545. නන්‍දකත්‍ථෙරාපදානං
545. නන්‍දකත්‍ථෙරාපදානං
545. නන්‍දක ස්ථවිරාවදානය
6165. පදුමුත‍්තරො නාම ජිනො සබ‍්බධම‍්මෙසු චක‍්ඛුමා, ඉතො සතසහස‍්සම‍්හි කප‍්පෙ උප‍්පජ‍්ජි නායකො.
6165. මෙයින් පෙර සියක් දහස්වන කපෙහි ලෝකනායක වූ සියලු ධර්‍මයන් විනිවිද දක්නා සුලු නුවණැස් ඇති පදුමුත්තර බුදුරජතෙම ලොව පහළ විය.
6166. හිතාය සබ‍්බසත‍්තානං සුඛාය වදතං වරො, අත්‍ථාය පුරිසාජඤ‍්ඤො පටිපන‍්නො සදෙවකෙ.
6166. වාදීවර වූ පුරුෂශ්‍රේෂ්ඨ වූ බුදුරජතෙම දෙවියන් සහිත ලෝකයෙහි සව්සත්නට හිත පිණිස සුව පිණිස වැඩ පිණිස පිළිපන්නේ ය.
6167. යසග‍්ගප‍්පත‍්තො සිරිමා කිත‍්තිවණ‍්ණභතො ජිනො, පූජිතො සබ‍්බලොකස‍්ස දිසාසබ‍්බාසු විස‍්සුතො.
6167. යසසින් අගතැන් පැමිණියා වූ ශ්‍රී (-සම්පත්) ඇත්තා වූ කීර්‍තතිඝෝෂ ඇති බුදුරජ තෙම සියලු ලෝකයා විසින් පුදන ලද්දේ සව්දිගුන්හි ප්‍රකට විය.
6168. උත‍්තිණ‍්ණවිචිකිච‍්ඡො සො වීතිවත‍්තකථංකථො, පරිපුණ‍්ණමනසංකප‍්පො පත‍්තො සම‍්බොධිමුත‍්තමං.
6168. ඉක්ම වූ සැක ඇති, පරිපූර්‍ණ වූ චිත්තසඞ්කල්ප ඇති උන්වහන්සේ උතුම් සම්‍යක් සම්බෝධියට පැමිණි සේක.
6169. අනුප‍්පන‍්නස‍්ස මග‍්ගස‍්ස උප‍්පාදෙතා නරුත‍්තමො, අනක‍්ඛාතඤ‍්ච අක‍්ඛාසි අසඤ‍්ජාතං ච සඤ‍්ජනී.
6169. නූපන් මාර්‍ගය උපදවන්නා වූ මිනිස්නට උතුම් වූ ඒ බුදුරජතෙම (පෙර කිසිවකු විසින්) නො බිණූවක් (-චතුරාර්‍ය්‍යසත්‍යය) ද බිණී ය. නො හටගත් (ඵලසමාපත්තීන් ද) හට ගැන්වි ය.
6170. මග‍්ගඤ‍්ඤූ සො මග‍්ගවිදූ මග‍්ගක‍්ඛායී නාරාසභො, මග‍්ගස‍්ස කුසලො සත්‍ථා සාරථීනං වරුත‍්තමො.
6170. නිවන් මග පිළිවිදි, නිවන් මග දැනගත්, නිවන් මග පවසන්නා වූ, නිවන් මගෙහි දක්‍ෂ වූ, (දෙවිමිනිස්නට) අනුශාසනා කරන්නා වූ, පුරිසදම්ම සාරථි ගුණ ඇතියවුන් අතුරෙන් අති උතුම්, නරශ්‍රේෂ්ඨ වූ, ලෝකනායක වූ-
6171. තදා මහාකාරුණිකො ධම‍්මං දෙසෙති නායකො, නිමුග‍්ගෙ මොහපඞ‍්කම‍්හි සමුද‍්ධරති පාණිනො.
