3. ජවනහංසජාතකවණ‍්ණනා 476 අට‍්ඨකථා

3. ජවනහංස ජාතකය (476)

ඉධෙව හංස නිපතා යන මේ ගාථාව ශාස්තෲන් වහන්සේ ජේතවනයෙහි වාසය කරන සේක් දළ්හධම්ම සූත්‍ර දේශනාව අරභයා වදාළ සේක.

භාග්‍යවතුන් වහන්සේ විසින් මහණෙනි, යම්සේ දුනු ශිල්පයෙහි ඉතා දක්‍ෂ වූ ශිල්පය මනාව උගත්, කළ පුරුදු ඇති කරන ලද ඇසුරු කිරීම් ඇති දුනුවායෝ සතරදෙනෙක් සිවුදිගෙහි සිටියාහු වෙත්ද? ඉක්බිති එක් පුරුෂයෙක් පැමිණ මම ඉතා දක්‍ෂ වූ ශිල්පය මනාව උගත්, කළපුරුදු ඇති, කළ ඇසුරු කිරීම් ඇති මේ දුනුවායන් සිව්දිගට විදින ලද ඊතල පොළොවෙහි නොපිහිටි කල්හි ගෙන එන්නෙමියි කියයි. මහණෙනි, ඒ කුමක්දැයි සිතහුද? දිවීමෙහි සමත් වූ ඒ පුරුෂයා ඉතා උසස් දිවිීමේ හැකියාවෙන් යුක්ත වූයේ වෙයි. වචනයෙන් කීමෙන් වැඩක් නැතැයි වදාළහ. භික්‍ෂූහු ස්වාමීනි එසේ යයි කීහ. මහණෙනි, ඒ පුරුෂයාගේ ජවය යම්සේද? සඳහිරු දෙදෙනාගේ ජවය යම්සේද එයටත් වඩා අතිශයින් ශීඝ්‍ර වෙයි. මහණෙනි, ඒ පුරුෂයාගේ ජවය යම් සේද යම්තාක් දෙවිවරු සඳහිරු දෙදෙනාගේ ඉදිරියෙන් දුවත්ද ඒ දෙවිවරුන්ගේ ජවයටත් වඩා අතිශයින් ශීඝ්‍ර වේ. මහණෙනි, ඒ පුරුෂයාගේ ..... පෙ..... ඒ දෙවියන්ගේ ජවය වේද එයටත් වඩා අතිශයින් ශීඝ්‍රව ආයුෂ පැවැත්මට ඇති ශක්තිය ක්‍ෂය වෙයි. මහණෙනි, එහෙයින් මෙහි මෙසේ හික්මිය යුතුය. උපන්නා වූ කාමරාගයන් පිළිබඳ පවස දුරුකරන්නෙමු. කාමරාගයන් පිළිබඳ පවස අපගේ සිත් මැඩගෙන නොසිටිත්ද එලෙස අප්‍රමාද වූවෝ වන්නෙමුයි මහණෙනි, මෙසේ තොප හික්මිය යුතු යයි වදාළහ.

මේ සූත්‍රය දේශනා කළ දිනයට දෙවන දිනයෙහි දම්සභාවෙහි කථාවක් උපදවාලූහ. ඇවැත්නි, ශාස්තෲන් වහන්සේ තමාගේ බුද්ධ විෂයෙහි සිට මේ සත්ත්වයන්ගේ ස්වල්ප වූ ආයු සංස්කාරයන් දුබල වූවන් කොට දක්වන සේක්, පුහුදුන් භික්‍ෂූන් අතිශයින් සිත් තැවුලියට පත් කරවීය. බුද්ධ බලය නම් පුදුමය. ශාස්තෲන් වහන්සේ අවුත් මහණෙනි, දැන් කවර නම් කථාවෙකින් හුන්නාහුදැයි විමසා මෙනම් වූවකැයි කී කල්හි මහණෙනි, එ් මම දැන් සර්වඥතාඥානයට පත්වූයේ ආයු සංස්කාරයන්ගේ ස්වල්පකාලීන බව දක්වා භික්‍ෂූන්ට සංවේග ඇතිකර ධර්මය දේශනා කරමි. පෙර අහේතුක ප්‍රතිසන්‍ධියක් වූ හංස යෝනියෙහි ඉපිදුනා වූ මවිසින් ආයු සංස්කාරයන්ගේ ස්වල්පකාලීන බව දක්වා බරණැස් රජු ආදීන් කොට සියළු රජ පිරිස සංවේගයට පත් කරවා ධර්මය දේශනා කරන ලද්දෙමියි අතීත ප්‍රවෘත්තිය ගෙනහැර පා වදාළ සේක.

