10. ඛල‍්ලාටියපෙතිවත්‍ථුවණ‍්ණනා අට‍්ඨකථා

10. ඛල්ලාටිය ප්‍රේතවස්තු වර්ණනාව

“කානු අන්තො විමානස්මිං” යනාදී ධර්ම දේශනාව සැවැත්නුවර ගොදුරුගම් කොට වසන්නේ එක්තරා මුඩුහිසක් ඇති - (බල්ලාටිය) ප්‍රේතියක් අරභයා කියන ලදී. අතීතයෙහි බරණැස් නුවර එක්තරා විශිෂ්ඨ රූ ඇත්තා වූ, දැකුම්කළු වූ, ප්‍රසාදජනක වූ වර්ණසෞන්දර්යෙන් යුත් අතිමනෝහර කෙස් කළඹක් ඇති රූප සම්පත්තිය නිසා ජීවත් වූ එක්තරා වෛශ්‍ය ස්ත්‍රියක් ජීවත් වූවාය. ඇගේ නිල් වූ දික් වූ, තුනී මොලොක් වූ සිනිඳු වූ වෙළන ලද අග ඇති දෙ අතින් ගතයුතු වූ කේශ කලාපය නොවිසිරි මෙවුල් කලාපය දක්වා එල්බෙත් ඇගේ ඒ කේශකලාපය දැක බොහෝසෙයින් තරුණයෝ ඇය පිළිබඳව සිත් ඇත්තෝ වූහ. එකල්හි ඇගේ ඒ කේශ ශෝභාව නො ඉවසමින් ඊර්ෂ්‍යාවෙන් මැඩුණු ස්ත්‍රීන් කීප දෙනෙක් කතිකාකොට ඇගේම මෙහෙවර කරන්නා වූ එක් දාසියකට මුදල් දී පොළඹවා ඒ දාසිය ලවා ඇගේ හිසකේ වැටෙන බෙහෙතක් දෙව්වාහුය. ඒ දාසිය ඒ බෙහෙත නහනසුණු සමග යොදා ගඞ්ඟා නදියේ නානවිට ඒ වෙසඟනට දුන්නීය. ඒ ස්ත්‍රී තොමෝ ඒ බෙහෙතින් මුල් සහිත හිසකේ තෙමා දියේ ගිලුණාය. ගිලුණු ඇසිල්ලෙහිම සියලුම කේශයෝ සහ මුලින් ඉදිරි වැටුණේය. ඇගේ හිස තිත්ත ලබු ගෙඩියක් මෙන් විය. එකල්හි ඕ තොමෝ ඉදුරුණු කෙස් ඇතිව සිඳින ලද මුදුන ඇති පරෙවි ධේනුවක් මෙන් අවලස්සනව ලජ්ජාවෙන් ඇතුළු නගරයට යා නොහැක්කේ වස්ත්‍රයකින් හිස වෙලාගෙන නගරයෙන් පිටත වෙනත් තැනෙක වාසය කළාය. කිහිප දවසක් ගිය විට පහ වූ ලජ්ජා ඇතිව තල මිරිකා තෙල් වෙළදාම ද, සුරා වෙළදාම ද කරමින් ජීවත් වූවාය. ඕ තොමෝ එක් දවසක් සුරා මතින් මත් වූ මිනිසුන් දෙතුන් දෙනෙකු නිදා ගත් කල්හි ඔවුන්ගේ හැදිවත් සොරා ගත්තේය.

ඉක්බිති එක් දවසක් එක් රහතන් වහන්සේ නමක් පිඬු පිණිස හැසිරෙනු දැක පහන් සිත් ඇතිව, තම ගෙට වැඩමවා පණවන ලද අසුනෙහි වඩා හිදුවා තෙල් මිශ්‍ර වූ වැගිරෙන තෙල් ඇති තල කැරලි දන් දුන්නේය. ඒ රහත් තෙරහු ඇය කෙරෙහි අනුකම්පාවෙන් එය පිළිගෙන වැළඳු සේක. ඈද පහන් සිත් ඇතිව තෙරුන්ගේ හිසට කුඩයක් අල්ලාගෙන සිටියාය. ඒ තෙරුන් වහන්සේ ද ඇගේ සිත සතුටු කරමින් අනුමෝදනා බණ වදාරණ කල්හිම මගේ හිසකේ තුනී සිනිඳු මොලොක් නැමුණු අග ඇති වෙත්වායි ප්‍රාර්ථනා කලාය.

