අමූළ්හවිනයකථා අට‍්ඨකථා
අමූළ්හවිනයකථා
අමූළ්හවිනයකථා
භාසිතපරික‍්කන‍්තන‍්ති වාචාය භාසිතං කායෙන පරික‍්කන‍්තං; පරික‍්කමිත්‍වා කතන‍්ති අත්‍ථො. සරතායස්මා එවරූපිං ආපත්තිං ආපජ‍්ජිතාති එත්‍ථ සරතු ආයස‍්මා එවරූපිං ආපත්තිං ආපජ්ජිතා; ආයස‍්මා එවරූපියා ආපත‍්තියාති අයමත්‍ථො. ආපජ‍්ජිත්‍වාති වා පාඨො, තස‍්සත්‍ථො – පඨමං ආපජ‍්ජිත්‍වා පච‍්ඡා තං ආපත්තිං සරතු ආයස‍්මාති.
“භාසිතපරිකන්තං” වචනයෙන් කියන ලද්දේය. කයින් කරණ ලද්දේය. නැවතී කරණ ලදය, යන අර්‍ත්‍ථයි. “සරතායස්මා එවරූපිං ආපත්තිං ආපජ්ජිතා” මෙහි ආයුෂ්මත් තෙමේ සිහිකෙරේද, යනු එහි අර්‍ත්‍ථයි.
අමූළ්හවිනයකථා නිට‍්ඨිතා.