ජූජකපබ‍්බවණ‍්ණනා අට‍්ඨකථා

ජූජක කාණ්ඩය

එකල්හි කලිඟු රටේ දුන්නිවිට්ඨ බ්‍රාහ්මණ ගමෙහි වැසි ජූජක නම් බ්‍රාහ්මණයෙක් සිගාකෑමෙන් ලැබූ කහවණු සියයක් එක්තරා බ්‍රාහ්මණ ගෙදරක තබා නැවත මුදල් සෙවීම සඳහා ගියේය. ඔහු ආපසු ඒමට ප්‍රමාදවන කල්හි බ්‍රාහ්මණ ගෙදර අය කහවණු වියදම්කොට පසුව මුදල්හිමියා අවුත් මුදල් නැති බව පිළිබඳව චෝදනා කරද්දී මුදල් දීමට නොහැකි නිසා අමිත්තතාපා නම් දුවණියව ඔහුට දුන්නේය. ඔහු ඇයව රැගෙන කලිඟු රටේ දුන්නිවිට්ඨ ගමට ගොස් ජීවත්විය. අමිත්තාපාව බ්‍රාහ්මණයාට හොඳින් සළකන්නීය. ඉක්බිති අනෙක් තරුණ බමුණෝ ඇගේ ආචාරශීලී බව දැක මේ තැනැත්තිය මහළු බමුණකුට සත්කාර කරන්නීය. නුඹලා අප කෙරෙහි කුමක් නිසා එසේ නොකරන්නහුදැයි තමන්ගේ බිරින්දන්ට තර්ජනය කරති. ඒ කාන්තාවෝ මේ අමිත්තතාපාව ගමෙන් පැන්නිය යුතුයයි සිතා ගංතොට ආදී තැන්හිදී රැස්වී ඇයට නින්දා කළහ. මේ කාරණය දේශනාකරන ශාස්තෲන් වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක.

කලිඟුරට වැසි ජූජක නම් බමුණෙක් විය. ඕ හට අමිත්තතාපා නම් වූ තරුණ අඹුවක් වූවාය.

එගම්හි කාන්තාවෝ දිය ගෙනෙන්නට ඔයට ගියාහු ඒ අමිත්තතාපාට මෙසේ කීවාහ. ඒ ස්ත්‍රීහු කුතුහලයෙන් මෙන් පිරිවරාගෙන ඇයට පරිභව කරන්නට වූහ.

මෙවර තරුණ බවක් ඇති කල්හි යම්කෙනෙක්තී මේ ජරපත් මහල්ලාට දුන්නහුද තීගේ ඒ මව සැතිරියකියි සිතම්භ. තිගේ ඒ පියා සතුරෙකැයි හඟිම්හ.

මෙවන් ළදරු බව ඇති කල්හි යම්කෙනෙක් තී මේ දිරාගිය මහල්ලාට දුන්නුද තිගේ ඒ නෑයෝ රහසිගතව තිට අවැඩක් මන්ත්‍රණය කළාහු විය යුතුය.

[missing trans]

මෙවන් සොඳුරු ළදරු බව ඇති කල්හි යම්කෙනෙක් තී මේ ජරාජීර්ණ මහල්ලාට දුන්නුද තීගේ ඒ නෑයෝ රහසිගතවැ තිම දුෂ්කරයක් මන්ත්‍රණය කළාහු විය යුතුය.

මෙවන් ළදරුවිය ඇතිකල්හි යම්කෙනෙක් තී මේ ජරපත් මහල්ලාට දුන්නුද තීගේ ඒ නෑයෝ රහසිගතවැ තිට පව්කම්ක මන්ත්‍රණය කළාහු වන.

මෙවන් තුරුණුබව ඇති කල්හි යම්කෙනෙක් තී මේ දිරාගිය මහල්ලාට දුන්නුද තීගේ ඒ නෑයෝ එකලා වැහිඳ හිඳ තිට අමනාපයක් මන්ත්‍රණය කළාහු විය යුතුය.

මෙවන් ළදරුබව ඇති කල්හි නොමනා විසීමක් වසන්නෙහි යම්බඳු තෝ මහල්ලාගේ ගෙහි වාසය කෙරෙහිද ඒ තීගේ ජීවිතයට වඩා මරණය උතුම්ය.

