යෙදුමෙන් කියවන්න

මද‍්දිපබ‍්බං නිට‍්ඨිතං

6644. තෙසං ලාලප‍්පිතං සුත්‍වා තයො වාලා වනෙ මිගා, සීහො ව්‍යග‍්ඝො ච දීපි ච ඉදං වචනමබ්‍රවුං.

6644. ඒ දරුවන් දෙදෙනාගේ විලාප අසා (වනදෙවියෝ) දෙව්පුතුන් තිදෙනකුන්ට මෙ වදන් කීහු: තෙපි සිහ, වග, දිවි යන වනවැසි සැඩමුව වෙස් ගනුව.

6645. මාහෙව නො රාජපුත‍්තී සායං උඤ‍්ඡාතො ආගමා, මාහෙවම‍්භාකං නිබ‍්භොගෙ හෙඨයිත්‍ථ වනෙ මිගා.

6645. අපගේ රදූ සවසැ වලින් නහමක් යේවා, අප නිති වළඳනා වෙනෙහි සැඩ මුවෝ ඇය නහමක් පෙළත්වා.

6646. සීහො චෙනං විහෙඨෙය්‍ය ව්‍යග‍්ඝො දීපි ච ලක‍්ඛණං, නෙව ජාලීකුමාරස‍්ස කුතො කණ‍්හාජිනා සියා; උභයෙනෙව ජීයෙථ පතිං පුත‍්තෙ ච ලක‍්ඛණාති.

6646. සිංහයෙක් හෝ ව්‍යාඝ්‍රයෙක් හෝ දිවියෙක් හෝ ඒ සිරිමතිය (ඉදින්) වෙහෙසී නම් ජාලිය කුමර නො මැ පවත්නෙ යැ කෘෂ්ණාජිනා කොයින් පවත්නී ද? එ බිසෝ සිරිමතී ස්වාමියා ය දෙදරුවනැ යන දෙකොටසකින් මැ පිරිහෙන්නී යැ. (එයින් තෙපි මනා කොට ඇය රකුවයි) කීහු.

6647. ඛණිත‍්තිකං මෙ පතති දක‍්ඛිණක‍්ඛී ච ඵන්‍දති, අඵලා ඵලිනො රුක‍්ඛා සබ‍්බා මුය‍්හන‍්ති මෙ දිසා.

6647. මා අතින් ඛණිත්තිය (අල කණන හුල) ගිලිහෙයි. දකුණැස ද සැලෙයි. පල ඇති රුක් පල නැතියන් වැන්න. මට හැම දිසාවෝ මුළා වැ පැනෙති.

6648. තස‍්සා සායන‍්හකාලම‍්හි අස‍්සමාගමනං පති, අත්‍ථඞ‍්ගතම‍්භි සුරියම‍්හි වාලා පන්‍ථෙ උපට‍්ඨහුං.

6648. ඒ මා සවස් වේලෙහි හිරු අස්තයට ගිය කල්හි අසපුව බලා එන කල්හි සැඬ සිවුපාවෝ පෙරමඟ නැඟී සිටියහ.

6649. නීචෙ වොලම‍්බතෙ සුරියො දූරෙ ච වත අස‍්සමො, යඤ‍්ච නෙසං ඉතො භස‍්සං තං තෙ භුඤ‍්ජෙය්‍යුං භොජනං.

6649. හිරු ද පහත එල්බෙයි. අසපුව ද ඉතා දුරැ වෙයි, ඔවුනට යමක් මෙයින් ගෙන යම් ද ඔවුහු එ බොජුන් වළඳනාහ. (අන් බොජුන් නැති.)

6650. සො නූන ඛත‍්තියො එකො පණ‍්ණසාලාය අච‍්ඡති, තොසෙන‍්තො දාරකෙ ඡාතෙ මමං දිස‍්වා අනායතිං.

6650. එ රජ මා නො එන්නා දැකැ හඬන සාගිනි ඇති දරුවන් සනහමින් පන්සල්හි එකලා වැ හිඳිනෙ යයි සිතම්.

6651. තෙ නූන පුත‍්තකා මය‍්හං කපණාය වරාකියා, සායං සංවෙසනාකාලෙ ඛිරපීතාව අච‍්ඡරෙ.

6651. බැගෑ වූ පින් නැති මාගේ ඒ දරුවෝ සවසැ බොජුන් වේලෙහි කිරිබොන දරුවන් (කිරි නො ලැබ නිදන) මෙන් නිදතී සිතම්.

6652. තෙ නූන පුත‍්තකා මය‍්හං කපණාය වරාකියා, සායං සංවෙසනාකාලෙ වාරිපීතාව අච‍්ඡරෙ.

6652. බැගෑ වූ පින් නැති මාගේ ඒ දරුවෝ සවසැ බුදුනා වේලෙහි පැනට හඬා නො ලැබ නිදනුවන් මෙන් නිදතී සිතම්.

6653. තෙ නූන පුත‍්තකා මය‍්හං කපණාය වරාකියා, පච‍්චුග‍්ගතා මං තිට‍්ඨන‍්ති වච‍්ඡා බාලාව මාතරං.

6653. බැගෑ වූ පින් නැති මාගේ ඒ දරුවන් මවුදෙන පෙර මඟට අවුත් සිටුනා බාල වස්සන් මෙන් මා පෙරමඟට අවුත් සිටිතී සිතම්.

6654. තෙ නූන පුත‍්තකා මය‍්හං කපණාය වරාකියා, පච‍්චුග‍්ගතා මං තිට‍්ඨන‍්ති හංසාව උපරි පල‍්ලලෙ.

