9. තච‍්ඡසූකරජාතකවණ‍්ණනා 492 අට‍්ඨකථා

9. තච්ඡසූකර ජාතකය (492)

යදෙසමානා විචරිම්හා යන මේ ගාථාව ශාස්තෲන් වහන්සේ ජේතවනයෙහි වාසය කරන සේක් මහළු තෙරවරුන් දෙදෙනෙකු අරභයා දේශනා කළ සේක. මහකොසොල් රජු බිම්බිසාරට දුවක දෙන්නේ දුවගේ නාන මිල පිණිස කසීගම දුන්නේය. අජාසත් විසින් පියා මැරවූ කල්හි පසේනදී කොසොල් රජු ඒ ගම උදුරා ගත්තේය. ඔවුන් ඒ සඳහා යුදකරන කල්හි අජාසත් හට ජය වීය. කොසොල් රජු පරාජයට පත්වූයේ අමාත්‍යයන් විචාළේය. කවරනම් උපායයෙන් අජාසත් ගන්නෙමුදැයි කියාය. මහරජතුමනි, භික්‍ෂූන් වූ කලී මන්ත්‍රණයෙහි දක්‍ෂයෝ වෙති. චර පුරුෂයන් යවා විහාරයෙහි භික්‍ෂූන්ගේ කථාවක් පරීක්‍ෂා කරන්නට වටනේ යයි කීහ. රජු මැනවයි පිළිවදන් දී එව් තෙපි විහාරයට ගොස් පිළිසන් වී හිමිවරුන්ගේ කථාව පරීක්‍ෂා කරව් යයි පුරුෂයන් යෙදවීය. ජේතවනයෙහි බොහෝ රාජපුරුෂයෝ පැවිදි වූවාහු වෙති. ඔවුන් අතර මහළු තෙරවරු දෙදෙනෙක් විහාරය කෙළවර පන්සලෙහි වසත්. එක් අයෙක් ධනුග්ගහ තිස්ස නම් වේ. එක් අයෙක් මන්ත්‍රීදත්ත තෙර නම් වේ. ඔවුහු මුළු රෑ නිදා අළුයම පිබිදියාහුය.

ඔවුන් අතර ධනුග්ගහ තිස්ස තෙරුන් ගිනි දල්වා ස්වාමීනි, දත්ත තෙරණුවනි යයි කීය. ස්වාමීනි කිම? තෙපි නිදව්දැයි. නිදියමි. කුමක් කළයුතුද? ස්වාමීනි මේ කොසොල් රජු කෙලතොල්ලෝය. සැලියක් පමණ බොජුන් වළඳන්නට පමණක් දනී යයි කීවේය. ඉදින් ස්වාමීනි කිමද? තමාගේ කුස පණුවෙකු පමණ වූ අජාසත් රජු පරාජය කරන ලද්දේ යයි කියවයි. ස්වාමීනි කුමක් කරන්නට වටනේදැයි. ස්වාමීනි දත්ත තෙරණුවනි, යුද්ධය නම් සකට බ්‍රෑහ, චක්‍ර බ්‍රෑහ, පදුම බ්‍රෑහ වශයෙන් ත්‍රිවිධ වේ. ඒ අතරින් අජාසත් ගන්නහු විසින් සකට බ්‍රෑහය කොට ගන්නට වටී. අසවල් පර්වත කෙළවර දෙපසෙහි දක්‍ෂ පුරුෂයන් තබා ඉදිරියෙහි බලසෙනග දක්වා ඇතුලට පිවිසි බව දැන කෑගසා පැන වැටී කුමනෙහි පිවිසි මසුන් මෙන් ඇතුල් මිටෙහි කර ඔහු ගැනීමට හැකියයි කීවේය.

