දුතියරාගසුත්තං
3. 2. 10.
3. 2. 10.
[දුතියරාගසුත්තං]
[දෙවෙනි රාග සූත්රය]
69. වුත්තං හෙතං භගවතා. වුත්තමරහතා’ති මෙ සුතං:
69. භාග්යවතුන් වහන්සේ විසින් මෙය වදාරණ ලද්දේ ය. අර්හත් වූ බුදුරදුන් විසින් මෙය වදාරණ ලද්දේ ය. මා විසින් මෙසේ අසන ලදී:
1. යස්ස කස්සචි භික්ඛවෙ භික්ඛුස්ස වා භික්ඛුනියා වා රාගො අප්පහීනො දොසො අප්පහීනො මොහො අප්පහීනො. අයං වුච්චති භික්ඛවෙ න අතරි සමුද්දං සඌමිං සවීචිං සාවට්ටං සගහං සරක්ඛසං.
1. මහණෙනි, යම්කිසි මහණකුගේ හෝ මෙහෙණකගේ හෝ රාගය ප්රහීණ නොවී ද, ද්වේෂය ප්රහීණ නො වී ද, මෝහය ප්රහීණ නො වී ද, මහණෙනි, මෙ තෙමේ (කෝධුපායාස සඞ්ඛ්යාත) ලොකු කුඩා රළ සහිත වූ (පස්කම් නමැති) දියසුළි සහිත වූ (මස්කැසුබු දියරකුස් වැනි) විසභාග පුද්ගලයන් සහිත වූ සංසාර සමුද්රය (නොහොත් චක්ෂුරාදි ආයතන සමුද්ර ය) තරණය නො කෙළේ යැ යි කියනු ලැබේ.
යස්ස කස්සචි භික්ඛවෙ භික්ඛුස්ස වා භික්ඛුනියා වා රාගො පහීනො දොසො පහීනො මොහො පහීනො, අයං වුච්චති භික්ඛවෙ අතරි සමුද්දං සඌමිං සවීචිං සාවට්ටං සගහං සරක්ඛසං, තිණ්ණො පාරගතො, ථලෙ තිට්ඨති බ්රාහ්මණො’ති.
මහණෙනි, යම්කිසි මහණකුගේ හෝ මෙහෙණකගේ හෝ රාගය ප්රහීණ වී ද, ද්වේෂය ප්රහීණ වී ද, මෝහය ප්රහීණ වී ද, මහණෙනි, මෙ තෙමේ (කෝධුපායාස සඞ්ඛ්යාත) ලොකු කුඩා රළ සහිත වූ (පස්කම් නමැති) දියසුළි සහිත වූ (මස් කැසුබු දිය රකුස් වැනි) විසභාග පුද්ගලයන් සහිත වූ සංසාර සමුද්රය (නොහොත් චක්ෂුරාදි ආයතන සමුද්රය) තරණය කෙළේ යැ යි කියනු ලැබේ. බ්රාහ්මණ නම් වූ ඒ (ක්ෂීණාස්රව) තෙමේ එතෙර වූයේ පරතෙරට ගියේ (නිර්වාණ සඞ්ඛ්යාත) ගොඩබිමැ සිටී යැ යි.
එතමත්ථං භගවා අවොච. තත්ථෙතං ඉති වුච්චති:
භාග්යවත්හු මෙ කරුණ වදාළහ. එහි මේ අර්ත්ථය (ගාථා වශයෙන්) මෙසේ කියනු ලැබේ:
2. “යස්ස රාගො ච දොසො ච අවිජ්ජා ච විරාජිතා සො’මං සමුද්දං සගහං සරක්ඛසං සඌමිභයං දුත්තරමච්චතාරි සඞ්ගාතිගො මච්චුජහො නිරූපධි පහාසි දුක්ඛං අපුනබ්භවාය, අත්ථං ගතො සො න පමාණමෙ’ති, අමොහයී මච්චුරාජන්ති බ්රූමී”ති.
2. “යමකු විසින් රාග ද්වේෂ මෝහ නිරුද්ධ කරණ ලද්දාහු ද, හෙ තෙමේ විසභාග පුද්ගලයන් සහිත වූ (කෝධූපායාස සඞ්ඛ්යාත) රළබිය සහිත වූ තරණයට දුෂ්කර වූ සසර සයුර තරණය කෙළේ යි (රාගාදි පඤ්චවිධ) සඞ්ගයන් ඉක්ම වූ කෙලෙස් මරු දුරු කළ උපධි රහිත වූ දුරු කෙළේ නැවැත ඉපැදීමට නො ඒ යැ යි රාගාදීන් ඉක්මැ වූයේ යැ යි, (එහෙයින් ම) ප්රමාණයට නො ඒ යැ යි (එහෙයින් ම) මරු මුළා කෙළේ යැ යි කියමි.”
අයම්පි අත්ථො වුත්තො භගවතා, ඉති මෙ සුතන්ති.
මෙ කරුණ ද භාග්යවතුන් වහන්සේ විසින් වදාරණ ලදි. මෙසේ මා විසින් අසන ලදි.
දුතියො වග්ගො.
දෙවන වගයි.
තස්සුද්දානං:
එහි උද්දානය:
පුඤ්ඤං චක්ඛු අථ ඉන්ද්රියානි අද්ධා ච චරිතං දුවෙ සොචි මුනො අථ රාගදුවෙ පුන වග්ගමාහු දුතියමුත්තමන්ති.
පුඤ්ඤ, චක්ඛු, නැවත ඉන්ද්රිය, අද්ධ, චරිය දෙක, සොචෙය්ය, මෝනෙය්ය, නැවත රාග දෙකැ යි උතුම් දෙවැනි වර්ගය කීහු.