6171. මහකරුණා ඇත්තා වූ බුදුරජතෙම එකල්හි දහම් දෙසයි. මෝහමඩෙහි ගැලුනු සත්ත්‍වයන් (එයින්) ගොඩලයි.
6172. භික‍්ඛුනීනං ඔවදනෙ සාවකං සෙට‍්ඨසම‍්මතං, වණ‍්ණයං එතදග‍්ගම‍්හි පඤ‍්ඤාපෙසි මහාමුනි.
6172. ඒ මහාමුනි තෙම භික්‍ෂුණීන්හට ඔවා දීමෙහි අග්‍රය යි සම්මත වූ ශ්‍රාවකයකු පසසමින් ඒතදග්‍රස්ථානයෙහි තැබී ය.
6173. තං සුත්‍වාහං පමුදිතො නිමන‍්තෙත්‍වා තථාගතං, භොජයිත්‍වා සසඞ‍්ඝං තං පත්‍ථයිං ඨානමුත‍්තමං.
6173. එය අසා සතුටු වූ මම බුදුරජුන් පවරා සඞ්ඝයා සහිත ව වළඳවා ඒ උතුම් තනතුර පැතීමි.
6174. තදා පමුදිතො නාථො මං අවොච මහාඉසි, සුඛී භවස‍්සු දීඝායු ලච‍්ඡසෙ තං මනොරථං.
6174. එකල්හි ප්‍රමුදිත වූ මහර්ෂි වූ සර්‍වඥ තෙම මට මෙසේ කීය: සුව ඇත්තේ වේවා. දිගාසිරි ඇත්තේ වේවා. ඒ මනදොළ (සපුරා) ලබන්නේ ය.
6175. සතසහස‍්සෙ ඉතො කප‍්පෙ ඔක‍්කාකකුලසම‍්භවො, ගොතමො නාම නාමෙන සත්‍ථා ලොකෙ භවිස‍්සති.
6175. මෙයින් සියක් දහස්වන කපෙහි ඔක්කාකකුලයෙහි උපදින්නා වූ නමින් ගෞතම නම් ශාස්තෘ තෙමේ ලොව පහළ වන්නේ ය.
6176. තස‍්ස ධම‍්මෙසු දායාදො ඔරසො ධම‍්මනිම‍්මිතො, නන්‍දකො නාම නාමෙන හෙස‍්සති සත්‍ථුසාවකො.
6176. උන්වහන්සේගේ ධර්‍මයෙහි දායාද වූ ධර්‍මයෙන් නිර්මිත කළාක් වැනි වූ ඖරස පුත්‍ර වූ නමින් නන්‍දක නම් වූ ශාස්තෘශ්‍රාවකයෙක් වන්නේ ය (කියා යි).
6177. තෙන කම‍්මෙන සුකතෙන චෙතනාපණිධීහි ච, ජහිත්‍වා මානුසං දෙහං තාවතිංසූපගො අහං.
6177. මැනැවින් කරණලද ඒ කර්‍මය හේතු කොට ගෙණ ද චිත්ත ප්‍රණිධීන් හේතු කොට ගෙණ ද මම මිනිස් සිරුර හැර තව්තිසා දෙව්ලොවට උත්පත්තිවශයෙන් ගියෙමි.
6178. පච‍්ඡිමෙ ච භවෙ’දානි ජාතො සෙට‍්ඨිකුලෙ අහං, සාවත්‍ථියං පුරවරෙ ඉද‍්ධෙ ඵීතෙ මහද‍්ධනෙ.
6178. දැන් පශ්චිමභවය පැමිණි කල්හි මම සමෘද්ධ වූ (සම්පත්තීන්) පිරුණා වූ මහත් ධන ඇති උතුම් වූ සැවැත් නුවර සිටුකුලයක උපන්නෙම් වෙමි.
6179. පුරප‍්පවෙසෙ සුගතං දිස‍්වා විම‍්හිතමානසො, ජෙතාරාමපටිග‍්ගාහෙ පබ‍්බජිං අනගාරියං.
