සානුවාසී පෙතවත්‍ථු දුතියං
3. 2.
3. 2.
413. කුණ‍්ඩිනගරියො ථෙරො සානුවාසී නිවාසිනො, පොට‍්ඨපාදොති නාමෙන සමණො භාවිතින්‍ද්‍රියො.
413. කුණ්ඩි නගරයෙහි උපන් සානුවාසී පව්වෙහි වෙසෙන නමින් පොට්ඨපාද නම් වූ මහණ වැඩු සද්ධාදි ඉන්‍ද්‍රිය ඇති (රහත්) ශ්‍රමණ කෙනෙකි.
414. තස‍්ස මාතා පිතා භාතා දුග‍්ගතා යමලොකිකා, පාපකම‍්මං කරිත්‍වාන පෙතලොකං ඉතො ගතා.
414. උන්වහන්සේගේ මව ද පියා ද සොහොවුරා ද අගතියට ගියාහු යමලොව උපන්නාහු වෙත්. ඔහු පව්කම් කොට මෙලොවින් ප්‍රේත ලෝකයට ගියාහු වෙත්.
415. තෙ දුග‍්ගතා සූචිකට‍්ටා කිලන‍්තා නග‍්ගිනො කිසා, උත‍්තසන‍්තා මහාතාසා න දස‍්සෙන‍්ති කුරූරිනො.
415. දුගතියට ගිය, හිදිකටුවැනි රළු වස්ත්‍රාදියෙන් පෙළුණු, ක්ලාන්ත වූ ගත හා සිතැති, නග්න වූ කෘශ සිරුරු ඇති බියෙන් තැති ගන්නා වූ හටගත් මහත් බිය ඇති, දරුණු පව් කළ ඒ ප්‍රෙතයෝ සිය සිරුරු නො දක්වත්.
416. තස‍්ස භාතා විතරිත්‍වා නග‍්ගො එකපථෙකකො, චතුකුණ‍්ඩිකො භවිත්‍වාන ථෙරස‍්ස දස‍්සයී තුමං.
416. උන්වහන්සේගේ සොහොවුරු තෙමේ බිය දුරු කොට නග්න වැ එකපදික මාර්‍ගයෙහි හුදෙකලා වැ චතුකුණ්ඩික වැ (දෙදණ දෙඅත යන සිවු අඟින් යන්නෙක් වැ) තෙරුන්ට තමා දැක්වී.
417. ථෙරො චාමනසී කත්‍වා තුණ‍්හීභූතො අපක‍්කමි, සො ච විඤ‍්ඤාපයී ථෙරං භාතා පෙතගතො අහං.
417. තෙරහු ද ඒ නො මෙනෙහි කොට මෙන් තුෂ්ණිම්භූත ව වැඩියහ. ඒ ප්‍රේතයා ද “මම ඔබ වහන්සේගේ සොහොයුරා වෙමි”යි තෙරුනට තමා දැන්වීය.
418. මාතා පිතා ච තෙ භන‍්තෙ දුග‍්ගතා යමලොකිකා, පාපකම‍්මං කරිත්‍වාන පෙතලොකං ඉතො ගතා.
418. වහන්ස, ඔබ වහන්සේගේ මව ද පියා ද දුකට පත්වූවාහු යමලොවට ගියාහු ය. ඔහු පව්කම් කොට මෙලොවින් ප්‍රේතලෝකයට ගියාහු ය.
419. තෙ දුග‍්ගතා සූචිකට‍්ටා කිලන‍්තා නග‍්ගිනො කිසා, උත‍්තසන‍්තා මහාතාසා න දස‍්සෙන‍්ති කුරූරිනො.
419. දුගතියට ගිය, හිදිකටු වැනි රළු වස්ත්‍රාදියෙන් පෙළුණු, ක්ලාන්ත වූ ගත හා සිතැති, නග්න වූ, කෘශ ශරීර ඇති බියෙන් තැතිගන්නා වූ හටගත් මහත් බිය ඇති, දරුණු පව් කළ ඒ ප්‍රෙතයෝ සිය සිරුරු නො දක්වත්.
420. අනුකම‍්පස‍්සු කාරුණිකො දත්‍වා අන්‍වාදිසාහි නො, තව දින‍්නෙන දානෙන යාපෙස‍්සන‍්ති කුරූරිනො.