කල්‍යාන වූ සොඳුරිය, මෙවර තරුණ බව ඇති කල්හි තී යම් කෙනෙක් මහල්ලාට දුන්නුද ඒ තීගේ මවුද පියාද තිට අනික් සැමියකු නොලත්හයි සිතම්හ.

මෙවන් දහර බව ඇති කල්හි ඒ යම්කෙනෙක් මහල්ලාට දුන්නුද ඒ තී විසින් නවමී යාගය නපුරුකොට පුදන ලද වන. තී විසින් ගිනිපූජා නොකරන ලද්දේවන.

මෙවන් තරුණ බවක් ඇති කල්හි යම්බඳු තොප මහල්ලාගේ ගෙහි වාසය කෙරෙහිද, ඒ තොප ලෝකයේ බඹසරෙහි නියැලි සිල්වත්, බොහෝ ඇසූපිරූ තැන් ඇති මහණ බමුණන්ට ආක්‍රෝෂ කළෙහි වන.

නයකු විසින් නසන ලද්දේ දුක් නොවෙයි. සැතින් පහරන ලද්දේ දුක් නොවෙයි. යම් ස්ත්‍රියක් මහළු සැමියකු දකීද හේ මැ දුක්ද තියුණු දුක්ද වෙයි.

මහළු සැමියා සමග ක්‍රීඩාවක් නැත. කාමරතියක් නැත. අල්ලාප සල්ලාපයක් නැත. සිනාවද නො හොබී.

යම්කලෙක තරුණයාද තරුණියද දෙදෙන රහසිවැ හිඳ රහස් කියද්ද එසඳ ඔබලාගේ ළය ඇසුරුකළ යම්කිසි ශෝක කෙනෙක් ඇද්ද ඒ හැම ශෝකයෙන් නසිති.

තෝ ළදැරියෙහි රූමත්ය. පිරිමින් විසින් වෙසෙසින් පතන ලදුවහු නැගී යන්න. නෑයන්ගේ ගෙයි වසන්න. මහල්ලා කෙසේ නම් තී රමණය කරන්නේද?

එහි අහූ යනු විය. වාසිකලිංගෙසු කලිඟු රටේ දුන්නිවිට්ඨ ගම්වැසි. තා නං තත්‍ථගතා වොචුං ඒ ගමෙහි ස්ත්‍රීහු ගඟෙන් දිය ගෙනයන්නාහු ඇයට මෙසේ කීවාහුය. ඊයොනං ඒ ස්ත්‍රීහු වෙන කිසිවක් නොකීවාහ. ඉක්බිති ඇයට නින්දා කළහ. කුතූහලා කුහුළින් යුක්ත වූවාහු මෙන් වී. සමාගනත්‍වා හාත්පසින් වටකොට. දහරියං ලාබාල තරුණිය සෞභාග්‍ය බවට පත්. ජිණ්ණස්ස ජරපත් මහල්ලාගේ ගෙයි. දුය්‍යිට්ඨං තෙ නවමියං ඔබ විසින් නවමියාගය වැරදි ලෙස කළා විය යුතුයි. ඔබගේ යාගපිණ්ඩය පළමුවෙන් මහළු කවුඩකු විසින් ගන්නා ලද්දේ වන්නේය. දුය්‍යට්ඨා තෙ නවමියා යයිද පාඨයකි. නුඹ විසින් නවමී යාගය වරදවා කරන ලදැයි යන අර්ථයි. අකතං අග්ගි හුත්තකං ඔබ විසින් ගිනි දෙවියන් පිදීමද නොකළා වන්නෙහි. අභිසපී ආක්‍රෝස කළේය. ඔබගේ ඒ පාපයාගේ මේ ඵලයයි. යන අදහසින් කීවාහුය. ජග්ඝිතම්පි නසොභති කඩදත් ඇති මුව විවරකර සිනාසෙන මහල්ලාගේ සිනහවද නොහොබනේය. සබ්බෙසං සොකා නස්සන්ති මොවුන්ගේ මේ සියළු ශෝකයෝ නැතිවන්නාහ. කිං ඡිණ්ණො මේ ජරපත් මහල්ලා කෙසේනම් නුඹව පංචකාම ගුණයන්ගෙන් රමණය කරන්නේද?

