පඤ‍්හපුච‍්ඡකං
අභිධම‍්මභාජනියං.
අභිධර්‍ම භාජනීය යි.
207. පඤ‍්චක‍්ඛන්‍ධා: රූපක‍්ඛන්‍ධො, වෙදනාක‍්ඛන්‍ධො, සඤ‍්ඤාක‍්ඛන්‍ධො, සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො, විඤ‍්ඤාණක‍්ඛන්‍ධො.
207. ස්කන්‍ධයෝ පස්දෙනෙකි: රූපස්කන්‍ධ යැ, වේදනාස්කන්‍ධ යැ, සංඥාස්කන්‍ධ යැ, සංස්කාරස්කන්‍ධ යැ, විඥානස්කන්‍ධ යි.
208. පඤ‍්චන‍්නං ඛන්‍ධානං කති කුසලා, කති අකුසලා, කති අබ්‍යාකතා, -පෙ- කති සරණා, කති අරණා.
208. පඤ්චස්කන්‍ධයන් අතුරෙහි කෙතෙක් කුශලයෝ ද, කෙතෙක් අකුශලයෝ ද, කෙතෙක් අව්‍යාකෘතයෝ ද, ... කෙතෙක් සරණයෝ ද, කෙතෙක් අරණයෝ ද යත්:
209. රූපක‍්ඛන්‍ධො අව්‍යාකතො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා කුසලා, සියා අකුසලා, සියා අබ්‍යාකතා.
209. රූපස්කන්‍ධය අව්‍යාකෘත යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ කුසල් විය හෙති, අකුසල් විය හෙති, අව්‍යාකෘත විය හෙත්.
ද‍්වෙ ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා සුඛාය වෙදනාය සම‍්පයුත‍්තාතිපි දුක‍්ඛාය වෙදනාය සම‍්පයුත‍්තාතිපි අදුක‍්ඛමසුඛාය වෙදනාය සම‍්පයුත‍්තාතිපි. තයො ඛන්‍ධා සියා සුඛාය වෙදනාය සම‍්පයුත‍්තා, සියා දුක‍්ඛාය වෙදනාය සම‍්පයුත‍්තා, සියා අදුක‍්ඛමසුඛාය වෙදනාය සම‍්පයුත‍්තා.
ස්කන්‍ධයෝ දෙදෙනෙක් සුඛ වේදනාව හා සම්ප්‍රයුක්තයහ යි ද, දුඃඛ වේදනාව හා සම්ප්‍රයුක්තයහ යි ද, උපේක්‍ෂා වේදනාව හා සම්ප්‍රයුක්තයහ යි ද නො කිය යුත්තාහ. ස්කන්‍ධයෝ තිදෙනෙක් සුඛ වේදනාව හා සම්ප්‍රයුක්තයෝ විය හෙති. දුඃඛ වේදනාව හා සම්ප්‍රයුක්තයෝ විය හෙති, උපේක්‍ෂා වේදනාව හා සම්ප්‍රයුක්තයෝ විය හෙත්.
රූපක‍්ඛන්‍ධො නෙවවිපාකනවිපාකධම‍්මධම‍්මො, චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා විපාකා, සියා විපාකධම‍්මධම‍්මා, සියා නෙවවිපාකනවිපාකධම‍්මධම‍්මා.
රූපස්කන්‍ධය නො මැ විපාක වූ විපාක ස්වභාව ධර්‍ම වූයේ නො වෙයි. සතර ස්කන්‍ධයෝ විපාක ද වන්නාහ, විපාක ස්වභාව ධර්‍ම ද වන්නාහ, නො මැ විපාක වූ නො ද විපාක ස්වභාව ධර්‍ම වන්නාහ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො සියා උපාදින‍්නුපාදානියො, සියා අනුපාදින‍්නුපාදානියො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා උපාදින‍්නුපාදානියා, සියා අනුපාදින‍්නුපාදානියා, සියා අනුපාදින‍්නානුපාදානියා.
රූපස්කන්‍ධය උපාදින්නෝපාදානීය ද වන්නේ යැ, අනුපාදින්නෝපාදානීය ද වන්නේ යි. සතර ස්කන්‍ධයෝ උපාදින්නෝපාදානීය ද වන්නාහ, අනුපාදින්නෝපාදානීය ද වන්නාහ, අනුපාදින්න අනුපාදානිය ද වන්නාහ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අසංකිලිට‍්ඨසංකිලෙසිකො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා සංකිලිට‍්ඨසංකිලෙසිකා සියා අසංකිලිට‍්ඨසංකිලෙසිකා, සියා අසංකිලිට‍්ඨඅසංකිලෙසිකා.
රූපස්කන්‍ධය අසංක්ලිෂ්ට සාංක්ලේශික යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ සංකිලිට්ඨ සංකිලේසික ද වන්නාහ, අසංකිලිට්ඨ සංකිලේසික ද වන්නාහ, අසංකිලිට්ඨ අසංකිලේසික ද වන්නාහු ය.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අවිතක‍්කඅවිචාරො, තයො ඛන්‍ධා සියා සවිතක‍්කසවිචාරා, සියා අවිතක‍්කවිචාරමත‍්තා, සියා අවිතක‍්කඅවිචාරා. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා සවිතක‍්කසවිචාරො, සියා අවිතක‍්කවිචාරමත‍්තො, සියා අවිතක‍්කඅවිචාරො, සියා න වත‍්තබ‍්බො සවිතක‍්කසවිචාරොතිපි, අවිතක‍්කවිචාරමත‍්තොතිපි, අවිතක‍්කඅවිචාරොතිපි.
රූපස්කන්‍ධය අවිතර්‍ක අවිචාර යැ. ස්කන්‍ධයෝ තිදෙනෙක් සවිතර්‍ක සවිචාර ද වන්නාහ, අවිතර්‍ක විචාර මාත්‍ර ද වන්නාහ, අවිතර්‍ක අවිචාර ද වන්නාහ, සංස්කාරස්කන්‍ධය සවිතර්‍ක සවිචාර ද වන්නේ යැ, අවිතර්‍ක විචාර මාත්‍ර ද වන්නේ යැ, අවිතර්‍ක අවිචාර ද වන්නේ යැ, සවිතර්‍ක සවිචාර යි ද, අවිතර්‍ක විචාර මාත්‍ර යි ද, අවිතර්‍ක අවිචාර යි ද, නො කිය යුතු වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො පීතිසහගතොතිපි, සුඛසහගතොතිපි, උපෙක‍්ඛාසහගතොතිපි. වෙදනාක‍්ඛන්‍ධො සියා පීතිසහගතො න සුඛසහගතො න උපෙක‍්ඛාසහගතො, සියා න වත‍්තබ‍්බො පීතිසහගතොති. තයො ඛන්‍ධා සියා පීතිසහගතා සියා සුඛසහගතා, සියා උපෙක‍්ඛාසහගතා, සියා න වත‍්තබ‍්බා පීතිසහගතාතිපි, සුඛසහගතාතිපි, උපෙක‍්ඛාසහගතාතිපි.
රූපස්කන්‍ධය ප්‍රීති සහගත යි ද, සුඛ සහගත යි ද, උපේක්‍ෂා සහගත යි ද නො කිය යුත්තේ යැ, වේදනාස්කන්‍ධය ප්‍රීති සහගත වන්නේ යැ, සුඛ සහගත නො වෙයි, උපේක්‍ෂා සහගත නො වේ. ප්‍රීති සහගතැයි නො කිය යුතු වන්නේ යැ, ස්කන්‍ධයෝ තිදෙනෙක් ප්‍රීතිසහගත ද වන්නාහ, සුඛ සහගත ද වන්නාහ, උපේක්‍ෂා සහගත ද වන්නාහ, ප්‍රීති සහගතයහ යි ද, සුඛ සහගතයහ යි ද, උපේක්‍ෂා සහගතයහ යි ද, නො කියයුතු වන්නාහ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො නෙව දස‍්සනෙන න භාවනාය පහාතබ‍්බො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා දස‍්සනෙන පහාතබ‍්බා, සියා භාවනාය පහාතබ‍්බා, සියා නෙවදස‍්සනෙන න භාවනාය පහාතබ‍්බා.
රූපස්කන්‍ධය නො මැ දර්‍ශනයෙන් නො ද භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ දර්‍ශනයෙන් ප්‍රහාතව්‍ය ද වන්නාහ, භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය ද වන්නාහ, නො මැ දර්‍ශනයෙන් නො ද භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො නෙව දස‍්සනෙන න භාවනාය පහාතබ‍්බහෙතුකො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා දස‍්සනෙන පහාතබ‍්බහෙතුකා, සියා භාවනාය පහාතබ‍්බහෙතුකා, සියා නෙව දස‍්සනෙන න භාවනාය පහාතබ‍්බාහෙතුකා.
රූපස්කන්‍ධය නො මැ දර්‍ශනයෙන් නො ද භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය වූ හේතු ඇත්තේ යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ දර්‍ශනයෙන් ප්‍රහාතව්‍ය වූ හේතු ඇත්තාහු ද වන්නාහ, භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය හේතුක ද වන්නාහ, නො මැ දර්‍ශනයෙන් නො ද භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය හේතුක ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො නෙවාචයගාමී නාපචයගාමි. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා ආචයගාමිනො, සියා අපචයගාමිනො, සියා නෙවාචයගාමි නාපචයගාමිනො.
රූපස්කන්‍ධය නො මැ ආචයගාමී වූයේ නො ද අපචයගාමී යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ ආචයගාමී ද වන්නාහ, අපචයගාමී ද වන්නාහ, නො මැ ආචයගාමී නො ද අපචයගාමී ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො නෙවසෙක‍්ඛොනාසෙක‍්ඛො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා, සියා සෙක‍්ඛා, සියා අසෙක‍්ඛා, සියා නෙවසෙක‍්ඛානාසෙක‍්ඛා.