ඕ තොමෝ මෑත කාලයෙහි කළුරිය කොට (පින් පව්) කුශලා කුශල කර්මයන්ගේ විපාකයෙන් මුහුද මැද රන් විමනෙක හුදෙකලාවම උපන්නීය. ඇගේ කේශයෝ ප්‍රාර්ථනා කළ අයුරින්ම බැබළීමෙන් පිහිටියාහුය. මිනිසුන්ගේ හැඳිවත් සොරකම් කිරීම නිසා අකුශලයෙන් නග්න විය. ඕ ඒ රන්විමනෙහි නැවත නැවත ඉපදෙමින් එක් බුද්ධාන්තරයක් මුළුල්ලෙහිම නිර්වස්ත්‍රවම කල් යැවීය. අනතුරුව අපගේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ලොව පහළ වී පවත්වන ලද උතුම් ධර්ම චක්‍ර ඇත්තේ පිළිවෙළින් වැඩමවා සැවැත් නුවර වසන සමයෙහි සැවැත්නුවර වැසි සියයක් පමණ වෙළෙන්දෝ වෙළදාම් පිණිස ස්වර්ණ භූමියට යන නැවකින් මහා සමුද්‍රයට සේන්දු වූහ. ඔවුන් නැගී නැව සුළග සැඩ වීමෙන් ගසා ගෙන යන ලදුව ඔබ මොබ කරකැවෙමින් ඒ විමාන ප්‍රේතිය වසන පෙදෙසට පැමිණියේය. එකල්හි ඒ විමාන ප්‍රේතිය විමානය සමගම තමන් ඒ වෙළදුන්ට දැක්වීය. ඒ දුටු ප්‍රධාන වෙළෙන්දා මෙසේ විමසීය.

59. මේ විමන තුළ සිටින තී කවර ස්ත්‍රීයක් ද? විමනෙන් නො නික්මෙයි. සොඳුර මහත් (ඍද්ධි) සම්පත් ඇති ඔබ දකිනු කැමැත්තෙමු විමනින් එළියට එනු මැනවි.

එහි කානු අන්තො විමානස්මිං තිට්ඨන්ති - විමානය ඇතුළෙහි සිටින ඔබ කවරීද මනුෂ්‍ය ස්ත්‍රීයක් ද? නැතිනම් අමනුෂ්‍ය ස්ත්‍රියක් ද? විචාළේය. නුපනික්‍ඛමි - විමානයෙන් නො නික්මෙයි. උපනික්‍ඛමස්සු භද්දෙ ත්‍වං පස්සාම තං මහිද්ධිකං - සොඳුර මහත් සම්පත් ඇති ඔබ දකිනු කැමැත්තම්හ. එහෙයින් විමානයෙන් නික්මෙනු මැනවි. උපනික්‍ඛමංසු භද්දං තෙ යනු ද පාඨයි.

ඉක්බිති තමාට එළියට පිවිසීමට නොහැකි බව පවසමින් මේ ගාථාව කීහ

60. මම නග්න වෙමි. පිටතට නික්මීමට පිළිකුල් ඇත්තේ වෙමි. දුක් ඇති වෙමි. ලජ්ජා ඇතිවෙමි. හිසකේවලින් පිළිසන් සිරුර ඇත්තියක් වෙමි. මා විසින් මද පිනක් කරන ලදී.

එහි අට්ටියාමි - නග්නව සිටින බැවින් පිටත නික්මීමට දුක් ඇත්තේ වෙමි. හරායාමි ලැජ්ජා ඇත්තේ වෙමි. කෙසෙහම්හි පටිච්ඡන්නන්තා - මම මගේ කේශයන්ගෙන් වසන ලද පොරවන ලද සිරුර ඇත්තේ වෙමි. මා විසින් සුළු කුශල කර්මයක් පමණක් කරන ලදී. තලමුරුවට තල කැරලි දුන් දානය පමණක් යන අදහසයි.