ඇය ඔවුන් ඉදිරියේ අපහාස විඳ දියකළය ගෙන හඬමින් ගෙට ගොස්, සොඳුරිය අඬන්නේ ඇයිදැයි බමුණා විසින් විචාරණ ලද්දී ඔහුට දන්වමින් මේ ගාථාව කීවාය.

බමුණ, තොප මහලු හෙයින් ගැහැණු මට නින්දා කරති. එහෙයින් බමුණ තොපට දිය ගෙනඒමට ගඟට නොයමි.

අර්ථය : බමුණ තොපගේ මහළුබව නිසා ස්ත්‍රීහු මට අවමන් ඒ නිසා මෙතැන් පටන් ඔබට ජලය ගෙන ඒමට ගඟට නොයන්නෙමි.

ජූජක තෙමේ කීය.

තෙපි මට මෙහෙ නොකරව. මට දියගෙන ඒම නොකරන්න. මම දිය ගෙනෙමි. ඔබ නොකිපෙව.

එහි උදකමාභිස්සං යනු මම දිය ගෙනෙන්නෙමි.

බැමිණිය කීවාය.

යම්හෙයකින් තෙපි දිය ගෙනෙන්නහු නම් වනාහි එවන් කුලෙහි නූපන්මි. බමුණ, මම තොපගේ ගෙයි නොවසන්නෙමි. දනුව.

බමුණ ඉදින් මට දාසයකු හෝ දාසියක හෝ නොගෙන්නහු නම් තොප කෙරෙහි නොවසන්නෙමු.

එහි නාහං යනු යම්කුලයක ස්වාමියෝ වැඩකරත්ද, මම එබඳු කුලයක නූපන්නේ වෙමි. යං ත්‍වං යම්හෙයකින් ඔබ ජලය ගෙනෙන්නේද මට එයින් වැඩක් නැත.

ජූජකයා කීය.

බැමිණිය, මා සතු ශිල්පයක් හෝ ධනයක් ධාන්‍යයක් නැත. මම කෙසේනම් තිට දාසයෙක් හෝ දාසියක් ගෙනෙන්නෙම්ද? මම තිට මෙහෙ කරමි. පින්වතිය, කෝප නොවන්න.

බැමිණිය කීවාය.

එව. යම්සේ මා විසින් තෙපුලක් අසන ලදද එහෙයින් මම තොපට එය කියමි. තෙල වෙසතුරු මහරජ, වංකගිරියෙහි වසයි.

බමුණ, තොප එහි ගොස් ඔහුගෙන් දාසයකු හෝ වැස්සක ඉල්වව. තොපට විසින් ඉල්ලා සිටින ලද ඒ රජ තොපට දාසයකුද දාසියකද දෙන්නේය.

එහි එහි තෙ අහමක්ඛිස්සං මම ඔබට කියන්නෙමි. ඕ තොමෝ මෙය දේවතාවක් අධිගෘහිත වීමෙන් කියන ලදී.

ජූජකයා කීය.

මම මහල්ලෙමි. බල නැත්තෙමි. මඟද දික්වෙයි. අතිශය දුර්ගමයැ පින්වතිය, නොහඬන්න. තෙපි දොම්නස් නොවව. මම ඔබට මෙහෙ කරමි. නොකිපෙන්න.

එහි ජිණ්ණො හමස්මි සොඳුර, මම මහළුය. කෙසේ යන්නෙම්ද.

බ්‍රාහ්මණිය කීවාය.

බමුණ, යම්සේ සටනට නොගොස් යුද්ධයක් නොකරම පරාජය වූයෙහිද එපරිද්දෙන් ම තෙපි නොගොස්ම පරාජිත වූවෙහිය.

බමුණ, ඉදින් මට දාසයකු හෝ දාසියක හෝ නොගෙනෙන්නෙහු නම් මම තොපගේ ගෙයි නොවසමි. බමුණ, මෙසේ දැනගනුව. තොපට රුචිනොවන දෙයක් කරමි. ඒ තොපට දුක් වන්නේය.

යම්කලෙක ඍතු සම්බන්ධයේදී පවත්නා සැණකෙළියේ සර්වාභරණයෙන් සැරසුණු මා අන් පිරිමින් හා රමනය කරන්නිය දක්නහුද ඒ තොපට දුක්වන්නේය.