රූපස්කන්‍ධය නො මැ ශෛක්‍ෂ වූයේ නො ද අශෛක්‍ෂ වූයේ යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ ශෛක්‍ෂ ද වන්නාහ, අශෛක්‍ෂ ද වන්නාහ, නො මැ ශෛක්‍ෂ ද නො ද අශෛක්‍ෂ ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො පරිත‍්තො, චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා පරිත‍්තා, සියා මහග‍්ගතා, සියා අප‍්පමාණා.
රූපස්කන්‍ධය පරිත්ත යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ පරිත්ත ද වන්නාහ, මහද්ගත ද වන්නාහ, අප්‍රමාණ ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො, අනාරම‍්මණො, චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා පරිත‍්තාරම‍්මණා සියා මහග‍්ගතාරම‍්මණා, සියා අප‍්පමාණාරම‍්මණා, සියා න වත‍්තබ‍්බා පරිත‍්තාරම‍්මණාති’පි, මහග‍්ගතාරම‍්මණාති’පි, අප‍්පමාණාරම‍්මණාති’පි.
රූපස්කන්‍ධය අනාලම්බන ය. සතර ස්කන්‍ධයෝ පරිත්තාලම්බන ද වන්නාහ, මහද්ගතාලම්බන ද වන්නාහ, අප්‍රමාණාලම්බන ද වන්නාහ, පරිත්තාලම්බන යි ද, මහද්ගතාලම්බන යි ද, අප්‍රමාණාලම්බන යි ද, නො කියයුතු වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො මජ‍්ඣිමො, චත‍්තාරො ඛන්‍ධා, සියා හීනා, සියා මජ‍්ඣිමා, සියා පණීතා.
රූපස්කන්‍ධය මධ්‍යම යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ හීන ද වන්නාහ, මධ්‍යම ද වන්නාහ, ප්‍රණීත ද වන්නාහු ය.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අනියතො, චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා මිච‍්ඡත‍්තනියතා, සියා සම‍්මත‍්තනියතා, සියා අනියතා.
රූපස්කන්‍ධය අනියත යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ මිථ්‍යාත්‍වනියත ද වන්නාහ, සම්‍යක්ත්‍වනියත ද වන්නාහ, අනියත ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අනාරම‍්මණො, චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා මග‍්ගාරම‍්මණා, සියා මග‍්ගහෙතුකා සියා මග‍්ගාධිපතිනො, සියා න වත‍්තබ‍්බා මග‍්ගාරම‍්මණාතිපි මග‍්ගහෙතුකාතිපි මග‍්ගාධිපතිනොතිපි.
රූපස්කන්‍ධය අනාලම්බන යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ මාර්‍ගාලම්බන ද වන්නාහ, මාර්‍ගහේතුක ද වන්නාහ, මාර්‍ගාධිපති ද වන්නාහ. මාර්‍ගාලම්බනහ යි ද, මාර්‍ග හේතුකහ යි ද, මාර්‍ගාධිපතිහ යි ද නො කිය යුතු වන්නාහු යැ.
සියා උප‍්පන‍්නා, සියා අනුප‍්පන‍්නා, සියා උප‍්පාදිනො.
(පඤ්චස්කන්‍ධයෝ) උත්පන්න ද වන්නාහ, අනුත්පන්න ද වන්නාහ, උත්පාදී ද වන්නාහු යැ.
සියා අතීතා, සියා අනාගතා, සියා පච‍්චුප‍්පන‍්නා.
(පඤ්චස්කන්‍ධයෝ) අතීත ද වන්නාහ, අනාගත ද වන්නාහ, ප්‍රත්‍යුත්පන්න ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අනාරම‍්මණො චත‍්තාරො ඛන්‍ධා, සියා අතීතාරම‍්මණා, සියා අනාගතාරම‍්මණා, සියා පච‍්චුප‍්පන‍්නාරම‍්මණා, සියා න වත‍්තබ‍්බා අතීතාරම‍්මණාති’පි අනාගතාරම‍්මණාති’පි පච‍්චුප‍්පන‍්නාරම‍්මණාති’පි.
රූපස්කන්‍ධය අනාලම්බන යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ අතීතාලම්බන ද වන්නාහ, අනාගතාලම්බන ද වන්නාහ, ප්‍රත්‍යුත්පන්නාලම්බන ද වන්නාහ. අතීතාලම්බනහ යි ද අනාගතාලම්බනහ යි ද ප්‍රත්‍යුත්පන්නාලම්බනහ යි ද නො කියයුත්තාහු යැ.
සියා අජ‍්ඣත‍්තා, සියා බහිද‍්ධා, සියා අජ‍්ඣත‍්තබහිද‍්ධා.
(පඤ්චස්කන්‍ධයෝ) අධ්‍යාත්ම ද වන්නාහ, බාහිර ද වන්නාහ, අධ්‍යාත්මබාහිර ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අනාරම‍්මණො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා අජ‍්ඣත‍්තාරම‍්මණා, සියා බහිද‍්ධාරම‍්මණා, සියා අජ‍්ඣත‍්තබහිද‍්ධාරම‍්මණා, සියා න වත‍්තබ‍්බා අජ‍්ඣත‍්තාරම‍්මණාති’පි බහිද‍්ධාරම‍්මණාති’පි අජ‍්ඣත‍්තබහිද‍්ධාරම‍්මණාති’පි.
රූපස්කන්‍ධය අනාලම්බන යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ අධ්‍යාත්මාලම්බන ද වන්නාහ, බාහිරාලම්බන ද වන්නාහ, අධ්‍යාත්මබාහිරාලම්බන ද වන්නාහ. අධ්‍යාත්මාලම්බනහ යි ද, බාහිරාලම්බනහ යි ද, අධ්‍යාත්ම බාහිරාලම්බනහ යි ද නො කියයුතු වන්නාහු යැ.
චත‍්තාරො ඛන්‍ධා අනිදස‍්සනඅප‍්පටිඝා. රූපක‍්ඛන්‍ධො සියා සනිදස‍්සනසප‍්පටිඝො, සියා අනිදස‍්සනසප‍්පටිඝො, සියා අනිදස‍්සනඅප‍්පටිඝො.
සතර ස්කන්‍ධයෝ අනිදර්‍ශන අප්‍රතිඝයෝ යැ, රූපස්කන්‍ධය සනිදර්‍ශන සප්‍රතිඝ ද වන්නේ යැ, අනිදර්‍ශන සප්‍රතිඝ ද වන්නේ යැ, අනිදර්‍ශන අප්‍රතිඝ ද වන්නේ යි.
210. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා න හෙතු. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා හෙතු, සියා න හෙතු.
210. සතර ස්කන්‍ධයෝ හේතු නො වෙති. සංස්කාරස්කන්‍ධය හේතු ද වන්නේ යැ න හේතු ද වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අහෙතුකො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා සහෙතුකා, සියා අහෙතුකා.
රූපස්කන්‍ධය අහේතුක යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ සහේතුක ද වන්නාහ, අහේතුක ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො හෙතුවිප‍්පයුත‍්තො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා හෙතුසම‍්පයුත‍්තා, සියා හෙතුවිප‍්පයුත‍්තා.
රූපස්කන්‍ධය හේතු විප්‍රයුක්ත යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ හේතු සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නාහ, හේතු විප්‍රයුක්ත ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො හෙතු චෙ ව සහෙතුකොතිපි සහෙතුකො චෙව න ච හෙතූති’පි. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා හෙතු චෙව සහෙතුකාතිපි, සියා සහෙතුකා චෙව න චහෙතු, සියා න වත‍්තබ‍්බා සහෙතුකා චෙව න ච හෙතූති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා හෙතු චෙව සහෙතුකො ච සියා සහෙතුකො චෙව න ච හෙතු, සියා න වත‍්තබ‍්බො හෙතු චෙව සහෙතුකොතිපි සහෙතුකො චෙව න ච හෙතූතිපි.
රූපස්කන්‍ධය හේතු ද වූයේ මැ සහේතුක යි ද සහේතුක ද වූයේ මැ නො ද හේතු යි ද නො කියයුත්තේ යැ, තුන් ස්කන්‍ධයෝ හේතු ද වූයේ මැ සහේතුක යි ද නො කියයුත්තාහ, සහේතුක ද වූවාහු මැ නො ද හේතු ද වන්නාහ, සහේතුක ද වූවාහු මැ නො ද හේතුහ යි ද නො කියයුතු වන්නාහ. සංස්කාරස්කන්‍ධය හේතු ද වූයේ මැ සහේතුක ද වන්නේ ය, සහේතුක ද වූයේ මැ නො ද හේතු ද වන්නේ යැ, හේතු ද වූයේ මැ සහේතුක යි ද සහේතුක ද වූයේ මැ නො ද හේතු යි ද නො කියයුතු වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො හෙතු චෙව හෙතුසම‍්පයුත‍්තොති’පි, හෙතුසම‍්පයුත‍්තො චෙව න ච හෙතූති’පි. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා හෙතු චෙව හෙතුසම‍්පයුත‍්තාති, සියා හෙතුසම‍්පයුත‍්තා චෙව න ච හෙතු, සියා න වත‍්තබ‍්බා හෙතුසම‍්පයුත‍්තා චෙව න ච හෙතූ ති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා හෙතු චෙව හෙතුසම‍්පයුත‍්තො ච, සියා හෙතුසම‍්පයුත‍්තො චෙව න ච හෙතු, සියා න වත‍්තබ‍්බො හෙතු චෙව හෙතුසම‍්පයුත‍්තොති’පි, හෙතුසම‍්පයුත‍්තො චෙව න ච හෙතූති’පි.