6654. බැගෑ වූ පින් නැති මාගේ ඒ දරුවෝ විල් පිට හංස පෝතකයන් මෙන් මා පෙරමඟට අවුත් සිටිතී සිතම්.

6655. තෙ නූන පුත‍්තකා මය‍්හං කපණාය වරාකියා, පච‍්චුග‍්ගතා මං තිට‍්ඨන‍්ති අස‍්සමස‍්සාවිදූරතො.

6655. බැගෑ වූ පින් නැති මාගේ ඒ දරුවෝ අසපු අබියෙස්හි මා පෙරමඟට අවුත් සිටිතී සිතම්.

6656. එකායනො එකපථො සරා සොබ‍්භා ච පස‍්සතො, අඤ‍්ඤං මග‍්ගං න පස‍්සාමි යෙන ගච‍්ඡෙය්‍ය අස‍්සමං.

6656. එක්පියමඟෙකැ, හෙ ද එක් මැ මඟෙකැ, දෙපසැ විල් හා හෙල් යැ. යම් මඟෙකින් අසපුවට යන්නෙම් නම් එබඳු අන් මඟක් නො දකිමි.

6657. මිගා නමත්‍ථු රාජානො කානනස‍්මිං මහබ‍්බලා, ධම‍්මෙන භාතරො හොථ මග‍්ගං මෙ දෙථ යාචිතා.

6657. වෙනෙහි මහබල ඇති මුවරජහට නමස්කාර වේවා, දැහැමින් මට සොහොයුරෝ වවු. මා විසින් අයදනාලද තෙපි මට මඟ (අවකාශ) දෙවු.

6658. අවරුද‍්ධස‍්සහං භරියා රාජපුත‍්තස‍්ස සිරීමතො, තඤ‍්චාහං නාතිමඤ‍්ඤාමි රාමං සීතාවනුබ‍්බතා.

6658. මම රටින් නෙරනාලද සිරිමත් වෙසතුරු මහරජහු අඹු වෙමි. මම ඔහු රාමරජහට අනුගත වූ සීතා දේවිය මෙන් ඉක්ම (අනිකකු) නො සිතමි.

6659. තුම‍්හෙ ච පුත‍්තෙ පස‍්සෙථ සායං සංවෙසනං පති, අහඤ‍්ච පුත‍්තෙ පස‍්සෙය්‍යං ජාලිං කණ‍්හාජිනඤ‍්චුභො.

6659. තෙපිදු (මට මඟ පියා) සවස ගොදුරු ගන්නා වේලෙහි තොප දරුවන් බලවු. මමද දැලිසිරු කන්සිරු දෙදරුවන් දක්නෙමි.

6660. බහුං චිදං මූලඵලං භක‍්ඛො චායං අනප‍්පකො, තතො උපඩ‍්ඪං දස‍්සාමි මග‍්ගං මෙ දෙථ යාචිතා.

6660. මෙ අල හා පලවැළ බෙහෙව. මෙ කෑයුතු දෑ අනල්ප යැ. ඉන් අඩක් තොපට දෙමි. මා විසින් අයදනාලද තෙපි මට මඟ අවසර දෙව.

6661. රාජපුත‍්තී ච නො මාතා රාජපුත‍්තො ච නො පිතා, ධම‍්මෙන භාතරො හොථ මග‍්ගං මෙ දෙථ යාචිතා.

6661. අප මවු රදූ යැ අප පියෙ රජ යැ (තෙපි මට) දැහැමින් සොහොයුරු වව. මා විසින් අයදනාලද තෙපි මට මඟ අවකාශ දෙව.

6662. තස‍්සා ලාලප‍්පමානාය බහුං කාරුඤ‍්ඤසංහිතං, සුත්‍වා නෙලපතිං වාචං වාලා පන්‍ථා අපක‍්කමුං.

6662. වලප්නා වූ ඇගේ බැගෑ බැවින් මුසු බොහෝ වූ මියුරු තෙපුල් අසා සැඬ මුව වෙස් ගත් දෙව්පුත්හු මඟින් පහ වැ ගියෝ.

6663. ඉමම‍්භහි නං පදෙසම‍්භි පුත‍්තකා පංසුකුණ‍්ඨිතා, පච‍්චුග‍්ගතා මං තිට‍්ඨන‍්ති වච‍්ඡා බාලාව මාතරං.

6663. පස් වැකුණු සිරුරු ඇති මා දරුසිඟිත්තෝ මවුදෙන පෙරමඟට ආ බාල වස්සන් මෙන් මා පෙරමඟට ආවාහු (පෙර) මෙ තන්හි සිටිති.

6664. ඉමම‍්හි නං පදෙසම‍්භි පුත‍්තකා පංසුකුණ‍්ඨිතා, පච‍්චුග‍්ගතා මං තිට‍්ඨන‍්ති හංසාව උපරි පල‍්ලලෙ.

6664. පස් වැකි ගත් ඇති දෙදරු බිළිඳුහු විල්පිට හස්පොවුවන් මෙන් මා පෙරමඟට ආවාහු පෙර මෙ පෙදෙසැ සිටිති.

6665. ඉමම‍්හි නං පදෙසම‍්භි පුත‍්තකා පංසුකුණ‍්ඨිතා, පච‍්චුග‍්ගතා මං තිට‍්ඨන‍්ති අස‍්සමස‍්සාවිදූරතො.

6665. පස් තවරගත් සිරුරු ඇති දෙදරුසුඟහු, මා පෙරමඟට ආවාහු අසපු අබියෙසැ මෙ තන්හි සිටිති.

6666. තෙ මිගා විය උක‍්කණ‍්ණා සමන‍්තාමභිධාවිනො, ආනන්‍දිතා පමුදිතා වග‍්ගමානාව කම‍්පරෙ. ත්‍යජ‍්ජ පුත‍්තෙ න පස‍්සාමි ජාලිං කණ‍්හාජිනඤ‍්චුභො.