මා නොදැල්ලෙන් හඬන්නා වූ මහළු තොපගේ කුදු බව බොහෝ වන්නේය. පැසුණු කෙහෙද බොහෝ වන්නේය.

එහි අමනාපංතෙ වෙස්සන්තර සමීපයට ගොස් දාසයකු හෝ දාසියක නො ගෙනෙන්නහු නම් තොපට රුචිනොවන දෙයක් කරන්නෙමි. නක්ඛත්තෙ නැකැත් යෙදීම් වශයෙන් වශයෙන් හෝ සෘතු හය සම්බන්ධව ඒ ඒ සතුව සම්බන්ධවීම් වශයෙන් පවත්වන සැණකෙළිවලදී.

එය අසා බ්‍රාහ්මණයා බිය විය. ඒ කරුණ ප්‍රකාශ කරන ශාස්තෲන් වහන්සේ මෙසේ වදාළහ;

ඉක්බිති ඒ බමුණු බියපත්වැ බැමිණියගේ වසයට ගියේ කාමරාගයෙන් පෙළන ලද්දේ බැමිණියට මේ කාරණය කීවේය.

බැමිණිය, තෙපි සංකුල නම් වූ කැවිලි ද සකුරුනම් වූ කැවිලි ද මනාව සෑදූ අත්වටද අත්සුණු ද බත්මුලක් ද මට මග උපකරණ ලෙස දෙන්න.

සමාන කුල ඇති කුමරුවන් දෙදෙනකු තොපට දාසයන් පිණිස ගෙනෙන්නෙහි ඔව්හු දිවාරාත්‍රී නොමැළිව තොපට මෙහෙ කරන්නාහ.

එහි අට්ටිතො උවදුරුවලට පාත්‍ර වූයේ, පීඩාවට පත්වූයේ, සගුළානිච සකුල නම් වූ කැවිලි. සත්තුභත්තං බදින ලද පිටි, නොබැදි පිටි, පිටිබත්. මෙථුනකෙ ජාති, ගෝත්‍ර කුල වශයෙන් සමාන. දාසකුමාරකෙ ඔබගේ දාසයන් ලෙස තරුණයන්.

ඕ තොමෝ වහා මාර්ගෝපකරණ පිළියෙල කරදී බ්‍රාහ්මණයාට දැන්වීය. හෙතෙම ගෙයි දුබල තැන් ශක්තිමත් කර දොර අලුත්වැඩියා කර වනයෙන් දර ගෙනවුත් කලයෙන් පැන් ගෙනවුත් සියළු භාජන පුරවා එහිදීම තවුස් වෙස් ගෙන, සොඳුර මෙතැන් සිට අකාලයෙහි ගෙයින් පිටත නොයන්න. මා ආපසු එනතෙක් අප්‍රමාදී වන්නයැයි අවවාද දී පාවහන් ගලවා මාර්ගෝපකරණ පසුම්බිය උරයෙහි එල්ලාගෙන අමිත්තතාපාව ප්‍රදක්‍ෂිණාකොට වැඳ කඳුළින් පිරුණු දෙනෙතින් යුතුව පිටත්ව ගියේය. ඒ කාරණය දක්වන ශාස්තෲන් වහන්සේ මෙසේ වදාළහ;

බමුණු මෙසේ කියා පාවහන් මුදාලීය. ඉක්බිති හේ රහසින් ඔවාදී අඹුව පැදකුණු කොට,

ඒ බමුණු සමාදන් වූ ව්‍රත ඇතියේ වලප්නා මුහුණු ඇතියේ දැසිදසුන් සොයා ඇවිදින්නේ සිවීන්ගේ සම්පත්තියෙන් විපුල වූ ජයතුරා නුවරට පිටත්ව ගියේය.

එහි රුණ්ණාමුඛො වලප්නා මුහුණු ඇත්තේ. සහිතබ්බතො සමාදන් වූ ව්‍රත ඇත්තේ, ගන්නා ලද තවුස් වෙස් ඇති යන අර්ථයි. චරං යනු දාසිදාසයන් සොයමින් සිවින්ගේ නුවරට පිටත්ව ගියේය.

හෙතෙම ඒ නගරයට ගොස් රැස්ව සිටිය ජනයාගෙන් වෙස්සන්තර රජු කොහේදැයි ඇසීය. ඒ කාරණය දක්වන ශාස්තෲන් වහන්සේ මෙසේ වදාළහ.

