ආකාසො සනිදස‍්සනොති කථා
6. 7.
6. 7.
ආකාසො සනිදස‍්සනොති කථා
ආකාසසනිදස්සනකථා
[කෙසිසිදුරු ආදියෙහි ඥානප්‍රවෘත්තිය නිසා හැම අජටාකාසය සනිදර්‍ශන වෙතී - ඇසට පෙණෙති’යි අන්‍ධකයන් සෙයින් ලබ්ධි ගත්තවුන්ගේ වාද බිඳුනට ආකාසසනිදස්සනකථා එයි.]
1. ස. පු: ආකාසො සනිදස‍්සනො’ති.
1. ස. පු: ආකාශය සනිදර්‍ශන වේ ද?
ප. පටිඤ්ඤා: ආමන‍්තා.
ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.
ස. අනු: රූපං රූපායතනං රූපධාතු නීලං පීතකං ලොහිතකං ඔදාතකං චක‍්ඛුවිඤ‍්ඤෙය්‍යං චක‍්ඛුස‍්මිං පටිහඤ‍්ඤති චක‍්ඛුස‍්ස ආපාථං ආගච‍්ඡතී’ති.
ස. අනු: (ආකාශය) රූප, රූපායතන, රූපධාතු, නීල, පීත, ලෝහිත, අවදාත, චක්‍ෂුර්විඥේය වේ ද, චක්‍ෂුස්හි ගැටේ ද, චක්‍ෂුස්හුගේ හමුවට එන්නේ වේ ද?
ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-
ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …
2. ස. පු: ආකාසො සනිදස‍්සනො’ති.
2. ස. පු: ආකාශය සනිදර්‍ශන වේ ද?
ප. පටිඤ්ඤා: ආමන‍්තා.
ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.
ස. අනු: චක‍්ඛුඤ‍්ච පටිච‍්ච ආකාසඤ‍්ච උප‍්පජ‍්ජති චක‍්ඛුවිඤ‍්ඤාණන‍්ති.
ස. අනු: චක්‍ෂුසත් ආකාශයත් නිසා චක්‍ෂුර්විඥානය උපදනේ වේ ද?
ප. පටි: න හෙවං වත‍්තබ‍්බෙ -පෙ-
ප. පටි: එසේ නො කියැයුතු යැ …
ස. පු: චක‍්ඛුඤ‍්ච පටිච‍්ච ආකාසඤ‍්ච උප‍්පජ‍්ජති චක‍්ඛුවිඤ‍්ඤාණන‍්ති.
ස. පු: ඇසත් අහසත් නිසා චක්‍ෂුර්විඥානය උපදනේ වේ ද?
ප. පටිඤ්ඤා: ආමන‍්තා.
ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.
ස. අනු: “චක‍්ඛුඤ‍්ච පටිච‍්ච ආකාසඤ‍්ච උප‍්පජ‍්ජති චක‍්ඛුවිඤ‍්ඤාණන‍්ති” අත්‍ථෙ’ව සුත‍්තන‍්තො’ති.
ස. අනු: ‘ඇසත් අහසත් නිසා චක්‍ෂුර්විඥානය උපදී’ යයි සූත්‍රාන්තයෙක් ඇත්තේ මැ වේ ද?
ප. පටි: නත්‍ථී.
ප. පටි: නැත.
ස. අනු: “චක‍්ඛුඤ‍්ච පටිච‍්ච රූපෙ ච උප‍්පජ‍්ජති චක‍්ඛුවිඤ‍්ඤාණන‍්ති” අත්‍ථෙ’ව සුත‍්තන‍්තො’ති.
ස. අනු: “ඇසත් රූපාලම්බනයනුත් නිසා චක්‍ෂුර්විඥානය උපදී” යයි සූත්‍රාන්තයෙක් ඇත්තේ මැ වේ ද?
ප. පටිඤ්ඤා: ආමන‍්තා.
ප. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.
අනු. ඨ: ‘හඤ‍්චි චක‍්ඛුඤ‍්ච පටිච‍්ච රූපෙ ච උප‍්පජ‍්ජති චක‍්ඛුවිඤ‍්ඤාණන‍්ති’ අත්‍ථෙ’ව සුත‍්තන‍්තො,
අනු. ඨ: ඉදින්, ‘ඇසත් රූපයනුත් නිසා චක්‍ෂුර්විඥානය උපදී’ යයි සූත්‍රාන්තයෙක් ඇත්තේ මැ වේ නම්,
අනු. පා: නො ච වත රෙ වත‍්තබ‍්බෙ. චක‍්ඛුඤ‍්ච පටිච‍්ච ආකාසඤ‍්ච උප‍්පජ‍්ජති චක‍්ඛුවිඤ‍්ඤාණන‍්ති.
අනු. පා: භවත, ‘ඇසත් අහසත් නිසා චක්‍ෂුර්විඥානය උපදි’ යයි නො කියැයුතු මැ යැ.
3. ස. පු: න වත‍්තබ‍්බං ‘ආකාසො සනිදස‍්සනො’ති.
3. ප. පු: ආකාශය සනිදර්‍ශන වෙති’ යි නො කියැයුතු වේ ද?
ස. පටිඤ්ඤා: ආමන‍්තා.
ස. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.
ප. අනු: නනු පස‍්සති ද‍්වින‍්නං රුක‍්ඛානං අන‍්තරං ද‍්වින‍්නං ථම‍්භානං අන‍්තරං තාළච‍්ඡිද‍්දං වාතපානච‍්ඡිද‍්දන‍්ති.
ප. අනු: වෘක්‍ෂයන් දෙදෙනකුන්ගේ අන්තරය, ස්තම්භයන් දෙදෙනකුන්ගේ අන්තරය, කෙසිසිද්, වාකවුළුසිද් දක්නේ නො?
ස. පටිඤ්ඤා: ආමන‍්තා.
ස. පටිඤ්ඤා: එසේ යැ.
අනු. ඨ: හඤ‍්චි පස‍්සති ද‍්වින‍්නං රුක‍්ඛානං අන‍්තරං ද‍්වින‍්නං ථම‍්භානං අන‍්තරං තාළච‍්ඡිද‍්දං වාතපානච‍්ඡිද‍්දං,
අනු. ඨ: ඉදින්, දෙරුක් අතුරු, දෙටැම් අතුරු, කෙසිසිද් වාකවුළුසිද් දක්නේ නම්,
අනු. පා: තෙන වත රෙ වත‍්තබ‍්බෙ: ආකාසො සනිදස‍්සනො’ති.
අනු. පා: එකරුණින් භවත ‘ආකාශය සනිදර්‍ශන වෙති’ යි කියැයුතු මැ යැ.
ආකාසො සනිදස‍්සනොතිකථා නිට‍්ඨිතා.
ආකාසසනිදස්සනකථා නිමි.