රාහුල සුත‍්තං
2. 11.
2. 11.
රාහුල සුත‍්තං
රාහුල සූත්‍රය
337. කච‍්චි අභිණ‍්හසංවාසා නාවජානාසි පණ‍්ඩිතං උක‍්කාධාරො මනුස‍්සානං කච‍්චි අපචිතො තයා
337. කිම නිතර සමඟ විසීම් හේතුයෙන් තෙපි පණ්ඩිත වූ (සැරියුත්) තෙරුනට අවමන් නො කරවු ද? මිනිසුනට නැණ පහන දල්වන්නේ කිම, තොප විසින් පුදන ලදුයේ ද?
338. නාහං අභිණ‍්හසංවාසා අවජානාමි පණ‍්ඩිතං, උක‍්කාධාරො මනුස‍්සානං නිච‍්චං අපචිතො මයා.
338. නිතර සමඟ විසීම් හේතුවෙන් (ඒ) පණ්ඩිතයන් වහන්සේට අවමන් නොකරමි, මිනිසුනට නැණ පහන දල්වන ඔබ මා විසින් නිතර පුදන ලද්දාහු වෙත්.
වතථූගාථා යි.
339. පඤ‍්චකාමගුණෙ හිත්‍වා පියරූපෙ මනොරමෙ, සද‍්ධාය ඝරා නික‍්ඛම‍්ම දුක‍්ඛස‍්සන‍්තකරො භව.
339. ප්‍රියස්වරූප වූ මනරම් පස්කම් ගුණ හැරපියා සැදැහැයෙන් ගිහිගෙන් නික්ම දුක් කෙළවර කරනුයේ වව.
340. මිත‍්තෙ භජස‍්සු කල්‍යාණෙ පන‍්තඤ‍්ච සයනාසනං, විචිත‍්තං අප‍්පනිග‍්ඝොසං මත‍්තඤ‍්ඤූ හොහි භොජනෙ.
340. කලණමිතුරන් ද ජනශූන්‍ය වූ මහජනහඬින් තොර වූ ප්‍රාන්ත සෙනසුන් ද ඇසුරු කරව.
341. චීවරෙ පිණ‍්ඩපාතෙ ච පච‍්චයෙ සයනාසනෙ, එතෙසු තණ‍්හං මා කාසි මා ලොකං පුනරාගමි.
341. සිවුරෙහි ද පිණ්ඩපාතයෙහි ද ගිලන්පසයෙහි ද සෙනෙසුන්හි ද යන මෙහි නහමක් තෘෂ්ණා කරව, වැලිත් ලෝකයට (උපත් විසින්) නහමක් පැමිණෙව.
342. සංවුතො පාතිමොක‍්ඛස‍්මිං ඉන්‍ද්‍රියෙසු ච පඤ‍්චසු, සති කායගතාත්‍යත්‍ථු නිබ‍්බිදා බහුලො භව.
342. ප්‍රාතිමෝක්‍ෂසංවරශීලයෙහිද පඤ්චෙන්‍ද්‍රියයන්හිද සංවෘත වව. තොප සිත්හි කාගියා සී වේවා! නිර්වේදය බහුල කොට ඇතියෙක් වව,
343. නිමිත‍්තං පරිවජ‍්ජෙහි සුභං රාගූපසංහිතං, අසුභාය චිත‍්තං භාවෙහි එකග‍්ගං සුසමාහිතං.
343. ශුභ වූ රාගය අසුරු කළ නිමිත්ත දුරලව, අශුභ භාවනායෙහි එකඟ වූ මොනොවට පිහිටි සිත වඩව.
344. අනිමිත‍්තඤ‍්ච භාවෙහි මානානුසයමුජ‍්ජහ, තතො මානාභිසමයා උපසන‍්තො චරිස‍්සසීති.
344. (නිත්‍ය නිමිති රහිත බැවින්) අනිමිත්ත වූ විදර්‍ශනා භාවනාව වඩව. මානානුසය රහත්මගින් දුර ලව. ඉක්බිති මානයාගේ ව්‍යපශමයෙන් උපශාන්ත වූයේ හැසිරෙව යනු යි.
ඉත්‍ථං සුදං භගවා ආයස‍්මන‍්තං රාහුලං ඉමාහි ගාථාහි අභිණ‍්හං ඔවදතීති.
මෙසේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ ආයුෂ්මත් වූ රාහුලයනට මේ ගාථාවලින් නිතර අවවාද කරන සේක.
රාහුලසුත‍්තං නිට‍්ඨිතං.
රාහුල සූත්‍රය නිමි.