හේ එහි ගොස් එහි යම් කෙනෙක් රැස්ව සිටියාහුද ඔවුන්ට මෙසේ කීය. වෙස්සන්තර මහරජු කොහිද? ඒ රජ කොහේදී දැකිය හැකිද?

එහි යම්කෙනෙක් රැස්ව සිටියාහුද, ඒ ජනයා ඕහට මෙසේ කීය. බමුණ, තොප විසින් අධික දානයෙන් පෙළන ලද රජ සියරටින් නෙරපන ලද්දේ වංකගිරි පර්වතයේ වාසය කරයි.

බමුණ, තොප විසින් අතිදානයෙන් පෙළන ලද රජතෙම අඹුදරුවන්ද ගෙනගොස් වංකගිරියෙහි වාසය කරයි.

එහි පකතො උවදුරට පත්වූයේ, පීඩාවට පත්වූයේ තම නුවර වාසය කරන්නට නොලැබ දැන් වංකගිරියෙහි වාසය කරයි.

මෙසේ අපගේ රජතුමාව විනාශ කොට නැවතද ආවාහු මෙහි සිටුවයි ගල්මුගුරු ගස් අත් ඇත්තාහු බ්‍රාහ්මණයාව ලුහුබැන්දාහ. ඔහු දේවතාවන් අධිගෘහිත වූයේ වී. වංකගිරියට යන මාර්ගයට පිවිසියේය. කාරණය දක්වන. ශාස්තෲන් මෙසේ වදාළ සේක.

කාමයෙහි ගිජු වූ ඒ බ්‍රාහ්මණයා බැමිණිය විසින් චෝදනා කරන ලද්දේ වනමෘගයන් ගැවසීගත් කඟවෙහෙණුන් හා දිවියන් විසින් සෙවුනා ලද වනයෙහි වින්දයුතු යම් දුකෙක් ඇද්ද, ඒ දුක අනුභව කළේය.

ඒ බමුණු බේලුව සැරයටියද ගිනිපුදන කෙණෙස්ස ද කමඬලාවද ගෙන යම් අරණෙක කැමැති සැපත් දෙන වෙසතුරු රජ වෙසෙතියි ඇසීද ඒ මහා අරණ්‍යයට පිවිසියෙමි.

ඒ මහා වනයට පිවිසි බමුණාව බලෝ පිරිවරා ගත්හ. හේ මහහඬින් හැඩීය. මංමුළා වූයේ මගින් දුරුවැ ගියේය.

භෝග සම්පත්ති ගිජු වූ සංයමයක් නැති ඒ බමුණු ගොස් වංකගිරියට යන මග මුළා වූයේ මේ ගාථා කීය.

එහි අසං තං යනු මහජනයා විසින් පසුපස ඒමේ දුකද වනයට පිවිසීමේ දුකද අග්ගීහුත්තං ගිනිපුදන හැන්ද කොකා නං පරිවාරයුං හෙතෙම අරණ්‍යයට පිවිස වංකගිරි පර්වතයට යන මග නොදන්නේ මංමුළා වී ඇවිදියි. ඉක්බිති ආරක්‍ෂාව පිණිස සිටි සේවක පුරුෂයාගේ සුනඛයෝ ඔහුව වටකරගත්හ යන අර්ථයි. වික්කන්‍දිසො හෙතෙම ගසකට නැග මහාහඬින් කෑ ගැසීය. විප්පනට්ඨො නටුවා වූ මාර්ග ඇත්තේ. දූරෙ පන්‍ථා වංකගිරි පර්වතයට යන මාර්ගයෙන් ඈතින් ගියේය. භොගලුද්ධො අතිශයින් භවභෝග සම්පත්වලට ගිජු වූ අසඤ්ඤතො දුස්සීල වූයේ ඔහරණෙ වංක පර්වතයට යන මාර්ගයෙහි නටුයේ.

හෙතෙම සුනඛයන් විසින් පිරිවරන ලද්දේ ගසේ සිටිමින් මේ ගාථා කීවේය.

රාජපුත්‍ර වූ උතුම් වූ මසුරුසිත් ජයගන්නා වූ අපරාජිත වූ බියෙහි අභය දෙන්නා වූ වෙසතුරු රජ වසන තැන් කවරෙක් මට දැන කියන්නේද?

