33. මහාකච‍්චානත්‍ථෙරාපදානං
33. මහාකච‍්චානත්‍ථෙරාපදානං.
33. මහාකාත්‍යායන ස්ථවිරාවදානය
1033. පදුමුත‍්තරනාථස‍්ස පදුමං නාම චෙතියං, සිලාසනං කාරයිත්‍වා සුවණ‍්ණෙනා’භිලෙපයිං.
1033. පදුමුත්තර බුදුරජානන් වහන්සේගේ පදුම නම් චෛත්‍යයක් වී ය. (එහි) ගල් අසුනක් කරවා ස්වර්‍ණාලේප කරවීමි.
1034. රතනාමයඡත‍්තඤ‍්ච පග‍්ගය‍්හ වාළවීජනිං, බුද‍්ධස‍්ස අභිරොපෙසිං ලොකබන්‍ධුස‍්ස තාදිනො.
1034. ස්වර්‍ණමය වූ ඡත්‍රයක් ද වල්විදුනාවක් ද ගෙන ලෝකබන්‍ධු වූ තාදිගුණ ඇති බුදුරජානන් වහන්සේට නගා තැබීමි.
1035. යාවතා දෙවතා භුම‍්මා සබ‍්බෙ සන‍්නිපතුං තදා, රතනාමයඡත‍්තානං විපාකං කථයිස‍්සති.
1035-1036. එකල්හි භූමිය ඇසුරු කළා වූ යම් තාක් දෙවියෝ වූ නම්, ඒ සියල්ලෝ ම රැස් වූහ. (කුමකට ද යත්:) “ස්වර්‍ණමයඡත්‍රයාගේ විපාකය වදාරන්නේ ය. එසේ වදාරන්නා වූ බුදුරජානන් වහන්සේගේ ඒ සියලු කථාව අසන්නෙමු. සම්මාසම්බුදුරජානන් වහන්සේගේ ශාසනයෙහි වැඩියක් සතුට උපදවන්නෙමු”යි යනුවට ය.
1036. තඤ‍්ච සබ‍්බං සුණිස‍්සාම කථයන‍්තස‍්ස සත්‍ථුනො, භිය්‍යො හාසං ජනෙය්‍යාම සම‍්මාසම‍්බුද‍්ධසාසනෙ.
1037. හෙමාසනෙ නිසීදිත්‍වා සයම‍්භූ අග‍්ගපුග‍්ගලො, භික‍්ඛුසඞ‍්ඝපරිබ‍්බූළ‍්හො ඉමා ගාථා අභාසථ.
1037. සියලු දත යුතු දෑ තෙමේ ම දත්තා වූ අග්‍රපුද්ගල වූ බුදුරජානන් වහන්සේ භික්‍ෂුසඞ්ඝයා විසින් පිරිවරණ ලද සේක් ස්වර්‍ණාසනයෙහි හිඳ මෙ ම ගාථාවන් වදාළසේක.
1038. යෙනි’දං ආසනං දින‍්නං සොවණ‍්ණරතනාමයං, තමහං කිත‍්තයිස‍්සාමි සුණාථ මම භාසතො.
1038. “යමකු විසින් ස්වර්‍ණරත්නමය වූ (සත් රුවනින් කරණ ලද,) මෙ ම අසුන පුදන ලද ද, ඔහු (කවරෙක් දැ යි) මම ප්‍රකාශ කරන්නෙමි. (එය) පවසන්නා වූ මාගේ වචනය අසවු.
1039. තිංස කප‍්පානි දෙවින්‍දො දෙවරජ‍්ජං කරිස‍්සති. සමන‍්තා යොජනසතං ආභායා’භිභවිස‍්සති.
1039. (හෙතෙමේ) තිස් කපක් මුළුල්ලෙහි ශක්‍ර දේවේන්‍ද්‍ර ව දිව්‍යරාජ්‍යය කරන්නේ ය. හාත්පස යොදුන් සියයක් ප්‍රභාවෙන් යටපත් කරන්නේ ය.
1040. මනුස‍්සලොකං ආගන‍්ත්‍වා චක‍්කවත‍්තී භවිස‍්සති, පභස‍්සරොති නාමෙන උග‍්ගතෙජො භවිස‍්සති.
1040-1041. මිනිස්ලොව ට අවුත් උග්‍රතේජස් ඇති නමින් ප්‍රභාස්වර නම් වූ සක්විති රජෙක් වන්නේ ය. (මෙ ම) ක්‍ෂත්‍රිය තෙමේ උදා වූ සූර්‍ය්‍යයා මෙන් දිවා රෑ දෙකෙහි ම හාත්පස අටරියනක් (තැන්) බබුළුවන්නේ ය.