අතීතයෙහි බරණැස්නුවර බ්‍රහ්මදත්ත රජු රාජ්‍යය කරවන කල්හි මහාසත්ත්ව තෙමේ ජවනහංස ජාතියෙහි ඉපදී අනූදහසක් හංසයන් විසින් පිරිවරන ලදුයේ චිත්‍රකූට පර්වතයෙහි වාසය කරයි. හෙතෙම එක් දිනයක දඹදිව්හි එක් විලෙක පිරිවර සහිතව ඉබේ හටගත් හැල් කා අහසෙහි රන් කලාලයක් පතුරන්නාක් මෙන් මහත් වූ පිරිවර සමග බරණැස් නුවර මත්තෙන් මඳ මඳ ගමනින් (ලැසි ගමනින්) චිත්‍රකූට පර්වතයට යයි. ඉක්බිති බරණැස රජු ඔහු දැක මොහුද මා හා සමාන වූ රජෙකු විය යුතුය යි. ඇමතියන්ට කියා ඔහු කෙරෙහි සෙනෙහෙ උපදවා මල් ගඳ විලවුන් ගෙන මහා සත්ත්වයන් බලන්නේ සියළු තූර්ය භාණ්ඩයන් පැවැත්වීය. මහ බෝසතාණන් තමාට ගෞරව කරන්නා වූ ඔහු දැක හංසයන්ගෙන් විචාළේය. රජු මට මෙබඳු සත්කාර කරන්නේ කුමක් අපේක්‍ෂා කරන්නේදැයි. දේවයන් වහන්ස, තොප සමග මිත්‍ර භාවයයි. එසේනම් රජුගේ අප සමග මිත්‍රභාවය වේවායි රජු සමග මිත්‍රභාවයට පත්ව ගියේය. ඉක්බිති එක් දිනයක රජු උයනට ගියකල්හි අනෝතත්ත විලට ගොස් එක් පියාපතකින් ජලයද එක් පියාපතකින් සඳුන්සුණු ද ගෙනවුත් රජු ඒ ජලයෙන් නහවා සුණුවලින් ගල්වා මහජනයා දකිද්දීම පිරිවර සහිතව චිත්‍රකූට පර්වතයට ගියේය. එතැන් පටන් රජු මහබෝසතුන් දකිනු කැමතිව අද මගේ යහළුවා එන්නේ යයි එන්නා වූ මාර්ගය බලන්නේම කල් ගෙවයි.