420. කාරුණික වූ ඔබ වහන්සේ අනුකම්පා කරන සේක්වා. දන් දී අපට පින් පමුණුවන සේක්වා, ක්‍රෑරකර්‍ම ඇති ඔහු ඔබ වහන්සේ දුන් දනින් යැපෙන්නාහු ය.
421. ථෙරො චරිත්‍වා පිණ‍්ඩාය භික‍්ඛු අඤ‍්ඤෙ ව ද‍්වාදස, එකජ‍්ඣං සන‍්නිපතිංසු භත‍්තවිස‍්සග‍්ගකාරණා.
421. තෙරහු ද අනෙක් භික්‍ෂූහු දොළොස් නමක් ද පිඬු පිණිස හැසිර බත්කිස සඳහා එක් තැනකට රැස්වූහ.
422. ථෙරො සබ‍්බෙව තෙ ආහ යථා ලද‍්ධං දදාථ මෙ, සඞ‍්ඝභත‍්තං කරිස‍්සාමි අනුකම‍්පාය ඤාතිනං.
422. සානුවාසී තෙරහු අන් තෙරුනට මෙසේ කීහ: ඔබ වහන්සේ ලැබූ යම් දැයක් වේ නම් එය මට දෙන්න. නෑයන්ට අනුකම්පා පිණිස සඟබතක් කරන්නෙමි.
423. නිය්‍යාතයිංසු ථෙරස‍්ස ථෙරො සඞ‍්ඝං නිමන‍්තයී, දත්‍වා අන්‍වාදිසි ථෙරො මාතු පිතු ච භාතුනො.
423. (උන්වහන්සේ ද තමන් ලද දැය) තෙරුන්ට පවරා දුන්හ. තෙරහු සංඝයා නිමන්ත්‍රණය කළහ. දන් දී මවට ද පියාට ද සොහොවුරාට ද මෙසේ පින්පෙත් දුන්හ.
424. ඉදං මෙ ඤාතීනං හොතු සුඛිතා හොන‍්තු ඤාතයො, සමනන‍්තරානුද‍්දිට‍්ඨෙ භොජනං උදපජ‍්ජථ.
424-425. “මේ පින මාගේ නෑයනට වේවා, (ඒ පිනෙන්) නෑයෝ සුවපත් වෙත්වා”යි පින් දීමට අනතුරුව ම නෑයනට පිරිසිදු වූ, ප්‍රණීත වූ, මිහිරි වූ නොයෙක් රසමසවුළෙන් යුත් දිව බොජුන් පහළ විය. ඉක්බිති ඔබගේ සොහොවුරා වර්‍ණවත් වැ බලවත් වැ සුවපත් වැ තමා දැක්වී ය.
425. සුචිං පණීතං සම‍්පන‍්නං අනෙකරසබ්‍යඤ‍්ජනං, තතො උද‍්දිසයී භාතා වණ‍්ණවා බලවා සුඛී.
426. පහූතං භොජනං භන‍්තෙ පස‍්ස නග‍්ගාම‍්භසෙ මයං, තථා භන‍්තෙ පරක‍්කම යථා වත්‍ථං ලභාමසෙ.
426. “වහන්ස, බලන සේක්වා බොහෝ දිවබොජුන් ලදුම්හ. එහෙත් අපි නග්න වම්හ. වහන්ස, අපි වස්ත්‍ර ලබමෝ නම් එබඳු උත්සාහයක් කරනසේක්වා.”
427. ථෙරො සඞ‍්කාරකූටම‍්හා උච‍්චිනිත්‍වානනන‍්තකෙ, පිලොතිකං පටං කත්‍වා සඞ‍්ඝෙ චාතුද‍්දිසෙ අදා.
427. තෙරහු කසළගොඩින් ඉවත ලූ රෙදි කැබලි අවුළාගෙන රෙදි කැබලිවලින් සිව්රක් කොට සිව්දිගින් වැඩි සඟනට දුන්හ.
428. දත්‍වා අන්‍වාදිසි ථෙරො මාතු පිතු ච භාතුනො, ඉදං මෙ ඤාතීනං හොතු සුඛිතා හොන‍්තු ඤාතයො.
428-429. එසේ දී තෙරහු එහි පින මවට ද පියාට ද සොහොවුරාට ද මෙසේ අනුමෝදන් කළහ: “මේ පින මාගේ නෑයනට වේවා එයින් නෑයෝ සුවපත් වෙත්වා”යි. පින් දීමට අනතුරුවැ ම නෑයනට වස්ත්‍ර උපන. ඉක්බිති පිරිසිදු වස්ත්‍රයෙන් සැරසුණු ප්‍රේතයා තෙරුනට තමා දැක්වී ය.