ඉක්බිති වෙළෙන්දා තමාගේ උතුරු සළුව දෙනු කැමැත්තෙන්,

එබැවින් තිට මගේ උතුරු සළුව හැඳගන්න. සුන්දරිය. මේ උතුරු සළුව හැඳගෙන විමානයෙන් පිටතට එන්න. සොඳුර! බිහිදොර සිටියා වූ ඔබ දකින්නට කැමැත්තම්හ. තී පිටතට නික්මෙව,

එහි හන්‍දා යනු බලන්න ගන්නා උත්තරියං, මත්තෙහි හෙළන උතුරු සළුව යන අර්ථයි. දදාමි තෙ. ඔබට දෙමි. ඉමං දුස්සං නිවාසයා - මේ මගේ උතුරු සළුව ගෙන හැඳ පෙරව! සොභනෙ - දැකුම් කළු රූපය.

මෙසේද කියා (වෙළෙන්දා) තමාගේ උතුරු සළුව ඇයට දුන්නේය. ඕතොමෝ එසේ දෙන ලද්ද තමන්ට නො ලැබෙන බවත්, යමක් දෙනු කැමැත්තේ නම් ඒ පිළිවෙළත් දක්වමින් මේ ගාථා දෙක කීහ.

62. අතින් අතට නුඹ විසින් දෙන ලද්ද මට නො ලැබේ. සම්මා සම්බුදුන්ගේ ශ්‍රාවක වූ, කර්මඵල විස්වාස කරන්නා වූ එක්තරා උපාසකයෙක් ඔබ අතර (ඇත්තේය)

63. ඒ උපාසකයා (ඔය වස්ත්‍රයෙන් හඳවා) ඒ ප්‍රාප්ති දානය මට දෙව, එසේ කළ කල්හි සියලු සැප සම්පතින් පිරී මම සුවපත් වන්නෙමි.

එහි හත්‍ථෙන හත්‍ථෙ තෙ දින්නං න මය්හං උපකප්පති. නිදුකාණනි! ඔබගේ අතින් මගෙ අතට ඔබ විසින් දෙන දෙයක් මට නො ලැබේ. නො යෙදේ උපභෝගයට සුදුසු නොවේ යන අර්ථයි. එසෙත්‍ථුපාසකො සද්ධො මෙතෙමේ තුණුරුවන් අදහා සරණගමනය වැළඳ ගත් උපාසකයෙකි. කර්මය හා කර්මඵලය ඇදහීමේ සැදැහැයෙන් යුක් එක් පුද්ගලයෙක් මෙහි ඔබේ පිරිවර සමුහයෙහි සිටී. එතං අච්ඡාදයිත්‍වාන මම දක්‍ඛිණ මාදිසා - මට දිය යුතු දෙනු කැමති සළුවෙන් ඒ උපාසකයා හඳවා ඒ දක්ෂිණාව ආනිසංසය ප්‍රාප්තිදානය මට දෙව! අථාහං සුඛිතො හෙස්ස - එසේ කළ කල්හි මම සියලු සැපත් ලබා දිව්‍ය වස්ත්‍ර හැඳ සුවපත් වෙමියි කීය.

එය අසා වෙළෙන්දා ඒ උපාසකයා නාවා සුවඳ ගල්වා වස්ත්‍ර යුගලෙන් හැඳවුහ. එහි අර්ථය කියන්නා වූ සංගීති කාරකයෝ ගාථා තුනක් කීහු.

64. ඒ වෙළෙන්දා ඒ උපාසකයා නහවා උතුම් සුවඳ ගල්වා වස්ත්‍ර දෙකකින් හඳවා ඒ ප්‍රේතියට පින් අනුමෝදන් කළහ.

65. දක්ෂිණාව උදෙසීමට අනතුරුවම විපාකය උපන්නේය. දිව්‍ය භෝජන ස්ථාන වූ නන් වැදෑරුම් භෝජන ද, දිව්‍ය වස්ත්‍ර සමාන වූ වස්ත්‍ර ද, නොයෙක් පාන වර්ග ද, දානයාගේ විපාක වසයෙන් ඇයට ලැබිණ.

66. පසුව නෑමෙන් පිරිසිදුවූ ශරීර ඇතිව, හඳනා ලද පිරිසිදු වස්ත්‍ර හැඳ කසී සළුවලටත් වඩා උතුම් වස්ත්‍ර ධාරීව, සිනාසෙමින් විමානයෙන් නික්මුණාය. මේ දානයාගේ ප්‍රතිවිපාක වේ.

