8. පිණ‍්ඩොලභාරද‍්වාජත්‍ථෙරාපදානං
8. පිණ‍්ඩොලභාරද‍්වාජත්‍ථෙරාපදානං.
8. පිණ්ඩෝලභාරද්වාජ ස්ථවිරාවදානය
620. පදුමුත‍්තරො නාම ජිනො සයම‍්භූ අග‍්ගපුග‍්ගලො, පුරතො හිමවන‍්තස‍්ස චිත‍්තකූටෙ වසී තදා.
620. අග්‍රපුද්ගල වූ තෙමේ ම සියල්ල අවබෝධ කළා වූ පදුමුත්තර නම් වූ බුදුරජානන් වහන්සේ එකල්හි හිමවත ඉදිරියෙහි වූ චිත්‍රකූට පර්‍වතයෙහි විසූසේක.
621. අභීතරූපො තත්‍ථා’සිං මිගරාජා චතුක‍්කමො, යස‍්ස සද‍්දං සුණිත්‍වාන වික‍්ඛම‍්භන‍්ති බහුජ‍්ජනා.
621. බොහෝ සත්ත්‍වයෝ යමෙකුගේ ශබ්දය අසා විශේෂයෙන් එහි කැලඹෙත් ද, (මම එබඳු) නිර්‍හයස්වභාව ඇති සිවු දික්හි ම (අභීත ව) යාමට සමත් සිංහයෙක් වීමි.
622. සුඵුල‍්ලං පදුමං ගය‍්හ උපගඤ‍්ඡිං නරාසභං, වුට‍්ඨිතස‍්ස සමාධිම‍්හා බුද‍්ධස‍්ස අභිරොපයිං.
622. මනා ව පිපුනු පියුමක් ඩැහැගෙන නරශ්‍රේෂ්ඨ වූ බුදුරජානන් වහන්සේ වෙත එළඹියෙමි. සමාධියෙන් නැගී සිටියා වූ තථාගතයන් වහන්සේට (එය) පිදීමි.
623. චතුද‍්දිසා නමස‍්සිත්‍වා බුද‍්ධසෙට‍්ඨං නරුත‍්තමං, සකං චිත‍්තං පසාදෙත්‍වා සීහනාදං නදිං අහං.
623. මම සිවු දිගෙහි සිට මනුෂ්‍යොත්තම වූ බුද්ධශ්‍රේෂ්ඨයන් වහන්සේට නමස්කාර කොට සිය සිත පහදවා සිංහනාද කෙළෙමි.
624. පදුමුත‍්තරො ලොකවිදූ ආහුතීනං පටිග‍්ගහො, සකාසනෙ නිසීදිත්‍වා ඉමා ගාථා අභාසථ.
624. පූජා සත්කාර පිළිගන්නා වූ (පිළිගැණීමට සුදුසු වූ) පදුමුත්තර බුදුරජානන් වහන්සේ සිය අසුනෙහි හිඳ මේ ගාථාවන් වදාළසේක.
625. බුද‍්ධස‍්ස ගිරමඤ‍්ඤාය සබ‍්බෙ දෙවා සමාගතා, ආගතො වදතං සෙට‍්ඨො ධම‍්මං සොස‍්සාම තං මයං.
625. සියලු දෙවිවරු සර්‍වඥයන් වහන්සේගේ වචනය හැඳින “(‘බුදුහු අපි වෙමු’ යි) කියන්නවුනට ශ්‍රේෂ්ඨ වූ බුදුරජ තෙම පැමිණියේ ය. අපි (උන්වහන්සේගේ) ඒ ධර්‍මය අසමු ය”යි කියමින් රැස් වූහ.
626. තෙසං හාසපරෙතානං පුරතො ලොකනායකො, මම සද‍්ධං පකිත‍්තෙසි දීඝදස‍්සී මහාමුනී.
626. ලෝකනායක වූ දීර්‍ඝදර්ශී වූ බුදුරජානන් වහන්සේ ඒ ප්‍රීතියෙන් යුක්ත වූ ඔවුන් ඉදිරියෙහි මාගේ ශ්‍රද්ධාව ප්‍රකාශ කළ සේක:
627. “යෙනි’දං පදුමං දින‍්නං සීහනාදො ච නාදිතො, තමහං කිත‍්තයිස‍්සාමි සුණාථ මම භාසතො.