6666. ඒ දෙදරුවෝ (මව පෙරමඟට එන) කන් හුවාගත් මුවපොවුවන් මෙන් මා දැකැ තුටු වූවාහු ප්‍රමුදිත වූවාහු අවටින් දුවනුවෝ පනනුවන් මෙන් මාගේ ළය සලති. ඒ ජාලිය කෘෂ්ණාජිනා දෙදරුවන් අද නො දක්මි.

6667. ඡකලීව මිගී ඡාපං පක‍්ඛී මුත‍්තාව පඤ‍්ජරා, ඔහාය පුත‍්තෙ නික‍්ඛමිං සිහීවාමිසගිද‍්ධිනි; ත්‍යජ‍්ජ පුත‍්තෙ න පස‍්සාමි ජාලිං කණ‍්හාජිනඤ‍්චුභො.

6667. පැටවුන් පියා ගොදුරට ගිය එළු දෙනක මෙන් මුව පෙල්ලක මෙන් කැදැල්ල පියා ගිය කිරිල්ලක මෙන් ගොදුරට ගිජු වූ සිහ දෙනක මෙන් දරුවන් පියා (ආහාර සොයා) නික්මුණමු. ඒ මම ජාලිය කෘෂ්ණාජිනා දෙදරුවන් අද නො දක්මි.

6668. ඉදං තෙසං පරක‍්කන‍්තං නාගානමිව පබ‍්බතෙ, චිතකා පරිකිණ‍්ණායො අස‍්සමස‍්සාවිදූරතො; ත්‍යජ‍්ජ පුත‍්තෙ න පස‍්සාමි ජාලිං කණ‍්හාජිනඤ‍්චුභො.

6668. පර්‍වතයෙහි ඇතුන්ගේ පිය සටහන් සෙයින් මේ ඔවුන් කෙළැ ඇවිදි පියසටහන් පැනෙයි. අසපුව අබියෙසැ (ඔවුන් රැස් කළ) වැලිසෑයෝ විසූළහ. ඒ දැලිසිරු කන්සිරු දෙදෙන අද නො දක්මි.

6669. වාලුකායපි ඔකිණ‍්ණා පුත‍්තකා පංසුකුණ‍්ඨිතා, සමන‍්තා මභිධාවන‍්ති තෙ න පස‍්සාමි දාරකෙ.

6669. පස් තවරගත් වැල්ලෙනුදු ගැවැසිගත් දරුවෝ මා සිසාරා දිවයෙති. ඒ දරුවන් නො දක්මි.

6670. යෙ මං පුරෙ පච‍්චුදෙන‍්ති අරඤ‍්ඤාදූරමායතිං, ත්‍යජ‍්ජ පුත‍්තෙ න පස‍්සාමි ජාලිං කණ‍්හාජිනඤ‍්චුභො.

6670. පෙර දවස් යම් දරු කෙනෙක් වලින් එන මා දුරැදී මැ දැක පෙරමඟට එත් ද අද ඒ දැලිසිරු කන්සිරු දෙදරුවන් නො දක්මි.

6671. ඡකලිංව මිගිං ඡාපා පච‍්චුග‍්ගන‍්ත්‍වාන අස‍්සමං, දූරෙ මං පටිවිලොකෙන‍්ති තෙ න පස‍්සාමි දාරකෙ.

6671. (ඔහු පෙර දවස්) අසපුවෙන් පෙරමඟට අවුත් මවු එළු දෙන මුව දෙන බලා සිටුනා පැටවුන් මෙන් දුරැ සිටැ මා බලති. ඒ දරුවන් නො දක්මි.

6672. ඉදං ච තෙසං කීළන‍්තං පතිතං පණ‍්ඩුබෙලුවං, ත්‍යජ‍්ජ පුත‍්තෙ න පස‍්සාමි ජාලිං කණ‍්හාජිනඤ‍්චුභො.

6672. මෙ ද ඔවුන් කෙළිබඬු වූ ගිලිහී වැටුණු විලිකුන් බෙලිපල යැ. ඒ දැලිසිරු කන්සිරු දෙදරුවන් අද නො දක්මි.

6673. ථනා ච මය‍්හිමෙ පුරා උරො ච සම‍්පදාලති, ත්‍යජ‍්ජ පුත‍්තෙ න පස‍්සාමි ජාලිං කණ‍්හාජිනඤ‍්චුභො.

6673. මාගේ මෙ දෙතන කිරෙන් පිරුණහ. ළය පැළෙනු වැන්න. ඒ දැලිසිරු කන්සිරු දෙපුතුන් අද නො දක්මි.

6674. උච‍්ඡඞ‍්ගෙ මෙ විචිනන‍්ති ථනා එකාවලම‍්බති, ත්‍යජ‍්ජ පුත‍්තෙ න පස‍්සාමි ජාලිං කණ‍්හාජිනඤ‍්චුභො.

6674. එකෙක් මා හිණ සොයයි. එකෙක් තනය එල්බගනියි. ඒ දැලිසිරු කන්සිරු දෙදරුවන් අද නො දක්මි.

6675. යස‍්සු සායන‍්හසමයං පුත‍්තකා පංසුකුණ‍්ඨිතා, උච‍්ඡඞ‍්ගෙ මෙ විවත‍්තන‍්ති තෙ න පස‍්සාමි දාරකෙ.

6675. යම් දරු කෙනෙක් පස් වැකි සිරුරු ඇති වැ සවස් වේලෙහි මාගේ ඇකයෙහි පෙරැළෙත් ද ඒ දරුවන් නො දක්මි.

