57. පඤ‍්චදීපකත්‍ථෙරාපදානං
57. පඤ‍්චදීපකත්‍ථෙරාපදානං
57. පඤ්චදීපක ස්ථවිරාවදානය
1307. පදුමුත‍්තරබුද‍්ධස‍්ස සබ‍්බභූතානුකම‍්පිනො, සුසණ‍්ඨහිත්‍වා සද‍්ධම‍්මෙ උජුදිට‍්ඨි අහොසහං.
1307. මම සියලු සත්ත්‍වයන් කෙරෙහි හිතානුකම්පී වූ පදුමුත්තර බුදුරජානන් වහන්සේගේ සද්ධර්‍මයෙහි මනා ව පිහිටා ඍජු වූ දෘෂ්ටි ඇත්තෙම් වීමි.
1308. පදීපදානං පාදාසිං පරිවාරෙත්‍වාන බොධියං, සද‍්දහන‍්තො පදීපානි අකරිං තාවදෙ අහං.
1308. බෝධිය වට කොට ප්‍රදීපදානයක් දිනිමි. (පහන් පූජාවක් කෙළෙමි). එකෙණෙහි (කර්‍මඵල) අදහමින් පහන් දැල්වීමි.
1309. යං යං යොනුපපජ‍්ජාමි දෙවත‍්තං අථ මානුසං, ආකාසෙ උක‍්කං ධාරෙන‍්ති දීපදානස‍්සිදං ඵලං.
1309. දිව්‍ය වූ හෝ මනුෂ්‍ය වූ හෝ යම් යම් යෝනියක උපදිම් ද, (ඒ පුණයකර්‍ම හේතුවෙන්) අහසෙහි දඬුවැටපහන් දරත්. ප්‍රදීපදානයාගේ මේ විපාකය යි.
1310. තිරොකුඩ‍්ඩං තිරොසෙලං සමතිග‍්ගය‍්හ පබ‍්බතං, සමන‍්තා යොජනසතං දස‍්සනං අනුභොමහං.
1310. පර්‍වතය ද ඉක්මවා බිත්තියෙන් පිටත ද ගල්පව්වෙන් පිටත ද හාත්පස යොදුන් සියක් තැන වූ සියල්ල දර්‍ශනය කරමි.
1311. චතුත‍්තිංසෙ කප‍්පසතෙ සතචක‍්ඛුසනාමකා, රාජා’හෙසුං මහාතෙජා චක‍්කවත‍්තී මහබ‍්බලා.
1311. තුන්දහස්සිවුසියවන කපෙහි සතචක්ඛු යන නම් ඇති මහාතේජස් ඇති මහත් බල ඇති සක්විතිරජවරු වූහ.
1312. තෙන කම‍්මාවසෙසෙන පත‍්තො’ම‍්භි ආසවක‍්ඛයං, ධාරෙමි අන‍්තිමං දෙහං දිපදින්‍දස‍්ස සාසනෙ.
1312. ඒ කර්‍මයාගේ අවශේෂ විපාකයෙන් ආස්‍රවක්‍ෂයයට පැමිණියෙම් වෙමි. සර්‍වඥශාසනයෙහි අන්තිමශරීරය (=අන්තිම ආත්මය) දරමි.
1313 පටිසම‍්භිදා -පෙ- කතං බුද‍්ධස‍්ස සාසනං.
1313. පිළිසැඹියාවෝ -පෙ- බුදුරජානන් වහන්සේගේ සසුන කරණලදි.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා පඤ‍්චදීපකො ථෙරො ඉමා ගාථායො අභාසිත්‍ථාතී.
මෙහි මේ අයුරින් පඤ්චදීපක ස්ථවිරයන් වහන්සේ මේ ගාථාවන් වදාළ සේකි.
පඤ‍්චදීපකත්‍ථෙරස‍්ස අපදානං සත‍්තමං.
පඤ්චදීපක ස්ථවිරාවදානය සත්වැනි යි.