6. චෙතියජාතකං
1191. ධම‍්මො හවෙ හතො හන‍්ති නාහතො හන‍්ති කිඤ‍්චනං, තස‍්මා හි ධම‍්මං න හනෙ මා තං ධම‍්මො හතො භනි.
1191. (සත්‍ය) ධර්‍මය බොරු කීමෙන් නසන ලදුයේ ඒකාන්තයෙන් ජ්‍යේෂ්ඨාපචායනය (වැඩිහිටියන් පිදීම නම් වූ ගුණය) තෙමේ මැ වැනැසේ. ධර්‍මය නො නටුයේ කිසිත් නො නසා. එහෙයින් සත්‍යධර්‍මය නො නසන්නේ මැනැවි. ධර්‍මය නැසුණේ ඔබ නො නසාවා.
1192. අලිකං භාසමානස‍්ස අපක‍්කමන‍්ති දෙවතා, පූතිකඤ‍්ච මුඛං වාති සකට‍්ඨානා ච ධංසති. යො ජානං පුච‍්ඡිතො පඤ‍්හං අඤ‍්ඤථා නං වියාකරෙ.
1192. (කාරණයක්) විචාරන ලදුයේ, යමෙක් එය දන්නේ ම අන් ලෙසෙකින් කියා ද, දෙවියෝ (ඔහු) අත්හැර යති. (එසේ) බොරු කියන්නාගේ මුඛය ද දුගඳ හමයි. අහසේ තමා සිටි තැනින් ද ගිලිහේ.
1193. සචෙ හි සච‍්චං භණසි හොහි රාජ යථා පුරෙ, මුසා චෙ භාසසෙ රාජ භූමියං තිට‍්ඨ චෙතිය.
1193. මහරජ, ඉදින් සත්‍යය කියෙහි නම් පෙර පරිදි අනුභාව සම්පන්න වන්නෙහි ය. චේතිය රාජය, බොරු කියන්නෙහි නම් බිමට බැස සිටුනෙහි.
1194. අකාලෙ වස‍්සති තස‍්ස කාලෙ තස‍්ස න වස‍්සති, යො ජානං පුච‍්ඡිතො පඤ‍්චං අඤ‍්ඤථා නං වියාකරෙ.
1194. යමෙක් දන්නා දැයක් විචාරන ලදුයේ අන් අයුරෙකින් පවසන්නේ ද ඔහුගේ රාජ්‍යයට නොකල්හි වැසි වසී, සුදුසුකල්හි නො වසී.
1195. සචෙ හි සච‍්චං භණසි හොහි රාජ යථා පුරෙ, මුසා චෙ භාසසෙ රාජ භූමිං පවිස චෙතිය.
1195. චේතිය මහරජ, ඉදින් සත්‍යය බෙණෙන්නේ ද පෙර පරිදි ම අනුභාව සම්පන්න වන්නෙහි ය, බොරු කියන්නේ නම් පොළොවෙහි පිවිසෙන්නෙහි ය.
1196. ජිව‍්හා තස‍්ස ද‍්විධා හොති උරගස‍්සෙව දිසම‍්පති, යො ජානං පුච‍්ඡිතො පඤ‍්හං අඤ‍්ඤථා නං වියාකරෙ.
1196. චේතිය මහරජ, යමෙක් විචාරන ලදුයේ දන්නා දැය අන් අයුරෙකින් පවසන්නේ ද, ඔහුගේ දිව සර්‍පයකුගේ මෙන් දෙදිව් වේ.
1197. සචෙ හි සච‍්චං භණසි හොහි රාජ යථා පුරෙ, මුසා චෙ භාසසෙ රාජ භිය්‍යො පවිස චෙතිය.
1197. රාජය, ඉදින් සත්‍යය බෙණෙන්නේ ද පෙර පරිදි අනුභාව සම්පන්න වන්නෙහි ය. ඉදින් බොරු කියන්නෙහි නම් චේතිය රජතුමනි, වැඩියක් බිමැ පිවීසෙහි ය.