6676. අයං සො අස‍්සමො පුබ‍්බෙ සමජ‍්ජො පටිභාති මං, ත්‍යජ‍්ජ පුත‍්තෙ අපස‍්සන‍්ත්‍යා භමතෙ විය අස‍්සමො.

6676. පෙර දවස් (යම් අසපුවක්) කෙළිමඬුල්ලක් මෙන් මට වැටහුණේ වේ ද මේ ඒ අසපුවයි. අද ඒ දරුවන් නො දක්නා මට අසපුව භ්‍රමණය වන්නාක් මෙනි.

6677. කිමිදං අප‍්පසද‍්දොව අස‍්සමො පටිභාති මං, කාකොලාපි න වස‍්සන‍්ති මතා මෙ නූන දාරකා.

6677. මෙ කිමෙකැ? අසපුව නිහඬ වැ මෙන් මට වැටහෙයි. වන කවුඩෝ ද නො හඬති. මාගේ දෙදරුවෝ මළාහු දෝ හෝ.

6678. කිමිදං අප‍්පසද‍්දොව අස‍්සමො පටිභාති මං, සකුණාපි න වස‍්සන‍්ති මතා මෙ නූන දාරකා.

6678. මෙ කිමැ? අසපුව නිහඬ වැ මෙන් මට වැටහෙයි. සියොත්හු ද නො හඬති. මාගේ දරුවෝ මළාහු හෝ?

6679. කිමිදං තුණ‍්හීභූතොසි අපි රත‍්තෙව මෙ මනො, කාකොලාපි න වස‍්සන‍්ති මතා මෙ නූන දාරකා.

6679. මෙ කිම? නිහඬ වූයෙහි මාගේ සිත (සිහින දුටු) රාත්‍රියෙහි මෙනි. වනකවුඩෝ ද නො හඬති. මාගේ දරුවෝ මළහ හෝ?

6680. කිමිදං තුණ‍්හීභූතොසි අපි රත‍්තෙව මෙ මනො, සකුණාපි න වස‍්සන‍්ති මතා මෙ නූන දාරකා.

6680. මෙ කිම? නිහඬ වූයෙහි මාගේ සිත සිහින දුටු රැයැ මෙනි. සියොත්හු ද නො හඬති. මාගේ දරුවෝ මළහ හෝ?

6681. කච‍්චිනු මෙ අය්‍යපුත‍්ත මිගා ඛාදිංසු දාරකෙ, අරඤ‍්ඤෙ ඉරිනෙ විවනෙ කෙන නීතා මෙ දාරකා.

6681. කිම හෝ හිමිසඳිනි, මාගේ දරුවෝ සැඬ සිවුපාවෝ කෑහු ද? නිරොජ වූ ජනශූන්‍ය වූ අරනෙහි මාගේ දරුවෝ කවරකු විසින් ගෙන යන ලද්දාහු ද?

6682. ආදු තෙ පහිතා දූතා ආදු සුත‍්තා පියංවදා, ආදු බහි නො නික‍්ඛන‍්තා ඛිඩ‍්ඪාසු පසුතා නු තෙ.

6682. නොහොත් තොප විසින් දූතමෙහෙ කොට යවන ලද්දාහු ද? නොහොත් ප්‍රිය තෙපුල් ඇති දරුවෝ නිදිගත්තාහු ද? නොහොත් ඔහු ක්‍රීඩායෙහි යෙදී බැහැරැ ගියාහු ද?

6683. නෙවාසං කෙසා දිස‍්සන‍්ති හත්‍ථපාදා න ජාලිනො, සකුණානං ව ඔපාතො කෙන නීතා මෙ දාරකා.

6683. ඔවුන්ගේ අඳුන්වන් කේශයෝ නො පැනෙති. ජාලාවනද්ධ අත්පා ද නො පැනෙත් මැ යැ. ලිහිණි කෙනෙකුන්ගේ බැස්මෙක් හෝ වී ද? මාගේ දරුවෝ කවරක්හු විසින් ගෙන යනලද වෙත් ද?

6684. ඉදං තතො දුක‍්ඛතරං සල‍්ලවිද‍්ධො යථා වණෙ, ත්‍යජ‍්ජ පුත‍්තෙ න පස‍්සාමි ජාලිං කණ‍්හාජිනඤ‍්චුභො.

6684. අද ඒ ජාලිය කෘෂ්ණාජිනා දෙපුතුන් නො දකිම් ද, එදුකට වඩා (තොප නො බණන) මෙ දුක ඉතා දුකැ. හුලින් විදුනාලද වණයක් මෙනි.

6685. ඉදම‍්පි දුතියං සල‍්ලං කම‍්පෙති හදයං මම යඤ‍්ච පුත‍්තෙ න පස‍්සාමි ත්‍වඤ‍්ච මං නාභිභාසසි.

6685. අද මම ඒ දෙදරුවන් නො දක්මි. තෙපි දු මා හා නො බණනුවහ. මෙ දෙවැනි හුල ද මාගේ ළය කම්පා කරවයි.

6686. අජ‍්ජෙව මෙ ඉමං රත‍්තිං රාජපුත‍්ත න සංසසි, මඤ‍්ඤෙ උක‍්කන‍්තසන‍්තං මං පාතො දක‍්ඛසි නො මතං.

6686. රාජපුත්‍රයෙනි, අද මේ රෑ මා හා නො බණනවු නම් පහ වැ ගිය දිවි ඇති මා උදය මළ එකක දක්නවු යැ.

6687. නනු මද‍්දී වරාරොහා රාජපුත‍්ති යසස‍්සිනී, පාතො ගතාසි උඤ‍්ඡාය කිමිදං සායමාගතා.

