කණ‍්හපෙතවත්‍ථු ඡට‍්ඨං
2. 6.
2. 6.
(ඇමති:)
207. උට‍්ඨෙහි කණ‍්හ කිං සෙසි කො අත්‍ථො සුපනෙන තෙ, යො ච තුය‍්හං සකො භාතා හදයං චක‍්ඛුඤ‍්ච දක‍්ඛිණං, තස‍්ස වාතා බලීයන‍්ති සසං ජප‍්පති කෙසව,
207. කෘෂ්ණ රජතුමනි, නැගිටින්න. කුමක් හෙයින් නිදවු ද? තොපගේ නිදීමෙහි කවර අර්‍ත්‍ථයෙක් ද? තොපගේ හෘදය (වැනි) වූ ද, දකුණැස (වැනි) වූ ද සිය සොහොවුරු වූ යම් ඝතපණ්ඩිතයෙක් වී ද ඔහුගේ (උමතු) වාතයෝ බලවත් වූහ. කෙසව රජතුමනි, තොප සොහොවුරු “සාවකු දෙව”යි නන්දොඩයි.
208. තස‍්ස තං වචනං සුත්‍වා රොහිණෙය්‍යස‍්ස කෙසවො තරමානරූපො උට‍්ඨාසි භාතුසොකෙන අට‍්ටිතො.
208. කේසව රජ රෝහිණෙය්‍ය ඇමතිගේ එබස් අසා සෝවුරු සොවින් පෙළුණේ වෙළෙවි සැහැවි ඇතියේ නැගිට්ටේය.
209. කින‍්නු උම‍්මත‍්තරූපොව කෙවලං ද‍්වාරකං ඉමං, සසො සසොති ලපසි කීදිසං සසමිච‍්ඡසි.
209. කිමෙක් ද? උමතු ගති ඇතියකු සේ මේ මුළු ද්වාරවතී නුවර (ඇවිදිමින්) “සාවෙක්”, “සාවෙක්”යි කියමින් නන්දොඩවු. තෙපි කෙබඳු සාවකු කැමැත්තහු ද?
210. සොවණ‍්ණමයං මණිමයං ලොහමයං අථ රූපියාමයං, සඞ‍්ඛසිලාපවාළමයං කාරයිස‍්සාමි තෙ සසං.
210. රන්මුවා වූ ද, මිණිමුවා වූ ද, ලෝමුවා වූද, යළි රිදීමුවා වූ ද, සක්-සිලා-පබළුමුවා වූ ද සාවකු තොපට කරවන්නෙමි.
211. සන‍්ති අඤ‍්ඤෙපි සසකා අරඤ‍්ඤෙ වනගොචරා, තෙපි තෙ ආනයිස‍්සාම කීදිසං සසමිච‍්ඡසි.
211. වනය ගොදුරුබිම් කොට වෙසෙන වෙනත් සාවෝ ද වල්හි ඇත්තාහ. තොපට ඔවුනුදු ගෙනෙමි. තෙපි කෙබඳු සාවකු කැමැතියහු ද?
(ඝතපණ්ඩිත:)
212. නාහමෙතෙ සසෙ ඉච‍්ඡෙ යෙ සසා පඨවිනිස‍්සිතා චන්‍දතො සසමිච‍්ඡාමි තං මෙ ආහර කෙසව.
212. කේසව, පොළොව ඇසුරු කරන යම් සාවෝ වෙත් නම් මම ඒ සාවුන් නො කැමැත්තෙමි. සඳමඬලින් සාවා කැමැත්තෙමි. මට ඒ සාවා ගෙන දෙව.
(කෙසව:)
213. සො නූන මධුරං ඤාති ජීවිතං විජහිස‍්සසි, අපත්‍ථියං පත්‍ථයසි චන්‍දතො සසමිච‍්ඡසි.
213. මලණුවෙනි, ඒ තෙපි සඳින් සාවකු කැමැත්තහු නම් ඒකාන්තයෙන් නො පැතියයුත්තක් පතහු තෙපි මිහිරි දිවිය හරනහු ය.
(ඝතපණ්ඩිත:)
214. එවඤ‍්චෙ කණ‍්හ ජානාසි යථඤ‍්ඤමනුසාසසි, කස‍්මා පුරෙ මතං පුත‍්තං අජ‍්ජාපි අනුසොචසි.
214. කෘෂ්ණය, තෙපි යම්සේ අන්‍යයක්හට අනුසාසනය කරවු ද ඒ අනුශාසනය එසේ ම දනිවු නම් කුමක් නිසා පෙර මළ පුතු වෙනුවෙන් අදත් ශෝක කරවු ද?
215. යෙ න ලබ‍්භා මනුස‍්සෙන අමනුස‍්සෙන වා පන, ජාතො මෙ මා මරී පුත‍්තො කුතො ලබ‍්භා අලබ‍්භියං,
215. මිනිසකු විසින් හෝ දෙවියකු විසින් හෝ යමක් නො ලැබිය හැකි වේ නම්, මාගේ උපන් පුතා නො මැරේවා යන නො ලැබිය හැකි වූ එය කෙසේ ලැබිය හැකි ද?
216. න මන‍්තා මූලභෙසජ‍්ජා ඔසධෙහි ධනෙන වා, සක‍්කා ආනයිතුං කණ‍්හ යං පෙතමනුසොචසි.
