සම්මාපරිබ්බාජනීය සුත‍්තං
2. 13.
2. 13.
සම්මාපරිබ්බාජනීය සුත‍්තං
සම්මාපරිබ්බාජනීය සූත්‍රය
361. පුච‍්ඡාමි මුනිං පහූතපඤ‍්ඤං තිණ‍්ණං පාරගතං පරිනිබ‍්බුතං ඨිතත‍්තං, නික‍්ඛම‍්ම ඝරා පනුජ‍්ජ කාමෙ කථං භික‍්ඛු සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
361. මහාප්‍රාඥ වූ, චතුරෝඝ තරණය කළාවූ, නිවන් පරතෙර ගියාවූ, කෙලෙස් පිරිනිවියා වූ, (අටලෝ දහමින් නොසැලෙන හෙයින්) අකම්ප්‍යවූ සිත් ඇති, මුනිහු පුළුවුසුම්හ: ගිහිගෙන් නික්ම වස්තුකාමයෙන් දුරලා ලොවෙහි නොඇලී ඒ ප්‍රකටමහණ කෙසේ මොනොවට වෙසෙන්නේද හෙවත් ලොවින් නික්ම යේ ද?
362. යස‍්ස මඞ‍්ගලා සමූහතා (ඉති භගවා) උප‍්පාතසුපිනා ච ලක‍්ඛණා ච, සො මඞ‍්ගලදොසවිප‍්පහීනො භික‍්ඛු සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
362. (භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළ සේක.) යමක්හු විසින් (දිට්ටම්ඞ්ගලාදී) මඞ්ගලයෝද උල්කාපතාදී උත්පාතාභිනිවේශයෝ ද ස්වප්නාභිනිවෙශයෝ ද ලක්‍ෂණාභිනිවේශයෝ ද මොනොවට සිඳිනලද්දහූ ද, හේ මඞ්ගලදෝෂයන් ප්‍රහීණ කෙළේ වේ. හෙ (රහත් මහණ) ලොව්හි නොඇලී මනා සේ වෙසෙයි. (ලොව ඉක්මවා යන්නේය යි සේයි.)
363. රාගං විනයෙථ මානුසෙසු දිබ‍්බෙසු කාමෙසු වාපි භික‍්ඛු, අතික‍්කම‍්ම භවං සමෙච‍්ච ධම‍්මං සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
363. මහණ මානුෂික වූ ද, දිව්‍ය වූ ද කාමවිෂයන්හි රාගය (අනගැමි මගින්) දුරුකරන්නේ ය. (චතුස්සත්‍යභේද වූ) ධර්‍මය (අර්‍හන්) මාර්‍ගයෙන් (පරිඥාභිසමයාදී වශයෙන්) දැන (ත්‍රිවිධ) භවය ඉක්මවා හෙ ලොව්හි සියල්ල මනා සේ හැරපියා යෙයි.
364. විපිට‍්ඨි කත්‍වාන පෙසුනානි කොධං කදරියං ජහෙය්‍ය භික‍්ඛු, අනුරොධවිරොධවිප‍්පහීනො සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
364. මහණ, පෙහෙසුන් ද ක්‍රෝධය ද මසුරුබව ද දුරු කොට හැරපියන්නේ ය: (සියලු වස්තූන්හි) ප්‍රහීණ වූ රාග ද්වේෂ ඇතියේ හෙ මොනවට ලොව්හි සියල්ල හැරපියා යෙයි.
365. හිත්‍වාන පියඤ‍්ච අප‍්පියඤ‍්ච අනුපාදාය අනිස‍්සිතො කුහිඤ‍්චි, සංයොජනියෙහි විප‍්පමුත‍්තො සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
365. (සත්ත්‍ව සංස්කාර වශයෙන් ද්විවිධ වූ) ප්‍රිය වූ ද අප්‍රිය වූද රාග ද්වේෂයෙන් හැරපියා (සිවු උපාදානයන්ගේ වශයෙන්) කිසිදු ධර්‍මයක් (නිත්‍යාදි විසින්)නො ගෙණ, (රූපාදි ධර්‍මයන්හි හෝ භවයන්හි) කිසිදු තැනෙක් හී තණාදිට්ඨි (නිස්සය වශයෙන්) ඇසුරු නොකළේ (දශවිධ සංයෝජනයට විෂය වූ) ත්‍රෛභුමකධර්‍මයන් ගෙන් වෙසෙසින් මිදුනේ හෙ මොනොවට ලොව්හි සියල්ල හැරපියා යෙයි.
