යෙදුමෙන් කියවන්න

ඨපෙත්‍වා අරියමග‍්ගන‍්ති කථා

17. 5.

17. 5.

ඨපෙත්‍වා අරියමග‍්ගන‍්ති කථා.

ඨපෙත්‍වා අරියමග්ගන්ති කථා

[‘ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය දුඃඛනිරෝධගාමිනීප්‍රතිපදා යැයි කියනලද සෙයින් ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය තබා අවශේෂ සංස්කාරයෝ දුඃඛයහ’යි හේතුවාදීන් සෙයින් ලබ්ධි ගත්තවුන්ගේ වාද බිඳුනට ‘ඨපෙත්‍වා අරියමග්ගන්ති කථා’ එයි.]

1. ස. පු: ඨපෙත්‍වා අරියමග‍්ගං අවසෙසා සඞ‍්ඛාරා දුක‍්ඛා’ති.

1. ස. පු: ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය තබා අවශේෂ සංස්කාරයෝ දුඃඛ වෙත් ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: දුක‍්ඛසමුදයොපි දුක‍්ඛො’ති.

ස. අනු: දුඃඛසමුදයත් දුඃඛ වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

2. ස. පු: දුක‍්ඛසමුදයොපි දුක‍්ඛො’ති.

2. ස. පු: දුඃඛසමුදයත් දුඃඛ වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: තීණෙව අරියසච‍්චානී’ති.

ස. අනු: ආර්‍ය්‍යසත්‍යයෝ තිදෙනෙක් මැ වෙත් ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

3. ස. පු: තීණෙව අරියසච‍්චානීති.

3. ස. පු: ආර්‍ය්‍යසත්‍යයෝ තිදෙනෙක් මැ වෙත් ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: නනු චත‍්තාරි අරියසච‍්චානි වුත‍්තානි භගවතා: “දුක‍්ඛං දුක‍්ඛසමුදයො දුක‍්ඛනිරොධො දුක‍්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදා”ති.

ස. අනු: භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් “දුඃඛ යැ දුඃඛසමුදය යැ දුඃඛනිරෝධ යැ දුඃඛනිරෝධගාමිනීප්‍රතිපදා යැ” යි සතර සත්‍ය කෙනෙක් වදාරන ලද්දාහු නො?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. ඨ: හඤ‍්චි චත‍්තාරි අරියසච‍්චානි වුත‍්තානි භගවතා: දුක‍්ඛං දුක‍්ඛසමුදයො දුක‍්ඛනිරොධො දුක‍්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදා,

ස. ඨ: ඉදින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් “දුඃඛ යැ දුඃඛසමුදය යැ දුඃඛනිරෝධ යැ දුඃඛනිරෝධගාමිනීප්‍රතිපදා යැ” යි සතර සත්‍ය කෙනෙක් මැ වදාරන ලද වෙත් නම්,

ස. පා: නො ච වත රෙ වත‍්තබ‍්බෙ: “තීණෙව අරියසච‍්චානී”ති.

ස. පා: භවත ‘ආර්‍ය්‍යසත්‍යයෝ තිදෙනෙක් මැ වෙතී’ යි නො කියැයුතු මැ යැ.

4. ස. පු: දුක‍්ඛසමුදයො’පි දුක‍්ඛො’ති.

4. ස. පු: දුඃඛසමුදයත් මැ දුඃඛ වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. පු: කෙනට‍්ඨෙනාති.

ස. පු: කවර අරුතින් වේ ද?

ප. වි: අනිච‍්චට‍්ඨෙනාති.

ප. වි: අනිත්‍යාර්‍ත්‍ථයෙන් වෙයි.

ස. අනු: අරියමග‍්ගො අනිච‍්චො’ති.

ස. අනු: ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය අනිත්‍ය වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අරියමග‍්ගො දුක‍්ඛො’ති.

ස. අනු: ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය දුඃඛ වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

5. ස. පු: අරියමග‍්ගො අනිච‍්චො, සො ච න දුක‍්ඛොති.

5. ස. පු: ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය අනිත්‍ය වේ ද, එ ද දුඃඛ නො වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: දුක‍්ඛසමුදයො අනිච‍්චො, සො ච න දුක‍්ඛො’ති.

ස. අනු: දුඃඛසමුදය අනිත්‍ය වේ ද, එ ද දුඃඛ නො වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

6. ස. පු: දුක‍්ඛසමුදයො අනිච‍්චො, සො ච දුක‍්ඛො’ති.

6. ස. පු: දුඃඛසමුදය අනිත්‍ය වේ ද, එ ද දුඃඛ වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අරියමග‍්ගො අනිච‍්චො, සො ච දුක‍්ඛො’ති.

ස. අනු: ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය අනිත්‍ය වේ ද, එ ද දුඃඛ වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

7. ප. පු: න වත‍්තබ‍්බං ඨපෙත්‍වා අරියමග‍්ගං අවසෙසා සඞ‍්ඛාරා දුක‍්ඛා’ති

7. ප. පු: ‘ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය තබා අවශේෂ සංස්කාරයෝ දුඃඛයහ’ යි නො කියැයුතු වේ ද?

ස. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ස. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ප. අනු: නනු සා දුක‍්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදාති.

ප. අනු: එ දුඃඛනිරෝධගාමිනීප්‍රතිපදා නො?

ස. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ස. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ප. ඨ: හඤ‍්චි සා දුක‍්ඛනිරොධගාමිනී පටිපදා,

ප. ඨ: ඉදින් එ දුඃඛනිරෝධගාමිනීප්‍රතිපදා වූ නම්,

ප. පා: තෙන වත රෙ වත‍්තබ‍්බෙ: “ඨපෙත්‍වා අරියමග‍්ගං අවසෙසා සඞ‍්ඛාරා දුක‍්ඛා”ති.

ප. පා: භවත, එකරුණින් ‘ආර්‍ය්‍යමාර්‍ගය තබා අවශේෂ සංස්කාරයෝ දුඃඛයහ’ යි කියැයුතු මැ යැ.

ඨපෙත්‍වා අරියමග‍්ගන‍්ති කථා නිට‍්ඨිතා.

ඨපෙත්‍වා අරියමග්ගන්ති කථා නිමි.