එකල්හි මහ බෝසතුන්ගේ කණිටු හංස පැටවු දෙදෙනෙක් හිරු සමඟ දුවන්නෙමුයි කථිකා කර අපි හිරු සමඟ දුවන්නෙමුයි මහබෝසතුන්ට දැන්වූහ. දරුව, හිරුගේ වේගය නම් ශීඝ්‍රගාමීය. හිරු සමඟ දුවන්නට නොහැකි වහු. අතරමගදී විනාශ වන්නෙහුය. නොයවු යයි කීවේය. ඔවුහු දෙවන වරද තෙවන වරද ඉල්ලූහ. බෝධිසත්ත්වයෝ තෙවන වර දක්වා ඔවුන් වැළැක්වූයේමය. මානයෙන් උඩඟු වූ ඔවුහු සිය ශක්තිය නොදන්නාහු මහබෝ සතුන්ට නොකියාම හිරු සමඟ දුවන්නෙමුයි හිරු නොනැගි කල්හි ගොස් යුගන්‍ධර පර්වතය මත හුන්නාහුය. මහබෝසත් තෙමේ ඔවුන් නොදැක කොහි ගියාහුදැයි විමසා ඒ පුවත අසා මෙසේ සිතුවේය. ඔවුහු හිරු සමඟ දුවන්නට අපොහොසත් වෙති. අතරමගදී විනාශ වෙති. ඔවුන්ට ජීවිතය දෙමියි ඔහුද ගොස් යුගන්‍ධර පර්වතය මතම හුන්නේය. ඉක්බිති හිරුමඬල නැගිකල්හි හංස පැටවු අහසට නැගී හිරු සමඟ දිවුවාහුය. මහබෝ සතුන්ද ඔවුන් සමඟ දිව්වේය. කණිටු සොහොවුරා පෙරවරු කාලය දක්වා දුවගොස් වෙහෙසට පත්වීය. පියාපත් සන්‍ධීන්හි ගිනි නැගෙන්නාක් මෙන් වීය. ඔහු බෝසතුන්ට සළකුණක් දුන්නේය. සොහොවුර නොහැකි වන්නෙමියි. ඉක්බිති මහබෝසත් තෙමේ ඔහුට කියනුයේ බිය නොවන්න ඔබට ජීවිතය දෙන්නෙමියි. පියාපත් පඳුරෙන් වටකොට අස්වසා චිත්‍රකූට පර්වතයට පමුණුවා හංසයන් මැද තබා නැවත පැනනැගී හිරු වෙත පැමිණ අනිකා සමඟ ගියේය. ඔහුද මධ්‍යාහ්නය තෙක් හිරු සමග දුවගොස් වෙහෙසට පත්වූයේය. පියාපත් සන්‍ධීන්හි ගිනිනැගෙන කල්හි මෙන් වූයේය. ඉක්බිති බෝසතුන්ට සළකුණක් දුන්නේය. සොහොවුර නොහැකි වන්නෙමියි. මහබෝසත් තෙමේ ඔහුද එසේම අස්වසා පියාපත් පඳුරෙන් ගෙන චිත්‍රකූට පර්තයටම ගියේය. එකෙනෙහි සූර්යයා අහස මැදට පැමිණියේය.

ඉක්බිති මහබෝසත් තෙමේ අද මගේ ශරීර ශක්තිය විමසන්නෙමියි සිතා එකම වේගයෙන් පියාඹා යුගන්‍ධර පර්වතය මත හිඳ ඉන් පැන නැගී එකම වේගයෙන් හිරු වෙත පැමිණ වරෙක ඉදිරියෙන් වරෙක පිටුපසින් දුවගොස් සිතුවේය. හිරු සමග මගේ දිවීම අරුත්සුන් වේ. නුණුවනින් මෙනෙහිකිරීම තුළින් හටගත් මෙයින් මට කවරනම් ප්‍රයෝජනයක්ද? බරණැස් නුවරට ගොස් මගේ යහළු වූ රජුට අර්ථයෙන් හා ධර්මයෙන් යුත් කථාවන් කරන්නෙමියි නැවතී හිරු අහස් මැද නොඉක්මවූ කල්හිම සියළු සක්වළ සිසාරා පියාඹා බරණැසට පැමිණියේය. දොළොස් යොදුන් පමණ වූ සියළු නගරය හංසයන්ගෙන් වැසුනාක් මෙන් වීය. සිදුරක් නම් නොපෙනුණ. මහබෝසත් තෙමේ වේගය පිරිහෙලා අහසින් බැස සීමැදුරු කවුළුවට ඉදිරිතැනක සිටියේය. රජු මගේ ස්වාමියා පැමිණියේ යයි සොම්නසට පත්වූයේ හිඳගැනීම ඔහුට රන්පුටුවක් පනවා යහළුව පිවිසෙව. මෙහි හිඳගනුවයි කියා පළමු ගාථාව කීවේය.

ඉධෙව හංස නිපත පියම්මෙ තච දස්සනං, ඉස්සරොසි අනුප්පත්තො යං ඉදත්‍ථි පවෙදයා ති

එහි ඉධ යනු රන්පුටුව අරභයා කීවේය. නිපත යනු හිඳගනුව. ඉස්සරො සි යනු ඔබ මෙතැනට ප්‍රධානියා, හිමිකරු වී පැමිණියේ යයි කියයි. යං ඉධත්‍ථි යනු යමක් මේ මාලිගයෙහි කැමති වෙයිද එය සැකරහිතව අපට කියව යි.