429. සමන‍්තරානුද‍්දිට‍්ඨෙ වත්‍ථානි උදපජ‍්ජිංසු, තතො සුවත්‍ථවසනො ථෙරස‍්ස දස‍්සයීතු මං.
430. යාවතා නන්‍දරාජස‍්ස විජිතස‍්මිං පටිච‍්ඡදා, තතො බහුතරා භන‍්තෙ වත්‍ථානච‍්ඡාදනානි නො.
430. වහන්ස, නන්‍දරජහුගේ රටෙහි යම්තාක් වස්ත්‍රයෝ වෙත් ද, අප හඳනා පිළී එයටත් වඩා බොහෝ වේ.
431. කොසෙය්‍යකම‍්බලීයානි ඛොමකප‍්පාසිකානි ච, විපුලා ච මහග‍්ඝා ච තෙපාකාසෙව ලම‍්බරෙ.
431. කෝසෙය්‍යවස්ත්‍ර හා කම්බිලි ද කොමුපිළී හා කපුපිළී ද යන මහත් වූ ද මාහැඟි වූ ද ඒ වස්ත්‍රයෝ අහසෙහි ම එල්බෙති.
432. තෙ මයං පරිදහාම යං යං හි මනසො පියං, තථා භන‍්තෙ පරක‍්කම යථා ගෙහං ලභාමසෙ.
432. යම් යම් වතක් (අපගේ) සිතට ප්‍රියවී නම් අපි ඒ වස්ත්‍ර ම හඳිම්හ. යම් හෙයකින් අපට ගෙයක් ලැබේ නම් එවැනි උත්සාහයක් කරන සේක්වා.
433. ථෙරො පණ‍්ණකුටිං කත්‍වා සඞ‍්ඝෙ චාතුද‍්දිසෙ අදා, දත්‍වා අන්‍වාදිසි ථෙරො මාතු පිතු ච භාතුනො.
433. තෙරහු කොළ සෙවිලිකළ කුටියක් කොට සිව්දිගින් වැඩි සඟනට දුන්හ. (එසේ) දන් දී (එහි පින) තෙරහු මවුට ද පියාට ද සොහොයුරාට ද මෙසේ අනුමෝදන් කළහ.
434. ඉදං මෙ ඤාතීනං හොතු සුඛිතා හොන‍්තු ඤාතයො, සමනන‍්තරානුද‍්දිට‍්ඨෙ ඝරානි උදපජ‍්ජිසුං.
434. “මාගේ මේ පින නෑයනට වේවා, නෑයෝ සුවපත් වෙත්වා”යි පින් දීමට අනතුරුව ම ඔවුනට නිවෙස් උපන.
435. කූටාගාරනිවෙසනා විභත‍්තා භාගසො මිතා, න මනුස‍්සෙසු ඊදිසා යාදිසා නො ඝරා ඉධ.
435. මේ ප්‍රෙතලොකයෙහි අපට යම්බඳු ආයත චතුරස්‍රාදීන් විභාග කරන ලද, කොටස් විසින් පිරිසිඳුනා ලද, කූටාගාර වූ ද තදන්‍ය වූ ද නිවේසන සංඛ්‍යාත ගෘහයෝ ඇද්ද මෙබඳු ගෘහයෝ මිනිස් ලොවෙහි නැත.
436. අපි දිබ‍්බෙසු යාදිසා තාදිසා නො ඝරා ඉධ, දද‍්දල‍්ලමානා ආභන‍්ති සමන‍්තා චතුරො දිසා.
436. දෙව්ලෝහි යම්බඳු පහයෝ වෙත් නම්, මේ ප්‍රේත ලෝකයෙහි අපගේ එබඳු ගෘහයෝ ඉතා දිලිසෙමින් අවට සිව්දිගුන් බබුළුවත්.
437. තථා භන‍්තෙ පරක‍්කම යථා පානං ලභාමසෙ, ථෙරො කරකං පූරෙත්‍වා සඞ‍්ඝෙ චාතුද‍්දිසෙ අදා.
437. වහන්ස, යම්සේ අපට පැන් ලැබේ නම් එබඳු උත්සාහයක් කරන්න. තෙරහු ඩබරාව පුරවා පැන් ගෙන සිවුදිගින් වැඩි සඟනට දුන්හ.