රූපස්කන්‍ධය හේතු ද වූයේ මැ හේතු සම්ප්‍රයුක්ත යි ද හේතු සම්ප්‍රයුක්ත ද වූයේ මැ නො ද හේතු යි ද නො කිය යුත්තේ යැ, තුන් ස්කන්‍ධයෝ හේතු ද වූවාහු මැ හේතු සම්ප්‍රයුක්තහ යි ද නො කිය යුත්තාහ, හේතු සම්ප්‍රයුක්ත ද වූවාහු මැ නො ද හේතු ද වන්නාහ. හේතු සම්ප්‍රයුක්ත ද වූවාහු මැ නො ද හේතුහ යි ද නො කියයුතු වන්නාහ. සංස්කාරස්කන්‍ධය හේතු ද වූයේ මැ හේතු සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නේ යැ, හේතු සම්ප්‍රයුක්ත ද වූයේ මැ නො ද හේතු ද වන්නේ යැ, හේතු ද වූයේ මැ හේතු සම්ප්‍රයුක්ත යි ද හේතු සම්ප්‍රයුක්ත ද වූයේ මැ නො ද හේතු යි ද නො කියයුත්තේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න හෙතු අහෙතුකො. තයො ඛන්‍ධා සියා න හෙතුසහෙතුකා, සියා න හෙතු අහෙතුකා. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා න හෙතු සහෙතුකො, සියා න හෙතු අහෙතුකො, සියා න වත‍්තබ‍්බො න හෙතු සහෙතුකොති’පි න හෙතු අහෙතුකොති’පි.
රූපස්කන්‍ධය හේතු නො වූයේ අහේතුක යැ, තුන් ස්කන්‍ධයෝ හේතු නො වූ සහේතුක ද වන්නාහ, හේතු නො වූ අහේතුක ද වන්නාහ. සංස්කාරස්කන්‍ධය හේතු නො වූ සහේතුක ද වන්නේ යැ, හේතු නො වූ අහේතුක ද වන්නේ යැ, හේතු නො වූ සහේතුක යි ද හේතු නො වූ අහේතුක යි ද නො කියයුත්තේ වන්නේ යි.
211. සප‍්පච‍්චයා, සඞ‍්ඛතා.
211. (පඤ්චස්කන්‍ධයෝ) සප්‍රත්‍යයෝ යි. සංඛතයෝ යි.
චත‍්තාරො ඛන්‍ධා අනිදස‍්සනා. රූපක‍්ඛන්‍ධො සියා සනිදස‍්සනො, සියා අනිදස‍්සනො.
සතර ස්කන්‍ධයෝ අනිදර්‍ශනයෝ යැ. රූපස්කන්‍ධය සනිදර්‍ශන ද වන්නේ ය, අනිදර්‍ශන ද වන්නේ යි.
චත‍්තාරො ඛන්‍ධා අප‍්පටිඝා. රූපක‍්ඛන්‍ධො සියා සප‍්පටිඝො, සියා අප‍්පටිඝො.
සතර ස්කන්‍ධයෝ අප්‍රතිඝයෝ යැ, රූපස්කන්‍ධය සප්‍රතිඝ ද වන්නේ යැ, අප්‍රතිඝ ද වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො රූපං. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා අරූපා.
රූපස්කන්‍ධය රූප යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ අරූපයෝ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො ලොකියො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා ලොකියා, සියා ලොකුත‍්තරා.
රූපස්කන්‍ධය ලෞකික යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ ලෞකික ද වන්නාහ, ලෝකෝත්තර ද වන්නාහු යැ.
කෙනචි විඤ‍්ඤෙය්‍යා, කෙනචි න විඤ‍්ඤෙය්‍යා.
(පඤ්චස්කන්‍ධයෝ) කිසි විඥානයකින් දතයුත්තාහ, කිසි විඥානයකින් නො දත යුත්තාහු යැ.
212. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා නො ආසවා. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා ආසවො, සියා නො ආසවො.
212. සතර ස්කන්‍ධයෝ ආස්‍රව නො වන්නාහ, සංස්කාරස්කන්‍ධය ආස්‍රව ද වන්නේ ය, ආස්‍රව නො ද වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො සාසවො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා ආසවා, සියා අනාසවා.
රූපස්කන්‍ධය සාස්‍රව යැ සතර ස්කන්‍ධයෝ ආස්‍රව ද වන්නාහ, අනාස්‍රව ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො ආසවවිප‍්පයුත‍්තො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා ආසවසම‍්පයුත‍්තා, සියා ආසවවිප‍්පයුත‍්තා.
රූපස්කන්‍ධය ආස්‍රව විප්‍රයුක්ත යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ ආස්‍රව සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නාහ, ආස්‍රව විප්‍රයුක්ත ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො ආසවො චෙව සාසවො චාති, සාසවො චෙව නො ච ආසවො. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා ආසවා චෙව සාසවා චාති, සියා සාසවා චෙව නො ච ආසවා, සියා න වත‍්තබ‍්බා සාසවා චෙව නො ච ආසවාති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා ආසවො චෙව සාසවො ච, සියා සාසවො චෙව නො ච ආසවො, සියා න වත‍්තබ‍්බො ආසවො චෙව සාසවොති’පි සාසවො චෙව නො ච ආසවොතිපි.
රූපස්කන්‍ධය ආස්‍රව ද වූයේ මැ සාස්‍රව ද වේ යයි නො කියයුත්තේ යැ, සාස්‍රව ද වූයේ මැ නො ද ආස්‍රව වූයේ යි. තුන් ස්කන්‍ධයෝ ආස්‍රව ද වූවාහු මැ සාස්‍රව ද වූහ යි නො කියයුත්තාහ, සාස්‍රව ද වූවාහු මැ නො ද ආස්‍රව ද වන්නාහ, සාස්‍රව ද වූවාහු මැ නො ද ආස්‍රව වූහ යි නො කියයුත්තාහ, සංස්කාරස්කන්‍ධය ආස්‍රව ද වූයේ මැ සාස්‍රව ද වන්නේ යැ, සාස්‍රව ද වූයේ මැ නො ද ආස්‍රව වන්නේ ය, ආස්‍රව ද වූයේ මැ සාස්‍රව යි ද සාස්‍රව ද වූයේ මැ නො ද ආස්‍රව යි ද නො කිය යුත්තේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො ආසවො චෙව ආසවසම‍්පයුත‍්තොතිපි, ආසවසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච ආසවොති’පි. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා ආසවා චෙව ආසවසම‍්පයුත‍්තාති, සියා ආසවසම‍්පයුත‍්තා චෙව නො ච ආසවා, සියා න වත‍්තබා ආසවසම‍්පයුත‍්තා චෙව නො ච ආසවාති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා ආසවො චෙව ආසවසම‍්පයුත‍්තො ච, සියා ආසවසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච ආසවො, සියා න වත‍්තබ‍්බො ආසවො චෙව ආසවසම‍්පයුත‍්තොතිපි, ආසවසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච ආසවොතිපි.
රූපස්කන්‍ධය ආස්‍රව වූයේ මැ ආස්‍රව සම්ප්‍රයුක්ත යි ද, ආස්‍රව සම්ප්‍රයුක්ත ද වූයේ මැ නො ද ආස්‍රව යයි ද නො කියැ යුතු. තුන් ස්කන්‍ධයෝ ආස්‍රව ද වූවාහු මැ ආස්‍රව සම්ප්‍රයුක්තාහ යි නො කියයුත්තාහ. ආස්‍රව සම්ප්‍රයුක්ත වූවාහු මැ නො ද ආස්‍රව වන්නාහ, ආස්‍රව සම්ප්‍රයුක්ත වූවාහු මැ නො ද ආස්‍රවයෝ යයි නො කියැයුතු වන්නාහ. සංස්කාරස්කන්‍ධය ආස්‍රව ද වූයේ මැ ආස්‍රව සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නේය. ආස්‍රව සම්ප්‍රයුක්ත ද වූයේ මැ නො ද ආස්‍රව වන්නේය. ආස්‍රව ද වූයේ මැ ආස්‍රව සම්ප්‍රයුක්ත යී ද ආස්‍රව සම්ප්‍රයුක්ත ද වූයේ මැ නො ද ආස්‍රවයෙකැයි ද නො කියයුතු වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො ආසවවිප‍්පයුත‍්තසාසවො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා ආසවවිප‍්පයුත‍්තසාසවා, සියා ආසවවිප‍්පයුත‍්තඅනාසවා සියා න වත‍්තබ‍්බා ආසව විප‍්පයුත‍්ත සාසවා තිපි ආසව විප‍්පයුත‍්ත අනාසවා තිපි.
රූපස්කන්‍ධය ආස්‍රව විප්‍රයුක්ත සාස්‍රව ය, සතර ස්කන්‍ධයෝ ආස්‍රව විප්‍රයුක්ත සාස්‍රව ද වන්නාහ, ආස්‍රව විප්‍රයුක්ත අනාස්‍රව ද වන්නාහ, ආස්‍රව විප්‍රයුක්ත සාස්‍රවහ යි ද, ආස්‍රව විප්‍රයුක්ත අනාස්‍රවහ යි ද නො කිය යුත්තාහු ය.
213. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා නො සඤ‍්ඤොජනා. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා සඤ‍්ඤොජනං, සියා නො සඤ‍්ඤොජනං.
213. සතර ස්කන්‍ධයෝ සංයෝජන නො වන්නාහ. සංස්කාරස්කන්‍ධය සංයෝජන ද වන්නේ යැ, සංයෝජන නො ද වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො සඤ‍්ඤොජනියො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා සඤ‍්ඤොජනියා සියා අසඤ‍්ඤොජනියා.
රූපස්කන්‍ධය සංයෝජනීය යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ සංයෝජනීය ද වන්නාහ. අසංයෝජනිය ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො සඤ‍්ඤොජනවිප‍්පයුත‍්තො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා සඤ‍්ඤොජනසම‍්පයුත‍්තා, සියා සඤ‍්ඤොජනවිප‍්පයුත‍්තා.