6687. යශස්වී මද්‍රී රාජපුත්‍රිය, උතුම් වළඟ ඇති තෙපි වනමුල් පලවැළ පිණිස උදය මැ ගියාහු නො? මෙ කිකරුණෙක. (වේලා ඉක් මැ) සවසැ ආවහු නො?

6688. නනු ත්‍වං සද‍්දමස‍්සොසි යෙ සරං පාතුමාගතා, සීහස‍්ස විනදන‍්තස‍්ස ව්‍යග‍්ඝස‍්ස ච නිකුජ‍්ජිතං.

6688. යම් සිවුපා කෙනෙක් දිය බොන්නට විලට ආහු ද ඔවුනතුරෙන් තෙපි වෙසෙසින් නාද කරන සිංහයාගේ ද ව්‍යාඝ්‍රයාගේ ද (සෙසු සතුන්ගේ ද) ඒකනින්නාද හඬ නො ඇසූහු ද?

6689. අහු පුබ‍්බනිමිත‍්තං මෙ විචරන‍්ත්‍යා බ්‍රහාවනෙ, ඛණිත‍්තො මෙ හත්‍ථා පතිතො උග‍්ගීවඤ‍්චාපි අංසතො.

6689. මහවෙනෙහි සැරිසරන මට පෙර නිමිති පහළ වී, මා අතින් අල කණන හුල ගිලිහී වැටුණෙ යැ. දසරුයෙන් පලවැළ පැස ගිලිහී වැටුණෙ යැ.

6690. තදාහං බ්‍යථිතා භීතා පුථුං කත්‍වාන අඤ‍්ජලිං, සබ‍්බා දිසා නමස‍්සිස‍්සං අපි සොත්‍ථි ඉතො සියා.

6690. එසඳ මම කම්පිත වැ බියපත් වැ වෙන වෙන ඇඳිලි බැඳැ මෙයින් සෙත් වන්නෙ යැ යි සිතා හැම දිසා වැන්දමු.

6691. මා හෙව නො රාජපුත‍්තො හතො සීහෙන දීපිනා, දාරකා වා පරාමට‍්ඨා අච‍්ඡකොකතරච‍්ඡිහි.

6691. අප හිමි රජපිත් සිංහයකු විසින් හෝ දිවියකු විසින් හෝ නහමක් නැසේවා. දරුවෝ ද වලස් වෘක තරසුන් විසින් නහමක් නැසෙත්වා’ යි.

6692. සීහො ව්‍යග‍්ඝො ච දීපී ච තයො වාලා වනෙ මිගා, තෙ මං පරියාවරුං මග‍්ගං තෙන සායම‍්හි ආගතා.

6692. සිහ යැ වග යැ දිවි යැ යන සැඩ වන සිවුපාවෝ තිදෙනෙකි. උහු මට මඟ ඇවිරූහ. එහෙයින් කල් ඉක් මැ සවසැ ආමු.

6693. අහං පතිඤ‍්ච පුත‍්තෙ ච ආචෙරමිව මාණවො, අනුට‍්ඨිතා දිවාරත‍්තිං ජටිනී බ්‍රහ‍්මචාරිනී.

6693. මම දළමඬුලු දරන්නී බඹසර කරන්නී අතැවැසි මාණවකයෙක් ඇදුරක්හු මෙන් හිමිහට ද දරුවනට ද දවරැය නො පමාව මෙහෙ කළමු.

6694. අජිනානි පරිදහිත්‍වා වනමූලඵලහාරියා, විචරාමි දිවාරත‍්තිං තුම‍්හං කාමා හි පුත‍්තකා.

6694. දරුවනි, මම තොප කැමැත්තෙන් අඳුන්දිවිසම් පෙරෙවැ වනමුල් පලවැළ ගෙනයන්නී දවරැය ඇවිදිනමු.

6695. ඉමං සුවණ‍්ණහාලිද‍්දිං ආභතං පණ‍්ඩුබෙළුවං, රුක‍්ඛපක‍්කානි චාහාසිං ඉමෙ තෙ පුත‍්තා කීළනා.

6695. දරුවෙනි, (තොප නහන පිණිස) මෙ රන්වන් කසා කල්ක ගෙනෙනලද යැ. (තොප කෙළනට) රන්වන් බෙලිපල ගෙනෙන ලද යැ. රුක්හි විලිකුන් මිහිරි පල ද ගෙන ආමු. මෙ තොපට කෙළිබඬු යැ.

6696. ඉමං මුළාවටකං සාලුකං පිඤ‍්ජරොදකං, භුඤ‍්ජ ඛුද‍්දෙහි සංයුත‍්තං සහ පුත‍්තෙහි ඛත‍්තිය.

6696. මේ නෙලුඹුදැලි වළලු යැ ඕලු යැ පිඤ්ජර යුෂ යැ යන මේ ඇත. රජතුමෙනි, දඬුයෙල්බෑ මීයෙන් හනනලදු වැ දරුවන් හා එක් වැ වළඳ කරව.

6697. පදුමං ජාලිනො දෙහි කුමුදං පන කුමාරියා, මාලිනෙ පස‍්ස නච‍්චන‍්තෙ සිවි පුත‍්තානි අව‍්භය.

6697. ජාලියහට පියුම දෙව. කුමරියට ඇඹුලමල දෙව, මල් පැළැඳැ නටන දරුවන් බලව. සිවිරාජයෙනි, දරුවන් කැඳව.

6698. තතො කණ‍්හාජිනායාපි නිසාමෙහි රථෙසභ, මඤ‍්ජුස‍්සරාය වග‍්ගුයා අස‍්සමං උපයන‍්තියා.