6179. නගරයට පිවිසෙන කල්හි බුදුරජුන් දැක විස්මිත වූ සිත් ඇත්තෙම් ජේතවනාරාමය පිළිගැණීමෙහි දී (අනගාර්‍ය්‍ය සඞ්ඛ්‍යාත) පැවිද්දට වන්මි.
6180. න චිරෙනෙව කාලෙන අරහත‍්තමපාපුණිං, තතොහං තිණ‍්ණසංසාරො සාසිතො සබ‍්බදස‍්සිනා.
6180. නො බෝ කලකින් ම රහත්බවට පැමිණියෙම් වෙමි. එ හෙයින් සර්‍වදර්ශී වූ බුදුරජුන් විසින් අනුශාසනා කරණලද මම තරණය කළ සසර ඇත්තෙම් වෙමි.
6181. භික‍්ඛුනීනං ධම‍්මකථං පටිපුච්ඡා කරිං අහං, සාසිතා තා මයා සබ‍්බා අභවිංසු අනාසවා.
6181-6182. මම භික්‍ෂුණීන්හට ධර්‍මකථා ද පටිපුච්ඡා (-විචාරීම) ද කෙළෙමි. මා විසින් අනුශාසනය කරණ ලද ඒ සියලු භික්‍ෂුණීහු නො අඩු වූ පන්සියක් රහත් මෙහෙණියෝ වූහ. එකල්හි තුටු වූ බුදුරජතෙම භික්‍ෂුණීන්හට ඔවා දෙන්නවුන් අතුරෙන් මා අගතන්හි තැබී ය.
6182. සතානි පඤ‍්චනූනානි තදා තුට‍්ඨො මහාහිතො, භික‍්ඛුනීනං ඔවදතං අග‍්ගට‍්ඨානෙ ඨපෙසි මං.
6183. සතසහස‍්සෙ කතං කම‍්මං ඵලං දස‍්සෙසි මෙ ඉධ, සුමුත‍්තො සරවෙගොව කිලෙසෙ ඣාපයිං අහං.
6183. මෙයින් පෙර සියක් දහස්වන කපෙහි කරණලද කර්‍මය මෙහි දී මට විපාක දැක්වීය. මම මිදුණු හීසැරයක් බඳු වූයෙම් කෙළෙ`සුන් දැවී මි.
6184. කිලෙසා ඣාපිතා මය‍්හං භවා සබ‍්බෙ සමූහතා, නාගො’ව බන්‍ධනං ඡෙත්‍වා විහරාමි අනාසවො.
6184. මා විසින් ක්ලේශයෝ දවන ලදහ. සියලු භවයෝ නසන ලදහ. ඇත්රජකු මෙන් බැඳුම් සිඳ ආස්‍රවරහිත ව වෙසෙමි.
6185. ස‍්වාගතං වත මෙ ආසි බුද‍්ධසෙට‍්ඨස‍්ස සන‍්තිකෙ, තිස‍්සො විජ‍්ජා අනුප‍්පත‍්තා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
6185. බුදුරජානන් වහන්සේ වෙත මාගේ පැමිණීම ඒකාන්තයෙන් ස්වාගත විය. ත්‍රිවිද්‍යාවෝ අනුප්‍රාප්තයහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
6186. පටිසම‍්භිදා චතස‍්සො ච විමොක‍්ඛාපි ච අට‍්ඨිමෙ, ඡළභිඤ‍්ඤා සච‍්ඡිකතා කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
6186. සිවුපිළිසැඹියාවෝ ද අෂ්ටවිමෝක්‍ෂයෝ ද ෂඩභිඥාවෝ ද සාක්‍ෂාත් කරණ ලදහ. බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණ ලදි.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා නන්‍දකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙසෙයින් ආයුෂ්මත් නන්‍දක ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේකි.
නන්‍දකත්‍ථෙරස‍්ස අපදානං පඤ‍්චමං.
නන්‍දක ස්ථවිරාවදානය පස්වැනියි.