජ‍්ජෙය්‍යන‍්ති. සො තං චිත‍්තං දහති. තං චිත‍්තං අධිට‍්ඨාති. තං චිත‍්තං භාවෙති. තස‍්ස තං චිත‍්තං හීනෙ විමුත‍්තං උත‍්තරිං අභාවිතං තත්‍රූපපත‍්තියා සංවත‍්තති. කායස‍්ස භෙදා පරම‍්මරණා බ්‍රහ‍්මකායිකානං දෙවානං සහව්‍යතං උපපජ‍්ජති. තඤ‍්ච ඛො සීලවතො වදාමි, නො දුස‍්සීලස‍්ස, වීතරාගස‍්ස නො සරාගස‍්ස. ඉජ‍්ඣති භික‍්ඛවෙ සීලවතො චෙතොපණිධි වීතරාගත‍්තා. ඉමා ඛො භික‍්ඛවෙ, අට‍්ඨදානූපපත‍්තියොති.
8. මහණෙනි, මේ ලෝකයෙහි එකෙක් මහණකුට හෝ බමුණකුට හෝ අහර පැන් වත් යන් මල්ගඳවිලෙවුන් යහන් නිවෙස් පහන් උවාරණ දන් දෙයි. හේ යමක් දේ නම් එය නැවත පතයි. බ්‍රහ්මකායික දෙවියෝ දීර්‍ඝායුෂකයෝ ය. වර්‍ණවත්හු ය. සැපබහුල කොට ඇත්තෝ යි, ඔහු විසින් අසන ලද්දේ වෙයි. ඔහුට මෙබඳු සිතෙක් වෙයි: මම කාබුන් මරණින් මතු බ්‍රහ්මකායික දෙවියන්ගේ සහවාසයට පැමිණෙන්නෙම් නම් ඉතා යෙහෙකැ යි, හෙතෙමේ ඒ සිත තබයි. ඒ සිත ඉටයි. ඒ සිත වඩයි. හීනවූ පස්කම්ගුණයෙහි යෙදුණු ඔහුගේ ඒ සිත මත්තෙහි නො වඩනා ලද්දේ එහි උපත පිණිස පවතී. කාබුන් මරණින් මතු බ්‍රහ්මකායික දෙවියන්ගේ සහවාසයට පැමිණේ. එද සිල්වත්හට කියමි. දුශ්ශීලහට නො කියමි. වීතරාගයාහට කියමි. සරාගයාහට නො කියමි. මහණෙනි, සිල්වත්හුගේ චිත්තප්‍රණිධිය සමෘද්ධ වේ. පහවූ රාගය ඇති බැවිනි. මහණෙනි, මේ දානුපපත්ති අටයි.