6698. රජතුමනි, ඉක්බිති මියුරු හඬ ඇති ලීලා ඇති කෘෂ්ණාජිනාව ද අසපුව කරා යන්නිය බලව.

6699. සමානුසුඛදුක‍්ඛම‍්හා රට‍්ඨා පබ‍්බජිතා උභො, අපි සිවිපුත‍්තෙ පස‍්සෙසි ජාලිං කණ‍්හාජිනඤ‍්චුභො.

6699. රටින් නෙරන ලද අපි දෙදෙනමෝ සමාන සුවදුක් ඇතියම්හ. සිවිමහරජුනි, ජාලිය කෘෂ්ණාජිනා දෙදරුවන් දුටුවහු ද?

6700. සමණෙ බ්‍රාහ‍්මණෙ නූන බ්‍රහ‍්මචරියපරායනෙ, අහං ලොකෙ අභිසපිං සීලවන‍්තෙ බහුස‍්සුතෙ; ත්‍යජ‍්ජ පුත‍්තෙ න පස‍්සාමි ජාලිං කණ‍්හාජිනඤ‍්චුභො.

6700. මම ලොව්හි බඹසර පිහිට කොට ඇති බොහෝ ඇසූ පිරූ තැන් ඇති සිල්වත් මහණුන් ද බමුණන් ද හැවූ වන්මි. එහෙයින් අද ඒ දැලිසිරු කන්සිරු දෙදරුවන් නො දක්මි.

6701. ඉමෙ තෙ ජම‍්බුකා රුක‍්ඛා වෙදිසා සින්‍ධුවාරිකා, විවිධානි රුක‍්ඛජාතානි තෙ කුමාරා න දිස‍්සරෙ.

6701. මේ ඒ (දරුවන් කෙළි බිමැ) දඹරුක් යැ. එලෙන අතු ඇති සිඳුවර යැ. නන් වැදෑරුම් රුක්දෑ යැ. ඒ කුමරුවෝ නො පැනෙති.

6702. අස‍්සත්‍ථා පනසා චෙමෙ නිග්‍රොධා ච කපිත්‍ථනා, විවිධානි ඵලජාතානි තෙ කුමාරා න දිස‍්සරෙ.

6702. මේ ඒ ඇසතු රුක් යැ, පනා රුක් යැ, නුග රුක් යැ, හෙළකිඳි ඇසතු රුක් යැ, නන් වැදෑරුම් පලරුක් දෑ යැ, ඒ කුමරුවෝ නො පැනෙති.

6703. ඉමෙ තිට‍්ඨන‍්ති ආරාමා අයං සීතොදිකා නදී, යත්‍ථස‍්සු පුබ‍්බෙ කීළිංසු තෙ කුමාරා න දිස‍්සරෙ.

6703. පෙර යම් තැනෙකැහිඳ ක්‍රීඩා කෙරෙත් නම් මේ ඒ අරම් පවතී. මේ සිහිල් දිය ඇතු හොයා ද පවතී. ඒ කුමරුවෝ නො පැනෙති.

6704. විවිධානි පුප‍්ඵජාතානි අස‍්මිං උපරිපබ‍්බතෙ, යත්‍ථස‍්සු පුබ‍්බෙ ධාරිංසු තෙ කුමාරා න දිස‍්සරෙ.

6704. පෙර යම් කුසුම ජාතීන් පැළඳියාහු ද මේ ගල් මුදුනෙහි ඒ විවිධ පුෂ්පජාති ඇත. ඒ කුමරුවෝ නො පැනෙති.

6705. විවිධානි ඵලජාතානි අස‍්මිං උපරිපබ‍්බතෙ, යත්‍ථස‍්සු පුබ‍්බෙ භුඤ‍්ජිංසු තෙ කුමාරා න දිස‍්සරෙ.

6705. පෙර යම් ඵල ජාතීන් වැළඳූහු ද මේ ගල් මුදුනෙහි ඒ විවිධ ඵලජාති ඇත. ඒ කුමරුවෝ නො පැනෙති.

6706. ඉමෙ තෙ හත්‍ථිකා අස‍්සා බලිවද‍්දා ච තෙ ඉමෙ, යෙහිස‍්සු පුබ‍්බෙ කීළිංසු තෙ කුමාරා න දිස‍්සරෙ.

6706. පෙර යම් පෙතැලිරුවින් ක්‍රීඩා කළාහු ද මේ ඒ ඇත් පෙතැලිරූ යැ, අස්පෙතැලිරූ යැ, මේ ඒ ගොන්පෙතැලි රූ ද ඇත. ඒ කුමරුවෝ නො පැනෙති.

6707. ඉමෙ සාමා සසොලූකා බහුකා කදලීමිගා, යෙහිස‍්සු පුබ‍්බෙ කීළිංසු තෙ කුමාරා න දිස‍්සරෙ.

6707. පෙර යම් කෙනෙකුන් හා සම ක්‍රීඩා කළාහු නම් මේ ඒ කුඩා සම්වන් මුවෝ යැ, සාවෝ යැ මහමුහුණෝ යැ, බොහෝ වූ කෙහෙල්මුවෝ යැ, ඒ කුමරුවෝ නො පැනෙති.

6708. ඉමෙ හංසා ච කොඤ‍්චා ච මයූරා චිත්‍රපෙඛුනා, යෙහිස‍්සු පුබ‍්බෙ කීළිංසු තෙ කුමාරා න දිස‍්සරෙ.

6708. මේ ඒ හංසයෝ යැ කොස් ලිහිණියෝ යැ විසිතුරු පිල්කලබ ඇති මොනරු යැ. ඒ කුමරුවෝ නො පැනෙති.