රූපස්කන්‍ධය සංයෝජන විප්‍රයුක්ත යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ සංයෝජන සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නාහ, සංයෝජන විප්‍රයුක්ත ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො සඤ‍්ඤොජනං චෙව සඤ‍්ඤොජනියොති සඤ‍්ඤොජනියො චෙව නො ච සඤ‍්ඤොජනං. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා සඤ‍්ඤොජනා චෙව සඤ‍්ඤොජනියාති; සියා සඤ‍්ඤොජනියා චෙව නො ච සඤ‍්ඤොජනා, සියා න වත‍්තබ‍්බා සඤ‍්ඤොජනියා චෙව නො ච සඤ‍්ඤොජනා ති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා සඤ‍්ඤොජනඤ‍්චෙව සඤ‍්ඤොජනියො ච, සියා සඤ‍්ඤොජනියො චෙව නො ච සඤ‍්ඤොජනං, සියා න වත‍්තබ‍්බො සඤ‍්ඤොජනඤ‍්චෙව සඤ‍්ඤොජනියොතිපි, සඤ‍්ඤෙජනියො චෙව නො ච සඤ‍්ඤොජනන‍්ති’පි.
රූපස්කන්‍ධය සංයෝජන ද වූ මැ සංයෝජනීය යි ද, සංයෝජනීය ද වූ මැ නො ද සංයෝජනැයි නො කිය යුත්තේ යැ. තුන් ස්කන්‍ධයෝ සංයෝජන ද වූ මැ සංයෝජනීයහ යි නො කිය යුත්තාහ, සංයෝජනීය ද වූවාහු මැ නො ද සංයෝජන ද වන්නාහ, සංයෝජනීය ද වූවාහු මැ නො ද සංයෝජන වූහ යි ද නො කිය යුතු වන්නාහ. සංස්කාරස්කන්‍ධය සංයෝජන ද වූයේ මැ සංයෝජනීය ද වන්නේ යැ, සංයෝජනීය ද වූයේ මැ නො ද සංයෝජන ද වන්නේ ය, සංයෝජන වූ ම සංයෝජනීය යී ද, සංයෝජනීය ද වූ ම නො ද සංයෝජන යී ද නො කිය යුතු වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො සඤ‍්ඤොජනඤ‍්චෙව සඤ‍්ඤොජනසම‍්පයුත‍්තො චා’තිපි, සඤ‍්ඤොජනසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච සඤ‍්ඤොජන‍්නති’පි. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා සඤ‍්ඤොජනා චෙව සඤ‍්ඤොජනසම‍්පයුත‍්තා චාති, සියා සඤ‍්ඤොජනසම‍්පයුත‍්තා චෙව නො ච සඤ‍්ඤොජනා, සියා න වත‍්තබ‍්බා සඤ‍්ඤොජනසම‍්පයුත‍්තා චෙව නො ච සඤ‍්ඤොජනාති, සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා සඤ‍්ඤොජනඤ‍්චෙව සඤ‍්ඤොජන සම‍්පයුත‍්තො ච, සියා සඤ‍්ඤොජනසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච සංයොජනං; සියා න වත‍්තබ‍්බො සඤ‍්ඤොජනං චෙව සඤ‍්ඤොජනසම‍්පයුත‍්තොතිපි, සඤ‍්ඤොජනසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච සඤ‍්ඤොජනන‍්තිපි.
රූපස්කන්‍ධය සංයෝජන ද වූ ම සංයෝජන සම්ප්‍රයුක්තයෙකැයි ද, සංයෝජන සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද සංයෝජනයෙකැ යි ද නො කිය යුත්තේ ය. තුන් ස්කන්‍ධයෝ සංයෝජන ද වූ මැ සංයෝජන සම්ප්‍රයුක්තහ යි ද නො කිය යුත්තාහ, සංයෝජන සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද සංයෝජන ද වන්නාහ, සංයෝජන සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද සංයෝජනහ යි ද නො කිය යුතු වන්නාහ. සංස්කාරස්කන්‍ධය සංයෝජන ද වූ මැ සංයෝජන සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නේ ය. සංයෝජන සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද සංයෝජන ද වන්නේ ය, සංයෝජන ද වූ මැ සංයෝජන සම්ප්‍රයුක්තයෙකැයි ද, සංයෝජන සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද සංයෝජන යී ද නො කිය යුත්තේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො සඤ‍්ඤොජනවිප‍්පයුත‍්තසඤ‍්ඤොජනියා. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා සඤ‍්ඤොජනවිප‍්පයුත‍්තසඤ‍්ඤොජනියා, සියා සඤ‍්ඤොජනවිප‍්පයුත‍්තඅසඤ‍්ඤොජනියා, සියා න වත‍්තබ‍්බා සඤ‍්ඤොජනවිප‍්පයුත‍්තසංයොජනියා තිපි, සඤ‍්ඤොජනවිප‍්පයුත‍්තඅසංයොජනියා තිපි.
රූපස්කන්‍ධය සංයෝජන විප්‍රයුක්ත සංයෝජනීය වෙයි. සතර ස්කන්‍ධයෝ සංයෝජන විප්‍රයුක්ත සංයෝජනීය ද වන්නාහ, සංයෝජන විප්‍රයුක්ත වූ අසංයෝජනිය ද වන්නාහ, සංයෝජන විප්‍රයුක්ත සංයෝජනීයහ යි ද, සංයෝජන විප්‍රයුක්ත අසංයෝජනීයහ යි ද නො කිය යුත්තාහු යැ.
214. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා නො ගන්‍ථා. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා ගන්‍ථො, සියා නො ගන්‍ථො.
214. සතර ස්කන්‍ධයෝ ග්‍රන්‍ථ නො වන්නාහ. සංස්කාරස්කන්‍ධය ග්‍රන්‍ථ ද වන්නේ යැ, ග්‍රන්‍ථ නො ද වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො ගන්‍ථනියො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා ගන්‍ථනියා, සියා අගන්‍ථනියා.
රූපස්කන්‍ධය ග්‍රන්‍ථනීය යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ ග්‍රන්‍ථනීය ද වන්නාහ, අග්‍රන්‍ථනීය ද වන්නාහුයි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො ගන්‍ථවිප‍්පයුත‍්තො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා ගන්‍ථසම‍්පයුත‍්තා, සියා ගන්‍ථවිප‍්පයුත‍්තා.
රූපස්කන්‍ධය ග්‍රන්‍ථ විප්‍රයුක්ත යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ ග්‍රන්‍ථ සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නාහ, ග්‍රන්‍ථ විප්‍රයුක්ත ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො ගන්‍ථො චෙව ගන්‍ථනියො චාති; ගන්‍ථනියො චෙව නො ච ගන්‍ථො. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා ගන්‍ථා චෙව ගන්‍ථනියා චාති ; සියා ගන්‍ථනියා චෙව නො ච ගන්‍ථා, සියා න වත‍්තබ‍්බා ගන්‍ථනියා චෙව නො ච ගන්‍ථාති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා ගන්‍ථො චෙව ගන්‍ථනියො ච, සියා ගන්‍ථනියො චෙව නො ච ගන්‍ථො; සියා න වත‍්තබ‍්බො ගන්‍ථො චෙව ගන්‍ථනියො චාතිපි. ගන්‍ථනියො චෙව නො ච ගන්‍ථොතිපි.
රූපස්කන්‍ධය ග්‍රන්‍ථ ද වූ මැ ග්‍රන්‍ථනීයයෙකැ යි ද ග්‍රන්‍ථනීය ද වූ මැ නො ද ග්‍රන්‍ථයි නො කිය යුතු වන්නේ යැ. තුන්ස්කන්‍ධයෝ ග්‍රන්‍ථ ද වූ මැ ග්‍රන්‍ථනීයහයි නො කිය යුතු ද වන්නාහ. ග්‍රන්‍ථනීය ද වූ මැ නො ද ග්‍රන්‍ථ වන්නාහ. ග්‍රන්‍ථනීය ද වූ මැ නො ද ග්‍රන්‍ථය හ යි ද නො කියයුතු වන්නාහු යැ. සංස්කාරස්කන්‍ධය ග්‍රන්‍ථ ද වූයේ මැ ග්‍රන්‍ථනීය ද වන්නේ යැ. ග්‍රන්‍ථනීය ද වූ මැ නො ද ග්‍රන්‍ථ වන්නේ යැ. ග්‍රන්‍ථ ද වූ මැ ග්‍රන්‍ථනීයයි ද ග්‍රන්‍ථනීය ද වූ මැ නො ද ග්‍රන්‍ථයී ද නො කියයුතු වන්නේ යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො ගන්‍ථා චෙව ගන්‍ථ සම‍්පයුත‍්තො චාතිපි, ගන්‍ථසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච ගන්‍ථොතිපි. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා ගන්‍ථා චෙව ගන්‍ථසම‍්පයුත‍්තා චාති, සියා ගන්‍ථසම‍්පයුත‍්තා චෙව නො ච ගන්‍ථා; සියා න වත‍්තබ‍්බා ගන්‍ථසම‍්පයුත‍්තා චෙව නො ච ගන්‍ථාති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා ගන්‍ථො චෙව ගන්‍ථසම‍්පයුත‍්තො ච, සියා ගන්‍ථසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච ගන්‍ථො; සියා න වත‍්තබ‍්බො ගන්‍ථො චෙව ගන්‍ථසම‍්පයුත‍්තො චාති, ගන්‍ථසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච ගන්‍ථොතිපි.
