පඤ්හාපුච්ඡකවණ්ණනා අට්ඨකථා
පඤ්හාපුච්ඡකවණ්ණනා
ප්රශ්න විචාරක වර්ණනාව
ඉදානි පඤ්හාපුච්ඡකං හොති. තත්ථ පඤ්හාපුච්ඡනෙ පඤ්චන්නං ඛන්ධානං “කතිකුසලා? කතිඅකුසලා? කතිඅබ්යාකතා”තිආදිනා නයෙන යං ලබ්භති, යඤ්ච න ලබ්භති, තං සබ්බං පුච්ඡිත්වා විස්සජ්ජනෙ “රූපක්ඛන්ධො අබ්යාකතො”තිආදිනා නයෙන යං ලබ්භති තදෙව උද්ධටන්ති වෙදිතබ්බං. යත්ථ යත්ථ ච ‘එකො ඛන්ධො’ති වා ‘ද්වෙ ඛන්ධා’ති වා පරිච්ඡෙදං අකත්වා “සියා උප්පන්නා, සියා අනුප්පන්නා”තිආදිනා නයෙන තන්ති ඨපිතා, තත්ථ තත්ථ පඤ්චන්නම්පි ඛන්ධානං ගහණං වෙදිතබ්බං. සෙසො තෙසං තෙසං ඛන්ධානං කුසලාදිවිභාගො හෙට්ඨා ධම්මසඞ්ගහට්ඨකථායං (ධ· ස· අට්ඨ· 985) වුත්තොයෙව.
දැන් ප්රශ්න විචාරීම වේ. පංචස්කන්ධයන්ගේ කුසල් කීයද? අකුසල් කීයද? අව්යාකෘත කීයද? ආදී නයින් යමක් ලැබේද යමක් නොලැබේද ඒ සියල්ල විචාරා විසඳීමෙහි රූපස්කන්ධය අව්යාකෘත යයි යමක් ලැබේද එයම ඉදිරූහයි (දැක්වීයයි) දතයුතුය. යම් යම් ස්ථානවල එක් ස්කන්ධයකැයි හෝ ස්කන්ධ දෙකකැයි හෝ වෙන් නොකොට උපන්නේ වන්නේය. නූපන්නේ වන්නේය ආදි නයින් පෙළෙහි තබන ලදි. ඒ ඒ තැන පංචස්කන්ධ ගැනීම දතයුතුය. සෙසු ඒ ඒ ස්කන්ධයන්ගේ කුසලාදි විභාගය ධම්මසංගහ අටුවාවේ කියන ලද්දේමය.
ආරම්මණත්තිකෙසු පන චත්තාරො ඛන්ධා පඤ්චපණ්ණාස කාමාවචරධම්මෙ ආරබ්භ රජ්ජන්තස්ස දුස්සන්තස්ස මුය්හන්තස්ස සංවරන්තස්ස සම්මසන්තස්ස පච්චවෙක්ඛන්තස්ස ච පරිත්තාරම්මණා හොන්ති, සත්තවීසති රූපාරූපාවචරධම්මෙ ආරබ්භ රජ්ජන්තස්ස දුස්සන්තස්ස මුය්හන්තස්ස සංවරන්තස්ස පරිග්ගහං පට්ඨපෙන්තස්ස මහග්ගතාරම්මණා, මග්ගඵලනිබ්බානානි පච්චවෙක්ඛන්තස්ස අප්පමාණාරම්මණා, පඤ්ඤත්තිං පච්චවෙක්ඛණකාලෙ නවත්තබ්බාරම්මණාති.
අරමුණු ත්රිකයෙහි වනාහි ස්කන්ධ පස්පනස් කාමාවචර ධර්මයන් අරබයා ඇලෙන්නාට ගැටෙන්නාට මුළාවන්නාට සංවර වන්නාට විමසන්නාට ප්රත්යවේක්ෂා කරන්නාට අල්ප අරමුණක් වේ. සත්විසි රූපාවචර අරූපාවචර ධර්මනය් අරබයා ඇලෙන්නාට ගැටෙන්නාට මුළාවන්නාට සංවර වන්නාට විමසීම පිහිටුවන්නාට මහග්ගත අරමුණු මාර්ගඵල නිවන් ප්රත්යවේක්ෂා කරන්නාට අප්රමාණ අරමුණකි. ප්රඥප්තිය ප්රත්යවේක්ෂා කරන කාලයෙහි නොකිවහැකි අරමුණකි.
තෙයෙව සෙක්ඛාසෙක්ඛානං මග්ගපච්චවෙක්ඛණකාලෙ මග්ගාරම්මණා හොන්ති, මග්ගකාලෙ සහජාතහෙතුනා මග්ගහෙතුකා, මග්ගං ගරුං කත්වා පච්චවෙක්ඛණකාලෙ ආරම්මණාධිපතිනා මග්ගාධිපතිනො , වීරියජෙට්ඨකං වා වීමංසජෙට්ඨකං වා මග්ගං භාවෙන්තස්ස සහජාතාධිපතිනා මග්ගාධිපතිනො, ඡන්දජෙට්ඨකං පන චිත්තජෙට්ඨකං වා භාවෙන්තස්ස නවත්තබ්බාරම්මණා නාම හොන්ති.