1198. ජිව‍්හා තස‍්ස න භවති මච‍්ඡස‍්සෙව දිසම‍්පති, යො ජානං පුච‍්ඡිතො පඤ‍්හං අඤ‍්ඤථා නං වියාකරෙ.
1198. මහරජ, දන්නා දෙයක් විචාරන ලදුයේ, යමෙක් එය අන් අයුරෙකින් පවසන්නේ ද ඔහුට, මාලුවාට මෙන් දිව නැති වේ.
1199. සචෙ හි සච‍්චං භණසි හොහි රාජ යථාපුරෙ, මුසා චෙ භාසසෙ රාජ භිය්‍යො පවිස චෙතිය.
1199. මහරජ, ඉදින් සත්‍යය බණන්නෙහි ද පෙර පරිදි අනුභාව සම්පන්න වන්නෙහි ය. බොරු කියන්නෙහි නම් රජතුමනි, වැඩියක් පොළොවැ පිවිසෙන්නෙහි ය.
1200. ථියොව තස‍්ස ජායන‍්ති න පුමා ජායරෙ කුලෙ, යො ජානං පුච‍්ඡිතො පඤ‍්හං අඤ‍්ඤථා නං වියාකරෙ.
1200. මහරජ, දන්නා දැයක් විචාරන ලදුයේ යමෙක් එය අන් අයුරෙකින් පවසා ද, ඔහුගේ කුලයේ ගැහැනු උපදිත්. පිරිමි නූපදනාහ.
1201. සචෙ හි සච‍්චං භණසි හොහි රාජ යථා පුරෙ, මුසා චෙ භාසසෙ රාජ භිය්‍යො පවිස චෙතිය.
1201. මහරජ, ඉදින් සත්‍යය බෙණෙහි නම් පෙර පරිදි අනුභාව සම්පන්න වන්නෙහි ය. බොරු කියන්නෙහි නම් චේතිය රජතුමනි, වැඩියක් පොළොවැ පිවිසෙහි ය.
1202. පුත‍්තා තස‍්ස න භවන‍්ති පක‍්කමන‍්ති දිසොදිසං, යො ජානං පුච‍්ඡිතො පඤ‍්හං අඤ‍්ඤථා නං වියාකරෙ.
1202. මහරජ, දන්නා දැයක් විචාරන ලදුයේ, යමෙක් එය අන් අයුරෙකින් පවසන්නේ ද, ඔහුට පුත්‍රයෝ නො වෙත්. වෙත් නම් උපකාර නො කොට දෙසැ දෙසැ යෙත්.
1203. සචෙහි සච‍්චං භණසි හොහි රාජ යථා පුරෙ, මුසා චෙ භාසසෙ රාජ භිය්‍යො පවිස චෙතිය.
1203. මහරජ, ඉදින් සත්‍යය බෙණෙහි ද පෙර පරිදි අනුභාවසම්පන්න වන්නෙහි ය. බොරු කියන්නෙහි නම් චේතිය රජ තුමනි, වැඩියක් පොළොවෙහි පිවිසෙන්නෙහි.
1204. සරාජා ඉසිනා සත‍්තො අන‍්තලික‍්ඛෙ චරො පුරෙ, පාවෙක‍්ඛී පඨවිං චෙච‍්චො හීනත‍්තො අත‍්තපරියායං.
1204. පෙරැ මේ චේතිය රජ කපිල මහර්ෂීන් කරණ කොට ගෙන රජ වූයේ ආකාශචාරී ව සිට පිරිහී ගිය ස්වභාවය ඇතියේ කාලානුරූප ව පොළොවැ, පිවිසියේ ය.
1205. තස‍්මාහි ඡන්‍දාගමනං නප‍්පසංසන‍්ති පණ‍්ඩිතා, අදුට‍්ඨචිත‍්තො භාසෙය්‍ය ගිරං සච‍්චුපසංහිත’න‍්ති.
1205. එහෙයින් ප්‍රාඥයෝ ඡන්‍දාදියෙන් අගතිගාමී වීම නො පසසත්. දූෂිත නොවූ සිතැත්තේ සාධූන් විසින් පසස්නා ලද සත්‍ය වවන ම කියන්නේ ය.