රූපස්කන්‍ධය ග්‍රන්‍ථ ද වූ මැ ග්‍රන්‍ථ සම්ප්‍රයුක්ත යයි ද ග්‍රන්‍ථසම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද ග්‍රන්‍ථ ය යි ද නො කියයුතු යි. තුන්ස්කන්‍ධයෝ ග්‍රන්‍ථ ද වූ මැ ග්‍රන්‍ථ සම්ප්‍රයුක්තයහ යි ද නො කිය යුතු වන්නාහු ය. ග්‍රන්‍ථ සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද ග්‍රන්‍ථ වන්නාහුය. ග්‍රන්‍ථ සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද ග්‍රන්‍ථයහ යි ද නො කියයුතු වන්නාහු යැ. සංස්කාරස්කන්‍ධය ග්‍රන්‍ථ ද වූ මැ ග්‍රන්‍ථ සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නේ ය. ග්‍රන්‍ථ සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද ග්‍රන්‍ථ වන්නේ යැ. ග්‍රන්‍ථ ද වූ මැ ග්‍රන්‍ථ සම්ප්‍රයුක්තය යි ද ග්‍රන්‍ථ සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද ග්‍රන්‍ථය යි ද නො කියයුතු වන්නේයි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො ගන්‍ථවිප‍්පයුත‍්තගන්‍ථනීයො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා ගන්‍ථවිප‍්පයුත‍්තගන්‍ථනීයා; සියා ගන්‍ථවිප‍්පයුත‍්තඅගන්‍ථනීයා; සියා න වත‍්තබ‍්බා ගන්‍ථවිප‍්පයුත‍්තගන්‍ථනීයාතිපි, ගන්‍ථවිප‍්පයුත‍්ත අගන්‍ථනීයාතිපි;
රූපස්කන්‍ධය ග්‍රන්‍ථ විප්‍රයුක්ත ග්‍රන්‍ථනීය වෙයි. සතර ස්කන්‍ධයෝ ග්‍රන්‍ථ විප්‍රයුක්ත ග්‍රන්‍ථනීය වන්නාහ, ග්‍රන්‍ථ විප්‍රයුක්ත අග්‍රන්‍ථනීය වන්නාහ, ග්‍රන්‍ථ විප්‍රයුක්ත ග්‍රන්‍ථනීයහ යි ද ග්‍රන්‍ථ විප්‍රයුක්ත අග්‍රන්‍ථනීයහ යි ද නො කියයුතු වන්නාහු යි.
215-216. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා නො ඔඝා -පෙ- නො යොගා -පෙ-
215-216. සතර ස්කන්‍ධයෝ ඕඝයෝ නො වෙත්. ... යෝගයෝ නො වෙත්.
217. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා නො නීවරණා. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා නීවරණං, සියා නො නීවරණං.
217. සතර ස්කන්‍ධයෝ නීවරණයෝ නො වෙත්. සංස්කාරස්කන්‍ධය නීවරණ වන්නේ යැ. නො ද නීවරණ වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො නීවරණියො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා නීවරණියා, සියා අනීවරණියා.
රූපස්කන්‍ධය නීවරණය වෙයි. සතර ස්කන්‍ධයෝ නීවරණීය ද වන්නාහ. අනීවරණීය ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො නීවරණවිප‍්පයුත‍්තො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා නීවරණසම‍්පයුත‍්තා, සියා නීවරණවිප‍්පයුත‍්තා.
රූපස්කන්‍ධය නීවරණ විප්‍රයුක්ත වෙයි. සතර ස්කන්‍ධයෝ නීවරණ සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නාහ. නීවරණ විප්‍රයුක්ත ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො නීවරණං චෙව නීවරණියො චාති. නීවරණියො චෙව නො ච නීවරණං. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා නීවරණා චෙව නීවරණියා චාති, සියා නීවරණියා චෙව නො ච නීවරණා, සියා න වත‍්තබ‍්බා නීවරණියා චෙව නො ච නීවරණාති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා නීවරණං චෙව නීවරණියො ච, සියා නීවරණියො චෙව නො ච නීවරණං, සියා න වත‍්තබ‍්බො නීවරණං චෙව නීවරණියොති’පි, නීවරණියො චෙව නො ච නීවරණන‍්තිපි.
රූපස්කන්‍ධය නීවරණ ද වූයේ මැ නීවරණීය යි ද නීවරණීය ද වූයේ මැ නො ද නීවරණ යයි ද නො කියයුතු වන්නේ යැ. තුන් ස්කන්‍ධයෝ නීවරණ ද වූ නීවරණීයහ යි නො කියයුතු වන්නාහ. නීවරණීය ද වූ නො ද නීවරණ වන්නාහ. නීවරණීය ද වූ මැ නො ද නීවරණහ යි නො කියයුතු වන්නාහු යැ. සංස්කාරස්කන්‍ධය නීවරණ ද වූ ම නීවරණීය ද වන්නේ යැ. නීවරණීය ද වූ මැ නො ද කීවරණ වන්නේ යැ. නීවරණ ද වූ මැ නීවරණීය යි ද නීවරණීය ද වූ මැ නො ද නීවරණ යි ද නො කියයුතු වේ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො නීවරණං චෙව නීවරණසම‍්පයුත‍්තොචාති’පි, නීවරණසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච නීවරණන‍්ති’පි. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා නීවරණා චෙව නීවරණසම‍්පයුත‍්තා චාති, සියා නීවරණසම‍්පයුත‍්තා චෙව නො ච නීවරණා, සියා න වත‍්තබ‍්බා නීවරණසම‍්පයුත‍්තා චෙව නො ච නීවරණාති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා නීවරණං චෙව නීවරණසම‍්පයුත‍්තො ච, සියා නීවරණසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච නීවරණං, සියා න වත‍්තබ‍්බො නීවරණං චෙව නීවරණසම‍්පයුත‍්තොචාති’පි, නීවරණසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච නීවරණන‍්ති’පි
රූපස්කන්‍ධය නීවරණ ද වූ මැ නීවරණ සම්ප්‍රයුක්තය යි ද නීවරණ සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද නීවරණයි ද නො කියයුතු වෙයි. තුන් ස්කන්‍ධයෝ නීවරණ ද වූ මැ නීවරණ සම්ප්‍රයුක්තයහ යි ද නො කියයුතු වන්නාහ. නීවරණ සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද නීවරණයහයි නො කියයුතු වන්නාහුයැ. සංස්කාරස්කන්‍ධය නීවරණ ද වූ මැ නීවරණ සම්ප්‍රයුක්ත ද වෙයි. නීවරණ සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද නීවරණ වෙයි. නීවරණ ද වූ මැ නීවරණ සම්ප්‍රයුක්ත ද නීවරණ සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ ම නො ද නීවරණ යිද නො කියයුතු වන්නේ යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො නීවරණවිප‍්පයුත‍්තනීවරණියො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා නීවරණවිප‍්පයුත‍්තනීවරණියා, සියා නීවරණවිප‍්පයුත‍්තඅනීවරණියා, සියා න වත‍්තබ‍්බා නීවරණවිප‍්පයුත‍්තනීවරණියාති’පි නීවරණවිප‍්පයුත‍්තඅනීවරණියාති’පි.
රූපස්කන්‍ධය නීවරණ විප්‍රයුක්ත නීවරණීය වේ. සතර ස්කන්‍ධයෝ නීවරණ විප්‍රයුක්ත නීවරණීය වන්නාහ. නීවරණ විප්‍රයුක්ත අනීවරණය වන්නාහ. නීවරණ විප්‍රයුක්ත නීවරණීයහ යි ද නීවරණ විප්‍රයුක්ත අනීවරණීයහ යි ද නො කිය යුතු වන්නාහු ය.
218. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා නො පරාමාසා. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා පරාමාසො, සියා නො පරාමාසො.
218. සතර ස්කන්‍ධයෝ පරාමාස නො වෙත්. සංස්කාරස්කන්‍ධය පරාමාස ද වන්නේ ය. නො ද පරාමාස වන්නේ ය.
රූපක‍්ඛන්‍ධො පරාමට‍්ඨො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා පරාමට‍්ඨා, සියා අපරාමට‍්ඨා.
රූපස්කන්‍ධය පරාමෘෂ්ට වෙයි. සතර ස්කන්‍ධයෝ පරාමෘෂ්ට ද වන්නාහ. අපරාමෘෂ්ට ද වන්නාහ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො පරාමාසවිප‍්පයුත‍්තො. තයො ඛන්‍ධා සියා පරාමාසසම‍්පයුත‍්තා, සියා පරාමාසවිප‍්පයුත‍්තා. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා පරාමාසසම‍්පයුත‍්තො, සියා පරාමාසවිප‍්පයුත‍්තො, සියා න වත‍්තබ‍්බො පරාමාසසම‍්පයුත‍්තොතිපි පරාමාසවිප‍්පයුත‍්තොති’පි.
රූපස්කන්‍ධය පරාමාස විප්‍රයුක්ත වූයේ වෙයි. තුන් ස්කන්‍ධයෝ පරාමාස සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නාහ. පරාමාස විප්‍රයුක්ත ද වන්නාහ. සංස්කාරස්න්‍ධය පරාමාස සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නේ ය. පරාමාස විප්‍රයුක්ත ද වන්නේ ය. පරාමාස සම්ප්‍රයුක්ත යි ද පරාමාස විප්‍රයුක්ත යි ද නො කියයුතු වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො පරාමාසො චෙව පරාමට‍්ඨොති, පරාමට‍්ඨො චෙව නො ච පරාමාසො. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා පරාමාසා චෙව පරාමට‍්ඨොති, සියා පරාමට‍්ඨා චෙව නො ච පරාමාසා, සියා න වත‍්තබ‍්බා පරාමට‍්ඨා චෙව නො ච පරාමාසාති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා පරාමාසො චෙව පරාමට‍්ඨො ච, සියා පරාමට‍්ඨො චෙව නො ච පරාමාසො, සියා න වත‍්තබ‍්බො පරාමාසො චෙව පරාමට‍්ඨොතිපි, පරාමට‍්ඨො චෙව නො ච පරාමාසොති’පි.