එහි ‘ත’ යනු උපාසකයයි. ච ශබ්දය නිපායකි. තෙ යනු වෙළෙන්දා සඳහා කියන ලදී. විලිම්පෙත්‍වාන - උතුම් වූ සුවඳ ද්‍රව්‍යයන් ආලේප කොට, වත්‍ථෙහච්ඡා ද යිත්‍වාන යනු වර්ණ ගන්ධ රසයන්ගෙන් යුතු වූ වෑංජන සහිත වූ ආහාර වළදා යට හඳනා පිළි සහ උතුරු සළුද ඇතිවිය. වස්ත්‍ර දෙකක් පිදීමේ ආනිසංසයි. වස්ත්‍ර දෙකක් දුන්නාහු යන අර්ථයි. තස්සා දක්‍ඛිණා මාදිසු - ඒ ප්‍රේතිය වෙනුවෙන් දක්ෂිණාව දුන්නාහ.

සමන්නතරා නුද්දිට්ඨෙ - අනු යනු නිපාත මාත්‍රයකි. ඈට දන් දීමේ කුසලය අනුමෝදන් කිරිමෙන් අනතුරුවම, විපාකො උප්පජ්ජථා - දක්ෂිණාවගේ ප්‍රතිඵලය විපාකය ඒ ප්‍රේතියට අත්වුනි කෙබඳු ද ප්‍රේතිය කීවාය. භොජනච්ඡාදන පානීය - නොයෙක් ආකාර දිව බොජුන් සමාන වූ ආහාර, නොයෙක් වර්ණයන්ගෙන් සැදුම්ලත් දිව්‍ය වස්ත්‍ර සමාන වූ, රෙදි පිළි ද, නොයෙක් ආකාර බීම වර්ග ද, දක්ෂිණාවගේ විපාක වශයෙන් උපන්නේය.

තතො - පෙර කියන ලද භෝජනාදිය ලැබීමෙන් පසුව, සුද්ධා - නෑමෙන් පිරිසිදු වූ ශරීරය, සුචිමසතා - ඉතා පිරිසිදු වූ වස්ත්‍ර හැද, කාසිකුත්තම ධාරිණී - කසී සළුවන් උතුම් වස්ත්‍ර දරා, හසන්තී - දරුව බලනු මැනවි, ඔබගේ දක්ෂිණාව නිසා මේ සා ඵලවිපාක ලද්දේ යයි ප්‍රකාශ කිරීම් වශයෙන් සිනහ සෙමින් විමානයෙන් නික්මියාය.

ඉන්පසු ඒ වෙළෙන්දෝ මෙසේ ඇස් පනාපිටම පින්පල දැක, පුදුමයට පත් වූ සිත් ඇතිව, ඒ උපාසකයා කෙරෙහි හටගත් ගරුබුහුමන් ඇතිව කරන ලද ඇඳිලි ඇතිව, ඔහු ඇසුරු කළාහුය. ඒ උපාසකයා ද, ඒ වෙළඳ ජනයා බොහෝසෙයින් ධර්ම කථාවෙන් පහදවා, සරණයෙහි හා සීලයෙහි පිහිටුවීය. ඒ වෙළෙන්දා ඒ විමාන ප්‍රේතිය විසින් පෙර කරන ලද කර්මය කුමක්දැයි මේ ගාථාවලින් විචාළහ.

67. මොනවට කරන ලද විචිත්‍ර වූ සිතුවම ඇති, සිත්කළු වූ විමානය බබළයි. පින්වත් දෙවඟන! තීගේ කවර කුශල කර්මයක විපාක වසයෙන් මේ විපාක ලැබුවෙහිදැයි අපට කියව!

එහි සුචිත්තරූපං -ඇත්, අස්, ස්ත්‍රී පුරුෂ ආදී වසයෙන් වෙන් වූ, මල්කම් ලියකම් ආදී වසයෙන් ඉතා දැකුම් කළු වූ සිතුවම් රූ ඇති, රුචිරං, රමණීය, දැකුම්කළු, කිස්ස කම්මස්සදං ඵලං කෙබඳු වූ කර්මයක, කවර නම් වූ දානමය වූ හෝ සීලමය වූ පින්කමක විපාක ද යන අර්ථයි.

මෙසේ (වෙළදුන් විසින්) විචාරණ ලදින් ඕ තොමෝ මා විසින් කරන ලද සුළු කුශලකර්මයාගේ මේ විපාකය වෙයි. අකුශල කර්මයාගේ වනාහි අවීචි මහා නරකයෙහි මෙබඳු විපාක වී යයි ඒ කර්ම දෙකම ප්‍රකාශකරමින් මේ ගාථා කීහ.

