තිරොකුඩ‍්ඩපෙතවත්‍ථු පඤ‍්චමං
1. 5.
1. 5.
14. තිරොකුඩ‍්ඪෙසු තිට‍්ඨන‍්ති සන්‍ධිසිඞ‍්ඝාටකෙසු ච, ද‍්වාරබාහාසු තිට‍්ඨන‍්ති ආගන‍්ත්‍වාන සකං ඝරං.
14. (ප්‍රේතයෝ) සිය මුල් ගෙවලට පැමිණ ගෘහප්‍රාකාර භිත්තීන්හි පිටත ද තුන්මං සතරමං සන්‍ධිවල ද ගෘහවල දොරබායෙහි ද සිටිති.
15. පහූතෙ අන‍්නපානම‍්හි ඛජ‍්ජභොජ‍්ජෙ උපට‍්ඨිතෙ, න තෙසං කොචි සරති සන‍්තානං කම‍්මපච‍්චයා.
15. බොහෝ ආහාරපානවර්‍ග හා කෑ යුතු බිදියයුතු දේ දානය සඳහා පිළියෙළ කළ ද ඒ ප්‍රේතයන්ගේ අකුශල කර්‍ම හේතුවෙන් කිසිවෙක් ඔවුන් සිහි නො කරයි.
16. එවං දදන‍්ති ඤාතීනං යෙ හොන‍්ති අනුකම‍්පකා, සුචිං පණීතං කාලෙන කප‍්පියං පානභොජනං. ඉදං වො ඤාතීනං හොතු සුඛිතා හොන‍්තු ඤාතයො,
16. නෑයන් අතුරෙන් ඒ ප්‍රේතයනට අනුකම්පා කරන දූපුත් ආදී යම් නෑ කෙනෙක් වෙද්ද, ඔවුහු පිරිසිදු ව ප්‍රණීත වූ කැප වූ පැන් සහ බොජුන් සුදුසු කලැ පිරිනමත්. “මේ පින ඥාතිප්‍රේතයනට පැමිණේවා. ඒ ඥාති ප්‍රෙතයෝ සුවපත් වෙත්වා”යි පින් දෙත්.
17. තෙ ච තත්‍ථ සමාගන‍්ත්‍වා ඤාතිපෙතා සමාගතා. පහූතෙ අන‍්නපානම‍්හි සක‍්කච‍්චං අනුමොදරෙ,
17. ඒ ඥාතිප්‍රේතයෝ ද ඒ ඒ තැන් වලින් අවුත් රැස් වූවාහු වෙති. බොහෝ වූ ආහාරපාන දානවිෂයෙහි පිදූ කල්හි එහි පින් මෙසේ සකසා අනුමෝදන් වෙත්.
18. චීරං ජීවන‍්තු නො ඤාති යෙසං හෙතු ලභාමසෙ. අම‍්හාකඤ‍්ච කතා පූජා දායකා ච අනිප‍්ඵලා,
18. “යම් නෑයන් නිසා අපි මේ සම්පත් ලබමෝ නම් ඒ නෑයෝ බොහෝ කල් ජීවත් වෙත්වා.” අපට ද පූජා පවත්වන ලද. දායකයෝ ද යහපත් විපාක ඇත්තෝ වෙත්.
19. න හි තත්‍ථ කසී අත්‍ථි ගොරක‍්ඛෙත්‍ථ න විජ‍්ජති. වණිජ‍්ජා තාදිසී නත්‍ථි හිරඤ‍්ඤෙන කයාක‍්කයං, ඉතො දින‍්නෙන යාපෙන‍්ති පෙතා කාලකතා තහිං.
19. ඒ ප්‍රේතලෝකයෙහි ගොවිකමෙක් නැත. ගවයන් රැකීමෙක් ද නැත. (ඔවුනට සම්පත් ලැබෙන) එවැනි වෙළඳාමෙක් ද නැත. ගැනීම් විකිනීම් සංඛ්‍යාත මුදලින් කෙරෙන ගනු දෙනුවක් ද නැත. කලුරිය කළ ප්‍රේතයෝ මෙලොවින් දුන් පිනින් එහි යැපෙති.
20. උන‍්නමෙ උදකං වට‍්ඨං යථා නින‍්නං පවත‍්තති, එවමෙව ඉතො දින‍්නං පෙතානං උපකප‍්පති.
20. උස්තැන වැටුණු වැසිදිය යම්සේ පහත් තැන කරා පැමිණේ ද එමෙන් ම මේ මිනිස්ලොවින් දුන් පින ඒ ප්‍රේතයන්ට පැමිණේ.
21. යථා වාරිවහා පූරා පරිපූරෙන‍්ති සාගරං, එවමෙව ඉතො දින‍්නං පෙතානං උපකප‍්පති.
21. යම්සේ පිරුණු මහානදීහු සාගරය පුරවත් ද, එසේ ම මෙයින් දෙනලද පින ප්‍රේතයනට පැමිණේ.
22. අදාසි මෙ අකාසි මෙ ඤාතිමිත‍්තා සඛා ච මෙ, පෙතානං දක‍්ඛිණං දජ‍්ජා පුබ‍්බෙ කතමනුස‍්සරං.
22. “මට මේ දෙය දුන්නේ ය, මාගේ මෙනම් කටයුත්ත කෙළේ ය, අසවල් අය මාගේ නෑයෝ ය, මිතුරෝ ය, යහළුවෝ” යි පෙර කළ උපකාරය සිහි කරමින් ප්‍රේතයනට පින් දෙන්නේ ය.
23. න හි රුණ‍්ණං ව සොකො වා යා චඤ‍්ඤා පරිදෙවනා, න තං පෙතානමත්‍ථාය එවං තිට‍්ඨන‍්ති ඤාතයො.
23. හැඬීම හෝ ශෝක කිරීම හෝ යම් අනික් විලාප කීමෙක් හෝ වේ ද, ඒ හැඞීම් ආදිය ප්‍රේතයනට හිත පිණිස නො වේ. (එහෙත්) එබඳු අවිඥ වූ නෑයෝ ද සිටිත්.
24. අයඤ‍්ච ඛො දක‍්ඛිණා දින‍්නා සඞ‍්ඝම‍්හි සුප‍්පතිට‍්ඨිතා, දීඝරත‍්තං හිතායස‍්ස ඨානසො උපකප‍්පති.
24. සංඝයා විෂයෙහි දෙන ලද මේ දක්‍ෂිණාව මැනැවින් පිහිටියා ය. බොහෝ කලක් මුළුල්ලෙහි ඒ ප්‍රේතයාට හිත පිණිස එකෙණෙහි ම එය පැමිණේ.
25. සො ඤාතිධම‍්මො ච අයං නිදස‍්සිතො පෙතාන පූජා ච කතා උළාරා, බලඤ‍්ච භික‍්ඛූනමනුප‍්පදින‍්නං තුම‍්හෙහි පුඤ‍්ඤං පසුතං අනප‍්පක’න‍්ති.
25. මේ දක්වන ලද්දේ නෑයන් විසින් ඉටු කළයුතු ඒ ඥාතිධර්‍මය යි. ප්‍රේතයනට මහත් වූ පූජාවක් ද කරන ලද ඒ භික්‍ෂුනට බලය ද දෙන ලද තොප විසිනුදු මහත් පිනක් රැස් කරන ලදී.