යෙදුමෙන් කියවන්න

තිරච‍්ඡාන කථා

20. 4.

20. 4.

තිරච‍්ඡාන කථා.

තිරච්ඡාන කථා

[දෙවියන් කෙරෙහි ඓරාවණ ආදි දිව්‍යපුත්‍රයෝ හස්තිර්‍වණ අශ්වර්‍වණ විකුර්‍වණ කෙරෙති. එහි තිරිසන්ගතයෝ නැත. යම් කෙනකුන්ට තිරිසන්වනින් සිටි දිව්‍යපුත්‍රයන් දැක ‘දෙව්ලොවැ තිරිසන්ගිය සත්ත්‍වයෝ ඇතැ’යි අන්‍ධකනිකායවාසීනට සෙයින් ලබ්ධි ඇත් ද උන්ගේ වාද බිඳුනට ‘තිරච්ඡානකථා’ එයි.]

1. ස. පු: අත්‍ථි දෙවෙසු තිරච‍්ඡානගතා’ති.

1. ස. පු: දෙව්ලොවැ තිරිසන්ගිය සත්ත්‍වයෝ ඇද්ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අත්‍ථි තිරච‍්ඡානගතෙසු දෙවා’ති.

ස. අනු: තිරිසන්ගිය සත්ත්‍වයන් කෙරෙහි දෙවියෝ ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

2. ස. පු: අත්‍ථි දෙවෙසු තිරච‍්ඡානගතා’ති.

2. ස. පු: දෙව්ලොවැ තිරිසන්ගිය සත්ත්‍වයෝ ඇද්ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: දෙවලොකො තිරච‍්ඡානයොනී’ති.

ස. අනු: දෙව්ලොවැ තිරිසන් යෝනි ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

3. ස. පු: අත්‍ථි දෙවෙසු තිරච‍්ඡානගතා’ති.

3. ස. පු: දෙවියන් කෙරෙහි තිරිසන්ගතයෝ ඇද්ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අත්‍ථි තත්‍ථ කීටා පටඞ‍්ගා මකසා මක‍්ඛිකා අහී විච‍්ඡිකා සතපදී ගණ‍්ඩුප‍්පාදා’ති.

ස. අනු: එහි කුරුමිණියෝ පළගැටියෝ මදුරුවෝ මැස්සෝ සපුසු නුහුසුවො සියපාහු ගඬවිල්හු ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

4. ප. පු: නත්‍ථි දෙවෙසු තිරච‍්ඡානගතා’ති.

4. ප. පු: දෙවියන් කෙරෙහි තිරශ්චීනගතයෝ නැද්ද?

ස. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ස. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ප. අනු: නනු අත්‍ථි තත්‍ථ එරාවණො නාම හත්‍ථිනාගො, සහස‍්සයුත‍්තං දිබ‍්බං යානන‍්ති.

ප. අනු: එහි ඓරාවණ නම් හස්තිරාජයෙක්, සහස්‍රයුක්ත දිව්‍යයානයෙක් ඇත් නො?

ස. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ස. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ප. ඨ: හඤ‍්චි අත්‍ථි තත්‍ථ එරාවණො නාම හත්‍ථිනාගො, සහස‍්සයුත‍්තං දිබ‍්බං යානං,

ප. ඨ: ඉදින් එහි ඓරාවණ නම් හස්තිරාජයෙක්, සහස්‍රයුක්ත දිව්‍යයානයෙක් ඇත් නම්,

ප. පා: තෙන වත රෙ වත‍්තබ‍්බෙ ‘අත්‍ථි දෙවෙසු තිරච‍්ඡානගතා”ති.

ප. පා: භවත, එකරුණින් ‘දෙවියන් කෙරෙහි තිරශ්චීනගතයෝ ඇත.’

5. ස. පු: අත්‍ථි දෙවෙසු තිරච‍්ඡානගතා’ති.

5. ස. පු: දෙවියන් කෙරෙහි තිරශ්චීනගතයෝ නැද්ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අත්‍ථි තත්‍ථ හත්‍ථිබන්‍ධා අස‍්සබන්‍ධා යාවසිකා කාරණිකා භත‍්තකාරකා’ති.

ප. අනු: එහි ඇත්ගොවුවෝ අස්ගොවුවෝ හස්ති ආදීන්ට යව (තණාදිය) දෙන්නෝ හස්තිදමනාදී කම් කරන්නෝ හස්ති ආදින්ට බත් පිසන්නෝ ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

ස. පා: තෙන හි “නත්‍ථි දෙවෙසු තිරච‍්ඡානගතා”ති.

ස. පා: එකරුණින් ‘දෙවියන් කෙරෙහි තිරශ්චීනගතයෝ නැත.’

තිරච‍්ඡාන කථා නිට‍්ඨිතා.

තිරච්ඡාන කථා නිමි.