මහ බෝසත් තෙමේ රන් පුටුවෙහි හුන්නේය. සියවරක් දහස්වරක් පැසවූ තෙල්වලින් ඔහුගේ පියාපත් ඇතුළත ගල්වා රන් තැටියෙහි මී හා විළද උක්සකුරු මිශ්‍ර ජලයද දෙවා මිහිරි වූ පිළිසඳර කථාකොට යහළුව, හුදකලාව පැමිණියේ වෙහි. කොහි යන්නෙහිදැයි ඇසීය. හෙතෙම ඒ ප්‍රවෘත්තිය විස්තර සහිතව කීවේය. ඉක්බිති රජු ඔහුට යහළුව මටද හිරු සමඟ දුවන ලද වේගය දක්වවයි කීවේය. මහරජතුමනි, ඒ වේගය දක්වන්නට නොහැකිය. එසේ නම් මට ඒ හා සමාන වූ පමණක්ම දක්වවයි කීවේය. මහරජතුමනි, මැනවි. සමාන වූ පමණක්ම දක්වන්නෙමි. විදුලිඑළියෙන් දැක විදින්නා වූ දුනු දරන්නන් රැස් කරවයි කීවේය. රජු රැස් කරවීය. මහ බෝසත් තෙමේ සියල්ලන්ට ජ්‍යෙෂ්ඨ වූ දුනු දරන්නන් සතර දෙනෙකු ගෙන රජමැදුරෙන් බැස රජ මිදුලෙහි ගලටැඹක් සිටුවා තමාගේ බෙල්ලෙහි සීනුවක් බඳවා ගල්ටැඹ මත්තෙහි හිඳ දුනු දරන්නන් සතරදෙනා ගල්ටැඹ ඇසුරුකොට සිව්දිශාවන්ට අභිමුඛව තබා මහරජතුමනි, මේ සතරදෙනා එකපහරින්ම සිව්දිගට අභිමුඛව හී සතරක් විදිත්වා. මම ඒවා පොළොවෙහි නොවැටුනේම ගෙනවුත් මොවුන්ගේ පාමුල හෙලන්නෙමි. මා හී තල ගැනීම පිණිස ගිය බව සීනු ශබ්දයෙන් සළකුණු කොට දන්නෙහි යයි කීවේය. මම නොපෙනෙන්නෙමියි කියා ඔවුන් විසින් එකපැහැර විදින ලද ඊතල ගෙනවුත් ඔවුන්ගේ පාමුල හෙලා ගල්ටැඹ මත්තෙහි හුන්නෙකු කොටම තමා දක්වා මහරජතුමනි, තොප විසින් මගේ වේගය දක්නා ලද්දේදැයි කියා මහරජතුමනි, මේ මගේ උසස්ම වේගය නොවේ. මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ වේගයද නොවේ. මේ මගේ ස්වල්ප වූ පහත් වූ වේගයයි. මහරජතුමනි, අපගේ වේගය මෙසේ අතිශයින් ශීඝ්‍ර යයි කීවේය.