627. “යමකු විසින් මේ පියුම දෙන ලද ද, සිංහනාදය කරණලද ද, මම ඔහු (පිළිබඳ) තොරතුරු කියන්නෙමි. (එසේ) කියන්නා වූ මාගේ වචනය අසවු.
628. ඉතො අට‍්ඨමකෙ කප‍්පෙ චක‍්කවත‍්තී භවිස‍්සතී, සත‍්තරතනසම‍්පන‍්නො චතුදීපම‍්හි ඉස‍්සරො,
628. මෙතෙම මෙයින් අටවැනි කලාපයෙහි සත්රුවන් සහිත වූ සතර මහදිවයිනෙහි අධිපති වූ සක්විතිරජෙක් වන්නේ ය.
629. කාරයිස‍්සති ඉස‍්සරියං මහියා චතුසට‍්ඨියා, පදුමො නාම නාමෙන චක‍්කවත‍්තී මහබ‍්බලො.
629. සූසැට ජාතියක පෘථිවියෙහි අධිපති වූ (රජ) බව කරන්නේ ය. මහාබල ඇති නමින් පදුම නම් වූ සක්විති රජෙක් වන්නේ ය.
630. කප‍්පසතසහස‍්සම‍්හි ඔක‍්කාකකුලසම‍්භවො, ගොතමොනාම ගොත‍්තෙන සත්‍ථා ලොකෙ භවිස‍්සති.
630. කලාප ලක්‍ෂයකින් මතුයෙහි ඔක්කාක කුලයෙහි උපදින්නා වූ ගෝත්‍රයෙන් ගෞතම නම් වූ ශාස්තෲන් වහන්සේ ලොව පහළ වන සේක.
631. පකාසිතෙ පාවචනෙ බ්‍රහ‍්මබන්‍ධු භවිස‍්සති, බ්‍රහ‍්මඤ‍්ඤා අභිනික‍්ඛම‍්ම පබ‍්බජිස‍්සති තාවදෙ.
631. එකල්හි (මෙ තෙම) බ්‍රාහ්මණයෙක් වන්නේ ය. (හෙතෙම) බුදුරජානන් වහන්සේ දහම් දෙසූ කල්හි බ්‍රාහ්මණ කුලයෙන් නික්ම ඒ භාග්‍යවතුන්වහන්සේගේ සසුනෙහි පැවිදි වන්නේ ය.
632. පධානපහිතත‍්තො සො උපසන‍්තො නිරූපධි, සබ‍්බාසවෙ පරිඤ‍්ඤාය නිබ‍්බායිස‍්සත’නාසවො.
632. වීර්‍ය්‍යය කිරීම පිණිස මෙහෙයනලද සිත් ඇත්තේ උපශාන්ත වූ (ක්ලේශ රහිත බැවින්) නිරුපධි වූ හෙතෙම සියලු ආශ්‍රවයන් ප්‍රහීණ කොට ආශ්‍රව රහිත වූයේ පිරි නිවන් පාන්නේ ය.
633. විපිනෙ පන‍්තසෙය්‍යම‍්හි වාළමිගසමාකුලෙ, සබ‍්බාසවෙ පරිඤ‍්ඤාය නිබ‍්බායිස‍්සත’නාසවො.”
633. චණ්ඩමෘගයන්ගෙන් ගැවසීගත් ජනසම්බෝධ රහිත දුර අරන් සෙනසුන්හි (වැස) සියලු ආශ්‍රවයන් ප්‍රහීණ කොට ආශ්‍රව රහිත ව පිරිනිවන් පාන්නේ ය.
634-636. කිලෙසා ඣාපිතා -පෙ- කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
634-636. කෙලෙස් දවන ලදී. –පෙ– බුදුරජානන් වහන්සේගේ අනුශාසනය කරණ ලදී.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා පිණ‍්ඩොලභාරද‍්වාජො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් පිණ්ඩොලභාරද්වාජස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේක් යී.
පිණ‍්ඩොලභාරද‍්වාජත්‍ථෙරස‍්ස අපදානං අට‍්ඨමං.
අටවැනි වූ පිණ්ඩෝලභාරද්වාජස්ථවිරාවදානය යි.