[missing trans]

ගංගාවනට සාගරය මෙන් යමෙක් යදියනට පිළිසරණ වීද සයුරට උපමා වූ වෙසතුරු මහරජහු කවරෙක් මට දැන කියන්නේද?

හෙළපියුමින් සැදුණු කුසුම් රේණුයෙන් යුත් කළණ කොට ඇති පවිත්‍ර වූ සිහිල් සෙවණ ඇති මනරම් විලක් බඳු වෙසතුරු මහරජහු කවරෙක් මට දැන කියන්නේද?

විඩාපත් ජනයන්ගේ වෙහෙස හරනා වූ මඟ මිරිකුණවුනට පිහිට වූ සිහිල් සෙවණ ඇති මහමඟැ නැගි මනරම් ඇසතු රුකක් යම්සෙස් නම්, එබඳු උපමා ඇති වෙසතුරු මහරජහු කවරෙක් මට දැන කියන්නේද?

විඩාපත් ජනයන්ගේ වෙහෙස හරනා වූ මාර්ගයේ ක්ලාන්ත වූවන්ට පිහිට වූ සිහිල් සෙවණ ඇති මහමඟැ නැගි මනරම් නුගරුකක් යම්සේ නම් එබඳු උපමා ඇති වෙසතුරු මහරජහු කවරෙක් මට දැන කියන්නේද?

විඩාපත් ජනයන්ගේ වෙහෙස හරනා මහමඟ පෙළුණවුනට පිහිට වූ සිහිල් සෙවණ ඇති මහමග නැඟි මනරම් අඹරුකක් යම්සේ නම් එබඳු උපමා ඇති වෙසතුරු මහරජහු මහරජ කවරෙක් මට දන්වන්නේද?

විඩාපත් ජනයන්ගේ වෙහෙස හරනා වූ මහමඟ පෙළුණවුනට පිහිට වූ සිහිල් සෙවන ඇති මහමඟ නැගි මනරම් සල්රුකක් යම්සේ එබඳු උපමා ඇති වෙසතුරු මහරජහු කවරෙක් මට දැන කියන්නේද?

විඩාපත් ජනයන්ගේ වෙහෙස හරනා වූ මහමඟ වෙහෙසට පත් වූවනට පිහිට වූ සිහිල් සෙවණ ඇති මහමඟ නැගි මනරම් රුකක් යම්සේ නම් එබඳු උපමා ඇති වෙසතුරු මහරජහු කවරෙක් මට දැන කියන්නේද?

මහා වනයේ මංමුළා වූ මෙසේ වැලපෙන මට යමක් ‘මම දනිමි’යි කීනම් හේ මට සොම්නස් දනවන්නේය.

මහවනයේ මංමුළා වූ මෙසේ වලප්නා මට යමෙක් මම දනිමියි කී නම් හේ එක් වදනින් බොහෝ පින් රැස් කරන්නේය.

එහි ජයන්තං මසුරු සිත දිනන ලද කො මෙ වෙස්සන්තරං විදූ කවරෙක් මට වෙසතුරු සිටින තැන කියන්නේය කියා කියයි. පතිට්ඨාසි පිහිට විය. සන්තානං පිහිට වූ. අහං ජානන්ති යො වජ්ජා මම වෙසතුරුව දනිමියි හෙතෙම කියන්නේය.

ඔහුගේ ඒ වැළපීම් හඬ අසා ආරක්‍ෂාව පිණිස තබන ලද සේවකයා දඩයක්කාරයකු ලෙස වනයෙහි ඇවිදින්නේ මෙසේ සිතීය. මේ බ්‍රාහ්මණයා වෙස්සන්තර රජු වසන තැන සඳහා වැළපෙයි. මොහු වනාහි හොඳ දෙයකට පැමිණියා නොවෙයි. මද්‍රිදේවිය හෝ දරුවන් ඉල්වයි. ඔහුව මෙහිම මරා දමමි යයි ඔහුගේ සමීපයට ගොස් බ්‍රාහ්මණය, තම ජීවිතය නොදෙමි කියා දුන්න ඇද තර්ජනය කළේය. මේ කාරණය දක්වන ශාස්තෲන් වහන්සේ මෙසේ වදාළහ.