රූපස්කන්‍ධය පරාමාස ද වූ ම පරාමෘෂ්ට යි ද පරාමෘෂ්ට ද වූ ම නො ද පරාමාස යි ද නො කියයුතු වෙයි. තුන් ස්කන්‍ධයෝ පරාමාස ද වූ ම පරාමෘෂ්ටයහ යි නො කිය යුත්තාහ. පරාමෘෂ්ට ද වූ ම නො ද පරාමාස වන්නාහ. පරාමෘෂ්ට ද වූ ම නො ද පරාමාසයහ යී නො කිය යුත්තාහ. සංස්කාරස්කන්‍ධය පරාමාස ද වූ ම පරාමෘෂ්ට ද වෙයි, පරාමෘෂ්ට ද වූ ම නො ද පරාමාස වන්නේ ය. පරාමාස ද වූ ම පරාමෘෂ්ට යි ද පරාමෘෂ්ට ද වූ ම නො ද පරාමාස යි ද නො කිය යුතු වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො පරාමාසවිප‍්පයුත‍්තපරාමට‍්ඨො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා පරාමාසවිප‍්පයුත‍්තපරාමට‍්ඨා, සියා පරාමාසවිප‍්පයුත‍්තඅපරාමට‍්ඨා, සියා න වත‍්තබ‍්බා පරාමාසවිප‍්පයුත‍්තපරාමට‍්ඨාති’පි, පරාමාසවිප‍්පයුත‍්තඅපරාමට‍්ඨාති’පි.
රූපස්කන්‍ධය පරාමාස විප්‍රයුක්ත පරාමෘෂ්ට ද වෙයි. සතර ස්කන්‍ධයෝ පරාමාස විප්‍රයුක්ත පරාමෘෂ්ට ද වන්නාහ. පරාමාස විප්‍රයුක්ත අපරාමෘෂ්ට ද වන්නාහු ය. පරාමාස විප්‍රයුක්ත පරාමෘෂ්ට යී ද පරාමාස විප්‍රයුක්ත අපරාමෘෂ්ට යී ද නො කිය යුත්තේ යි.
219. රූපක‍්ඛන්‍ධො අනාරම‍්මණො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සාරම‍්මණා.
219. රූපස්කන්‍ධය අනාලම්බන යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ ආලම්බන සහිතයෝ යි.
විඤ‍්ඤාණක‍්ඛන්‍ධො චිත‍්තං. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා නො චිත‍්තා.
විඥානස්කන්‍ධය චිත්ත වෙයි, සතර ස්ක්නධයෝ චිත්තයෝ නො වෙත්.
තයො ඛන්‍ධා චෙතසිකා. ද‍්වෙ ඛන්‍ධා අචෙතසිකා.
තුන් ස්කන්‍ධයෝ චෛතසිකයෝ යැ, ස්කන්‍ධයෝ දෙදෙනෙක් අචෛතසිකයෝ යි.
තයො ඛන්‍ධා චිත‍්තසම‍්පයුත‍්තා. රූපක‍්ඛන්‍ධො චිත‍්තවිප‍්පයුත‍්තො. විඤ‍්ඤාණක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො චිත‍්තෙන සම‍්පයුත‍්තොති’පි චිත‍්තෙන විප‍්පයුත‍්තොති’පි.
තුන් ස්කන්‍ධයෝ චිත්ත සම්ප්‍රයුක්තයෝ යැ, රූපස්කන්‍ධය චිත්ත විප්‍රයුක්ත යැ, විඥානස්කන්‍ධය චිත්තය හා සම්ප්‍රයුක්ත යි ද, චිත්තය හා විප්‍රයුක්ත යි ද නො කිය යුත්තේ යි.
තයො ඛන්‍ධා චිත‍්තසංසට‍්ඨා. රූපක‍්ඛන්‍ධො චිත‍්තවිසංසට‍්ඨො. විඤ‍්ඤාණක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො චිත‍්තෙන සංසට‍්ඨොති’පි චිත‍්තෙන විසංසට‍්ඨොති’පි.
තුන් ස්කන්‍ධයෝ චිත්ත සංසෘෂ්ටයෝ යැ, රූපස්කන්‍ධය චිත්ත විසංසෘෂ්ට යැ, විඥානස්කන්‍ධය චිත්තය හා සංසෘෂ්ට යි ද චිත්තය හා විසංසෘෂ්ට යි ද නො කිය යුත්තේ යි.
තයො ඛන්‍ධා චිත‍්තසමුට‍්ඨානා. විඤ‍්ඤාණක‍්ඛන්‍ධො නො චිත‍්තසමුට‍්ඨානො. රූපක‍්ඛන්‍ධො සියා චිත‍්තසමුට‍්ඨානො, සියා නො චිත‍්තසමුට‍්ඨානො.
තුන් ස්කන්‍ධයෝ චිත්තය සමුත්‍ථාන කොට ඇත්තාහු යැ, විඥානස්කන්‍ධය චිත්ත සමුත්‍ථාන නො වූයේ යැ, රූපස්කන්‍ධය චිත්ත සමුත්‍ථාන ද වන්නේ යැ, ච්ත්ත සමුත්‍ථාන නො ද වන්නේ ය.
තයො ඛන්‍ධා චිත‍්තසහභුනො. විඤ‍්ඤාණක‍්ඛන්‍ධො නො චිත‍්තසහභු. රූපක‍්ඛන්‍ධො සියා චිත‍්තසහභු සියා නො චිත‍්තසහභු.
තුන් ස්කන්‍ධයෝ චිත්තය හා උපන්නාහු යැ, විඥානස්කන්‍ධය චිත්ත සහභූ නො වූයේ යැ. රූපස්කන්‍ධය චිත්ත සහභූ ද වන්නේ යැ, චිත්ත සහභූ නො ද වන්නේ යි.
තයො ඛන්‍ධා චිත‍්තානුපරිවත‍්තිනො. විඤ‍්ඤාණක‍්ඛන්‍ධො නො චිත‍්තානුපරිවත‍්ති, රූපක‍්ඛන්‍ධො සියා චිත‍්තානුපරිවත‍්ති, සියා නො චිත‍්තානුපරිවත‍්තී.
තුන් ස්කන්‍ධයෝ සිත අනුව පවත්නාහු යැ, විඥානස්කන්‍ධය සිත අනුව නො පවත්නේ යැ, රූපස්කන්‍ධය සිත අනුව පවත්නේ ද වන්නේ යැ, සිත අනුව නො පවත්නේ ද වන්නේ යි.
තයො ඛන්‍ධා චිත‍්තසංසට‍්ඨසමුට‍්ඨානා. ද‍්වෙ ඛන්‍ධා නො චිත‍්තසංසට‍්ඨසමුට‍්ඨානා.
තුන් ස්කන්‍ධයෝ චිත්ත සංසෘෂ්ට සමුත්‍ථානයහ, ස්කන්‍ධයෝ දෙදෙනෙක් චිත්ත සංසෘෂ්ට සමුත්‍ථාන නො වෙත්.
තයො ඛන්‍ධා චිත‍්තසංසට‍්ඨසමුට‍්ඨානසහභුනො. ද‍්වෙ ඛන්‍ධා නො චිත‍්තසංසට‍්ඨසමුට‍්ඨානසහභුනො.
තුන් ස්කන්‍ධයෝ චිත්ත සංසෘෂ්ට සමුත්‍ථාන සහභූහ. ස්කන්‍ධයෝ දෙදෙනෙක් චිත්ත සංසෘෂ්ට සමුත්‍ථාන සහභූ නො වෙත්.
තයො ඛන්‍ධා චිත‍්තසංසට‍්ඨසමුට‍්ඨානානුපරිවත‍්තිනො. ද‍්වෙ ඛන්‍ධා නො චිත‍්තසංසට‍්ඨසමුට‍්ඨානානුපරිවත‍්තිනො.
තුන් ස්කන්‍ධයෝ චිත්ත සංසෘෂ්ට සමුත්‍ථානුපරිවර්තීහ. ස්කන්‍ධයෝ දෙදෙනෙක් චිත්ත සංසෘෂ්ට සමුත්‍ථානානුපරිවර්තී නො වෙත්.
විඤ‍්ඤාණක‍්ඛන්‍ධො අජ‍්ඣත‍්තිකො. තයො ඛන්‍ධා බාහිරා, රූපක‍්ඛන්‍ධො සියා අජ‍්ඣත‍්තිකො, සියා බාහිරො.
විඥානස්කන්‍ධය ආධ්‍යාත්මික ය. ස්කන්‍ධයෝ තිදෙනෙක් බාහිරයෝ යැ. රූපස්කන්‍ධය ආධ්‍යාත්මික ද වන්නේ යැ බාහිර ද වන්නේ යි.
චත‍්තාරො ඛන්‍ධා නො උපාදා. රූපක‍්ඛන්‍ධො සියා උපාදා, සියා නො උපාදා.
සතර ස්කන්‍ධයෝ උපාදා නො වෙති, රූපස්කන්‍ධය උපාදා ද වන්නේ යැ, උපාදා නො ද වන්නේ යි.
සියා උපාදින‍්නා, සියා අනුපාදින‍්නා.
(පඤ්චස්කන්‍ධයෝ) උපාදින්න ද වෙති අනුපාදින්න ද වෙත්.
220. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා නො උපාදානා. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා උපාදානං, සියා නො උපාදානං.
220. සතර ස්කන්‍ධයෝ උපාදාන නො වෙති, සංස්කාරස්කන්‍ධය උපාදාන ද වන්නේ යැ, නො ද උපාදාන වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො උපාදානියො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා උපාදානියා, සියා අනුපාදානියා.
රූපස්කන්‍ධය උපාදානිය වෙයි, සතර ස්කන්‍ධයෝ උපාදානිය ද වන්නාහ, අනුපාදානිය ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො උපාදානවිප‍්පයුත‍්තො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා උපාදානසම‍්පයුත‍්තා, සියා උපාදානවිප‍්පයුත‍්තා.
