යෙදුමෙන් කියවන්න

38. ආයාගදායකත්‍ථෙරාපදානං

38. ආයාගදායකත්‍ථෙරාපදානං

38. ආයාගදායක ස්ථවිරාවදානය

1096. නිබ‍්බුතෙ ලොකනාථම‍්භි සිඛිම‍්හි වදතං වරෙ, හට‍්ඨො හට‍්ඨෙන චිත‍්තෙන අවන්‍දිං ථූපමුත‍්තමං.

1096. කථා කරන්නවුන් අතුරෙන් උතුම් සිඛී බුදුරජානන් වහන්සේ පිරිනිවි කල්හි මම සතුටු වූයෙම් සතුටු සිතින් ශ්‍රේෂ්ඨ චෛත්‍යය වැන්දෙමි.

1097. වඩ‍්ඪකීහි කථාපෙත්‍වා මූලං දත්‍වාන’හං තදා, හට‍්ඨො හට‍්ඨෙන චිත‍්තෙන ආයාගං කාරපෙස’හං.

1097. මම එකල්හි වඩුවන් සමග කථා කොට මුදල් දී සතුටු වූයෙම් සතුටු සිතින් දීර්‍ඝ භෝජනශාලාවක් කරවීමි.

1098. අට‍්ඨ කප‍්පානි දෙවෙසු අබ‍්බොච‍්ඡින‍්නං වසිං අහං, අවසෙසෙසු කප‍්පෙසු වොකිණ‍්ණං සංසරිං අහං.

1098. (ඒ හේතුවෙන්) මම අටකපක් නො කඩා කොට දෙව්ලොව විසීමි. සෙසු කල්පයන්හි (දිව්‍ය - මනුෂ්‍ය දෙගතියෙහි) මිශ්‍ර ලෙස සැරි සැරීමි.

1099. කායෙ විසං න කමති සත්‍ථානි න ච හන‍්ති මෙ, උදකෙ’හං න මිය්‍යාමි ආයාගස‍්ස ඉදං ඵලං.

1099. මාගේ කයෙහි විෂ ඇතුළු නොවේ. ශස්ත්‍රයෝ (මා) නො නසත්. දියෙහි මම නො මැරෙමි. ආයාග (දීර්‍ඝශාලා) දානයාගේ මේ විපාකය යි.

1100. යදිච‍්ඡාමි අහං වස‍්සං මහාමෙඝො පවස‍්සති, දෙවාපි මෙ වසං එන‍්ති පුඤ‍්ඤකම‍්මස‍්සි’දං ඵලං.

1100. ඉදින් මම වැස්ස කැමැති වෙම් නම්, මහාවැසි වසින්නේ ය. දෙවියෝ ද මාගේ වසඟයට පැමිණෙත්. (ආයාගදානමය) පුණ්‍යකර්‍මයාගේ මේ විපාකය යි.

1101. සත‍්තරතනසම‍්පන‍්නො තිංසක‍්ඛත‍්තුං අහොස’හං, න මං කෙච’වජානන‍්ති පුඤ‍්ඤකම‍්මස‍්සි’දං ඵලං.

1101. මම තිස්වරක් සත්රුවනින් යුක්ත වූ සක්විතිරජ වීමි. මට කිසිවෙක් නින්‍දා නො කෙරෙත්. පුණ්‍යකර්‍මයාගේ මේ විපාකය යි.

1102. එකතිංසෙ ඉතො කප‍්පෙ ආයාගං යමකාරයිං, දුග‍්ගතිං නාභිජානාමි ආයාගස‍්ස ඉදං ඵලං.

1102. (මෙයින්) එක්තිස්වන කල්පයෙහි (මම) යම් දීර්‍ඝශාලාවක් කරවීම් ද, (ඒ හේතුවෙන්) දුගතියක් නො දනිමි. දීර්‍ඝශාලාදානයාගේ මේ විපාකය යි.

1103. පටිසම‍්භිදා -පෙ- බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.

1103. ප්‍රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදී.

ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා ආයාගදායකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.

මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් ආයාගදායක ස්ථවිරයන් වහන්සේ මෙ ම ගාථාවන් වදාළසේක් යී.

ආයාගදායකත්‍ථෙරස‍්සාපදානං අට‍්ඨමං.

ආයාගදායක ස්ථවිරාවදානය අටවැනි යි.