යොදන ලද මිනිස්සු ඒ කථාව රජුට දැන්වූහ. රජු මහත් වූ සේනාව සමග ගොස් එසේකොට අජාසත් ගෙන සැකිළි බැම්මෙන් බැඳ දින කීපයක් මාන නැත්තෙකු කොට නැවත මෙබන්දක් නොකරවයි අස්වසා මුදවා දුව වූ වජිරා කුමාරියද ඔහුට දී මහත් වූ පිරිවර සමග පිටත්කර හැරියේය. කොසොල් රජු විසින් ධනුග්ගහතිස්ස තෙරුන්ගේ සංවිධානයෙන් අජාසත් ගන්නා ලදැයි භික්‍ෂූන් අතර කථාවක් උපන්නේය. දම්සභාවෙහිද එසේම කථාව උපදවාලූහ. ශාස්තෲන් වහන්සේ අවුත් මහණෙනි, දැන් කිනම් කථාවෙකින් යුක්ත වූවාහුදැයි විමසා මෙනම් වූවෙකනැයි කී කල්හි මහණෙනි, දැන් පමණක් නොවේ. පෙරද ධනුග්ගහ තිස්ස යුද්ධ සංවිධානයෙහි දක්‍ෂයෙක් වූයේම යයි වදාරා අතීත ප්‍රවෘත්තිය ගෙනහැර පා වදාළ සේක.

අතීතයෙහි බරණැස් නුවර දොරටු සමීප ගම්වැසි එක් වඩුවෙක් දැව පිණිස වනයට ගොස් වලෙක වැටුන එක් ඌරු පැටියෙකු දැක ගෙනවුත් ඌට තච්ඡසූකර යයි නම්කොට පෝෂණය කළේය. හෙතෙම ඔහුට උපකාරී විය. තුඩින් ගස් පෙරලා දෙයි. දළින් වෙලා කළුනූල අදී. මුඛයෙන් ඩැහැගෙන වෑ නියන් මුගුරු ගෙන එයි. වැඩිවියට පත් හෙතෙම මහා බල ඇත්තේ මහා සිරුර ඇත්තේ වීය. වඩුවා ඔහු කෙරේ පුත්‍ර ප්‍රේමය උපදවා මෙහි වසන්නා වූ මොහුට කිසිවෙක් හිංසා කරන්නේ යයි වනයෙහි මුදාහැරියේය. හෙතෙම මෙසේ සිතීය. මම මේ වනයෙහි හුදකලාව වාසය කරන්නට නොහැක්කෙමි. නෑයන් සොයා ඔවුන් විසින් පිරිවරන ලද්දේ වසන්නෙමියි හෙතෙම වන ලැහැබෙහි ඌරන් සොයන්නේ බොහෝ ඌරන් දැක සතුටු වී ගාථා තුනක් කීවේය.

යදෙසමානා විචරිම්හ පබ්බතානි වනානි ච, අන්‍වෙසං විචරිං ඤාතී තෙ මෙ අධිගතා මයා

2. මේ මුල් (අල) හා ගෙඩි බොහෝය. මේ කෑයුතු දේද බොහෝය. මේ පර්වත නදීන් සිත්කළුය. සුවසේ විසීම වන්නේය.

3. උත්සාහයෙන් තොරව සැක නැතිව සෝකයෙන් තොරව බිය රහිතව සියලු ඤාතීන් සමග මම මෙහිම වසන්නෙමි.

එහි යසෙදමානා යනු යම් ඤාති සමූහයක් සොයමින් අපි හැසිරුනුමුදු, සොයමින් මම හැසුරුනෙමිද තෙ මෙ යනු ඒ මොවුහු. භක්ඛො යනු වනමුල් ගෙඩි සංඛ්‍යාත ඒ ආහාරයි. අප්පොසුක්කො හුත්‍වා අනුත්සාහී වී.

ඌරෝ ඔහුගේ කථාව අසා සිව්වන ගාථාව කීවාහුය.

4. තච්ඡ සූකරය, අන් ලෙනක් සොයව. අපට මෙහි සතුරෙක් වෙයි. ඔහු මෙහි අවුත් හොඳ හොඳ ඌරන් මරයි.

