සට‍්ඨිකූටසහස‍්සපෙතවත්‍ථු සොළසමං
4. 16.
4. 16.
815. කින‍්නු උම‍්මත‍්තරූපො ච මිගො භන‍්තො ව ධාවසි, නිස‍්සංසයං පාපකම‍්මන‍්තො කින‍්නු සද‍්දායසෙ තුවං.
815. උමතුගති ඇත්තකු මෙන්ද භ්‍රාන්ත වූ මුවකු මෙන් ද ඔබ මොබ දුවන්නෙහි නිසැකව ම පව්කමකි. කුමක් හෙයින් මහහඬ නඟමින් හැසිරෙහි ද?
816. අහං භද‍්දන‍්ත පෙතොම‍්හි දුග‍්ගතො යමලොකිකො, පාපකම‍්මං කරිත්‍වාන පෙතලොකං ඉතො ගතො.
816. ස්වාමිනී, මම යමලොව උපන් දුකටපත් ප්‍රේතයෙක්මි. පව්කම් කොට මෙලොවින් ප්‍රේතලෝකයට ගියෙමි.
817. සට‍්ඨිකූටසහස‍්සානි පරිපුණ‍්ණානි සබ‍්බසො, සීසෙ මය‍්හං නිපතන‍්ති තෙ භින්‍දන‍්ති ච මත්‍ථකං.
817. නොඅඩු වූ සැටදහසක් යකුළු හැමපසින් ම මාගේ හිසෙහි හෙයි. ඒ යකුළු මාගේ හිස් මුදුන බිඳී.
818. කින‍්නු කායෙන වාචාය මනසා දුක‍්කටං කතං, කිස‍්ස කම‍්මවිපාකෙන ඉදං දුක‍්ඛං නිගච‍්ඡසි.
818. කයින් වචනයෙන් සිතින් තා විසින් කිනම් පවක් කරන ලද ද? කිනම් කර්‍මවිපාකයෙකින් මේ දුකට පැමිණියෙහි ද?
819. සට‍්ඨිකූටසහස‍්සානි පරිපුණ‍්ණානි සබ‍්බසො, සීසෙ තුය‍්හං නිපතන‍්ති තෙ භින්‍දන‍්ති ච මත්‍ථකං.
819. පිරිපුන් සැටදහසක් යකුළු හැමපසින්ම තාගේ හිසෙහි හෙයි. ඒ යකුළු තාගේ මස්තකය බිඳියි.
820. අථද‍්දසාසිං සම‍්බුද‍්ධං සුනෙත‍්තං භාවිතින්‍ද්‍රියං, නිසින‍්නං රුක‍්ඛමූලස‍්මිං ඣායන‍්තමකුතොභයං.
820. වැඩූ ඉඳුරන් ඇති රුක්මුල වැඩහුන්, භාවනා කරන කිසි ලෙසෙකිනුත් බියක් නැති සුනෙත්‍ර නම් පසේබුදුන් දිටිමි.
821. සාලිත‍්තකප‍්පහාරෙන භින්‍දිස‍්සං තස‍්ස මත්‍ථකං, තස‍්ස කම‍්මවිපාකෙන ඉදං දුක‍්ඛං නිගච‍්ඡිසං.
821. මම අතකුරු ගැසීමෙන් උන්වහන්සේගේ හිස පැළුවෙමි. ඒ පව්කම්හි විපාකයෙන් මේ දුකට පැමිණියෙමි.
822. සට‍්ඨිකූටසහස‍්සානි පරිපුණ‍්ණානි සබ‍්බසො, සීසෙ මය‍්හං නිපතන‍්ති තෙ භින්‍දන‍්ති ච මත්‍ථකං.
822. පිරිපුන් සැටදහසක් යකුළු මාගේ හිසෙහි හැම පසින් ම හෙයි. ඒ යකුළු මාගේ හිස්මුදුන බිඳී.
823. ධම‍්මෙන තෙ කාපුරිසා- සට‍්ඨිකූටසහස‍්සානි පරිපුණ‍්ණානි සබ‍්බසො, සීසෙ තුය‍්හං නිපතන‍්ති තෙ භින්‍දන‍්ති ච මත්‍ථක’න‍්ති.
823. නින්‍දිත පුරුෂය තාගේ හිසෙහි නොඅඩු වූ සැටදහසක් යකුළු හැම පසින්ම හේ ද එසේ ම ඒ යකුළු තාගේ හිස බිඳී ද, එය තාගේ කර්‍මයට අනුරූප ලෙස සිදුවන්නෙකි.
සට‍්ඨිකූටසහස‍්සපෙතවත්‍ථු සොළසමං.
සට්ඨිකූටසහස්ස ප්‍රේතවස්තු යි.
මහාවග‍්ගො චතුත්‍ථො.
සතර වැනි මහාවර්‍ග යි.
තස‍්සුද‍්දානං:
එහි උද්දානය:
අම‍්බසක‍්ඛරො සෙරිස‍්සකො පිඞ‍්ගලො රෙවතී උච‍්ඡුඛාදකා ද‍්වෙ කුමාරා ද‍්වෙ ගූථඛාදකා ගණපාටලි පොක‍්ඛරඤ‍්ච අම්බරුක්ඛ- භොගසංහාරා සෙට්ඨිපුත්ත සට‍්ඨිකූටා ඉති සොළසවත්‍ථූනි තෙන පවුච‍්චතී’ති.
අම්බසක්ඛර යැ සේරිස්සක යැ පිඞ්ගල යැ රේවතී යැ උච්ඡුඛාදක යැ කුමාර වස්තු දෙක යැ ගුථඛාදක වස්තු දෙක යැ ගණප්‍රේත යැ පාටලීපුත්ත යැ පොක්ඛරණී යැ අම්බරුක්ඛ යැ භෝගසංහරණ යැ සෙට්ඨිපුත්ත යැ සට්ඨිකූට යැ යි ප්‍රේතවස්තු සොළසෙකි.
පෙතවත්‍ථු පාළි සමත‍්තා.
ප්‍රේතවස්තුපාළි නිමි.