366. න සො උපධීසු සාරමෙති ආදානෙසු විනෙය්‍ය ඡන්‍දරාගං, සො අනිස‍්සිතො අනඤ‍්ඤනෙය්‍යො සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
366. හේ සියලු උපධීන් සාර විසින් නොමැ දකියි. ස්කන්‍ධාදි ආදානයන් කෙරෙහි පවත්නා ඡන්‍දරාගය හැරපියා තෘෂ්ණාදෘෂ්ටි දෙක අසුරු නොකෙළේ, හෙ කිසිවකු විසිනුදු නොපැමිණැවිය හෙයි. ලොව්හි සියල්ල මොනොවට හැරපියා යෙයි.
367. වචසා මනසා ච කම‍්මනා ච අවිරුද‍්ධො සම‍්මා විදිත්‍වා ධම‍්මං, නිබ‍්බානපදාභිපත්‍ථයානො සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
367. වචසින් මනසින් හා කර්‍මයෙන් (සුචරිතයෙන් හා) විරුද්ධ නොවූයේ (මාර්‍ගඥානයෙන්) සිවුසස් දහම් මොනවට දැන (අනුපාදිසේස වූ) ස්කන්‍ධනිර්‍වාණපදය පතන්නේ හේ ලොව්හි සියල්ල සම්‍යක් හේතුයෙන් හැරපියා යෙයි.
368. යො වන්‍දති මං න උණ‍්ණමෙය්‍ය අක‍්කූට‍්ඨොපි න සන්‍ධියෙථ භික‍්ඛු, ලද‍්ධා පරභොජනං න මජ‍්ජෙ, සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
368. යම් මහණෙක් මෙ මා වඳනේ යයි අභිමාන නොකරන්නේද (දශවිධාක්‍රෝශයෙන් ) අක්‍රොශ කරන ලදුයේ නමුදු බද්ධවෛර නො කරන්නේද, මෙරමා විසින් දුන් බොජුන් ලබා මදයට නො පැමිණෙන්නේද, හේ ලොව්හි සියල්ල සම්‍යක් හේතුයෙන් හැරපියා යෙයි.
369. ලොභඤ‍්ච භවඤ‍්ච විප‍්පහාය විරතො ඡෙදනබන්‍ධනාතො භික‍්ඛූ, සො තිණ‍්ණකථංකථො විසල‍්ලො සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
369. ඒ (රහත්) මහණ විෂයලොභය ද (කාමභවාදී) භවයද වෙසෙසින් ප්‍රහීණ කොට (මෙරමා ) සිඳුම්බැඳුම් වලින් වෙන් වූයේ තරණය කළ කථංකථීභාව (සැක) ඇත්තේ, එහෙයින් ම විගත ශල්‍ය ඇත්තේ වෙයි. හෙ ලොව්හි සියල්ල සම්‍යක් හේතුයෙන් හැර පියා යෙයි.
370. සාරුප‍්පමත‍්තනො විදිත්‍වා න ච භික‍්ඛු හිංසෙය්‍ය කඤ‍්චි ලොකෙ, යථා තථියං විදිත්‍වා ධම‍්මං සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
370. තමාගේ සරුප් පිළිවෙත දැන මහණ ලොව්හි කිසිවකු නො ද පෙළන්නේය. යථාභූතය වන (ස්කන්‍ධාදී භේද ඇති) සිව්සස් දහම් දැන ඒ භික්‍ෂු ලොව්හි සියල්ල මැනවින් හැරපියා යෙයි.
371. යස‍්සානුසයා න සන‍්ති කෙචි මූලා අකුසලා සමූහතා සෙ, සො නිරාසයො අනාසයානො සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
371. යම් මහණෙකු හට කිසිදු අනුශය කෙනෙක් නැත් ද, අකුශල මූලයෝ ද සමූහනනය කරන ලද්දාහු ද, හෙ තෘෂ්ණා රහිත වූයේ (කිසිවක්) නොපතන්නේ වෙයි. හෙ ලොව්හි සියල්ල මොනොවට හැර පියා යෙයි.
372. ආසවඛීණො පහීනමානො සබ‍්බං රාගපථං උපාතිවත‍්තො, දන‍්තො පරිනිබ‍්බුතො ඨිතත‍්තො සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
372. ක්‍ෂීණාස්‍රව වූයේ ප්‍රහීණ කළ (නවවිධ) මාන ඇතියේ රාගයට විෂය වූ (තෛභූමක) ධර්‍ම සමූහය (පරිඥාප්‍රහාණ වශයෙන්) ඉක්ම වූයේ (ආර්‍ය දමථයෙන්) දැමුනේ (කෙලෙස් ගිනි) පිරිනිවීමෙන් පිරිනිවියේ (අටලෝදමින් නොසැලෙන හෙයින්) ස්ථිතාත්ම වූ ඒ මහණ ලොව්හි සියල්ල හැරපියා යෙයි.