ඔහුට වැද්දෙක් ලෙස වනයෙහි ඇවිදින චේත රටවැසියෙක් මෙසේ පිළිතුරු වචන ඇස්වවීය. බමුණ, තොප විසින් අතිදානයෙන් පෙළන ලද රජතෙම සියරටින් නෙරපන ලද්දේ වංකගිරියේ වාසය කරයි.

බමුණ, තොප විසින් අධික දානයෙන් මඩනා ලද වෙසතුරු රජ අඹුදරුවන්ද ගෙන ගොස් වංකගිරියේ වසයි.

නුවණ නැති නොකටයුතු කරනසුලු තොප දියෙහි මත්ස්‍යයකු සොයන කොකකු මෙන් වෙස්සන්තර රාජපුත්‍රයා සොයමින් රටින් නික්ම මහවනයට ආයෙහි.

[missing trans]

බමුණ, තා මරා තාගේ හිස සිඳ අක්මා සහිත හදමස් කපාගෙන තාගේ මසින් මාර්ග දේවතාවන්ට ‘පත්‍ථසකුණ’ නම් බිලිපූජාව කරයි.

බමුණ, තාගේ හදවත් කපාගෙන තාගේ මසිනුදු මස් තෙල්වලිනුදු හිස්මොළවලින් ද හෝම කරන්නෙමි.

බමුණ, මා විසින් තාගේ මසින් කරන ලද ඒ මනාව යාගකරන ලද මනාව පුදන ලද කවර හේතුවක් නිසාද? ඒ හේතුවෙන් තොප රාජපුත්‍රයාගේ අඹුව හෝ දරුවන් හෝ නොගෙන යන්නෙහි.

එහි අකිච්චකාරී යනු නුඹ නොකටයුතු කරන්නෙකි. දුම්මෙධො මෝඩයෙකි. රටඨා විමනමාගතො රටින් මහා වනයට ආවේය. සරො පාස්සතීති ඊය බොන්නේය. වජ්ඣයිත්‍වාන මරා, ගසින් වැටුනු තාගේ හිස තල්ගෙඩියක් මෙන් සිඳ බැඳුම් සහිත හදමස් සිඳ මාර්ග දේවතාවන් සඳහා පන්‍ථසකුණයන්ට යාග කරමි. නචත්‍වං මෙසේ ඇති කල්හි නුඹ රාජපුත්‍රයාගේ භාර්යාව හෝ දරුවන් හෝ රැගෙන නොයන්නේය.

හෙතෙම ඔහුගේ වචනය අසා මරණභයින් තැතිගත්තේ බොරු කියමින් මෙසේ කීය.

චේත පුත්‍රය! මාගේ බස් අසව. බමුණාද දූතයා ද නොමැරිය යුතු වෙයි. ඒ කරුණෙන් දූතයා නොමරති. මේ සනාතන ධර්මයකි.

හැම සිවීහු සන්හිඳුවන ලදහ. පියරජ ඔහු දක්නට රිසිවෙයි. ඔහුගේ මව ද දුබලයැ. නොබෝ කලකින්ම ඇගේ ඇස් පිරිහෙයි.

මම ඔවුන් විසින් මෙහෙයන ලදුවෙමි. චේත පුත්‍රය, මාගේ බස් අසව. වෙසතුරු රජපුතු ගෙන යමි. ඉදින් දනීනම් මට කියව.

එහි නිජ්ඣත්තා වැටහීම. අචිරා චක්ඛූනි ජීයරෙ නිරන්තර හැඬීමෙන් ඇස් දිරා යන්නේය.

එකල්හි චේත පුත්‍රයා වෙස්සන්තර වනාහි රැගෙන යන්නේයැයි සොම්නසට පත්වූයේ සුනඛයන් බැඳ තබා බ්‍රාහ්මණයාව බස්සවා අතු අතරේ හිඳුවා මේ ගාථාව කීය.

බමුණ, මාගේ ප්‍රිය වෙසතුරු හට ප්‍රිය දූතයෙකි. තට තුටුපඬුරු කොට මේ මී පුරවන ලද ලබුකබල ද මුවකලවෙද දෙමි. කැමැති සැපත් දෙන වෙසතුරු යම්තැනෙක වෙසේද එදෙසද තට කියමි.

[missing trans]

ජූජක කාණ්ඩය නිමියේ ය.