7. අකිත්තිජාතකං
1864. අකිත්තිං දිස්වාන සම්මන්තං සක්කො භූතපති බ්රවි, කිමත්ථියං මහාබ්රහ්මෙ එකො සම්මසි ඝම්මනි.
1864. භූතාධිපති ශක්ර තෙම, අකිත්තී තවුසා දැකැ තවුසාණෙනි, ග්රීෂ්ම කාලයෙහි හුදෙකලා ව කවර සම්පතක් පතා තපස් රක්නේ දැ යි ඇසී ය.
1865. දුක්ඛො පුනබ්භවො සක්ක සරීරස්ස ච භෙදනං, සම්මොහමරණං දුක්ඛං තස්මා සම්මාමි වාසව.
1865. ශක්රය, පුනර්භවය දුකෙකි, ශරීර භේදනය (මරණය) දුකෙකි, සම්මෝහ මරණය දුකෙකි, එහෙයින් තපස් රකිමි යි කීය.
1866. එතස්මිං තෙ සුලපිතෙ පතිරූපෙ සුභාසිතෙ, වරං කස්සප තෙ දම්මි යං කිඤ්චි මනසිච්ඡසි.
1866. කාශ්යපය, තොප කී මනා සුභාෂිතය නිසා තොපට වරයක් දෙමි. (ඔබ) යම් වරයක් කැමැත්තෝ ද (එය ගන්නේ මැනැවි).
1867. වරං චෙ මෙ අදො සක්ක සබ්බභූතානමිස්සර, යෙන පුත්තෙ ච දාරෙ ච ධනධඤ්ඤං පියානි ච ලද්ධා නරා න තප්පන්ති සො ලොභො න මයි වසෙ.
1867. භූතාධිපති ශක්රය, ඉදින් මට වරයක් දෙවු නම්, ‘පුතුන්, බිරියන්, ධන ධාන්ය හා අනෙක් ප්රිය වස්තූන් ලැබැ ද සෑහීමකට පත් නො වන ලෝභය මට නූපදීවා’ යන මේ වරය කැමැත්තෙමි (යි කීය.)
1868. එතස්මිං තෙ සුලපිතෙ පතිරූපෙ සුභාසිතෙ, වරං කස්සප තෙ දම්මි යඞ්කිඤ්චි මනසිච්ඡසි.
1868. කාශ්යපය, තොප කී මේ මනා සුභාෂිතය නිසා තොපට වරයක් දෙමි. තෙපි යම් වරයක් කැමැත්තහු ද (එය ගන්නේ මැනැවි.)
1869. වරං චෙ මෙ අදො සක්ක සබ්බභූතානමිස්සර, ඛෙත්තං වත්ථුං හිරඤ්ඤඤ්ච ගවාස්සං දාසපොරිසං යෙන ජාතෙන ජීයන්ති සො දොසො න මයි වසෙ.
1869. භූතාධිපති ශක්රය, ඉදින් මට වරයක් දෙවු නම්, ‘කෙත්, වතු, රන්, ගවයන්, දාසයන්, කම්කරු පුරුෂයන් යන මොවුන් නිසා හටගත් කෝපයෙන් සිය පිරිහීම වේ ද ඒ ක්රෝධය මට නූපදීවා’ යන මේ වරය කැමැත්තෙමි (යි කීය.)
1870. එතස්මිං තෙ සුලපිතෙ පතිරූපෙ සුභාසිතෙ, වරං කස්සප තෙ දම්මි යං කිඤ්චි මනසිච්ඡසි.
1870. කාශ්යපය, තොප කී මේ මනා සුභාෂිතය නිසා තොපට වරයක් දෙමි. (ඔබ) යම් වරයක් කැමැත්තවු ද (එය ගන්නේ මැනැවි.)
1871. වරං චෙ මෙ අදො සක්ක සබ්බභූතානමිස්සර, බාලං න පස්සෙ න සුණෙ න ච බාලෙන සංවසෙ බාලෙන අල්ලාපසල්ලාපං න කරෙ න ච රොචයෙ
1871. භූතාධිපති ශක්රය, ඉදින් මට වරයක් දෙවූ නම්, ‘බාලයකු නො දකීවා, ඔහු ගැන අසන්නට නො ලැබේවා, බාලයකු සමග එක් ව වාසයක් නො ලැබේවා, බාලයන් හා ප්රිය බස් (හෝ) බණන්නට නො ලැබේවා, එය රිසි නො වේවා, (යි කීය.)
1872. කින්නු තෙ අකරං බාලො වද කස්සප කාරණං, කෙන කස්සප බාලස්ස දස්සනං නාභිකඞ්ඛසි.
1872. කාශ්යපය බාලයා තොපට කුමක් කළේ ද කාශ්යපය, බාලයා දැකීම නො රුස්නේ කවර කරුණක් නිසා ද? ඒ හේතුව මට කියව.
1873. අනයං නති දුම්මෙධො අධුරායං නියුඤ්ජති, දුන්නයො සෙය්යසො හොති සම්මාවුත්තො පකුප්පති විනයං සො න ජානාති සාධු තස්ස අදස්සනං.
1873. බාලයා (ආශ්රිතයන්) අනභිවෘද්ධියට පමුණුවයි. අකට යුතු දෙයෙහි යොදයි. උපිළිවෙළ උසස් සේ ගනී. ළෙන්ගතුව කී දෙයිනු දු තදින් කිපෙයි. ආචාර විනය නො දනි යි. එ හෙයින් ඔහුගේ දසුන නො මැනැවි.