373. සද‍්ධො සුතවා නියාමදස‍්සී වග‍්ගගතෙසු න වග‍්ගසාරි ධීරො, ලොභං දොසං විනෙය්‍ය පටිඝං සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
373.(බුද්ධාදී ගුණයන්හි) අවෙත්‍යප්‍රසාදයෙන් ශ්‍රද්ධා ඇත්තේ, පාරමාර්ත්‍ථික ශ්‍රැත ඇත්තේ, නියාම සඞ්ඛ්‍යාත මාර්‍ගය දක්නා සුලු වූයේ, (දෙසට මිසදිටු නැමැති වර්‍ගයනට ගියවුන් අතර) වර්‍ගසාරී නො වූ ඒ ධීර තෙමේ ලෝභ ද්වේෂ ප්‍රතිඝයන් නසා ලොව්හි සියල්ල මැනවින් හැරපියා යෙයි.
374. සංසුද‍්ධජිනො විවත‍්තච‍්ඡද‍්දො ධම‍්මෙසු වසී පාරගූ අනෙජො, සඞ‍්ඛාරනිරොධඤාණකුසලො සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
374. පිරිසිදු රහත් මගින් දිනූ කෙලෙස් ඇති, විවෘත කළ (රාග ද්වේෂ මෝහ සඞ්ඛ්‍යාත ) සෙවෙණි ඇති, සිවුසස් දහම්හි වශීප්‍රාප්ත වූ, නිවන් පරතෙර ගියාවූ, පහකළ තෘෂ්ණා චලනයන් ඇති, (නිර්‍වාණ සඞ්ඛ්‍යාත) සංස්කාර නිරෝධය විෂය කොට ඇති, (ආර්‍ය්‍යමාර්‍ග) ඥානයෙහි කුශල වූ ඒ (රහත්) මහණ ලොව්හි සියල්ල මොනොවට හැරපියා යෙයි.
375. අතීතෙසු අනාගතෙසු චාපි කප‍්පාතීතො අතිච‍්ච සුද‍්ධිපඤ‍්ඤො, සබ‍්බායතනෙහි විප‍්පමුත‍්තො සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
375. අතීත පඤ්චස්කන්‍ධයන්හි ද අනාගත පඤ්චස්කන්‍ධයන්හි ද (මම, මාගේ යන) කල්පනයන ඉක්ම වූයේ, (අතීත වර්‍තමාන අනාගත අධ්වත්‍රයය පිළිබඳ සැක) ඉක්මවා අතිශයින් පිරිසිදු වූ ප්‍රඥා ඇත්තේ, ද්වාදශායතනයන්ගෙන් මිදුනු හේ ලොව්හි සියල්ල මනාසේ හැරපියා යෙයි.
376. අඤ‍්ඤාය පදං සමෙච‍්ච ධම‍්මං විවටං දිස‍්වාන පහානමාසවානං, සබ‍්බූපධිනං පරික‍්ඛයානො සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍ය.
376. (චතුස්සත්‍ය ) ධර්‍මපදය පූර්‍වභාග ප්‍රඥාවෙන් දැන (එම) සිවුසස් දහම් (අරිමඟනැණින්) ප්‍රත්‍යක්‍ෂ කොට දැන, ආස්‍රවයන්ගේ ප්‍රහාණය (නිර්‍වාණය) ප්‍රකට කොට දැක, සියලු ම උපධීන්ගේ පරික්‍ෂයයෙන් ඒ මහණ ලොව්හි සියල්ල මොනොවට හැරපියා යෙයි.
377. අද‍්ධා හි භගවා තථෙව එතං යො සො එවං විහාරි දන‍්තො භික‍්ඛූ, සබ‍්බසංයොජනියෙ ච විතිචත‍්තො සම‍්මා සො ලොකෙ පරිබ‍්බජෙය්‍යා’ති.
377. (නිර්මිත බුද්ධ) භාග්‍යවතුන් වහන්ස, තෙල නිශ්චයෙන එසේමැයි. යම් ඒ මහණෙක් දැමුනේ මෙබඳු විහාර ඇත්තේ වේ ද, සියලුම සංයෝජනීය ධර්‍මයන් ඉක්මවූයේ වේ ද, හේ ලොව්හි සියල්ල මොනොවට හැරපියා යේ යැ යි.
සම‍්මාපරිබ‍්බාජනියසුත‍්තං නිට‍්ඨිතං.
සම්මාපරිබ්බාජනීය සූත්‍රය නිමි.