438. දත්‍වා අන්‍වාදිසි ථෙරො මාතු පිතු ච භාතුනො, ඉදං මෙ ඤාතීනං හොතු සුඛිතා හොන‍්තු ඤාතයො.
438. තෙරහු දන් දී එහි පින් මව්පියනට ද සොහොයුරාට ද, මෙසේ දුන්හ. “මේ පින මාගේ නෑයනට වේවා. නෑයෝ සුවපත් වෙත්වා”යි.
439. සමනන‍්තරානුද‍්දිට‍්ඨෙ පානීයං උදපජ‍්ජථ, ගම‍්භීරා චතුරස‍්සා ච පොක‍්ඛරඤ‍්ඤො සුනිම‍්මිතා.
439. පින් දෙනු සමග ම (ප්‍රේතයනට) පැන් උපන. ගම්භීර වූ, චතුරස්‍ර වූ පුෂ්කරණීහු ද මොනොවට මැවුණාහ.
(කෙබඳු පොකුණු ද යත්:)
440. සීතොදිකා සූපතිත්‍ථා සීතා අප‍්පටිගන්‍ධියා, පදුමුප‍්පලසඤ‍්ඡන‍්නා වාරිකිඤ‍්ජක‍්ඛපූරිතා.
440. පහන් දිය ඇති, මනා තොට ඇති, සිහිල් වූ, සුවඳැති පියුමුපුලෙන් ගැවසීගත්, මල්රේණු යුත් දියෙන් පිරුණු පොකුණු ය.
441. තත්‍ථ නහාත්‍වා පිවිත්‍වා ච ථෙරස‍්ස පටිදස‍්සයුං, පහූතං පානීයං භන‍්තෙ පාදා දුක‍්ඛං ඵලන‍්ති නො.
441. එහි නහා පැන් බී තෙරුනට තමන් දැක්වූහ. (මෙසේ ද කීහ:) වහන්ස, බොහෝ වූ දිව පැන් ලැබිණ. අපගේ පාදයෝ දුකින් පැළෙත්.
442. ආහිණ‍්ඩමානා ඛඤ‍්ජාම සක‍්ඛරෙ කුසකණ‍්ටකෙ, තථා භන‍්තෙ පරක‍්කම යථා යානං ලභාමසෙ.
442. වහන්ස, කුසකටු ඇති බොරළුකැට පොළොවෙහි ඇවිදින අපි කොරගසමින් යම්හ. යම් සේ අපි යානයක් ලබමු නම් එබඳු උත්සාහයක් කරන්න.
443. ථොරො සිපාටිකං ලද‍්ධා සඞ‍්ඝෙ චාතුද‍්දිසෙ අදා, දත්‍වා අන්‍වාදිසි ථෙරො මාතු පිතු ච භාතුනො.
443. තෙරහු එක්පටවහන් සඟළක් ලැබ සිවුදිග සඟනට දුන්හ. එය දී එහි පින තෙරහු මවුට ද පියාට ද සොහොවුරාට ද මෙසේ අනුමෝදන් කළහ.
444. ඉදං මෙ ඤාතීනං හොතු සුඛිතා හොන‍්තු ඤාතයො, සමනන‍්තරානුද‍්දිට‍්ඨෙ පෙතා රථෙනමාගමුං.
444. “මේ පින මගේ නෑයනට වේවා, නෑයෝ සුවපත් වෙත්වා”යි පින්දීම හා සමග ම ප්‍රෙතයෝ රියෙන් පැමිණියහ.
445. අනුකම‍්පිතම‍්හ භද‍්දන‍්තෙ භත‍්තෙනච‍්ඡාදනෙන ච, ඝරෙන පානදානෙන යානදානෙන චූභයං: මුනිං කාරුණිකං ලොකෙ භන‍්තෙ වන්‍දිතුමාගතා’ති.
445. වහන්ස, ඔබ වහන්සේට යහපතක් වේවා, බත් දීමෙන් හා පිළීදීමෙන් ද ගෙවල් දීමෙන් සහ පැන් දීමෙන් ද යාන දීමෙන් හා යටකී බත් ආදි සිවුපසය දීමෙන් ද (අපි) අනුකම්පා කරන ලද්දම්හ. වහන්ස, ලොවැ කුළුණැති භික්‍ෂුවරයකු වූ ඔබ වහන්සේ වඳින්නට ආම්හ.