1874. එතස්මිං තෙ සුලපිතෙ පතිරූපෙ සුභාසිතෙ, වරං කස්සප තෙ දම්මි යං කිඤ්චි මනසිච්ඡසි.
1874. කාශ්යපය, තොප කී මේ මනා සුභාෂිතය නිසා තොපට වරයක් දෙමි. (තෙපි) යම් වරයක් කැමැත්තවු ද (එය ගන්නේ මැනැවි.)
1875. වරං චෙ මෙ අදො සක්ක සබ්බභූතානමිස්සර, ධීරං පස්සෙ සුණෙ ධීරං ධීරෙන සහ සංවසෙ. ධීරෙන අලලාපසල්ලාපං තං කරෙ තං ච රොචයෙ.
1875. භූතාධිපති ශක්රය, ඉදින් මට වරයක් දෙවු නම් නැණවතා දකිම්වා, නැණවතා ගැන අසම්වා, නැණවතා හා එක් වැ වෙසෙම්වා, නැණවතා හා ප්රිය බස් බෙණෙම්වා, එය රිසි වෙම්වා. (යි කීය.)
1876. කින්නු තෙ අකරං ධීරො වද කස්සප කාරණං, කෙන කස්සප ධීරස්ස දස්සනං අභිකඞ්ඛසි.
1876. කාශ්යපය, නැණවතා තොපට කුමක් කළේ ද? කාශ්යපය, නැණවතා දැකීම රුස්නේ කවර කරුණක් නිසා ද? ඒ හේතුව මට කියව.
1877. නයං නයති මෙධාවී අධුරායං න යුඤ්ජති, සුනයො සෙය්යසො හොති සම්මා වුත්තො න කුප්පති විනයං සො පජානාති සාධු තෙන සමාගමො
1877. නැණවතා (ආශ්රිතයන්) අභිවෘද්ධියට පමුණුවයි. කටයුතු දෙයෙහි යොදවයි. මනා පිළිවෙළ උසස් සේ ගනී. ළෙන්ගතුව කී දෙයින් නො කිපෙයි. ආචාර විනය දනි යි. එ හෙයින් ඔහුගේ එක්වීම මනා ය.
1878. එතස්මිං තෙ සුලපිතෙ පතිරූපෙ සුභාසිතෙ, වරං කස්සප තෙ දම්මි යං කිඤ්චි මනසිච්ඡසි.
1878. කාශ්යපය, තොප කී මේ මනා සුභාෂිතය නිසා තොපට වරයක් දෙමි. (ඔබ) යම් වරයක් කැමැත්තෝ ද (එය ගන්නේ මැනැවි.)
1879. වරං චෙ මෙ අදො සක්ක සබ්බභූතානමිස්සර, තතො රත්යා විවසනෙ සුරියස්සුග්ගමනං පති. දිබ්බා භක්ඛා පාතුභවෙය්යුං සීලවන්තො ච යාචකා.
1879. භූතාධිපති ශක්රය, ඉදින් මට වරයක් දෙවු නම්, රාත්රිය ගෙවී ගොස් සූර්ය්යොදය වේලෙහි දිව බොජුන් පහළ වේවා, එය පිළිගන්නට සිල්වත් පිළිගාවෝ පැමිණෙත්වා.
1880. දදතො ච මෙ න ඛීයෙථ දත්වා නානුතපෙය්යහං, දදං චිත්තං පසාදෙය්යං එතං සක්ක වරං වරෙ.
1880. මා දෙන්නා වූ දාන වස්තුව අඩු නො වේවා. දානය දී පසුව නො තැවෙම්වා. දෙමිනු දු සිත පහදම්වා. සක් දෙවිඳුනි මේ වරය ඉල්ලමි.
1881. එතස්මිං තෙ සුලපිතෙ පතිරූපෙ සුභාසිතෙ, වරං කස්සප තෙ දම්මි යං කිඤ්චි මනසිච්ඡසි.
1881. කාශ්යපය, තොප කී මේ මනා සුභාෂිතය නිසා තොපට වරයක් දෙමි. (ඔබ) යම් වරයක් කැමැත්තෝ ද (එය ගන්නේ මැනැවි.)
1882. වරං චෙ මෙ අදො සක්ක සබ්බභූතානමිස්සර, න මං පුන උපෙය්යාසි එතං සක්ක වරං වරෙ.
1882. භූතාධිපති ශක්රය, ඉදින් මට වරයක් දෙවු නම්, තෙපි යළිත් මා වෙතැ නො පැමිණෙවු. ශක්රය මේ වරය ඉල්ලමි.
1883. බහූහි වත්තචරියාහි නරා ච අථ නාරියො, දස්සනං අභිකඞ්ඛන්ති කින්නු මෙ දස්සනෙ භයං.
1883. බොහෝ ව්රතයන් පුරා පුරුෂයෝ ද ස්ත්රීහු ද මගේ දසුන කැමැති වෙති. මගේ දැකීම නිසා ඔබට කවර බයක් ඇති වේ ද?
1884. තං තාදිසං දෙවවණ්ණං සබ්බකාමසමිද්ධිනං, දිස්වා තපො පමජ්ජෙය්යං එතං තෙ දස්සනෙ භයන්ති.
1884. එබඳු දිව්යවර්ණ සහිත සියලු සැපතින් පිරුණු තොප දැක තවුස්දම් රැක්මෙහි පමා වෙමි. එහෙයින් තොප දකින්නට බය වෙමි.