4. මහාසුදස්සනචරියං
4. මහාසුදස්සනචරියං
4. මහාසුදස්සන චරියාව
28. කුසාවතිම්හි නගරෙ යදා ආසිං මහීපති මහාසුදස්සනො නාම චක්කවත්ති මහබ්බලො.
28. යම් කලෙක (මම) කුසාවතී නුවර මහත් වූ බල ඇති මහාසුදර්ශන නම් සක්විති රජ වූ යෙම් ද,
29. තත්ථාහං දිවසෙ තික්ඛත්තුං ඝොසාපෙමි තහිං තහිං කො කිං ඉච්ඡති පත්ථෙති කස්ස කිං දීයතු ධනං.
29. ඒ නුවරදී මම් ඒ ඒ තැන්හි දවසට තුන් වරක් බෙර පියවි කර වීමි. එකල්හි (බ්රාහ්මණාදීන් අතුරෙන්) කවරෙක් කුමක් කැමැති වේ ද, කුමක් පතා ද, කවරක්හට කවර ධනයක් මා විසින් දෙනු ලැබේ ද,
30. කො ඡාතකො කො තසිතො කො මාලං කො විලෙපනං නානාරත්තානි වත්ථානි කො නග්ගො පරිදහිස්සති.
30. කවරෙක් සා දුක් ඇත්තේ ද කවරෙක් පවස් ඇත්තේ ද, කවරෙක් මල්දම් කැමැත්තේ ද, නග්න වූ කවරෙක් නානා වර්ණයෙන් රඳනා ලද වස්ත්රයන් හඳිනු කැමැති වේ ද.
31. කො පථෙ ඡත්තමාදෙති කො පාහනා මුදූ සුභා ඉති සායඤ්ච පාතො ච ඝොසාපෙමි තහිං තහිං.
31. කවර මගියෙක් මගදී (වැසි සුළං අව්වෙන් වැළකීම පිණිස) ඡත්රයක් රිසි වේ ද, කවරෙක් හොබනා වූ මොළොක් වූ පාවහන් රිසි වේ දැයි උදය දවල් සවස ඒ ඒ තැන මෙසේ ඝෝෂණය කරවීමි.
32. න තං දසසු ඨානෙසු න පි ඨානසතෙසු වා අනෙකසතඨානෙසු පටියත්තං යාචකෙ ධනං.
32. (එසේ) ඒ දානය දස තැනක සියක් තැනක හෝ නො වෙයි. වැළිදු නොයෙක් සිය ගණන් තන්හි යාචකයන් උදෙසා ධනය පිළියෙළ කරන ලදුයේ යි.
33. දිවා වා යදි වා රත්තිං යදි එති වණිබ්බකො ලද්ධා යදිච්ඡකං භොගං පූරහත්ථොව ගච්ඡති.
33. ඉදින් දහවල වේවයි රාත්රියෙහි වේවයි යාචක ජනයා පැමිණේ නම් කැමති පරිද්දෙන් වස්තුව ලැබ ගෙන (පිරුණු) අත් ඇතිව මැ යෙයි.
34. එවරූපං මහාදානං අදාසිං යාවජීවිකං නපාහං දෙස්සං ධනං දම්මි නපි නත්ථි නිචයො මයි.
34. දිවි ඇති තාක් ම මෙබඳු මහදන් දිනිමි. මට අප්රිය වූ අමනාප වූ වස්තුවක් මම නො දෙමි. මා සමීපයෙහි වස්තු රැස්කිරීමෙක් නැත්තේ ද නො වේ.
35. යථා’පි ආතුරො නාම රොගතො පරිමුත්තියා ධනෙන වෙජ්ජං තප්පෙත්වා රොගතො පරිමුච්චති.
35. යම්සේ රෝගී වූ පුරුෂයෙක් එම රෝදුකින් මිදෙනු පිණිස ධනයෙන් වෙදහු සතුටු කොට විධි වූ පරිද්දෙන් (පිළිපැදීමෙන්) රෝගයෙන් මිදේ ද,
36. තථෙවාහං ජානමානො පරිපූරෙතුමසෙසතො ඌනමනං පූරයිතුං දෙමි දානං වණිබ්බකෙ නිරාලයො අපච්චාසො සම්බොධිමනුපත්තියාති.
36. එ පරිද්දෙන් ම මම ඒ දන්නෙම් නිරවශේෂ වශයෙන් (සත්වයන්ගේ අදහස්) සපුරන පිණිස අඩුසිත පිරීමට යාචකජනයාට දන් දෙමි. එ ද අපේක්ෂා රහිතව කිසිවකුදු නො පතමින් හුදෙක් සර්වඥතාඥානය අවබෝධ කරගැනීමට දෙමි.
මහාසුදස්සනචරියං චතුත්ථං.
සතරවන මහා සුදර්ශන චරියා යි.