6709. ඉමා තා වනගුම‍්බායො පුප‍්ඵිතා සබ‍්බකාලිකා, යත්‍ථස‍්සු පුබ‍්බෙ කීළිංසු තෙ කුමාරා න දිස‍්සරෙ.

6709. පෙර යම් තැනෙකැ ක්‍රීඩා කළාහු නම් මේ ඒ හැම කල්හි පිපී සිටි වනලැහැබ්හු යැ. ඒ කුමරුවෝ නො පැනෙති.

6710. ඉමා තා පොක‍්ඛරණියො රම‍්මා චක‍්කවාකූපකූජිතා, මද‍්දාලකෙහි සඤ‍්ඡන‍්නා පදුමුප‍්පලකෙහි ච; යත්‍ථස‍්සු පුබ‍්බෙ කීළිංසු තෙ කුමාරා න දිස‍්සරෙ.

6710. පෙර යම් තැනෙක ක්‍රීඩා කළාහු නම් මේ ඒ සක්වාලිහිණියන් ළඟ හිඳ කුල්නා හෙල්මැල්ලෙනුදු පියුමිනුදු උපුලෙනුදු ගැවැසිගත් රමණී පොකුණු ඇත. ඒ කුමරුවෝ නො පැනෙති.

6711. න තෙ කට‍්ඨානි භින‍්නානි න තෙ උදකමාභතං, අග‍්ගිපි තෙ න හාපිතො කින‍්නු මන්‍දොව ඣායසී:

6711. තොප විසින් දර නො බිඳින ලද, තොප විසින් දිය නො ගෙනෙනලද, තොප විසින් ගිනි ද නොදල්වන ලද, කිම නො දන්නා බාලයෙකු මෙන් සිතිවිලිපර වවු ද?

6712. පියො පියෙන සඞ‍්ගම‍්ම සමො මෙ ව්‍යපහඤ‍්ඤති, ත්‍යජ‍්ජ පුත‍්තෙ න පස‍්සාමි ජාලිං කණ‍්හාජිනඤ‍්චුභො.

6712. තෙපි මට ප්‍රියව, ප්‍රිය වූ තොප හා සමග එක් වැ සම වැ විඳුනා දුක් මා විසින් නසනු ලැබේ. (අද එසේ නො වේ.) ඒ ජාලිය කෘෂ්ණාජිනා දෙදරුවන් අද නො දක්මි.

6713. න ඛො නො දෙව පස‍්සාමි යෙන තෙ නිහතා මතා, කාකොලාපි න වස‍්සන‍්ති හතා මෙ නූන දාරකා.

6713. දේවයිනි, අපගේ දරුවන් නො දක්මි. යම් කිසිවකු විසින් ඔහු ගෙනයනලදහු ද? නොහොත් මළාහු ද? (මළ දවස් හඬනා) වනකවුඩෝ ද නො හඬති. මාගේ දරුවෝ කිසිවක්හු විසින් ගෙනයනලද වන.

6714. න ඛො නො දෙව පස‍්සාමි යෙන තෙ නිහතා මතා, සකුණාපි න වස‍්සන‍්ති මතා මෙ නූන දාරකා.

6714. දේවයිනි, අපගේ දරුවන් නො දක්මි. යම් කිසිවකු විසින් ඔහු ගෙනයනලදුහු ද? නොහොත් මළාහු ද? සියොත්හු ද නො හඬති. මාගේ දරුවෝ මළාහු වන.

6715. සා තත්‍ථ පරිදෙවිත්‍වා පබ‍්බතානි වනානි ච, පුනදෙවස‍්සමං ගන‍්ත්‍වා සාමිකස‍්සන‍්ති රොදති.

6715. එ බිසෝ එ වඞ්කගිරියෙහි පර්‍වතයන් ද වනයන් ද බලමින් හඬා ඇවිද යළිදු අසපුවට ගොස් ස්වාමියා වෙත හඬයි.

6716. න ඛො නො දෙව පස‍්සාමි යෙන තෙ නිහතා මතා, කාකොලාපි න වස‍්සන‍්ති හතා මෙ නූන දාරකා.

6716. දේවයිනි, අපගේ දරුවන් නො දක්මි. යම් කිසිවකු විසින් ඔහු ගෙනයනලදහු ද? නොහොත් මළාහු ද? වනකවුඩෝ ද නො හඬති. මාගේ දරුවෝ කිසිවක්හු විසින් ගෙනයනලද වන.

6717. න ඛො නො දෙව පස‍්සාමි යෙන තෙ නිහතා මතා, සකුණාපි න වස‍්සන‍්ති මතා මෙ නූන දාරකා.

6717. දේවයිනි, අපගේ දරුවන් නො දක්මි. යම්කිසිවක්හු විසින් ඔහු ගෙනයන ලදුහු ද? නොහොත් මළාහු ද? සියොත්හු ද නො හඬති. මාගේ දරුවෝ මළාහු වන.

6718. න ඛො නො දෙව පස‍්සාමි යෙන තෙ නිහතා මතා, විචරන‍්ති රුක‍්ඛමූලෙසු පබ‍්බතෙසු ගුහාසු ච.

6718. දේවයිනි, පර්‍වතයෙහි රුක්මුල්හි ගල්ලෙන්හි ඇවිදිනී අපගේ දරුවන් නො දක්මි. ඔහු යම් කිසිවකු විසින් ගෙනයන ලදහු ද? නොහොත් මළාහු ද?

6719. ඉති මද‍්දි වරාරොහා රාජපුත‍්තී යසස‍්සිනී, බාහා පග‍්ගය‍්හ කන්‍දිත්‍වා තත්‍ථෙව පතිතා ඡමා.