1041. දිවා වා යදි රත‍්තිං සතරංසීව උග‍්ගතො, සමන‍්තා අට‍්ඨරතනං උජ‍්ජොතෙස‍්සති ඛත‍්තියො.
1042. කප‍්පසතසහස‍්සම‍්හි ඔක‍්කාකකුලසම‍්භවො, ගොතමො නාම නාමෙන සත්‍ථා ලොකෙ භවිස‍්සති.
1042. මෙයින් කල්පලක්‍ෂයකින් මතුයෙහි ඔක්කාක කුලයෙහි උපදින්නා වූ නමින් ගෞතම නම් වූ ශාස්තෘ තෙමේ ලොව පහළ වන්නේ ය.
1043. තුසිතා හි චවිත්‍වාන සුක‍්කමූලෙන චොදිතො, කච‍්චානො නාම නාමෙන බ්‍රහ‍්මබන්‍ධු භවිස‍්සති.
1043. කුශල මූලයෙන් මෙහෙයන ලද්දා වූ මෙතෙමේ තුසීපුරයෙන් චුත ව නමින් කච්චායන නම් වූ බමුණෙක් වන්නේ ය.
1044. සො පච‍්ඡා පබ‍්බජිත්‍වාන අරහා හෙස‍්සත’නාසවො, ගොතමො ලොකපජ‍්ජොතො අග‍්ගට‍්ඨානෙ ඨපෙස‍්සති.
1044. හෙතෙම පසු ව පැවිදි ව ආශ්‍රව රහිත වූ රහත් නමක් වන්නේ ය. ලොව බබුළුවන්නා වූ ගෞතම බුදුරජ තෙමේ (ඔහු) අග්‍රස්ථානයෙහි තබන්නේ ය. (කෙසේ ද? යත්:)
1045. සඞ‍්ඛිත‍්තපුච‍්ඡිතං පඤ‍්හං විත්‍ථාරෙන කථෙස‍්සති, කථයන‍්තො ච තං පඤ‍්හං අජ‍්ඣාසං පූරයිස‍්සති”
1045. මෙතෙම සැකෙවින් විචාරණ ලද ප්‍රශ්නය විතර විසින් කියන්නේ ය. ඒ ප්‍රශ්නය (විතර විසින්) කියන්නේ ද (අසන්නාගේ) අදහස සම්පූර්‍ණ කරන්නේ”යී.
1046. අඩ‍්ඪෙ කුලෙ අභිජාතො බ්‍රාහ‍්මණො මන‍්තපාරගූ, ඔහාය ධනධඤ‍්ඤානි පබ‍්බජිං අනගාරියං.
1046. ආඪ්‍යකුලයෙහි උපන්නා වූ මන්ත්‍රයන්හි පරතෙරට ගියා වූ බ්‍රාහ්මණයෙක් වූ (මම) ධනධාන්‍යන් ඇත හැර දමා අනගාර්‍ය්‍යසඞ්ඛ්‍යාත සසුනෙහි පැවිදි වීමි.
1047. සඞ‍්ඛිත‍්තෙනපි පුච‍්ඡන‍්තෙ විත්‍ථාරෙන කථෙම’හං, අජ‍්ඣාසං තෙසං පූරෙමි, තොසෙමි දිපදුත‍්තමං.
1047. මම සංක්‍ෂිප්ත ලෙස විචාරණ කල්හි දු විස්තර වශයෙන් කියමි. ( විචාරන්නා වූ) ඔවුන්ගේ අදහස් සම්පූර්‍ණ කරමි. ද්විපදෝත්තම වූ බුදුරජානන් වහන්සේ සතුටු කරමි.
1048. තොසිතො මෙ මහාවීරො සයම‍්භූ අග‍්ගපුග‍්ගලො, භික‍්ඛුසඞ‍්ඝෙ නිසීදිත්‍වා එතදග‍්ගෙ ඨපෙසි මං.
1048. මා විසින් තුටු කරණ ලද මහාවීර වූ සියල්ල තෙමේ ම දත්තා වූ අග්‍රපුද්ගල වූ (ගෞතම බුදුරජතෙම) බික්සඟන මැද හිඳ මා ඒතදග්‍රස්ථානයෙහි තැබී ය.
1049. පටිසම‍්භිදා -පෙ- බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
1049. ප්‍රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා මහාකච‍්චානො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් මහාකාත්‍යායන ස්ථවිරයන් වහන්සේ මෙම ගාථාවන් වදාළසේක් යී.
මහාකච‍්චානත්‍ථෙරස‍්සාපදානං තතියං.
මහාකාත්‍යායනස්ථවිරාවදානය තෙවැනි යි.