අනතුරුව රජු ඔහුගෙන් යහළුව, ඔබගේ වේගයෙන් අන්‍ය වූ ඉතා ශීඝ්‍ර වේගයක් ඇත්දැයි විචාළේය. මහරජතුමනි, එසේය. අපගේ උසස්ම වේගයෙන් සියගුණයෙන්ද දහස් ගුණයෙන්ද මේ සත්ත්වයන්ගේ ආයු සංස්කාරයෝ (ආයුෂ පැවැත්මට ඇති ශක්තීහු) අතිශයින් ශීඝ්‍රව ක්‍ෂය වෙත්. බිඳෙත්. වියැකීමට යෙත්. ඇසිල්ලෙන් නිරුද්ධවීම් වශයෙන් අරූපි ධර්මයන්ගේ බිඳීම දැක්වීය. රජු මහබෝසතුන්ගේ කථාව අසා මරණ බියෙන් බිය පත් වූයේ සිහි එළවන්නට නොහැකි වනුයේ බිම වැටුනේය. මහජනයා තැති ගැනීමට පැමිණියේ වීය. රජුගේ මුහුණ ජලයෙන් ඉස සිහි එළවාලූහ. ඉක්බිති මහබෝසත් තෙමේ ඔහුට කියනුයේ රජතුමනි, බිය නොවන්න. මරණය පිළිබඳ සිහිය වඩන්න. ධර්මයෙහි හැසිරෙන්න. පින් කරන්න. අප්‍රමාදී වන්න යි අවවාද කළේය. ඉක්බිති රජතුමා ස්වාමීනි, අපි තොප වැනි නුවණැති ආචාර්යවරයෙකුගෙන් තොරව වසන්නට නොහැක්කෙමු. චිත්‍රකූට පර්වතයට නොගොස් මට ධර්මදේශනා කරමින් මගේ අනුශාසක ආචාර්යවරයා වී මෙහිම වසව වයි ඉල්ලන්නේ ගාථා දෙකක් කීවේය.

2. ගුණ ඇසීම නිසා කෙනෙක් කෙනෙකුට ප්‍රිය වෙත්. දැකීම නිසා කෙනෙකුගේ ඇලීම පහව යයි. රුව දැකද ගුණ අසාද ඇතමෙක් ප්‍රිය වෙති. කිම මට දැකීමෙන් ප්‍රිය බව වන්නෙහිද?

3. හංසය, ගුණ ඇසීමෙන් ඔබ මය ප්‍රිය වූවෙහි. වෙත පැමිණ දැකීම නිසා වැඩිමනත් ප්‍රිය වීය. මෙසේ ප්‍රිය වූ දැකීම් ඇත්තේ මා සමීපයෙහි වාසය කරව.

ඒ ගාථාවන්ගේ අර්ථය නම් යහළුව, හංසරාජය, ගුණ ඇසීම නිසා ඇතමෙක් ඇතමෙකුට ප්‍රිය වෙත්. මෙසේ ගුණ නම් අසා ඇසීම තුළින් ප්‍රියවේ. ඇතමෙක් ඇතමෙකුට දැකද අසාදැයි දෙපරිද්දෙන්ම ප්‍රිය වෙත්. එහෙයින් ඔබගෙන් විමසමි. කච්චින්නු මෙ පිය්‍යසි දස්සනෙන යනු කුමක් හෙයින් තොප මා ප්‍රිය කෙරෙහිද? තොපගේ ගුණ ඇසීමෙන් තොප මට ප්‍රිය වීය. දැකීමට පැමිණ අතිශයින් ප්‍රිය වීය. මෙසේ ප්‍රිය වූ දැකීම් ඇත්තේ චිත්‍රකූට පර්වතයට නොගොස් මෙහි මා සමීපයෙහිම වසව යයි කීවේය.

(අනතුරුව) බෝධිසත්ත්ව තෙමේ මෙසේ කීවේය.

4. නිතර සත්කාර ලබන ලද්දේ පුදන ලද්දේ තොපගේ මන්දිරයෙහි වාසය කරන්නෙමු. එක්දිනකදී දෝෂය පත්වූයේ මත්වූයේ මගේ ආහාරය සඳහා හංසරාජයා පිසත්වායි කියන්නෙහි ය.

එහි මත්තො ච එකදා යනු මහරජතුමනි, අපි නිතර පුදන ලද්දෝ ඔබගේ නිවසෙහි වසන්නෙමු. ඔබ යම්කිසි දිනයක සුරාමදයෙන් මත්වූයේ මස්කෑම සඳහා හංසරාජයා මා වෙනුවෙන් මරත්වායි කියන්නෙහිය. ඉක්බිති ඔබගේ සේවකයෝ මා මරා පිසන්නාහුය. එදින මම කුමක් කරන්නෙමිද?

ඉක්බිති රජු ‘එසේනම් මත්පැන් නොබොන්නෙමි’යි ඔහුට ප්‍රතිඥා දියයුතුය.

