යෙදුමෙන් කියවන්න

ධම‍්ම කථා

21. 7.

21. 7.

ධම‍්ම කථා.

ධම්ම කථා

[රූපාදිය රූපාදි ස්වභාවයෙන් නියත වෙයි. ස්වභාවය නො පියයි. එහෙයින් ‘හැම ධර්‍මයෝ නියතයහ’ යි අන්‍ධක නිකායවාසීන් - සමහර උත්තරාපථකයන් සෙයින් ලබ්ධි ගත්තාහු ඇත. උන්ගේ වාද බිඳුනට ‘ධම්ම කථා’ එයි.]

1. ස. පු: සබ‍්බෙ ධම‍්මා නියතා’ති.

1. ස. පු: හැම දහම්හු නියත වෙත් ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: මිච‍්ඡත‍්තනියතා’ති.

ස. අනු: මිථ්‍යාත්‍ව වශයෙන් නියත වෙත් ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

ස. අනු: නත්‍ථි අනියතො රාසී’ති.

ස. අනු: අනියත රාශියෙක් නැද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

ස. අනු: නනු අත්‍ථි අනියතො රාසී’ති.

ස. අනු: අනියත රාශියෙක් ඇත් නො?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. ඨ: හඤ‍්චි අත්‍ථි අනියතො රාසි,

ස. ඨ: ඉදින් අනියත රාශියෙක් ඇත් නම්,

ස. පා: නො ච වත රෙ වත‍්තබ‍්බෙ “සබ‍්බෙ ධම‍්මා නියතා”ති.

ස. පා: භවත ‘හැම දහම්හු නියත වෙති’ යි නො කියැයුතු මැ යැ.

2. ස. පු: සබ‍්බෙ ධම‍්මා නියතා’ති.

2. ස. පු: හැම දහම්හු නියත වෙත් ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: නනු තයො රාසී වුත‍්තා භගවතා: මිච‍්ඡත‍්තනියතො රාසි, සම‍්මත‍්තනියතො රාසි, අනියතො රාසී’ති.

ස. අනු: භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින්: මිථ්‍යාත්‍වනියතරාශි යැ සම්‍යකත්‍වනියතරාශි යැ අනියතරාශි යැ යි තුන් රාශියෙක් වදාරනලද නො?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. ඨ: හඤ‍්චි තයො රාසී වුත‍්තා භගවතා: මිච‍්ඡත‍්ත නියතො රාසි, සම‍්මත‍්තනියතො රාසි, අනියතො රාසී’ති.

ස. ඨ: ඉදින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින්: මිථ්‍යාත්‍වනියතරාශි යැ සම්‍යක්ත්‍වනියතරාශි යැ අනියතරාශි යැ යි තුන්රාශියෙක් වදාරන ලද වී නම්,

ස. පා: නො ච වත රෙ වත‍්තබ‍්බෙ “සබ‍්බෙ ධම‍්මා නියතා”ති.

ස. පා: භවත ‘හැම ධර්‍මයෝ නියතයහ’ යි නො කියැයුතු මැ යැ.

3. ස. පු: රූපං රූපට‍්ඨෙන නියතන‍්ති.

3. ස. පු: රූපය රූපස්වභාවයෙන් නියත වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: මිච‍්ඡත‍්තනියතන‍්ති.

ස. අනු: මිථ්‍යාත්‍වනියත වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

ස. අනු: සම‍්මත‍්තනියතන‍්ති.

ස. අනු: සම්‍යක්ත්‍වනියත වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

4. ස. පු: වෙදනා -පෙ- සඤ‍්ඤා -පෙ- සඞ‍්ඛාරා -පෙ- විඤ‍්ඤාණා විඤ‍්ඤාණට‍්ඨෙන නියතන‍්ති.

4. ස. පු: වේදනා … සංඥා … සංස්කාර … විඥානය විඥාන ස්වභාවයෙන් නියත වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: මිච‍්ඡත‍්තනියතන‍්ති.

ස. අනු: මිථ්‍යාත්‍ව වශයෙන් නියත වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

ස. අනු: සම‍්මත‍්තනියතන‍්ති.

ස. අනු: සම්‍යක්ත්‍ව වශයෙන් නියත වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

5. ප. පු: න වත‍්තබ‍්බං ‘රූපං රූපට‍්ඨෙන නියතං -පෙ- වෙදනා -පෙ- සඤ‍්ඤා -පෙ- සඞ‍්ඛාරා -පෙ- විඤ‍්ඤාණං විඤ‍්ඤාණට‍්ඨෙන නියත”න‍්ති.

5. ප. පු: “රූපය රූප ස්වභාවයෙන් නියත වෙයි … වේදනා සංඥා ... සංස්කාරයෝ … විඥානය විඥාන ස්වභාවයෙන් නියත වේ” යයි නො කියැයුතු වේ ද?

ස. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ස. පටිඤ්‍ඤා: එසේ යැ.

ප. අනු: රූපං හොති, වෙදනා හොති, සඤ‍්ඤා හොති, සඞ‍්ඛාරා හොන‍්ති, විඤ‍්ඤාණං හොති, වෙදනා -පෙ- සඤ‍්ඤා -පෙ- සඞ‍්ඛාරා -පෙ- විඤ‍්ඤාණං -පෙ- රූපං හොති, වෙදනා හොති, සඤ‍්ඤා හොති, සඞ‍්ඛාරා හොන‍්තී”ති.

ප. අනු: රූප වේ ද, වේදනා වේ ද, සංඥා වේ ද, සංස්කාර වෙත් ද, විඥාන වේ ද; වේදනා … සංඥා … සංස්කාර … විඥාන … රූප වේ ද? වේදනා වේ ද? සංඥා වේ ද? සංස්කාර වෙත් ද?

ස. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ස. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ ...

ප. පටි: තෙන හි රූපං රූපට‍්ඨෙන නියතං, වෙදනා -පෙ- සඤ‍්ඤා -පෙ- සඞ‍්ඛාරා -පෙ- විඤ‍්ඤාණං විඤ‍්ඤාණට‍්ඨෙන නියතන‍්ති.

ප. පා: එකරුණින් රූපය රූපස්වභාවයෙන් නියත වෙයි. වේදනා … සංඥා ... සංස්කාර … විඥානය විඥාන ස්වරූපයෙන් නියත වේ.

ධම‍්ම කථා නිට‍්ඨිතා.

ධම්ම කථා නිමි.