අක‍්ඛකණ‍්ඩො
5578. උපාගතං රාජ උපෙහි ලක‍්ඛං නෙතාදිසං මණිරතනං තවත්‍ථි, ධම‍්මෙන ජිය්‍යාම අසාහසෙන ජිතො ච නො ඛිප‍්පමවාකරොහි.
5578. පූර්‍ණක ක්‍රීඩා ශාලාව සාදා අවසන් ය. දාදුකෙළින තැනට එන්නේ මැනැවැ. මෙවැනි මාණික්‍යයක් ඔබට නැත. ක්‍රීඩාවෙහි යෙදෙන අපි සැහැසි ලෙස නොව දැහැමි ලෙස දිනන්නමු. දිනුවහුට කල් නොයවා ධනය දෙනු යෙහේ.
5579. පඤ්චාල පච‍්චුග‍්ගත සූරසෙන මච‍්ඡා ච මද‍්දා සහකෙකකෙහි, පස‍්සන‍්තු නො තෙ අසඨෙන යුද‍්ධං න නො සභායං න කාරොති කිඤ‍්චි.
5579. සුප්‍රකට පඤ්චාල රජ ද, සූරසේන රජ ද, මච්ඡ රජ ද, කේකක දනව්වේ රජු සමග මදුරට රජ ද යන තුලුහු අපේ මේ සටන අසඨ වැ බලත්වා! සභායෙහි කිසි සාක්‍ෂ්‍යයක් නො කරන්නේ නො වේ. (හැමදෙනා දකිති යි සේ යි.)
5580. තෙ පාවිසුං අක‍්ඛමදෙන මත‍්තා රාජා කුරූනං පුණ‍්ණකො චාපි යක‍්ඛො, රාජා කලිං විචිනං අග‍්ගහෙසි කටමග‍්ගහී පුණ‍්ණකො නාම යක‍්ඛො.
5580. කුරුරට වැසියන්ගේ රජතුමා ද පූර්‍ණක යක්‍ෂයා ද දාදු ක්‍රීඩායෙන් මත් වැ ක්‍රීඩාශාලාවට පිවිසියහ. රජ තෙම සූවිසි අයස්ථාන සොයමින් පරාජය (වන පිළ) තෝරා ගත්තේ ය. යක්‍ෂ තෙම දිනුම් පිළ තෝරා ගත්තේ ය.
5581. තෙ තත්‍ථ ජූතෙ උභයො සමාගතෙ රඤ‍්ඤං සකාසෙ සඛිනඤ‍්ච මජ‍්ඣෙ, අජෙසි යක‍්ඛො නරවිරියසෙට‍්ඨං තත්‍ථප‍්පනාදො තුමුලො බභූව.
5581. ඔව්හු දෙදෙන ක්‍රීඩා ශාලාවෙහි දූකෙළි කෙළියහ. රජුන් සමීපයෙහිත් මිතුරන් මැද්දෙහිත් නරවීර වූ ශ්‍රේෂ්ඨ වූ රජු පරදවා යක්‍ෂයා දිනුවේ ය. එහි සූදුවෙහි මම දිනිමි යි ඉමහත් ඝෝෂයක් විය. (නාදය පැතුරුණේ ය.)
5582. ජයො මහාරාජ පරාජයො ච ආයූහතං අඤ‍්ඤතරස‍්ස හොති, ජනින්‍ද ජීනොසි වරං ධනෙන ජිතො ච මෙ ඛිප‍්පමවාකරොහි.
5582. (පූර්‍ණක) රජතුමනි, ජය හෝ පරාජය හෝ ව්‍යායාම කරනුවන් අතුරෙන් එක්තරයකුට වෙයි. නිරිඳුනි, උත්තම ධනයෙන් පිරිහී ගියහු. මා විසින් තෙපි දිනන ලදුව. වහා මට දිනුම දෙව.
5583. හත්‍ථි ගවාස‍්සා මණිකුණ‍්ඩලා ච යං චාපි මය‍්හං රතනං පථව්‍යා, ගණ‍්හාහි කච‍්චාන වරං ධනානං ආදාය යෙනිච‍්ඡසි තෙන ගච‍්ඡ.
5583. (රජ) ඇත්තු ද ගවයෝ ද අශ්වයෝ ද මිණිකොඬොල් ද, පොළොවෙහි මා සතු යම් රත්නසමූහයක් වේ ද කාත්‍යායනය, ඒ ධනය අතුරෙන් උතුම් ධනයක් ගනුව. ගෙන රිසි දිසාවෙකින් යව.
5584. හත්‍ථි ගවාස‍්සා මණිකුණ‍්ඩලා ච යඤ‍්චාපි තුය‍්හං රතනං පථව්‍යා, තෙසං වරො විධුරො නාම කත‍්තා සො මෙ ජිතො තං මෙ අවාකරොහි.
5584. (පූර්‍ණක) ඇත්තු ද ගවයෝ ද අශ්වයෝ ද මිණිකොඬොල් ද, මේ පොළොවෙහි තොප සතු රුවන් රැසක් වේ ද, ඒ ධනයෙන් විධුර නමැති ඇමති තෙම ඉතා උතුමි. හේ මා විසින් දිනන ලද. ඔහු මට පරදු කොට දෙව.
5585. අත‍්තා ච මෙ සො සරණං ගතී ච දීපො ච ලෙණො ච පරායනො ච, අසන‍්තුලෙය්‍යො මම සො ධනෙන පාණෙන මෙ සදිසො එස කත‍්තා.