5. යමක් මට ඔබට වඩා ප්‍රිය වන්නේද ඒ ආහාර පානයන්ට නින්දා වේවා. යම්තාක් ඔබ මගේ නිවසෙහි වාසය කරන්නෙහිද ඒ තාක් මම මත්පැන් නොබොන්නෙමි යි, යන ගාථාව කීවේය.

අනතුරුව බෝධිසත්ත්වයෝ ගාථා සයක් කීහ.

6. රජතුමනි, සිවළුන්ගේද කුරුල්ලන්ගේද හඬ පහසුවෙන් වටහාගත හැකිය. මිනිසුන්ගේ හඬ දැනගැනීම ඊට වඩා බෙහෙවින් දුෂ්කර වේ.

7. තවද යම් පුරුෂයෙක් ඉදින් නෑදෑයෙකු මිත්‍රයෙකු යහළුවෙකු කොට සිතයිද ඔහු පළමුව යහපත් සිත් ඇත්තෙකු වී සිට පසුව සතුරෙක් බවට පත් වේ.

8. යමෙකු පිළිබඳව සිත බැසගනීද හෙතෙම දුර වසන්නේ නමුදු එකට වාසය කරන්නෙකු වේ. යම් කෙනෙකු වෙතින් සිත පහව යේද ඔහු සමීපයෙහි සිටියේද ඈත වාසය කරන්නෙකු වේ.

9. පැහැදුන සිත් ඇති තැනැත්තා ඇතුලත සිටියද මුහුදෙන් එතෙර සිටියද පහන් සිත් ඇත්තේම වේ. ඉදින් හේ දූෂණය වූ සිත් ඇත්තේද ඇතුළත සිටියද මුහුදෙන් එතෙර සිටියද දූෂණය වූ සිත් ඇත්තේම වේ.

10. රජතුමනි, යම් සතුරෝ වෙත්ද ඔවුහු එකට වාසය කරන්නාහු නමුදු දුරස්ථව වාසය කරන්නෝ වෙති. රජතුමනි, සත්පුරුෂයෝ දුර වසන්නෝ නමුදු සිතින් එකට වාසය කරන්නෝ වෙති.

11. බොහෝ කලක් එකට වාසය කිරීම නිසා ප්‍රිය තැනැත්තාද අප්‍රිය වූවෙක් වෙයි. එසේ ඔබට අප්‍රිය වන්නට පෙර ඔබට කියා යමු යි.

එහි වස්සිතං යනු මහරජතුමනි, තිරිසන්ගත වූවෝ සෘජු සිත් ඇත්තෝය. එහෙයින් ඔවුන්ගේ නාදය පහසුවෙන් හඳුනාගත හැකිය. මිනිස්සු නපුරු වෙති. එහෙයින් ඔවුන්ගේ වචනය අතිශයින්ම දත නොහැකි යයි යන අර්ථයි. යො පුබ්බෙ යනු යම් පුද්ගලයෙක් පළමුව සතුටු සිත් ඇත්තේ වී ඔබ මගේ නෑයෙකි. මිත්‍රයෙකි. ප්‍රාණසම යහළුවෙකියි මෙසේ සිතයි. හෙතෙමේ ම පසුව සතුරෙක් වෛරී අයෙක් බවට පත් වෙයි. මෙසේ මිනිසුන්ගේ සිත් අපහසුවෙන් දතයුතු වේ. නිවිසති යනු මහරජතුමනි, යම් පුද්ගලයෙකු කෙරෙහි ඇලීම් වශයෙන් සිත පිවිසෙයිද ඔහු හුදෙක් දුර වසන්නේද නුදුරෙහි වෙයි. හෙතෙම එකට වසන්නේද වෙයි. සිතෙහි ඇළුන නිසාවෙනි. ඇතුලත වසන්නේද දුර වසන්නේද නුදුරෙහි වසන්නේද හෙතෙම එකට වසන්නේම වෙයි. යම් හෙයකින් පුද්ගලයන් සිතින් ඈත් වෙයිද හෙතෙම සමීපයෙහි වසන්නේ නමුදු දුරම පිහිටියේ වෙයි.