68. මම පිඬු පිණිස හැසිරෙන්නා වූ (කෙලෙස් දුරුකොට) සෘජුභාවයට පැමිණි භික්ෂුවක් හට මනා පහන් සිතින් යුතුව තෙල් මුසු තල මුරුවටක් දුනිමි.

69. ඒ කුශල කර්මයාගේ විපාක වසයෙන් බොහෝ කලක් මුළුල්ලෙහි මෙම විමානයේ අනුභව කරමි. ඒ විපාකය දැන් අල්පාව ශේෂ විය.

70. මෙතැන් සිට සිව් මසකින් මගේ කළුරිය කිරීම සිදු වේ. මම ඒකාන්තයෙන් කටුක වූ දරුණු වූ භයානක වූ අවීචි මහා නිරයෙහි වැටෙන්නෙමි.

71. කොන් සතරක් ඇත්තේය. දොරවල් සතරක් ඇත්තේය. කොටස් වශයෙන් ප්‍රමාණ කරන ලදුව මනාකොට හතරට බෙදන ලද්දේය. යකඩ පවුරකින් වට කරන ලද අතර යකඩ පියනකින් වසන ලද්දේය.

12. ඒ අවීචි මහා නරකයේ යකඩ වූ බිම දිලිසෙන්නේය. හාත්පස මහා ගිනි දැල්වලින් නිරන්තරයෙන් රත් වන්නේය. සෑම කල්හි යොදුන් සියයක් තැන මෙය පැතිර සිටී.

73. මම ඒ මහා නිරයෙහි බොහෝ කලක් මුළුල්ලෙහි දුක් වේදනා විදින්නෙමි. මා විසින් කරන ලද පාපකර්මයාගේ විපාකය හේතුවෙන් බොහෝ සෙයින් ශෝක කරමි.

එහි භික්‍ඛු නො චරමාන - ක්ලේශයන් බිඳහල එක්තරා භික්ෂුවක් පිඬු සිඟා හැසිරෙද්දී, දොණි නිම්මජ්ජන යනු උතුරා යන තෙලට දමා තෙලෙන් බදින ලද, උජුභූතස්ස, වංක කුටිල ආදී වූ වක් වූ කිසිවක් සිතෙහි නැති, කෙලෙස් පිසදැමීමෙන් ඍජුභාවයට පත්වූවකුහට විප්පසන්නෙන චෙතසා - කර්මඵල ඇදහීම් සංඛ්‍යාත ශ්‍රද්ධාවෙන් මනාව පිහිටි ප්‍රසන්න වූ සිතින්,

දීඝ මන්තරං - මකාරය පද සන්ධිය සදහාය. දිගු කලක් යන අර්ථය තඤ්චෙදානි පරත්තකං - යනු ඒ පින් ඵලයෙන් මුහුකුරාගිය විපාක කර්මය, දැන් අවසාන වන කාලයයි. තව ඉතිරිව ඇත්තේ කෙටි කලකි, නොබෝ කලකින්ම මෙතැනින් චුතවෙමි යන අදහසයි. එහෙයින් උද්ධං චතුහි මාසෙහි කාලකිරියා භවිස්සති, තව සිව් මසකින් උපරිම වසයෙන් පස් මසක් ඇතුළත මගේ කළුරිය කිරීම සිදුවන්නේ යයි දක්වයි. එකන්තං කටු කං - මේ ප්‍රේත යෝනි බවින් මිදී (යන තැන) ඒකාන්තයෙන්ම කටුකය ඒකාන්තයෙන්ම දුක්ය. සොරං - දරුණුය. නිරයං පපතිස්ස හන්ති - එහි සුවයක් නම් නැත්තේමය. නිරය නම් වූ නම් ලද නරකයට වැටෙන්නෙමි.

මෙහු නිරය නමින් දක්වන්නේ අවීචි මහා නරකය අදහස් කරයි. එහි ස්වභාවය දක්වමින් ‘චතුක්කණ්ණන්ති’ ආදිය කීහ. එහි චතුක්කණ්ණන්ති - සිව් කොන්ය. චතුද්චාරංති, දොරටු සතරක් සතර දිසාවෙහි වෙති. විභත්තං - මනාව බෙදා ඇත,

භාගසො කොටස් වසයෙන්, මිතං, සමාන වූ, අයොපාකාර පරියත්තං - යකඩින් කරන ලද තාප්පවලින් වටකරනු ඇත. අයසා පටිකුජ්ජිතං - යකඩ තහඩුවකින් උඩ (කට) වසයි.