එයම සෙඛඅසෙඛයින්ට මාර්ගය ප්රත්යවේක්ෂා කරන කාලයෙහි මාර්ග අරමුණු වේ. මාර්ග කාලයෙහි සහජාත හේතුවෙන් මාර්ග හේතුක වේ. මාර්ගය ගරුකොට ප්රත්යවේක්ෂා කාලයෙහි ආරම්මණ අධිපති මාර්ග අධිපති වේ. සඳදෙටු වනාහි සිත්දෙටු වඩන්නාට නොකිවයුතු අරමුණක් වේ. [missing trans]
අතීතානි පන ඛන්ධධාතුආයතනානි ආරබ්භ රජ්ජන්තස්ස දුස්සන්තස්ස මුය්හන්තස්ස සංවරන්තස්ස පරිග්ගහං පට්ඨපෙන්තස්ස අතීතාරම්මණා හොන්ති, අනාගතානි ආරබ්භ අනාගතාරම්මණා හොන්ති, පච්චුප්පන්නානි ආරබ්භ පච්චුප්පන්නාරම්මණා හොන්ති, පඤ්ඤත්තිං වා නිබ්බානං වා පච්චවෙක්ඛන්තස්ස නවත්තබ්බාරම්මණා හොන්ති.
අතීත වූ ස්කන්ධ ධාතු ආයතන අරබයා ඇලෙන්නාට ගැටෙන්නාට මුළාවන්නාට සංවර වන්නාට විමසන්නාට අතීත අරමුණු වේ. අනාගතය අරබයා අනාගත අරමුණු වේ. වර්තමානය අරබයා වර්තමාන අරමුණු වේ. ප්රඥප්තිය හෝ නිවණ හෝ ප්රත්යවේක්ෂා කරන්නාට නොකිවහැකි අරමුණු වේ.
තථා අත්තනො ඛන්ධධාතුආයතනානි ආරබ්භ රජ්ජන්තස්ස දුස්සන්තස්ස මුය්හන්තස්ස සංවරන්තස්ස පරිග්ගහං පට්ඨපෙන්තස්ස අජ්ඣත්තාරම්මණා හොන්ති, පරෙසං ඛන්ධධාතුආයතනානි ආරබ්භ එවං පවත්තෙන්තස්ස බහිද්ධාරම්මණා, පණ්ණත්තිනිබ්බානපච්චවෙක්ඛණකාලෙපි බහිද්ධාරම්මණායෙව, කාලෙන අජ්ඣත්තං කාලෙන බහිද්ධා ධම්මෙසු එවං පවත්තෙන්තස්ස අජ්ඣත්තබහිද්ධාරම්මණා, ආකිඤ්චඤ්ඤායතනකාලෙ නවත්තබ්බාරම්මණාති වෙදිතබ්බා.
එසේම තමාගේ ස්කන්ධ ධාතු ආයතන අරබයා ඇලෙන්නා ගැටෙන්නාට මුළාවන්නාට සංවර වන්නාට විමසීම පිහිටුවන්නාට අධ්යාත්ම අරමුණක් වේ. අනුන්ගේ ස්කන්ධ ධාතු අරබයා මෙසේ පවත්වන්නාට බාහිර අරමුණක් වේ. ප්රඥප්ති නිර්වාණ ප්රත්යවේක්ෂා කාලයෙහිද බාහිර අරමුණක්ම වේ. කලෙක අධ්යාත්ම කලෙක බාහිර ධර්ම කෙරෙහි මෙසේ පවත්වන්නහුට අධ්යාත්ම බාහිර අරමුණක් වේ. ආකිඤ්චඤ්ඤායතන කාලයෙහි නොකිවහැකි අරමුණකැයි දතයුතුය.
ඉති භගවා ඉමං ඛන්ධවිභඞ්ගං සුත්තන්තභාජනීයාදිවසෙන තයො පරිවට්ටෙ නීහරිත්වා භාජෙන්තො දස්සෙසි. තීසුපි හි පරිවට්ටෙසු එකොව පරිච්ඡෙදො. රූපක්ඛන්ධො හි සබ්බත්ථ කාමාවචරොයෙව. චත්තාරො ඛන්ධා චතුභූමකා ලොකියලොකුත්තරමිස්සකා කථිතාති.
මෙසේ භාග්යවතුන් වහන්සේ මේ ඛන්ධ විභාගය සූත්රාන්ත භාජනීය වශයෙන් තිපරි වෘත්තයෙහි ගෙනහැර දක්වා බෙදා දැක්වූහ. තිපරි වෘත්තයෙහි එකම වෙන්කිරීමකි. රූපස්කන්ධය සියළු තන්හි කාමාවචරය. චතුභූමික වූ ස්කන්ධ සතර ලෞකික ලෝකෝත්තර මිශ්රව කියන ලදි.
සම්මොහවිනොදනියා විභඞ්ගට්ඨකථාය ඛන්ධවිභඞ්ගවණ්ණනා නිට්ඨිතා.
සම්මෝහ විනෝදනී නම් විභංග අර්ථ වර්ණනාවේ පළමුවන ඛන්ධ විභංග නිද්දේසයයි.