6719. මෙසේ යශස්වී වූ උතුම් වළඟ ඇති මදුරදූ දොහොත් හිසැ බැඳැ හඬා එහි මැ බිමැ ඇදැහුණු.

6720. තමජ‍්ඣපත‍්තං රාජපුත‍්තිං උදකෙන අභිසිඤ‍්චථ, අස‍්සත්‍ථං තං විදිත්‍වාන අථ නං එතදබ්‍රවි.

6720. (තමා හමියෙහි) නිසන් වූ ඒ රදුව (මුහුණ) දියෙන් තෙමී. ඉක්බිති ඇය අස්වස් ලද බව දැනැ ඇයට තෙපුල් කී:

6721. ආදියෙනෙව තෙ මද‍්දී දුක‍්ඛං න කාතුමිච‍්ඡිසං, දළිද‍්දො යාචකො වුද‍්ධො බ්‍රාහ‍්මණො ඝරමාගතො; තස‍්ස දින‍්නා මයා පුත‍්තා මද‍්දී මා භායි අස‍්සස.

6721. මද්‍රී දේවීනි, ආදියෙහි මැ තොපට දුක්දැයක් කරන්නට නො කැමැති වීමි. දිළිඳු වූ මහලු වූ යාචක බමුණෙක් ගෙට ආයෙ යැ. ඔහට මා විසින් දරුවෝ දෙන ලදහ. මද්‍රිය නො බව, අස්වස්ව.

6722. මං පස‍්ස මද‍්දී මා පුත‍්තෙ බාළ‍්හං පරිදෙවසි, ලච‍්ඡාම පුත‍්තෙ ජිවන‍්තා අරොගා ච භවාමසෙ.

6722. මද්‍රී දේවීනි, මා බලව, දරුවන් නහමක් බලව, නහමක් දැඩි කොට හඬව, ජීවත් වන්නමෝ අරෝග ද වමෝ නම් දරුවන් ලබම්හ.

6723. පුත‍්තෙ පසුඤ‍්ච ධඤ‍්ඤඤ‍්ච යඤ‍්ච අඤ‍්ඤං ඝරෙ ධනං, දජ‍්ජා සප‍්පුරිසො දානං දිස‍්වා යාචකමාගතෙ; අනුමොදාහි මෙ මද‍්දී පුත‍්තකෙ දානමුත‍්තමං.

6723. සත්පුරුෂ තෙම යදියා ආ කල්හි දැකැ දරුවනුදු සිවුපාවුනුදු ගෙහි අනෙක් යම් ධනයෙකුත් ඇද්ද එ හැම ද දන් දෙන්නෙ යැ, මද්‍රී දේවීනි, දරුවන් කෙරෙහි පිහිටි මාගේ උතුම් දන අනුමෝදන්ව.

6724. අනුමොදාමි තෙ දෙව පුත‍්තකෙ දානමුත‍්තමං, දත්‍වා චිත‍්තං පසාදෙහි භීයො දානදදො භව.

6724. දේවයිනි, තොප දරුවන් කෙරෙහි පිහිටි උතුම් දන අනුමෝදන් වෙමි. දන් දී සිත පහදව. පුනපුනා දන් දෙනුයෙ වව.

6725. යො ත්‍වං මච‍්ඡෙරභූතෙසු මනුස‍්සෙසු ජනාධිප, බ්‍රාහ‍්මණස‍්ස අදා දානං සිවීනං රට‍්ඨවඩ‍්ඪනො.

6725. ජනාධිපතිය, සිවිරට වඩනා යම් බඳු තෙපි මසුරුමලින් මැඩුණු මිනිසුන් අතුරෙහි බමුණුහට පුත්‍රදානය දුන්නහු යැ (අසිරියෙකි.)

6726. නින‍්නාදිතා තෙ පඨවී සද‍්දො තෙ තිදිවං ගතො, සමන‍්තා විජ‍්ජුතා ආගුං ගිරීනංව පටිස‍්සුතා.

6726. තොප විසින් මහපොළොව හඬවනලද. තොප කිත්ගොස දෙව්ලොවට ගියෙ යැ. අකල් විදුලිය අවට හැසිරිණි. පර්‍වතයන්ගේ පිළිරැව්මෙන් නැඟිණ.

6727. තස‍්ස තෙ අනුමොදන‍්ති උභො නාරදපබ‍්බතා ඉන්‍දො ච බ්‍රහ‍්මා ච පජාපති ච සොමො යමො වෙස‍්සවණො ච රාජා සබ‍්බෙ දෙවා අනුමොදන‍්ති තාවතිංසා ස ඉන්‍දකා.

6727. තොපගේ ඒ පුත්‍රදානය නාරද යැ පර්‍වත යැ යන දෙනිකායෙහි දෙවියෝ අනුමෝදන් වෙති. ඉන්‍ද්‍ර ද බ්‍රහ්ම ද ප්‍රජාපතී ද සෝමදේව ද යමදෙව ද වෙසවුණු රජ ද ඉන්‍ද්‍ර සහිත වූ හැම තව්තිසා වැසි දෙවියෝ ද අනුමෝදන් වෙත්.

6728. ඉති මද‍්දී වරාරොහා රාජපුත‍්ති යසස‍්සිනී, වෙස‍්සන‍්තරස‍්ස අනුමොදි පුත‍්තකෙ දානමුත‍්තමං.

6728. යසපිරිවර ඇති උතුම් රූ ඇති මදුරදූ මෙසේ වෙසතුරු මහරජුගේ උතුම් වූ පුත්‍රදානය අනුමෝදන් වූව.

මද‍්දිපබ‍්බං නිට‍්ඨිතං.

මද්‍රී පර්‍වය යි.