32. සාගතත්‍ථෙරාපදානං
32. සාගතත්‍ථෙරාපදානං.
32. සාගත ස්ථවිරාවදානය
1019. සොභිතො නාම නාමෙන අහොසිං බ්‍රාහ‍්මණො තදා, පුරක‍්ඛතො සසිස‍්සෙහි ආරාමං අගමාස’හං
1019. එකල්හි මම් නමින් සෝභිත ය යි (ප්‍රකට) බමුණෙක් වීමි. ස්වකීය ශිෂ්‍යන් විසින් පිරිවරණ ලදුයෙම් ආරාමයට ගියෙමි.
1020. භගවා තම‍්හි සමයෙ භික‍්ඛුසඞ‍්ඝපුරක‍්ඛතො, ආරාමද‍්වාරා නික‍්ඛම‍්ම අට‍්ඨාසි පුරිසුත‍්තමො.
1020. එකල්හි පුරුෂෝත්තම වූ (පදුමුත්තර) භාග්‍යවත් තෙමේ භික්‍ෂු සංඝයා පිරිවරණ ලදුයේ අරම් දොරටුවෙන් නික්ම සිටියේ ය.
1021. තමද‍්දසාසිං සම‍්බුද‍්ධං දන‍්තං දන‍්තපුරක‍්ඛතං, සකං චිත‍්තං පසාදෙත්‍වා සන්‍ථවිං ලොකනායකං.
1021. දැමුනා වූ දැමුනවුන් විසින් පිරිවරණ ලද්දාවූ ඒ ලෝකනායකයන් වහන්සේ දුටුවෙමි. (දැක) ස්වකීය චිත්තය පහදවා සතුටු සාමීචි කථා කළෙමි. (කෙසේ ද ? යත්:)
1022. “යෙ කෙචි පාදපා සබ‍්බෙ මහියා තෙ විරූහරෙ, බුද‍්ධිමන‍්තො තථා සත‍්තා රූහන‍්ති ජිනසාසනෙ.
1022. “යම්කිසි වෘක්‍ෂ කෙනෙක් වෙත් නම්, ඒ සියලු වෘක්‍ෂයෝ පොළොවෙහි වැඩෙත්. එසේ ම බුද්ධිමත් සත්ත්‍වයෝ සර්‍වඥශාසනයෙහි වැඩෙත්.
1023. සත්‍ථවාහො’සි සප‍්පඤ‍්ඤො මහෙසී බහුකෙ ජනෙ, විපථා උද‍්ධරිත්‍වාන පථං ආචික‍්ඛසෙ තුවං.
1023. සප්‍රාඥ වූ මහර්ෂි වූ බුදුරජාණන් වහන්ස, (ඔබ වහන්සේ) බොහෝ ජනයා විෂයයෙහි (සසර කතරින් සත්ත්‍වයා එතෙර කරණ බැවින්) සාර්‍ත්‍ථවාහයෙක් වන සේක. ඔබ වහන්සේ නො මගින් නගා (සත්ත්‍වයාට) මග කියන සේක.
1024. දන‍්තො අන‍්තපරිකිණ‍්ණො ඣායී ඣානරතෙහි ච, ආතාපී පහිතත‍්තෙහි උපසන‍්තෙහි තාදිහි.
1024. (එසේ ම ඔබ වහන්සේ) දැමුනුසේක් දැමුනවුන් විසින් පිරිවරණ ලද සේක. ධ්‍යාන කරණ සුලු වූයේ ධ්‍යානයෙහි අලුනවුන් විසින් ද, කෙලෙස් තවන වීර්‍ය්‍යයෙන් යුක්ත වූ සේක් නිවණ කරා මෙහෙයූ සිත් ඇත්තවුන් විසින් ද උපශාන්ත වූවන් විසින් හා තාදීගුණ යුක්ත වූවන් විසින් ද (පිරිවරණ ලදහ).
1025. අලඞ‍්කතො පරිසාහි පුඤ‍්ඤාණෙහි සොභසි, පභා නිද‍්ධාවතෙ තුය‍්හං සුරියොදයනෙ යථා.
1025. පිණින් හා නුවණින් යුත් පිරිස කරණ කොට ගෙන අලංකාර වූ සේක් හොබනාහ. හිරු උදා වන කල්හි මෙන් ඔබවහන්සේගේ ප්‍රභාව පැතිරේ”යී.
1026. පසන‍්නචිත‍්තං දිස‍්වාන මහෙසී පදුමුත‍්තරො, භික‍්ඛුසංඝෙ ඨිතො සත්‍ථා ඉමා ගාථා අභාසථ.
1026. මහාර්ෂි වූ පදුමුත්තර බුදුරජ තෙමේ පහන් සිත් ඇති (මා) දැක බික්සඟන මැද හිඳ මෙම ගාථාවන් වදාළ සේක. (කෙසේ ද? යත්:)
1027. යො සො හාසං ජනෙත්‍වාන මමං කිත‍්තෙසි බ්‍රාහ‍්මණො, කප‍්පානං සතසහස‍්සං දෙවලොකෙ රමිස‍්සති.
1027. “යම් බමුණෙක් තෙමේ සතුටු සිත් උපදවා මා වර්‍ණා කෙළේ ද, හෙතෙමේ කල්ප ලක්‍ෂයක් මුළුල්ලෙහි දෙව්ලොව සිත් අලවා වසන්නේ ය.
1028. තුසිතා හි චවිත්‍වාන සුක‍්කමූලෙන චොදිතො, ගොතමස‍්ස භගවතො සාසනෙ පබ‍්බජිස‍්සති.
1028. කුශලමූලයෙන් මෙහෙයන ලදුයේ තුෂිත දිව්‍යලෝකයෙන් ච්‍යුත ව ගෞතම බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුනෙහි පැවිදි වන්නේ ය.
1029. තෙන කම‍්මෙන සුකතෙන අරහත‍්තං ලභිස‍්සති, සාගතො නාම නාමෙන හෙස‍්සති සත්‍ථු සාවකො.
1029. මැනැවින් කරණ ලද එම පුණ්‍යකර්‍මය කරණ කොට ගෙණ රහත්බව ලබන්නේ ය. (නමින්) සාගත නම් වූ බුද්ධශ්‍රාවකයෙක් වන්නේ යී.”
1030. පබ‍්බජිත්‍වාන කායෙන පාපකම‍්මං විවජ‍්ජයිං, වචීදුච‍්චරිතං හිත්‍වා ආජීවං පරිසොධයිං.
1030. පැවිදි ව කයින් පව්කම් දුරු කෙළෙමි. වාග්දුශ්චරිතය හැර ආජීවය පිරිසිදු කෙළෙමි.
1031. එවං විහරමානො’හං තෙජොධාතුසු කොවිදො, සබ‍්බාසවෙ පරිඤ‍්ඤාය විහරාමි අනාසවො.
1031. මෙසේ වසන්නා වූ මම තේජෝධාතූන්හි දක්‍ෂ වූයෙම් (සියලු ආශ්‍රවයන්) ප්‍රහාණපරිඥා වශයෙන් දැන (දුරු කොට) ආශ්‍රව රහිත ව වෙසෙමි.
1032. පටිසම‍්භිදා -පෙ- බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
1032. ප්‍රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා සාගතො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් සාගතස්ථවිරයන් වහන්සේ මෙ ම ගාථාවන් දේශනා කළසේක් යී.
සාගතත්‍ථෙරස‍්සාපදානං දුතියං.
සාගතස්ථවිරාවදානය දෙවැනි යි.