48. චඞ‍්කමදායකත්‍ථෙරාපදානං
48. චඞ‍්කමදායකත්‍ථෙරාපදානං
48. චඞ්ක්‍රමදායක ස්ථවිරාවදානය
1207. අත්‍ථදස‍්සිස‍්ස මුනිනො ලොකජෙට‍්ඨස‍්ස තාදිනො, ඉට‍්ඨකාහි චිනිත්‍වාන චඞ‍්කමං කාරයිං අහං.
1207. මම ලෝකජ්‍යේෂ්ඨ වූ තාදීගුණ ඇති අත්ථදස්සී බුදුරජානන් වහන්සේට ගඩොළින් බැඳ සක්මනක් කරවීමි.
1208. උච‍්චතො පඤ‍්චරතනං චඞ‍්කමං සාධු මාපිතං, ආයාමතො හත්‍ථසතං භාවනීයං මනොරමං.
1208. එය මැනැවින් කරණ ලද්දකි. උසින් පස්රියනකි. දිගින් රියන් සියයකි. සිහි කට යුත්තකි. මනෝඥ ය.
1209. පටිග‍්ගහෙසි භගවා අත්ථදස්සී නරුත‍්තමො, හත්‍ථෙන පුලිනං ගය‍්හ ඉමා ගාථා අභාසථ:
1209. නරශ්‍රේෂ්ඨ වූ අත්ථදස්සී භාග්‍යවත් තෙමේ ඒ සක්මන පිළිගත්තේ ය. අතින් (එයින්) වැලි (ටිකක්) ගෙන මේ ගාථාවන් වදාළේ ය:
1210. “ඉමිනා පුලිනදානෙන චඞ‍්කමං සුකතෙන ච, සත‍්තරතනසම‍්පන‍්නං පුලිනං අනුභොස‍්සති.
1210. මේ වැලි දීමේ හේතුවෙන් ද, සක්මන මැනැවින් කළ හේතුවෙන් ද සත්රුවනින් යුත් වැලි (පරිභෝගයට) ලබන්නේ ය.
1211. තීණි කප‍්පානි දෙවෙසු දෙවරජ‍්ජං කරිස‍්සති, අනුභොස‍්සති සම‍්පත‍්තිං අච‍්ඡරාහි පුරක‍්ඛතො.
1211. තුන්කපක් මුළුල්ලෙහි දෙවියන් අතර දිව්‍යරාජ්‍යය කරන්නේ ය. දිව්‍යාප්සරාවන් විසින් පිරිවරණ ලදුයේ (දිව්‍ය) සම්පත් අනුභව කරන්නේ ය.
1212. මනුස‍්සලොකං ආගන‍්ත්‍වා රාජා රට‍්ඨෙ භවිස‍්සති, තික‍්ඛත‍්තුං චක‍්කවත‍්තී ච මහියා සො භවිස‍්සති.”
1212. මිනිස්ලොවට පැමිණි රටෙහි රජ වන්නේ ය. හෙතෙමේ තෙවරක් පෘථිවියෙහි සක්විතිරජ වන්නේ ය” (කියායි).
1213. අට‍්ඨාරසෙ කප‍්පසතෙ යං කම‍්මමකරිං තදා. දුග‍්ගතිං නාභිජානාමි චඞ‍්කමස‍්ස ඉදං ඵලං.
1213. එක්දහස්අටසියවන කල්පයෙහි වූ එකල්හි (මම) යම් කර්‍මයක් කෙළෙම් ද ඒ හේතුවෙන් දුගතියක් නො දනිමි. චඞ්ක්‍රමදානයාගේ මේ විපාකය යි.
1214. පටිසම‍්භිදා -පෙ- කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
1214. ප්‍රතිසම්භිදාවෝ -පෙ- බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණලදී.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා චඞ‍්කමදායකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙහි මේ අයුරින් ආයුෂ්මත් චඞ්ක්‍රමදායක ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළසේක් යි.
චඞ‍්කමදායකත්‍ථෙරස‍්ස අපදානං අට‍්ඨමං.
චඞ්ක්‍රමදායකස්ථවිරාවදානය අටවැනි යි.