එහි තච්ඡ යනු ඔහු නමින් අමතයි. වරං වරං යනු නසන්නේම වැඩුන මස් ඇති හොඳ හොඳ ඌරන්වම නසයි.

මෙතැන් පටන් පෙනෙන සම්බන්ධ ගාථාවෝ පෙළෙහි වූ ක්‍රමයෙන්ම දත යුතුය.

5. මෙහි අපගේ සතුරා කවරෙක්ද? නැසිය නොහැකි ආකාරයෙන් ඤාතීන් එකතු වූ කල්හි (ඒ අප) නසයිද අසන්නා වූ මට ඌ කවරෙක්දැයි කියව.

6. තච්ඡ සූකරය, උඩට නැගුන රේඛා ඉරි ඇති සතුන්ට රජු වූ බලවත් දළයන් ආයුධ කොට ඇති ව්‍යාඝ්‍රයෙක් ඇත. හෙතෙම මෙහි අවුත් හොඳ හොඳ ඌරන් නසයි.

7. අපට දළ නැත්තේ නොවේ. සිරුරෙහි බලය ඇත. සියල්ලෝ එකතු වී තනි වූ ඔහු යටත් කරමු.

8. තච්ඡකය, හෘදයංගම වූ කණට සුව එළවන්නා වූ වචනයක් කියෙහි. යමෙක් යුද්ධයෙහිදී පලායන්නෙහිද ඌද පසුව නසමු.

එහි කොනම්හාකං යනු මම තොප දැකම මේ ඌරෝ මද වූ මස් ලේ ඇත්තෝ වෙති. ඔවුන් ඇති බිය නිසා එසේ වීයයි සිතුවෙමි. එහෙයින් මට මෙහි අපගේ සතුරා කවරෙක්දැයි කියව. උද්ධග්ගරාජී යනු උඩට නැගුන සිරුරු රේඛාවන්ගෙන් යුක්තවූ ව්‍යාඝ්‍රයෙකු අරභයාම කියන ලදහ. යොපි යනු යමෙක් අප අතර එකෙකුදු පලායන්නේද ඔහුද අපි පසුව නසන්නෙමුයි.

තච්ඡ සූකරයා සියළු ඌරන් එක් සිත් ඇත්තවුන් කර කවර වේලාවක ව්‍යාඝ්‍රයා පැමිණෙන්නේදැයි විචාළේය. අද උදෑසනම එකෙකු රැගෙන ගියේය. හෙට උදේම පැමිණෙන්නේ යයි කීවේය. හෙතෙම යුද්ධයෙහි දක්ෂය. මෙතැනම සිටියහු විසින් දිනන්ට හැකියයි බිම් හිස දනී. එහෙයින් එක් පෙදෙසක් සලකා රාත්‍රියෙහිම ඌරන් ගොදුරු ගන්වා ඉතා අළුයම පටන් යුද්ධය නම් සකට බ්‍යුහ ආදී වශයෙන් ත්‍රිවිධ යයි කියා පදුම ව්‍යුහය යෙදවීය. මැද තැනහි කිරි බොන්නා වූ ඌරු පැටවුන් තැබීය. ඔවුන් පිරිවරා ඔවුන්ගේ මව්වරුද, ඈලා පිරිවරා වඳ ඊරියෝද, ඔවුන් අතර ඌරු පැටවුන්ද, ඔවුන් අතර මදක් පිටතට නික්මුණ දළ ඇති තරුණ ඌරන්ද, ඔවුන් අතර මහා දළ ඇති ඌරන්ද ඔවුන්ගේ අතර වයසට පත් ඌරන්ද අනතුරුව දහය බැගින් වූ විස්ස බැගින් වූ තිහ බැගින් වූ කණ්ඩායම් ද කොට බලගොමු තැබීය. තමා සඳහා එක් වලක්ද, ව්‍යාඝ්‍රයාගේ වැටීම සඳහා එක් මනාව පිහිටි ගුහාවක්ද කොට තැනවීය. ආවාටයන් දෙක අතර තමාගේ සිටීම පිණිස පීඨිකාවක් කරවීය. හෙතෙම බලසම්පන්න යෝධ ඌරන් ගෙන ඒ ඒ තන්හි ඌරන් අස්වසමින් හැසුරුනේය. ඔහු මෙසේ කරත්දීම හිරු නැංගේය.