තෙජසා යුතං - හාත්පස නිතරම දැල්වෙන මහත් වූ ගින්න නිරන්තරයෙන් ගිනිදැල් නගී. සමන්තා යෝජන සතං හාත්පස දිග පළල යොදුන් සියයක් වේ. සබ්බදා හැමකල්හි, ඵරිත්‍වා තිට්ඨති පැතිරී සිටී. තත්‍ථ - ඒ මහා නිරයෙහි (දුක) වෙදිස්සන විදින්නෙමි. අනුභව කරන්නෙමි. ඵලඤ්ච පාප කම්මස්සා - මෙබඳු වූ මේ දුක් විදීම මා විසින් කරන ලද අකුශල කර්මයාගේ විපාකයම වන්නේය යන අර්ථය.

මෙසේ ඒ දෙවඟන තමන් විසින් කරන ලද, කර්ම ඵලය හා මත්තෙහි නිරයෙහි උපදින බව ප්‍රකාශ කළ කල්හි ඒ උපාසක තෙමේ කරුණාවෙන් පිරි මෙහෙයවන ලද සිත් ඇතිව, එසේ වේ නම් මා ඇයට පිහිට වන්නෙමි යයි සිතා මෙසේ කීය. පින්වත් දෙවඟන හුදෙකලාව මට දන්දීම් වශයෙන් සියලු කාමයන් සමෘද්ධ වූ මහා සම්පත් ඔබ ලැබුවාය. දැන් මේ උපාසකයන්ට දන් දී බුදු ගුණ සිහිපත් කොට නිරයෙහි උත්පත්තියෙන් මුදන්නෙහිය. ඕ තොමෝ තුටු පහටු වූ සිත් ඇතිව මැනවැයි කියා දිව්‍ය ආහාර පානයෙන් සතප්වා දිව්‍ය වස්ත්‍ර ද නොයෙක් රත්න ජාති ද දුන්නේය. භාග්‍යවතුන් වහන්සේ උදෙසා දිව්‍යමය වූ වස්ත්‍ර ක්‍රමයක් ඔවුන්ගේ අත්වලට දී ස්වාමීනි එක්තරා විමාන ප්‍රේතියක් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ දෙපා සිරසින් වඳී යයි කියා, ශාස්තෲන් වහන්සේට මගේ වචනයෙන් සැවැත් නුවරට ගොස් වඳීවායි කියා වැඳීම ද යැවීය. ඒ නැව ද තමන්ගේ ඍද්ධ්‍යනු භාවයෙන් ඔවුන් විසින් පැතු ආකාරයෙන් එදිනම (සැවැත් නුවරට) සේන්දු කරවීය.

ඉක්බිති ඒ වෙළෙදෝ ඒ පටුනේ පටන් සැවැත්නුවරට ගොස් ජේතවනයට පිවිස ඒ පිළි සඟල ශාස්තෲන් වහන්සේට පුදා, නමස්කාර පූර්වක වැදීම ද දන්වා, ආදියේ පටන් සියලු විස්තර භාග්‍යවතුන් වහන්සේ හමුවෙහි කීහ. ශාස්තෲන් වහන්සේ ඒ අර්ථය අර්ථොත්පත්ති කොට ගෙන, පැමිණි සිටි පිරිසට විස්තර වශයෙන් ධර්මය දේශනා කළ සේක. ඒ දේශනාව මහජනයාට සාර්ථකව අවබෝධ විය. ඒ උපාසකයෝ දෙවන දවසෙහි බුදුන් ප්‍රමුඛ මහා සංඝයාට දන් දී ඒ දෙවඟනට පින් අනුමෝදන් කළහ. ඕ තොමෝ ප්‍රේත ලෝකයන් චුතව විවිධ රුවනින් බබළන තව්තිසා දෙව්ලොව රන් විමනෙක දහසක් අප්සරාවන් පිරිවරා උපන්නේය.

ඛල්ලාටිය ප්‍රේතවස්තු වර්ණනාව නිමියේය.