10. නන්‍දියමිගජාතකං
918. සචෙ බ්‍රාහ‍්මණ ගච‍්ඡසි සාකෙතං අඤ‍්ජනාවනං, වජ‍්ජාසි නන්‍දියං නාම පුත‍්තං අස‍්මාකඔරසං. මාතා පිතා ච තෙ වුද‍්ධා තෙ තං ඉච‍්ඡන‍්ති පස‍්සිතුං.
918. බමුණ, සාකේත නගරයේ අංජන උයනට යන්නේ නම් තොපගේ මහලු මව්පිය දෙදෙන තා දක්නට කැමැත්තෝ ය යි අපගේ ඖරස පුත්‍ර නන්‍දියට කියව.
919. භුත‍්තා මයා නිවාපානි රාජිනො පානභොජනං, තං රාජපිණ‍්ඩං අවභොත‍්තුං නාහං බ්‍රාහ‍්මණමුස‍්සහෙ.
919. බමුණ (මුවන්ට) ගොදුරු පිණිස වපුළ රජු අයත් තෘණ හා පැන් මා විසින් අනුභව කරන ලදී. රජු සතු ඒ ආහාරය නිකම් බුදින්නට මම වෑයම් නො කරමි.
920. ඔදහිස‍්සාමහං පස‍්සං ඛුරප‍්පාණිස‍්ස රාජිනො, තදාහං සුඛිතො මුත‍්තො අපි පස‍්සෙය්‍ය මාතරං.
920. දුනුහී ගෙන ආ රජුට මා විදුව කියා මම සිරුරේ ඇළය පෙන්වා සිටිමි. එසඳ සුවපත් වූ මරණින් මිදුණු මම මෑණියන් දක්නෙම් නම් යෙහෙකැ.
921. මිගරාජා පුරෙ ආසිං කොසලස‍්ස නිකෙතවෙ, නන්‍දියො නාම නාමෙන අභිරූපො චතුප‍්පදො.
921. කොසොල් රජුගේ වාසභවනයට සමීප වූ උයන්හි ශොභාසම්පන්න වූ නන්‍දිය නමැති සිවුපාවෙක් වූයෙම් ද.
922. තං මං වධිතුමාගඤ‍්ජි දායස‍්මිං අඤ‍්ජනාවනෙ, ධනුං අදෙජ‍්ඣං කත්‍වාන උසුං සන්‍ධාය කොසලො.
922. මුවන්ට වාසය පිණිස දුන් අංජන උයන්හි දී කොසොල් රජ දුනුදිය නඟා ඊතලය පිහිටුවා මා විදිනට ආයේ ය.
923. තස‍්සාහං ඔදහිං පස‍්සං ඛුරප‍්පාණිස‍්ස රාජිනො, තදාහං සුඛිතො මුත‍්තො මාතරං දට‍්ඨුමාගතො’ති.
923. ඊතල ගත් රජුට මගේ සිරුරේ ඇළය පෙන්වා මා මරව යි කියා සිටිමි. ඉක්බිති සුවපත් ව මරණින් මිදී මෑණියන් දක්නට ආමි.
10. නන්‍දියමිගජාතකං.
10. නන්‍දියමිග ජාතක යි.
අවාරියවග‍්ගො පඨමො.
පළමුවන අවාරිය වග යි.
තස‍්සුද‍්දානං:
තස්සුද්දානය:
අථ කුජ‍්ඣරථෙසභකෙතුවරො දරීමුඛ සනෙරුතා ච පුන, ආසානන්‍දසිරී ච සුචිත‍්තවරො අථධම‍්මිකනන්‍දි මිගෙන දස.
ආවාරියා කුජ්ඣ ජාතක යැ සේතකේතු ජාතක යැ දරීමුඛ ජාතක යැ නෙරු ජාතක යැ ආසඞ්ක (ආසා) ජාතක යැ මිගාලෝප (නන්‍ද) ජාතක යැ සිරිකාලකණ්ණි ජාතක කුක්කුට (සුචින්ත) ජාතක යැ ධම්මධජ ජාතක යැ නන්‍දියමිග ජාතක යැ ජාතක දසයෙකි.