ඉක්බිති ව්‍යාඝ්‍ර රජු (තමාගේ යහළු වූ) කපටි ජටිලයාගේ අසපුවෙන් නික්මී පර්වත තලාවෙහි සිටියේය. ඌරෝ ඔහු දැක ස්වාමීනි, අපගේ සතුරා පැමිණියේ යයි කීවාහුය. බිය නොවව්. මෙතෙම යමක් කරයිද, ඒ සියල්ලට විරුද්ධව කරව් යයි කීවේය. ව්‍යාඝ්‍රයා ශරීරය කම්පාකොට පසුබසින්නාක් මෙන් මුත්‍රා කළේය. ඌරෝද එසේම කළාහුය. ව්‍යාඝ්‍රයා ඌරන් දෙස බලමින් මහ හඬින් නාද කළේය. ඔවුහුද එසේම කළාහුය. හෙතෙම ඔවුන්ගේ කාර්යය දැක මෙසේ සිතීය. මොවුහු පෙර මෙසේ නොවූහ. අද මට පිළිසතුරන් වී කොටස් කොටස් වී සිටියාහුය. ඔවුන්ගේ සංවිධානය කරන්නා වූ සේනානායකයෙක්ද ඇත. අද මා විසින් ඔවුන්ගේ සමීපයට යෑම නුසුදුසු යයි මරණ බියෙන් බියපත් වූයේ ආපසු හැරී කපටි ජටිලයාගේ සමීපයට ගියේය. ඉක්බිති හෙතෙම හිස් වූ අත් ඇති ඔහු දැක නවවන ගාථාව කීවේය.

9. අද පරපණ නැසීමෙන් වැලකුනේද? සියළු සත්ත්වයන්ට අභය දුන්නෙහිද? ව්‍යාඝ්‍රය, තොපට දළ නැත්ද, වීර්යය නැත්ද, යමෙක් ඌරු සමූහයා වෙත පැමිණියේ දිළින්දෙකු මෙන් දැවෙන්නෙහිද, (ඒ ඔබයි)

එහි සංඝපත්තො යනු යම්බඳු වූ ඔබ ඌරන් සමූහයා මැදට පැමිණියේ කිසිදු ගොදුරක් නොලැබ දිළින්දෙකු මෙන් දැවෙන්නෙහිද?

ඉක්බිති ව්‍යාඝ්‍රයා ගාථා තුනක් කීවේය.

10. මට දළ නැත්තේ නොවෙයි. සමගිව එකට හුන් ඤාතීන් දැක සිරුරේ බලය නැසුනේය. එනිසා වනයෙහි හුදකලාව තැවෙමි.

11. පෙර මොවුහු බියට පත් වූවාහු ලෙන් සොයන්නාහු වෙන් වෙන්ව දිශාවෙන් දිශාවට යත්. දැන් ඔවුහු එකතුව එකෙකු මෙන් වසත්. යම්තැනක සිටියා වූ ඔවුහු අද මා විසින් මැඩලන්නට හැකි නොවේ.

12. නායකයෙකු සහිතව වූ එක්සත් වූ එක වචනයක පිහිටියා වූ ඔවුහු සමගි වූවාහු මා හිංසාවට පත් කරන්නාහුය. එහෙයින් ඔවුන් නොපතමි.