රූපස්කන්‍ධය උපාදාන විප්‍රයුක්ත යැ. සතර ස්කන්‍ධයෝ උපාදාන සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නාහ, උපාදාන විප්‍රයුක්ත ද වන්නාහු යැ.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො උපාදානං චෙව උපාදානියො’ති, උපාදානියො චෙව නො ච උපාදානං. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා උපාදානා චෙව උපාදානියා’ති, සියා උපාදානියා චෙව නො ච උපාදානා, සියා න වත‍්තබ‍්බා උපාදානියා චෙව නො ච උපාදානාති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා උපාදානඤ‍්චෙව උපාදානියො ච, සියා උපාදානියො චෙව නො ච උපාදානං, සියා න වත‍්තබ‍්බො උපාදානං චෙව උපාදානියොති’පි, උපාදානියො චෙව නො ච උපාදානන‍්ති’පි.
රූපස්කන්‍ධය උපාදාන ද වූයේ ම උපාදානිය යි නො කිය යුත්තේ ය, උපාදානිය ද වූයේ ම නො ද උපාදාන වෙයි. ස්කන්‍ධයෝ තිදෙනෙක් උපාදාන ද වූවාහු මැ උපාදානිය ද වෙතී නො කිය යුත්තාහ, උපාදානිය ද වූවාහු මැ නො ද උපාදාන වන්නාහ, උපාදානිය ද වූවාහු මැ නො ද උපාදාන වෙතී නො කිය යුත්තාහ. සංස්කාරස්කන්‍ධය උපාදාන ද වූයේ මැ උපාදානිය ද වන්නේ ය, උපාදානිය ද වූයේ මැ නො ද උපාදාන වන්නේ ය, උපාදාන ද වූ ම උපාදානිය යි ද උපාදානිය ද වූ මැ නො ද උපාදාන යි ද නො කිය යුතු වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො උපාදානං චෙව උපාදානසම‍්පයුත‍්තොති’පි, උපාදානසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච උපාදානන‍්ති’පි. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා උපාදානා චෙව උපාදානසම‍්පයුත‍්තා’ති, සියා උපාදානසම‍්පයුත‍්තා චෙව නො ච උපාදානා, සියා න වත‍්තබ‍්බා උපාදානසම‍්පයුත‍්තා චෙව නො ච උපාදානාති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා උපාදානං චෙව උපාදානසම‍්පයුත‍්තො ච, සියා උපාදානසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච උපාදානං, සියා න වත‍්තබ‍්බො උපාදානං චෙව උපාදානසම‍්පයුත‍්තොති’පි, උපාදානසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච උපාදානන‍්ති’පි.
රූපස්කන්‍ධය උපාදාන ද වූයේ මැ උපාදාන සම්ප්‍රයුක්ත යි ද උපාදාන සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද උපාදාන යි ද නො කිය යුත්තේ ය. ස්කන්‍ධයෝ තිදෙනෙක් උපාදාන ද වූ මැ උපාදාන සම්ප්‍රයුක්තයෝ යි නො කිය යුත්තාහ, උපාදාන සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද උපාදාන වන්නාහ, උපාදාන සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද උපාදානැ යි නො කිය යුතු වන්නාහ. සංස්කාරස්කන්‍ධය උපාදාන ද වූ මැ උපාදාන සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නේ ය, උපාදාන සම්ප්‍රයුක්ත ද වූයේ මැ නො ද උපාදාන වන්නේ යැ, උපාදාන ද වූ මැ උපාදාන සම්ප්‍රයුක්තයෙකැ යි ද උපාදාන සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ ම නො ද උපාදානයෙකැ යි ද නො කිය යුතු වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො උපාදානවිප‍්පයුත‍්තඋපාදානියො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා උපාදානවිප‍්පයුත‍්තඋපාදානියා, සියා උපාදානවිප‍්පයුත‍්තඅනුපාදානියා, සියා න වත‍්තබ‍්බා උපාදානවිප‍්පයුත‍්තඋපාදානියාතිපි උපාදානවිප‍්පයුත‍්තඅනුපාදානියාතිපි.
රූපස්කන්‍ධය උපාදාන විප්‍රයුක්ත උපාදානිය වෙයි, සතර ස්කන්‍ධයෝ උපාදාන විප්‍රයුක්ත උපාදානිය වන්නාහ, උපාදාන විප්‍රයුක්ත අනුපාදානිය ද වන්නාහ, උපාදාන විප්‍රයුක්ත උපාදානිය යි ද උපාදාන විප්‍රයුක්ත අනුපාදානිය යි ද නො කිය යුතු වන්නාහු යැ.
221. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා නො කිලෙසා. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා කිලෙසො, සියා නො කිලෙසො.
221. සතර ස්කන්‍ධයෝ ක්ලේශයෝ නො වෙති, සංස්කාරස්කන්‍ධය ක්ලේශ ද වන්නේ ය, නො ද ක්ලේශ ද වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො සංකිලෙසිකො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා සංකිලෙසිකා, සියා අසංකිලෙසිකා.
රූපස්කන්‍ධය සාංක්ලේශික ය, සතර ස්කන්‍ධයෝ සාංක්ලේශික ද වන්නාහ, අසාංක්ලේශික ද වන්නාහු ය.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අසංකිලිට‍්ඨො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා සංකිලිට‍්ඨා, සියා අසංකිලිට‍්ඨා.
රූපස්කන්‍ධය අසංක්ලිෂ්ට ය, සතර ස්කන්‍ධයෝ සංක්ලිෂ්ට ද වන්නාහ, අසංක්ලිෂ්ට ද වන්නාහු ය.
රූපක‍්ඛන්‍ධො කිලෙසවිප‍්පයුත‍්තො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා කිලෙසසම‍්පයුත‍්තා, සියා කිලෙසවිප‍්පයුත‍්තා.
රූපස්කන්‍ධය ක්ලේශ විප්‍රයුක්ත ය, සතර ස්කන්‍ධයෝ ක්ලේශ සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නාහ, ක්ලේශ විප්‍රයුක්ත ද වන්නාහු ය.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො කිලෙසො චෙව සංකිලෙසිකොති, සංකිලෙසිකො චෙව නො ච කිලෙසො. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා කිලෙසා චෙව සංකිලෙසිකාති, සියා සංකිලෙසිකා චෙව නො ච කිලෙසා සියා න වත‍්තබ‍්බා සංකිලෙසිකා චෙව නො ච කිලෙසාති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා කිලෙසො චෙව සංකිලෙසිකො ච, සියා සංකිලෙසිකො චෙව නො ච කිලෙසො, සියා න වත‍්තබ‍්බො කිලෙසො චෙව, සංකිලෙසිකොතිපි සංකිලෙසිකො චෙව නො ච කිලෙසොතිපි.
රූපස්කන්‍ධය ක්ලේශ ද වූයේ මැ සාංක්ලේශික යි නො කියයුත්තේ යැ, සාංක්ලේශික ද වූ මැ නො ද ක්ලේශ වූයේ යැ. ස්කන්‍ධයෝ තිදෙනෙක් ක්ලේශ ද වූ මැ සාංක්ලේශිකහ යි නො කියයුත්තාහ, සාංක්ලේශික ද වූ මැ නො ද ක්ලේශ වන්නාහ, සාංක්ලේශික ද වූවාහු මැ නො ද ක්ලේශ වූහ යි නො කියයුත්තාහ, සංස්කාරස්කන්‍ධය ක්ලේශ ද වූයේ මැ සාංක්ලේශික ද වන්නේ යැ, සාංක්ලේශික ද වූයේ නො ද ක්ලේශ වන්නේ යැ, ක්ලේශ ද වූයේ මැ සාංක්ලේශික යි ද සාංක්ලේශික ද වූ මැ නො ද ක්ලේශ යි ද නො කියයුතු වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො කිලෙසො චෙව සංකිලිට‍්ඨොතිපි, සංකිලිට‍්ඨො චෙව නො ච කිලෙසොතිපි. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා කිලෙසා චෙව සංකිලිට‍්ඨාති, සියා සංකිලිට‍්ඨා චෙව නො ච කිලෙසා, සියා න වත‍්තබ‍්බා සංකිලිට‍්ඨා චෙව නො ච කිලෙසාති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා කිලෙසො චෙව සංකිලිට‍්ඨො ච, සියා සංකිලිට‍්ඨො චෙව නො ච කිලෙසො. සියා න වත‍්තබ‍්බො කිලෙසො චෙව සංකිලිට‍්ඨොතිපි, සංකිලිට‍්ඨො චෙව නො ච කිලෙසොතිපි.
රූපස්කන්‍ධය ක්ලේශ ද වූයේ මැ සංක්ලිෂ්ට යි ද සංක්ලිෂ්ට ද වූයේ මැ නො ද ක්ලේශ යි ද නො කියයුත්තේ යැ, ස්කන්‍ධයෝ තිදෙනෙක් ක්ලේශ ද වූවාහු මැ සංක්ලිෂ්ට වූහ යි නො කියයුත්තාහ, සංක්ලිෂ්ට ද වූවාහු මැ නො ද ක්ලේශ වන්නාහ, සංක්ලිෂ්ට ද වූවාහු මැ නො ද ක්ලේශයෝ යි නො කියයුත්තාහ, සංස්කාරස්කන්‍ධය ක්ලේශ ද වූයේ මැ සංක්ලිෂ්ට ද වන්නේ යැ සංක්ලිෂ්ට ද වූයේ මැ නො ද ක්ලේශ වන්නේ යැ, ක්ලේශ ද වූයේ මැ සංක්ලිෂ්ට යි ද සංක්ලිෂ්ට ද වූයේ මැ නො ද ක්ලේශ යි ද නො කියයුතු වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න වත‍්තබ‍්බො කිලෙසො චෙව කිලෙස සම‍්පයුත‍්තොතිපි, කිලෙසසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච කිලෙසොතිපි. තයො ඛන්‍ධා න වත‍්තබ‍්බා කිලෙසා චෙව කිලෙසසම‍්පයුත‍්තාති, සියා කිලෙසසම‍්පයුත‍්තා චෙව නො ච කිලෙසා, සියා න වත‍්තබ‍්බා කිලෙසසම‍්පයුත‍්තා චෙව නො ච කිලෙසාති. සඞ‍්ඛාරක‍්ඛන්‍ධො සියා කිලෙසො චෙව කිලෙසසම‍්පයුත‍්තො ච, සියා කිලෙසසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච කිලෙසො, සියා න වත‍්තබ‍්බො කිලෙසො චෙව කිලෙසසම‍්පයුත‍්තොතිපි, කිලෙසසම‍්පයුත‍්තො චෙව නො ච කිලෙසොතිපි.