5585. (රජ) හේ මාගේ පණ ද පිහිට ද ගතිය ද ප්‍රතිෂ්ඨාස්ථානයද ආරක්‍ෂාස්ථානය ද ඉතා උත්තම ප්‍රතිෂ්ඨාස්ථානය ද වෙයි. හේ මාගේ ධනයට සම කළ නො හැක්ක. තෙල, විධුර ඇමති මාගේ පණ හා සම වෙයි.
5586. චිරං විවාදො මම තුය‍්හමස‍්ස කාමඤ‍්ච පුච‍්ඡාම තමෙව ගන‍්ත්‍වා, එසොව නො විචරතු එතමත්‍ථං යං වක‍්ඛතී හොතු කථා උභින‍්නං.
5586. (පූර්‍ණක) මාගේ ද තොපගේ ද විවාදය බොහෝ කල් පවත්නේ ය. එහෙයින් ඔබ වෙත ගොස් විචාරමු. තෙල තැනැත්තේ ම මේ කරුණු අපට ප්‍රකාශ කෙරේවා! හේ යමක් කියා ද එය අප දෙදෙනාට ප්‍රමාණ වේවා!
5587. අද‍්ධා හි සච‍්චං භණසි න ච මාණව සාහසං, තමෙව ගන‍්ත්‍වා පුච‍්ඡාම තෙන තුස‍්සාමුභො ජනා.
5587. (රජ) මාණවකය, ඒකාන්තයෙන් තොප කියන්නේ සත්‍යයෙක. සැහැසි නො වෙයි. ඔහු වෙත ගොස් අසමු. ඔහුගේ ප්‍රකාශයෙන් අපි දෙදෙනා තුටු වෙමු.
5588. සච‍්චන‍්නු දෙවා විදහු කුරූනං ධම‍්මෙ ඨිතං විධුරං නාමමච‍්චං, දාසොසි රඤ‍්ඤො උදවාසි ඤාතී විධුරොති සඞ‍්ඛා කතමාසි ලොකෙ.
5588. (පූර්‍ණක) කුරු රටෙහි (සත්‍ය) ධර්‍මයෙහි පිහිටි විධුර නමැති ඇමැතියෙක් ඇතැ යි දෙවියෝ කියති. එය සත්‍යයක් ද? (ඔබ) රජුගේ දාසයෙක් ද? නැතහොත් නෑයෙක් ද? ලොවෙහි විධුර යන ප්‍රඥප්තිය කවරකු වී ද?
5589. ආමාය දාසාපි භවන‍්ති හෙකෙ ධනෙන කීතාපි භවන‍්ති දාසා, සයම‍්පි හෙකෙ උපයන‍්ති දාසා භයා පණුන‍්නාපි භවන‍්ති දාසා එතෙ නරානං චතුරොව දාසා.
5589. (විධුර පණ්ඩිත) සමහරු ගෙයිදා මිඬිය කුසැ උපන් දාසයෝ ද වෙති. සමහරු මිල දී ගත් දාසයෝ වෙති. සමහරු (තුමූ ම) දාසබවට පත් වූවාහු වෙති. සමහරු බිය නිසා දාසබවට පත් වූවෝ වෙති. මිනිසුන් අතර දාසයෝ සතර කොටසක් ම වෙත්.
5590. අද‍්ධා හි යොනිතො අහම‍්පි ජාතො, භවො ච රඤ‍්ඤො අභවො ච රඤ‍්ඤො, දාසාහං දෙවස‍්ස පරම‍්පි ගන‍්ත්‍වා. ධම‍්මෙන මං මාණව තුය‍්හං දජ‍්ජා.
5590. ඒකාන්තයෙන් මම ද දාසයෝනියකින් උපන්මි. වැඩ ද රජහට යැ, අවැඩ ද රජහට යැ, දුරුරට ද ගොස් මම දේවයන්ට දාස වෙමි. මාණවකය, රජ තෙම මා දැහැමින් තොපට දෙන්නේ යැ.
5591. අයම‍්පි දුතියො විජයො මමජ‍්ජ පුට‍්ඨො හි කත‍්තා විවරිත්‍ථ පඤ‍්හං. අධම‍්මරූපො වත රාජසෙට‍්ඨො සුභාසිතං නානුජානාසි මය‍්හං.
5591. (පූර්‍ණක) අද මාගේ මේ දෙවැනි දිනීම ය, පුළුවුස්නා ලද ඇමැති තෙම මෙම පැනය විසඳී ය. රජතුමා එකත්නෙන් අධර්‍ම ස්වභාව ඇත්තේ ය. විධුර පඬිතුමන්ගේ සුභාෂිතය මට නො අනුදන්නෙහි ය.
5592. එවං චෙ නො සො විවරෙත්‍ථ පඤ‍්හං දාසොහමස‍්මි න ච ඛොස‍්මි ඤාති, ගණ‍්හාහි කච‍්චාන වරං ධනානං ආදාය යෙනිච‍්ඡසි තෙන ගච‍්ඡ.
5592. (රජ) මම දාසයෙක් වෙමි, නෑයෙක් නො වෙමි යි මෙලෙස අපගේ පැනය විසඳුවේ නම්, මාණවකය, ධන අතුරෙන් උතුම් ම ධනය වූ මොහු ගෙන, කැමති දිසාවකින් යවයි කීය.