එහි සමංගී යනු එකතු වී සිටි. ඉමස්සුදං යනු මොවුහු පළමුව මා විසින් ඇස් විවෘත කර බැලූ පමණින්ම දිශාවෙන් දිශාවට යත්. පුථු යනු වෙන් වෙන්ව. යත්‍ථට්ඨිතා යනු යම් බිම් පෙදෙසෙක සිටියාහු. පරිණායක සම්පන්න යනු සේනාවෙහි ප්‍රධානියෙකුගෙන් යුත්. තස්මා තෙසං න පත්‍ථයෙ යනු ඒ කරුණින් මොවුන් නොපතමි.

ඒ අසා කපටි ජටිලයා,

13. ශක්‍රයා හුදකලාවම අසුරයන් දිනයි. උකුස්සා හුදකලාවම පක්‍ෂීන් බලහත්කාරයෙන් ගෙන නසයි. ව්‍යාඝ්‍රයා හුදකලාවම ඌරන් සමූහයා මැදට පැමිණියේ හොඳ හොඳ ඌරන් මරයි. බලය නම් එයයි යන ගාථාව කීවේය.

එහි මිගසංඝ පත්තො යනු මෘග සමූහයා වෙතට පැමිණියේ වී හොඳ හොඳ මුවා මරයි. බලං හි තාදිසං යනු ඔහුගේ බලය එබඳු වූවෙකි.

ඉක්බිති ව්‍යාඝ්‍රයා (කියනුයේ)

14. සමගි වූ ඤාතීන් ඇති කල්හි ශක්‍රයා (අසුරයන් ජයගන්නේ) නොවේ. උකුස්සා (කුරුල්ලන් නසන්නේ) නොවේ. මෘගාධිපති ව්‍යාඝ්‍රයා (මුවන් මරන්නේ) නොවේ. (ඔවුන්) ව්‍යාඝ්‍රයන්ද තමා වසඟයෙහි කරන්නේය.

එහි ව්‍යග්ඝෙ ච යනු ව්‍යාඝ්‍ර ආදීන් හා සමාන වී සිරුර කම්පා කිරීම් ආදිය කොට සිටි කල්හි තමා වසඟයෙහි තබාගැනීම නොකෙරේ. තමාගේ වසඟයෙහි පවත්වන්නට නොහැකිය යන අර්ථයි.

නැවත ජටිලයා ඔහු උත්සාහී කරවමින් ගාථා දෙකක් කීවේය.

15. සමූහ වශයෙන් හැසිරෙන්නා වූ පිරිසට නායකයෙක් ඇති කුම්භීලක නම් පක්‍ෂීහු සතුටින් එක්ව අහසට නගිත් පියාසර කරත්.

16. පියඹා යන්නා වූ ඔවුන් අතරින් එකෙක් ඉවත්ව යේද උකුස්සා ඌ පැහැර ගනී. ව්‍යාඝ්‍රයන්ගේද එබඳු ස්වභාව ඇත්තේය.

එහි කුම්භීලකා යනු එනම් වූ කුඩා කුරුල්ලෝය. උප්පතන්ති යනු ගොදුරු පිණිස හැසිරෙන්නාහු අහසට පැන නගිත්. ඩයන්ති වා යනු ගොදුරු ගෙන අහසින් යති. එකෙත්‍ථ අපවත්තතී යනු ඔවුන් අතර එකෙක් මගහැරී හෝ එකත්පසෙකින් හෝ වෙන්ව යයි. නිකාළෙති යනු පහරදී අල්ලා ගනී. වෙය්‍යගසී යෙව සා ගතී යනු ව්‍යාඝ්‍රයන්ගේ මේ ස්වභාවය වේ. ව්‍යාඝ්‍රයා සමගිව යන්නවුන් පිළිබඳව මෙබඳු වූම ස්වභාව ඇත්තේය. ව්‍යාඝ්‍රයන්ගේ ස්වභාවය නම් වෙයි. සියල්ලන් විසින්ම එකතුව යන්නට නොහැකිය. එහෙයින් යමෙක් මෙසේ තනිව යේද ඌ අල්ලා ගනී යනුයි.