රූපස්කන්‍ධය ක්ලේශ ද වූයේ මැ ක්ලේශ සම්ප්‍රයුක්ත යි ද ක්ලේශ සම්ප්‍රයුක්ත ද වූයේ මැ නො ද ක්ලේශ යි ද නො කියයුත්තේ යැ, ස්කන්‍ධයෝ තිදෙනෙක් ක්ලේශ ද වූවාහු මැ ක්ලේශ සම්ප්‍රයුක්තහ යි නො කියයුත්තාහ, ක්ලේශ සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද ක්ලේශ වන්නාහ, ක්ලේශ සම්ප්‍රයුක්ත ද වූවාහු මැ නො ද ක්ලේශයෝ යි නො කියයුතු වන්නාහු යැ. සංස්කාරස්කන්‍ධය ක්ලේශ ද වූ මැ ක්ලේශ සම්ප්‍රයුක්ත ද වන්නේ යැ, ක්ලේශ සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද ක්ලේශ වන්නේ යැ, ක්ලේශ ද වූ මැ ක්ලේශ සම්ප්‍රයුක්ත යි ද ක්ලේශ සම්ප්‍රයුක්ත ද වූ මැ නො ද ක්ලේශ යි ද නො කියයුතු වන්නේ යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො කිලෙසවිප‍්පයුත‍්තසංකිලෙසිකො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා කිලෙසවිප‍්පයුත‍්තසංකිලෙසිකා, සියා කිලෙසවිප‍්පයුත‍්තඅසංකිලෙසිකා, සියා න වත‍්තබ‍්බා කිලෙසවිප‍්පයුත‍්තසංකිලෙසිකාතිපි, කිලෙසවිප‍්පයුත‍්තඅසංකිලෙසිකාතිපි.
රූපස්කන්‍ධය ක්ලේශ විප්‍රයුක්ත සාංක්ලේශික යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ ක්ලේශ විප්‍රයුක්ත සාංක්ලේශික ද වන්නාහ, ක්ලේශ විප්‍රයුක්ත අසාංක්ලේශික ද වන්නාහ, ක්ලේශ විප්‍රයුක්ත සාංක්ලේශික යි ද ක්ලේශ විප්‍රයුක්ත අසාංක්ලේශික යි ද නො කියයුතු වන්නාහු යි.
222. රූපක‍්ඛන්‍ධො න දස‍්සනෙන පහාතබ‍්බො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා දස‍්සනෙන පහාතබ‍්බා, සියා න දස‍්සනෙන පහාතබ‍්බා.
222. රූපස්කන්‍ධය දර්‍ශනයෙන් ප්‍රහාතව්‍ය නො වූයේ යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ දර්‍ශනයෙන් ප්‍රහාතව්‍ය ද වන්නාහ, දර්‍ශනයෙන් ප්‍රහාතව්‍ය නො ද වන්නාහු යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න භාවනාය පහාතබ‍්බො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා භාවනාය පහාතබ‍්බා, සියා න භාවනාය පහාතබ‍්බා.
රූපස්කන්‍ධය භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය නො වූයේ යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය ද වන්නාහ, භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය නො ද වන්නාහු යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න දස‍්සනෙන පහාතබ‍්බහෙතුකො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා දස‍්සනෙන පහාතබ‍්බහෙතුකා, සියා න දස‍්සනෙන පහාතබ‍්බහෙතුකා.
රූපස්කන්‍ධය දර්‍ශනයෙන් ප්‍රහාතව්‍ය හේතුක නො වෙයි, සතර ස්කන්‍ධයෝ දර්‍ශනයෙන් ප්‍රහාතව්‍යෙහ්තුක ද වන්නාහ, දර්‍ශනයෙන් ප්‍රහාතව්‍ය හේතුක නො ද වන්නාහු ය.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න භාවනාය පහාතබ‍්බහෙතුකො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා භාවනාය පහාතබ‍්බහෙතුකා, සියා න භාවනාය පහාතබ‍්බහෙතුකා.
රූපස්කන්‍ධය භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය හේතුක නො වෙයි, සතර ස්කන්‍ධයෝ භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය හේතුක ද වන්නාහ, භාවනායෙන් ප්‍රහාතව්‍ය හේතුක නො ද වන්නාහු ය.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අවිතක‍්කො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා සවිතක‍්කා සියා අවිතක‍්කා.
රූපස්කන්‍ධය අවිතර්‍ක යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ සවිතර්‍ක ද වන්නාහ, අවිතර්‍ක ද වන්නාහු යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අවිචාරො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා සවිචාරා. සියා අවිචාරා.
රූපස්කන්‍ධය අවිචාර යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ සවිචාර ද වන්නාහ, අවිචාර ද වන්නාහු යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අප‍්පීතිකො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා සප‍්පීතිකා, සියා අප‍්පීතිකා.
රූපස්කන්‍ධය අප්‍රීතික යැ සතර ස්කන්‍ධයෝ සප්‍රීතික ද වන්නාහ, අප්‍රීතික ද වන්නාහු යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න පීතිසහගතො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා පීතිසහගතා, සියා න පීතිසහගතා.
රූපස්කන්‍ධය ප්‍රීතිසහගත නො වෙයි, සතර ස්කන්‍ධයෝ ප්‍රීති සහගත ද වන්නාහ, ප්‍රීති සහගත නො ද වන්නාහු යි.
ද‍්වෙ ඛන්‍ධා න සුඛසහගතා. තයො ඛන්‍ධා සියා සුඛසහගතා, සියා න සුඛසහගතා.
ස්කන්‍ධයෝ දෙදෙනෙක් සුඛ සහගත නො වෙති, ස්කන්‍ධයෝ තිදෙනෙක් සුඛ සහගත ද වන්නාහ, සුඛ සහගත නො ද වන්නාහු ය.
ද‍්වෙ ඛන්‍ධා න උපෙක‍්ඛාසහගතා. තයො ඛන්‍ධා සියා උපෙක‍්ඛාසහගතා, සියා න උපෙක‍්ඛාසහගතා.
ස්කන්‍ධයෝ දෙදෙනෙක් උපේක්‍ෂාසහගත නො වන්නාහ, ස්කන්‍ධයෝ තිදෙනෙක් උපේක්‍ෂාසහගත ද වන්නාහ, උපේක්‍ෂාසහගත නො ද වන්නාහු යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො කාමාවචරො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා කාමාවචරා, සියා න කාමාවචරා.
රූපස්කන්‍ධය කාමාවචර යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ කාමාවචර ද වන්නාහ, කාමාචර නො ද වන්නාහු යි.
රූපාක‍්ඛන්‍ධො න රූපාවචරො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා රූපාවචරා සියා න රූපාවචරා.
රූපස්කන්‍ධය රූපාවචර නො වෙයි, සතර ස්කන්‍ධයෝ රූපාවචර ද වන්නාහ, රූපාවචර නො ද වන්නාහු යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො න අරූපාවචරො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා අරූපාවචරා සියා න අරූපාවචරා.
රූපස්කන්‍ධය අරූපාවචර නො වෙයි, සතර ස්කන්‍ධයෝ අරූපාවචර ද වන්නාහ, අරූපාවචර නො ද වන්නාහු යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො පරියාපන‍්නො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා පරියාපන‍්නා සියා අපරියාපන‍්නා.
රූපස්කන්‍ධය පර්‍ය්‍යාපන්න යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ පර්‍ය්‍යාපන්න ද වන්නාහ, අපර්‍ය්‍යාපන්න ද වන්නාහු යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අනිය්‍යානිකො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා නිය්‍යානිකා, සියා අනිය්‍යානිකා.
රූපස්කන්‍ධය අනෛර්‍ය්‍යාණික යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ නෛර්‍ය්‍යාණික ද වන්නාහ, අනෛර්‍ය්‍යාණික ද වන්නාහු යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අනියතො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා නියතා සියා අනියතා.
රූපස්කන්‍ධය අනියත යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ නියත ද වන්නාහ, අනියත ද වන්නාහු යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො සඋත‍්තරො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා සඋත‍්තරා, සියා අනුත‍්තරා.
රූපස්කන්‍ධය සඋත්තර යැ, සතර ස්කන්‍ධයෝ සඋත්තර ද වන්නාහ, අනුත්තර ද වන්නාහු යි.
රූපක‍්ඛන්‍ධො අරණො. චත‍්තාරො ඛන්‍ධා සියා සරණා සියා අරණාති.
රූපස්කන්‍ධය අරණ ය, සතර ස්කන්‍ධයෝ සරණ ද වන්නාහ, අරණ ද වන්නාහු යි.
පඤ‍්හපුච‍්ඡකං.
පඤ්හ පුච්ඡක යි.
ඛන්‍ධවිභඞ‍්ගො නිට‍්ඨිතො.
ස්කන්‍ධවිභඞ්ගය නිමියේ යි.