යෙදුමෙන් කියවන්න

ආරුප‍්පකථා

6. 4.

6. 4.

ආරුප‍්පකථා

ආරුප්පකථා

[‘සතර ආරූප්‍යයෝ ආනෙඤ්ජ වෙති’ යි වදාළ වචන නිසා එහැම ධර්‍මයෝ අසංස්කෘත වෙති යි ලබ්ධි ගත්තවුන්ගේ වාද බිඳුනට ආරුප්පකථා එයි.]

1. ස. පු: ආකාසානඤ‍්චායතනං අසඞ‍්ඛතන‍්ති.

1. ස. පු: ආකාසානඤ්චායතනය අසංස්කෘත වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: නිබ‍්බානං තාණං ලෙණං සරණං පරායනං අච‍්චුතං අමතන‍්ති.

ස. අනු: නිර්‍වාණය ත්‍රාණ, ලෙණ, සරණ, පරායණ අච්‍යුත, අමෘත වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

2. ස. පු: ආකාසානඤ‍්චායතනං අසඞ‍්ඛතන‍්ති.

2. ස. පු: ආකාසානඤ්චායතනය අසංස්කෘත වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: ද‍්වෙ අසඞ‍්ඛතානී’ති.

ස. අනු: අසංස්කෘතයෝ දෙදෙනෙක් ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

3. ස. පු: ද‍්වෙ අසඞ‍්ඛතානී’ති.

3. ස. පු: අසංස්කෘතයෝ දෙදෙනෙක් ඇද්ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: ද‍්වෙ තාණානි -පෙ- අන‍්තරිකාවා’ති.

ස. අනු: ත්‍රාණයෝ දෙදෙනෙක් … අන්තරිකාවෝ දෙදෙනෙක් ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

4. ස. පු: ආකාසානඤ‍්චායතනං අසඞ‍්ඛතන‍්ති.

4. ස. පු: ආකාසානඤ්චායතනය අසංස්කෘත වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: ආකාසානඤ‍්චායතනං භවො ගති සත‍්තාවාසො සංසාරො යොනි විඤ‍්ඤාණට‍්ඨිති අත‍්තභාවපටිලාභො’ති.

ස. අනු: ආකාසානඤ්චායතනය භව, ගති, සත්ත්‍වාවාස, සංසාර, යෝනි, විඥානස්ථිති, ආත්මභාවප්‍රතිලාභ වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අසඞ‍්ඛතං භවො ගති සත‍්තාවාසො සංසාරො යොනි විඤ‍්ඤාණට‍්ඨිති අත‍්තභාවපටිලාභො’ති.

ස. අනු: අසංස්කෘතය භව, ගති, සත්ත්‍වාවාස, සංසාර, යෝනි, විඥානස්ථිති, ආත්මභාවප්‍රතිලාභ වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

5. ස. පු: අත්‍ථී ආකාසානඤ‍්චායතනූපගං කම‍්මන‍්ති.

5. ස. පු: ආකාසානඤ්චායතනෝපග කර්‍ම ඇද්ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අත්‍ථී අසඞ‍්ඛතූපගං කම‍්මන‍්ති.

ස. අනු: අසංස්කෘතොපග කර්‍ම ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

6. ස. පු: අත්‍ථී ආකාසානඤ‍්චායතනූපගා සත‍්තා’ති.

6. ස. පු: ආකාසානඤ්චායතනෝපග සත්ත්‍වයෝ ඇද්ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අත්‍ථි අසඞ‍්ඛතූපගා සත‍්තා’ති.

ස. අනු: අසංස්කෘතොපග සත්ත්‍වයෝ ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

7. ස. පු: ආකාසානඤ‍්චායතනෙ සත‍්තා ජායන‍්ති, ජීයන‍්ති මීයන‍්ති, චවන‍්ති, උපපජ‍්ජන‍්තී’ති.

7. ස. පු: ආකාසානඤ්චායතනයෙහි සත්ත්‍වයෝ උපදිද්ද, දිරත් ද, මියෙත් ද, ච්‍යුත වෙත් ද, උපප්‍රාප්ත වෙත් ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අසඞ‍්ඛතෙ සත‍්තා ජායන‍්ති, ජීයන‍්ති, මීයන‍්ති, චවන‍්ති, උප‍්පජ‍්ජන‍්තී’ති.

ස. අනු: අසංස්කෘතයෙහි සත්ත්‍වයෝ උපදිද්ද, දිරත් ද, මියෙත් ද, ච්‍යුත වෙත් ද, උපප්‍රාප්ත වෙත් ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

8. ස. පු: ආකාසානඤ‍්චායතනෙ අත්‍ථී වෙදනා සඤ‍්ඤා සංඛාරා විඤ‍්ඤාණන‍්ති.

8. ස. පු: ආකාසානඤ්චායතනයෙහි වේදනා සංඥා සංස්කාර ද? විඥාන ඇද්ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අසඞ‍්ඛතෙ අත්‍ථී වෙදනා සඤ‍්ඤා සඞ‍්ඛාරා විඤ‍්ඤාණන‍්ති.

ස. අනු: අසංස්කෘතයෙහි වේදනා සංඥා සංස්කාර විඥාන ඇද්ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

9. ස. පු: ආකාසානඤ‍්චායතනං චතුවොකාරභවො’ති.

9. ස. පු: ආකාසානඤ්චායතනය චතුවෝකාරභව වේ ද?

ප. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ස. අනු: අසඞ‍්ඛතං චතුවොකාරභවො’ති.

ස. අනු: අසංස්කෘතය චතුවෝකාරභව වේ ද?

ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-

ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …

10. ප. පු: න වත‍්තබ‍්බං: ‘චත‍්තාරො ආරුප‍්පා අසඞ‍්ඛතා’ති.

10. ප. පු: ‘සතර ආරූප්‍යයෝ අසංස්කෘත වෙති’ යි නො කියැයුතු වේ ද?

ස. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ස. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

ප. අනු: නනු චත‍්තාරො ආරුප‍්පා අනෙජා වුත‍්තා භගවතා’ති.

ප. අනු: ‘සතර ආරූප්‍යයෝ අනෙජයෝ යැ’ යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරන ලද්දාහු නො?

ස. පටිඤ‍්ඤා: ආමන‍්තා.

ස. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.

අනු. ඨ: හඤ‍්චි චත‍්තාරො ආරුප‍්පා අනෙජා වුත‍්තා භගවතා,

අනු. ඨ: ඉදින් ‘සතර ආරූප්‍යයෝ අනෙජයෝ යැ’ යි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරන ලද නම්,

අනු. පා: තෙන වත රෙ වත‍්තබ‍්බෙ: ‘චත‍්තාරො ආරුප‍්පා අසඞ‍්ඛතා’ති.

අනු. පා: භවත, එකරුණින් ‘සතර ආරූප්‍යයෝ අසංස්කෘත වෙති’ යි කියැයුතු මැ යැ.

අරුප‍්පකථා නිට‍්ඨිතා.

ආරුප්පකථා නිමි.