අන්තො පි සො හොති යනු මහරජත්මනි, යම් යහළුවෙක් පහන් සිතින් ඇළුන හෙයින් මුහුදෙන් එතෙර වසන්නේද ඇතුළතට වන්නේ වෙයි. යමෙක් දූෂණය වූ සිත් ඇත්තේද හෙතෙම සිතෙන් නොඇළුන බව නිසා ඇතුලත වසන්නේද මුහුදෙන් එතෙර වසන්නෙකු සමාන වේ. යෙ දිසා තෙ යනු යමෙක් වෛරීහු වෙත්ද පසමිතුරෝ වෙත්ද එකට වසන්නා වූ ඔවුහු දුර වසත්මය. සත්පුරුෂ පණ්ඩිතයෝ වනාහි වෙනම සිටියාහුද මෛත්‍රී වැඩීමෙන් සිතින් ආවර්ජනා කරන්නාහු එකට වසන්නාහුමය. පුරා තෙ හොම යනු යම්තාක් අප්‍රියයෝ නොවෙමුද ඒතාක් ඔහු අමතා යමු යයි කියයි.

ඉක්බිති ඔහුට රජු මෙසේ කීවේය.

12. මෙසේ බදදැළිව යදින්නා වූ අපගේ ඉල්ලීම ඒකාන්තයෙන් නොපිළිගන්නෙහිනම් ආශ්‍රිතයන් වූ අපගේ වචනය නොකරන්නෙහි නම් මෙසේ ඔබගෙන් අයැද සිටිමු. නැවත මෙලෙස ගමනාගමනය කරහි.

එහි එවං චෙ යනු හංසරාජය මෙසේ දොහොත් මුදුන් දී යදින්නා වූ අපගේ මේ බද්ධඤ්ජලිය අවබෝධ නොකරන්නෙහිද ඔබගේ සේවකයන් හා සමාන වූ අපගේ වචනය නොකෙරෙහිද ඉක්බ්ත් ඔබගෙන් මෙසේ ඉල්ලමු. පුනකයිරාසී පරියායං යනු කලින් කල මෙහි පැමිණීම පිණිස අවකාශ කරන්නෙහි යන අර්ථයි.

අනතුරුව බෝධිසත්ත්වයෝ මෙසේ කීහ.

13. රට වඩන්නා වූ රජතුමනි, මෙසේ වාසය කරන්නා වූ තොපටද මටද අනතුරක් නොවන්නේ නම් අපි එක්නෙකා දහවල රෑ දකින්නෙමු නම් මැනවි.

එහි එවං චෙ නො යනු මහරජතුමනි, නොසිතුව. ඉදින් මෙසේ වසන්නා වූ අපගේ ජීවිත අන්තරායයක් නොවන්නේ නම් මැනවි. දෙදෙනාම එකිනෙකා දකින්නෙමු. තවද ඔබ මා විසින් දෙන ලද අවවාදයම මගේ තැනහි (මට මෙන්ම ගෞරවයෙහි) තබා මෙසේ ලොව විසීම් නම් වූ ස්වල්ප කාලීන වූ ජීවිතයෙහි අප්‍රමාදී වී දානාදී පිංකම් කරන්නේ දසරාජ ධර්මයන් කෝප නොකර දැහැමිව රාජ්‍යය කරහි. මෙසේ මගේ අවවාදය කරන්නේ මා දකින්නෙහිමය යි මෙසේ මහබෝසත් තෙමේ රජුට අවවාද කර චිත්‍රකූට පර්වතයටම ගියේය.

ශාස්තෲන් වසන්සේ මේ ධර්මදේශනාව ගෙනහැර දක්වා මහණෙනි, මෙසේ පෙර තිරිසන් ජාතියෙහි ඉපදුනා වූද මා විසින් ආයුෂ පැවැත්මෙහි ශක්තියේ දුබල බව දක්වා ධර්මය දේශනා කරන ලදි යයි කියා ජාතකය ගලපා වදාළ සේක. එකල්හි රජු ආනන්ද හිමි වීය. කනිටු සොහොවුරා මුගලන් තෙර වීය. මධ්‍යම සොහොවුරා සැරියුත් තෙර වීය. සෙසු හංස සමූහයා බුද්ධ පිරිසය. ජවනහංසයා වනාහි මම ම වීමි යයි වදාළ සේක.