මෙසේද කියා ව්‍යාඝ්‍ර රාජය, ඔබ තමන්ගේ බලය නොදන්නෙහිය. බිය නොවව. ඔබ කෑගසා කඩා පනිව. දෙදෙනෙක් එකතුව යන්නෝ නම් නොවෙත් යයි උත්සාහී කළේය. හෙතෙම එසේ කළේය. ඒ කරුණ ප්‍රකාශ කරන්නා වූ ශාස්තෲන් වහන්සේ,

17. රෞද්‍ර වූ ආමිසය පිළිබඳ යොමු වූ ඇස් ඇති ජටිලයා විසින් උත්සාහවත් කරන ලද දළ ඇති ව්‍යාඝ්‍රයා පෙර මෙන් සිතමින් දළ ඇති ඌරන් වෙත පැන්නේය.

එහි දාඨි යනු තෙමේ දළ නමැති ආයුධ ඇත්තේ දළ නමැති ආයුධ ඇති අන්‍යයන් (ඌරන්) වෙත පැන්නේය. යථා පුරෙ යනු පෙර යම් සේ හඟීද එසේම හඟිමින්.

ඔහු පැමිණ පළමුව පර්වත තලාවෙහි සිටියේය. ඌරෝ ස්වාමීනි, සොරා නැවත ආවේ යයි තච්ඡකට දැන්වූහ. හෙතෙම බිය නොවව් යයි ඔවුන් අස්වසා නැගී සිට ආවාටයන් දෙක අතරෙහි වේදිකාවෙහි සිටියේය. ව්‍යාඝ්‍රයා වේගය උපදවා තච්ඡ ඌරා සඳහා පැන්නේය. තච්ඡ ඌරා ආපිට හැරී පසුමුඛව පළමු වලෙහි වැටුනේය. ව්‍යාඝ්‍රයා වේගය දරන්නට නොහැකි වන්නේ ගොස් මනාව කනින ලද වලෙහි වැටී වකුටුව හුන්නේය. තච්ඡ සූකරයා වේගයෙන් නැගී සිට ඔහුගේ කලවා අතර දළය බස්වා හදවත දක්වා පලමින් ගොස් මස් කා මුවෙන් ඩැහැ පිටවලෙහි හෙලා මේ දාසයා ගනුවයි කීවේය. පළමුව පැමිණියෝ එකවරක් පමණක්ම තුඩ ගැසීම් පමණක් ලදහ. පසුව ආවේ ව්‍යාඝ්‍ර මස් කෙබඳුදැයි කීවාහුය. තච්ඡ හූරා වලෙන් ගොඩට අවුත් ඌරන් බලා කිම යහපත් නොවේද? සතුටු වව්දැයි කීවේය. ස්වාමීනි, එක ව්‍යාඝ්‍රයෙක් ගන්නා ලද්දේය. ව්‍යාඝ්‍රයන් දස දෙනෙකු වටිනා අනිකෙකු ඇතැයි කීහ. ඔහු කවරෙක්දැයි. ව්‍යාඝ්‍රයා විසින් ගෙන එන ලද මස් කන කපටි ජටිලයාය. එසේ නම් එව් ඔහුවද ගන්නෙමුයි ඔවුන් සමග වේගයෙන් පැන්නේය.

