සත‍්තපුත‍්තඛාදකපෙතවත්‍ථු සත‍්තමං
1. 7.
1. 7.
(සඟතෙරහු මෙසේ විචාරති:)
35. නග‍්ගා දුබ‍්බණ‍්ණරූපාසි දුග‍්ගන්‍ධා පූති වායසි, මක‍්ඛිකාපරිකිණ‍්ණාව කා නු ත්‍වං ඉධ තිට‍්ඨසී?’ති.
35. නග්න වෙහි පිළිකුල් කටයුතු රූපයෙන් යුක්ත වෙහි. තීගේ දුගඳ සිරුරින් කුණුගඳ හමයි. මැස්සන්ගෙන් ගැවසුණු සිරුරු ඇත්තව. මෙහි සිටින තෝ කවර?
(ප්‍රෙතිය පිළිතුරු දෙයි.)
36. අහං භදන‍්තෙ පෙතීම‍්හි දුග‍්ගතා යමලොකිකා, පාපකම‍්මං කරිත්‍වාන පෙතලොකමිතො ගතා.
36. වහන්ස, දුකට පත් මම යමලොව උපන් ප්‍රේතියක්මු. පව්කම් කොට මෙලොවින් ප්‍රේතලෝකයට ගියමු.
37. කාලෙන සත‍්ත පුත‍්තානි සායං සත‍්ත පුනාපරෙ, විජායිත්‍වාන ඛාදාමි තෙපි නා හොන‍්ති මෙ අලං.
37. උදයෙහි පුතුන් සත්දෙනකුන් ද නැවත සවස අනෙක් සත්දෙනකුන් ද වදා කමි. ඔවුහු ද මට නො සෑහෙත්.
38. පරිඩය‍්හති ධුමායති ඛුදාය හදයං මම, නිබ‍්බුතිං නාධිගච‍්ඡාමි අග‍්ගිදඩ‍්ඪෙව ආතපෙ’ති.
38. මා හද සයින් දැවෙයි, දුමයි. අව්වෙහි ගින්නෙන් දැවෙන්නක මෙන් නිවීමක් නො ලබමි.
39. නින‍්නු කායෙන වාචාය මනසා දුක‍්කටං කතං, කිස‍්ස කම‍්මවිපාකෙන පුත‍්තමංසානි ඛාදසී?ති.
39. (තෙරහු:) කය - වචනය - සිත යන තිදොරින් තී කළ දුෂ්ට කර්‍මය කුමක් ද? කිනම් කර්‍මයක විපාකයෙන් පුත්‍රමාංශ කන්නවු ද?
40. අහූ මය‍්හං දුවෙ පුත‍්තා උභො සම‍්පන‍්නයොබ‍්බනා, සාහං පුත‍්තබලුපෙතා සාමිකං අතිමඤ‍්ඤිසං.
40. (ප්‍රෙතිය:) පෙර මට පුත්‍රයෝ දෙදෙනෙක් වූහ. දෙදෙන ම පිරිපුන් යොවුන් වයස් ඇති වූහ. පුත්‍රබලයෙන් යුත් මම සැමියා අභිභවා (යටත් කොට) සිතුවෙමු.
41. තතො මෙ සාමිකො කුද‍්ධො සපත‍්තිං අඤ‍්ඤමානයී, සා ච ගබ‍්භං අලභිත්‍ථ තස‍්සා පාපං අචෙතයිං.
41. එහෙයින් සැමියා මට කිපී අන් සපත්නියක (දෙවන බිරිඳක) ගෙනාවේ ය. ඕ ද දරුගැබක් ලැබුවා. මම ඇයට පාපකර්‍මයක් (කිරීමට) සිතුවමු.
42. සාහං පදුට‍්ඨමනසා අකරිං ගබ‍්භපාතනං, තස‍්සා තෙමාසිකො ගබ‍්භො පූතිලොහිතකො පති.
42. ඒ මම දුෂ්ට සිතින් ඇගේ ගැබ හෙළුමු. ඇගේ තෙමස් වූ ගැබ කුණුලෙයක් ව වැටිණි.
43. තදස‍්සා මාතා කුපිතා මය‍්හං ඤාතී සමානයි, සපථඤ‍්ච මං කාරෙසි පරිභාසාපයී ච මං.
43. එකල ඇගේ මව මට කිපියා නෑයන් රැස්කරවූ ය. මා ලවා දිව්රීම ද කරවූ ය. මා බියෙන් තැති ගැන්වූ ය.
44. සාහං ඝොරඤ‍්ච සපථං මුසාවාදං අභාසිසං, පුත‍්තමංසානි ඛාදාමි සචෙ තං පකතං මයා.
44. ඒ මම “මා එය කළා නම් මම පුත්‍රමාංශ කනු වෙම්වා”යි මෙසේ දරුණු සපථ කොට මුසවා කීමු.
45. තස‍්ස කම‍්මස‍්ස විපාකෙන මුසාවාදස‍්ස චූභයං, පුත‍්තමංසානි ඛාදාමි පුබ‍්බලොහිතමක‍්ඛිතා’ති.
45. ඒ පාපකර්‍මයාගේ ද මුසාවාදයේ ද විපාකයෙන් පූයාවෙන් සහ ලෙයින් තැවරුණු සිරුරු ඇත්තී මෙසේ දරුමස් කමි.