216. කෘෂ්ණය, පරලොව ගිය යම් පුතකු අනුව ශෝක කරවු නම් ඒ පුතු ගෙන ඊමට මන්ත්‍රයෙකින් හෝ මුල් බෙහෙදෙකින් හෝ නන් වැදෑරුම් වූ ඔසුවලින් හෝ ධනයෙන් හෝ නො හැකි වේ.
217. මහද‍්ධනා මහාභොගා රට‍්ඨවන‍්තොපි ඛත‍්තියා, පහූතධනධඤ‍්ඤා යෙ තෙපි නො අජරාමරා.
217. මහත් ධන ඇති, මහත් සම්පත් ඇති, රට ඇති බොහෝ ධන ධාන්‍ය ඇති යම් රජවරු වෙත් නම් ඔහු ද අජරාමර නො වෙත්.
218. ඛත‍්තියා බ්‍රාහ‍්මණා වෙස‍්සා සුද‍්දා චණ‍්ඩාලපුක‍්කුසා, එතෙ චඤ‍්ඤෙ ච ජාතියා තෙපි නො අජරාමරා.
218. ක්‍ෂත්‍රියයෝ ය බ්‍රාහ්මණයෝ ය වෛශ්‍යයෝ ය ශුද්‍රයෝ ය සැඩොල් පුප්සඬුවෝ ය යන මොහු ද මෙයින් අන්‍යයෝ වෙත් නම් ඔහු ද තම ජාතිය නිමිත්තෙන් අජරාමර නො වෙත්.
219. යෙ මන‍්තං පරිවත‍්තෙන‍්ති ඡළඞ‍්ගං බ්‍රහ‍්මචින‍්තිතං එතෙ චඤ‍්ඤෙ ච ජාතියා තෙපි නො අජරාමරා.
219. යම් කෙනෙක් බ්‍රහ්මයා විසින් (බමුණන්ට) කියන ලද සඅඟින් යුත් වේදය පිරිවහත් ද වේදඥානයෙන් යුත් මොහු ද අන්‍යයෝ ද යන සියල්ලෝ ම අජරාමර නො වෙත්.
220. ඉසයො වාපි යෙ සන‍්තා සඤ‍්ඤතත‍්තා තපස‍්සිනො, සරීරං තෙපි කාලෙන විජහන‍්ති තපස‍්සිනො.
220. කයවචන දෙකින් සන්සුන් වූ සංයතසිත් ඇති තපෝගුණ යුත් යම් මුනිවරයෝ වෙත් ද රාගාදි පව් තවන ඔහු ද සුදුසු කල්හි සිරුර හැර දමත්.
221. භාවිතත‍්තා අරහන‍්තො කතකිච‍්චා අනාසවා, නික‍්ඛිපන‍්ති ඉමං දෙහං පුඤ‍්ඤපාපපරික‍්ඛයා.
221. භාවිතසිත් ඇති කොට නිමවූ සිවුමග කිස ඇති ආස්‍රව රහිත මහරහත්හු පින්පව් ගෙවීමෙන් මේ සිරුර බහා තබති.
(කෙසව:)
222. ආදිත‍්තං වත මං සන‍්තං ඝතසිත‍්තංව පාවකං, වාරිනා විය ඔසිඤ‍්චං සබ‍්බං නිබ‍්බාපයෙ දරං.
222. ගිතෙල් ඉසින ලද ගින්නක් මෙන් මා හද ඇවිලගත් සියලු සෝ ගින්න තෙපි දිය ඉසින්නකු මෙන් නිවූවහු ය.
223. අබ‍්බූළ‍්හං වත මෙ සල‍්ලං සොකං හදයනිස‍්සිතං, යො මෙ සොකපරෙතස‍්ස පුත‍්තසොකං අපානුදි.
223. සොවින් පෙළුණු මාගේ පුත්‍රශෝකය යමෙක් දුරුකෙළේ ද ඒ තෙපි මා හද ඇසුරු කළ සෝ හුල උදුළහු ය.
224. ස‍්වාහං අබ‍්බූළ‍්හසල‍්ලොස‍්මි සීතිභූතොස‍්මි නිබ‍්බුතො, න සොචාමි න රොදාමි තව සුත්‍වාන භාතික.
224. ඒ මම උදුළ සෝහුල් ඇතියෙමි, සිහිල් වූයෙම් වෙමි, නිවුණෙම් වෙමි, සොහොවුර, තොපගේ වදන් අසා මම ශෝක නො කරමි, නො හඬමි.
225. එවං කරොන‍්ති සප‍්පඤ‍්ඤා යෙ හොන‍්ති අනුකම‍්පකා, විනිවත‍්තයන‍්ති සොකම‍්හා ඝතො ජෙට‍්ඨංව භාතරං,
225. ඝතපණ්ඩිත යම්සේ දෙටුබෑයා පුත්‍රශෝකයෙන් මුදා ලූයේ ද, එසේ ම නැණවත් කුළුණැති යම් කෙනෙක් වෙත් නම් ඔහු ද මෙසේ කරත්.
226. යස‍්ස එතාදිසා හොන‍්ති අමච‍්චා පරිචාරකා, සුභාසිතෙන අන්‍වෙන‍්ති ඝතො ජෙට‍්ඨංව භාතරන‍්ති.
226. ඝතපණ්ඩිත යම්සේ දෙටුබෑයා සුභාෂිතයෙන් ශෝක රහිත බවට පැමිණවූයේ ද එසේ යමෙකුට මෙබඳු නැණවත් ඇමතියෝ ද සේවකයෝ ද වෙත් නම් ඔහු ද මෙබඳු වෙත්.