ජටිලයා ව්‍යාඝ්‍රයා ප්‍රමාද වෙයි යයි ඔහු එන මාර්ගය බලන්නේ එන්නා වූ ඌරන් දැක මොවුහු ව්‍යාඝ්‍රයා මරා මා මැරීම පිණිස පැමිණෙත් යයි සිතමි යයි පලාගොස් එක් දිවුල් ගසකට නැංගේය. ඌරෝ මෙතෙම ගසට නැංගේ යයි කීහ. කවර ගසකටද? දිවුල් ගසකටය. එසේනම් නහමක් නොසිතව, දැන් ඔහු ගන්නෙමුයි තරුණ ඌරන් කැඳවා ගස මුලින් පස් ඉවත් කරවීය. ඊරියන් ලවා මුව පුරා වතුර ගෙන්වීය. මහත් වූ දළ ඇති ඌරන් ලවා හාත්පස මුල් සිඳුවීය. සෘජුව බැසගත් එකම මුලක් (ඉතිරිව) සිටියේය. අනතුරුව සෙසු ඌරන්ට තෙපි ඉවත් වවු යයි ඉවත් කරවා දණින් සිට දළින් මුලට පහර දුන්නේය. පොරොවෙන් ගැසුවාක් මෙන් සිඳී ගිය ගස පෙරලී වැටුනේය. වැටෙන්නා වූම කපටි ජටිලයා පිළිගෙන මස් කෑවාහුය. ඒ ආශ්චර්යය දැක වෘක්‍ෂ දේවතාවා

18. නෑදෑයෝ බහුලවීම මැනවි. වනයෙහි ගස් බොහෝ වීමද මැනවි. සමගි වූ ඌරන් විසින් එකවරකින්ම ව්‍යාඝ්‍රයා නසන ලදි. යන ගාථාව කීවේය.

එහි එකායනෙ හතො යනු එක් වරකින්ම නසන ලද්දේය. එක ගමනින්ම නසන ලද්දේය.

ඔවුන් දෙදෙනාගේම නැසුන බව ප්‍රකාශ කරන්නා වූ ශාස්තෲන් වහන්සේ වෙනත් ගාථාවක් කීවේය.

19. ඌරෝ බ්‍රාහ්මණයාද ව්‍යාඝ්‍රයාද යන දෙදෙනාම නසා සතුටුවැ ප්‍රදුදිතවැ මහා නාදයක් පැවැත්වූහ.

නැවත තච්ඡ ඌරා “ඔබලාට අනික් සතුරෙක් ඇත්දැයි විචාළේය. ඌරෝ ස්වාමීනි, නැතැයි කියා ඔහු අභිෂේක කර රජු කරන්නෙමුයි ජලය සොයන්නාහු ජටිලයාගේ පැන් සක්ගෙඩිය දැක දක්‍ෂිණාවෘත උතුම් සක්ගෙඩිය පුරවා ජලය ගෙනවුත් තච්ඡකයා දිවුල් ගස මුලම අභිෂේක කළාහුය. අභිෂේක ජලය වත්කළ ඊරියම ඔහුට අගමෙහෙසිය කළාහුය. එතැන් පටන් යහපත් වූ දිවුල් වේදිකාවෙහි හිඳුවා දක්‍ෂිණාවෘත සක් ගෙඩියෙන් අභිෂේක කිරීම පැවතියේය. ඒ බව ප්‍රකාශ කරන්නා වූ ශාස්තෲන් වහන්සේ අවසාන ගාථාව වදාළ සේක.

20. දිවුල් ගස මුලැ රැස් වූ ඌරෝ ඔබ අපගේ ප්‍රධානී වූ රජ වන්නෙහි යයි තච්ඡක ඌරා අභිෂෙක කළාහුය.

එහි තෙ සූ යනු ඒ ඌරෝ “සු” කාරය නිපාතයක් පමණි. උදුම්බර මුලස්මිං යනු උදුම්බර ගස මුලැ.

ශාස්තෲන් වහන්සේ මේ ධර්මදේශනාව ගෙනහැර දක්වා මහණෙනි, ධනුග්ගහ තිස්ස තෙර යුද්ධ සංවිධානයෙහි දක්‍ෂ වූයේ දැන් පමණක් නොවේ. පෙරද දක්‍ෂ වූයේ මැයි වදාරා ජාතකය ගලපා වදාළ සේක. එකල්හි කපටි ජටිලයා දෙව්දත් වීය. තච්ඡ ඌරා ධනුග්ගහතිස්ස වීය. වෘක්‍ෂ දේවතාවා මම ම වීමි යයි වදාළ සේක.