111. මහාපරිවාරත්‍ථෙරාපදානං
111. මහාපරිවාරත්‍ථෙරාපදානං.
111. මහාපරිවාර ස්ථවිරාවදානය
1677. විපස්සී නාම භගවා ලොකජෙට‍්ඨො නරාසභො, අට‍්ඨසට‍්ඨිසහස‍්සෙහි පාවිසී බන්‍ධුමං තදා.
1677. ලෝකජ්‍යේෂ්ඨ වූ නරශ්‍රේෂ්ඨ වූ විපස්සී නම් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ එකල්හි අටසැටදහසක් භික්‍ෂූන් සමග බන්‍ධුම නගරයට පිවිසි සේක.
1678. නගරා අභිනික‍්ඛම‍්ම අගමං දීපචෙතියං, අද‍්දසං විරජං බුද‍්ධං ආහුතීනං පටිග‍්ගහං.
1678. නුවරින් නික්ම ද්වීප චෛත්‍යස්ථානයට ගියෙමි. (එහිදී) කෙලෙස් රජස් විරහිත ලෝකයාගේ පූජාවන් පිළිගන්නා වූ නොහොත් පූජාවනට ගෙයක් බඳු වූ බුදුරජානන් වහන්සේ දිටිමි.
1679. චුල‍්ලාසීතිසහස‍්සානි යක‍්ඛා මය‍්හං උපන‍්තිකෙ, උපට‍්ඨහන‍්ති සක‍්කච‍්චං ඉන්‍දං’ව තිදසා ගණා.
1679. අසූදහසක් අවශේෂ යක්‍ෂයෝ මා සමීපයෙහි තව්තිසාවැසි දිව්‍යසමූහයෝ ශක්‍රයාට මෙන් (මට) සකසා උවටැන් කෙරෙත්.
1680. භවනා අභිනික‍්ඛම‍්ම දුස‍්සං පග‍්ගය‍්හ’හං තදා, සිරසා අභිවාදෙසිං තං වාදාසිං මහෙසිනො.
1680. මම එකල්හි භවනයෙන් නික්ම වස්ත්‍රයක් ද ගෙණ බුදුරජුන්ට හිස නමා වැන්දෙමි. එම වස්ත්‍රය ද දුනිමි.
1681. “අහො බුද‍්ධො අහො ධම‍්මො අහො නො සත්‍ථුසම‍්පදා බුද‍්ධස‍්ස ආනුභාවෙන වසුධා’යං පකම‍්පථ.
1681. අහෝ! බුදුරජ තෙම ආශ්චර්‍ය්‍යය ය. ධර්‍මය ද ආශ්චර්‍ය්‍යය ය. අපගේ ශාස්තෘසම්පත්තිය ද ආශ්චර්‍ය්‍යය ය. බුදුරජානන් වහන්සේගේ ආනුභාවයෙන් මේ පෘථිවියද කම්පිත වී ය.
1682. තං ච අච‍්ඡරියං දිස‍්වා අබ‍්භුතං ලොමහංසනං, බුද‍්ධෙ චිත‍්තං පසාදෙසිං දිපදින්‍දම‍්හි තාදිනෙ.
1682. ආශ්චර්‍ය්‍යය වූ ලොමු දැහැ ගන්වනා වූ එම විස්මය දැක තාදි ගුණ ඇති ද්විපදෝත්තම වූ බුදුරජුන් කෙරෙහි සිත පැහැද වීමි.
1683. සොහං චිත‍්තං පසාදෙත්‍වා දුස‍්සං දත්‍වාන සත්‍ථුනො, සරණඤ‍්ච උපාගඤ‍්ඡිං සාමච‍්චො සපරිජ‍්ජනො.
1683. ඒ මම සිත පහදවා ශාස්තෲන් වහන්සේට වස්ත්‍රය පුදා ඇමතියන් සහිත වූ පිරිවර ජනයා සමග සරණගත ද වීමි.
1684. එකනවුතෙ ඉතො කප‍්පෙ යං කම‍්මමකරිං තදා, දුග‍්ගතිං නාභිජානාමි බුද‍්ධපූජායිදං ඵලං.
1684. මෙයින් එක් අනූවන කපෙහි වූ එකල්හි යම් පුණ්‍යකර්‍මයක් කෙළෙම් ද (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. බුද්ධපූජාවෙහි මේ විපාක යි.
1685. ඉතො පණ‍්ණරසෙ කප‍්පෙ සොළසා’සුං සුවාහනා, සත‍්තරතනසම‍්පන‍්නා චක‍්කවත‍්තී මහබ‍්බලා.
1685. මෙයින් පහළොස්වන කපෙහි සත් රුවනින් යුත් මහත් බල ඇති සුවාහන නම් සොළොස් සක්විති රජ කෙනෙක් වූහ.
1686. පටිසම‍්භිදා -පෙ- කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
1686. සිවුපිළිසිඹියාවෝ ද, අෂ්ටවිමෝක්‍ෂයෝ ද, ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා මහාපරිවාරො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් මහාපරිවාර ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේක් යි.
මහාපරිවාරත්‍ථෙරස‍්ස අපදානං පඨමං.
මහාපරිවාරස්ථවිරාවදානය පළමුවැනි යි.