මංගලසුත‍්තං
2. 4.
2. 4.
මංගලසුත‍්තං
මහාමඞ්ගල සූත්‍රය
එවං මෙ සුතං: එකං සමයං භගවා සාවත්‍ථියං විහරති ජෙතවනෙ අනාථපිණ‍්ඩිකස‍්ස ආරාමෙ. අථ ඛො අඤ‍්ඤතරා දෙවතා අභික‍්කන‍්තාය රත‍්තියා අභික‍්කන‍්තවණ‍්ණා කෙවලකප‍්පං ජෙතවනං ඔභාසෙත්‍වා යෙන භගවා තෙනුපසඞ‍්කමි, උපසඞ‍්කමිත්‍වා භගවන‍්තං අභිවාදෙත්‍වා එකමන‍්තං අට‍්ඨාසි, එකමන‍්තං ඨිතා ඛො සා දෙවතා භගවන‍්තං ගාථාය අජ‍්ඣභාසි.
මා විසින් මෙසේ අසන ලදී: එක් සමයෙක්හි භාග්‍යවතුන් වහන්සේ සැවැත්නුවර දෙව්රම් නම් වූ අනාථපිණ්ඩික සිටුහුගේ අරම්හි වැඩ වසන සේක. ඉක්බිත්තෙන් ඉක්ම ගිය පෙර යම ඇති රැයෙක විසිතුරු සිරුරු පැහැයෙන් යුත් එක්තරා දෙවියෙක් මුලු මහත් දෙව්රම එකලු කොට භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වෙත එළඹියේ ය. එළඹ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ වැඳ එකත් පසෙක් සිටියේ ය. එකත්පසෙක සිටි ඒ දෙවි තෙමේ භාග්‍යවතුන් වහන්සේට ගාථාවකින් සැළකෙළේ ය:-
260. බහු දෙවා මනුස‍්සා ච මඞ‍්ගලානි අචින‍්තයුං, ආකඞ‍්ඛමානා සොත්‍ථානං බ්‍රූහි මඞ‍්ගල මුත‍්තමං.
260. සෙත් පතන්නාවූ බොහෝ දෙවියෝ ද, මනුෂ්‍යයෝ ද (සව් සැපට කරුණුවූ) මුඟුල් සිතූහ. (එහෙයින්) උතුම්වූ මඟුල් (කිම දැ යි) දෙසන සේක්වා!
261. අසෙවනා ච බාලානං පණ‍්ඩිතානඤ‍්ච සෙවනා, පූජා ච පූජනීයානං එතං මඞ‍්ගලමුත‍්තමං.
261. බාලයන් නො සෙවීම ද, පණ්ඩිතයන් සේවනය කිරීම ද, පිදිය යුත්තන් පිදීම ද, යන මෙය උතුම් මඟුලි.
262. පතිරූපදෙසවාසො ච පුබ‍්බෙ ච කතපුඤ‍්ඤතා, අත‍්තසම‍්මාපණිධි ච එතං මඞ‍්ගලමුත‍්තමං.
262. සුදුසු පියසෙක්හි විසීම ද, පෙර කළ පින් ඇතිබව ද, සිත මොනොවට පිහිටුවීම ද යන මෙය උතුම් මඟුලි.
263. බාහුසච‍්චඤ‍්ච සිප‍්පඤ‍්ච විනයො ච සුසික‍්ඛිතො, සුභාසිතා ච යා වාචා එතං මඞ‍්ගලමුත‍්තමං.
263. බොහෝ ඇසූ පිරූ තැන් ඇති බව ද, ශිල්පයෙහි දක්‍ෂ බව ද, (කාවිසිමුනු දොර ) හික්මවීම ද, (ආචාර ගුණව්‍යවස්ථානයෙන්) මොනොවට හික්මුනු බව ද. සුබැසි බස ද යන මෙය උතුම් මඟුලි.
264. මාතාපිතූ උපට‍්ඨානං පුත‍්තදාරස‍්ස සඞ‍්ගහො, අනාකුලා ච කම‍්මන‍්තා එතං මඞ‍්ගලමුත‍්තමං.
264. මවුපිය උවටන ද, අඹුදරුවන් සැඟහීම ද, නිරවුල් වූ කර්‍මාන්ත ද යන මෙය උතුම් මඟුලි.
265. දානඤ‍්ච ධම‍්මචරියා ච ඤාතකානඤ‍්ච සඞ‍්ගහො, අනවජ‍්ජානි කම‍්මානි එතං මඞ‍්ගලමුත‍්තමං.
265. දන්දීම ද, (දසකුසල්) දම්හි හැසිරීම ද, නෑයනට සැඟහීම ද, නිරවද්‍යකර්‍ම ද යන මෙය උතුම් මඟුලි.
266. ආරති විරති පාපා මජ‍්ජපානා ච සඤ‍්ඤමො, අප‍්පමාදො ච ධම‍්මෙසු එතං මඞ‍්ගලමුත‍්තමං.
266. (සිතින්) පවෙහි නො ඇල්ම ද, (ත්‍රිවිධ විරතීන්ගේ වශයෙන්) පවින් වැළකීම ද, මත්පැනින් වෙන් වීම ද, (කුසල්) දහම්හි නො පමා බව ද යන මෙය උතුම් මඟුලි.
267. ගාරවො ච නිවාතො ච සන‍්තුට‍්ඨි ච කතඤ‍්ඤුතා, කාලෙන ධම‍්මසවණං එතං මඞ‍්ගලමුත‍්තමං.
267. (බුදු-පසේ බුදු- බුදුසවු-ඇදුරු උවදෑ ඈනට) ගරු කිරීම ද, නිහතමාන බවද, ලද දැයින් සතුටු වීම ද, කළගුණ දන්නා බව ද, සුදුසු කල්හි දහම් ඇසීම ද යන යන මෙය උතුම් මඟුලි.
268. ඛන‍්තී ච සොවචස‍්සතා සමණානඤ‍්ච දස‍්සනං, කාලෙන ධම‍්මසාකච‍්ඡා එතං මඞ‍්ගලමුත‍්තමං.
268. ඉවසීම ද සුවච බව ද මහණුන් දැක්ම ද සුදුසු කල්හි ධර්‍ම සාකච්ඡාව ද යන මෙය උතුම් මඟුලි.
269. තපො ච බ්‍රහ‍්මචරියඤ‍්ච අරියසච‍්චානදස‍්සනං, නිබ‍්බානසච‍්ඡිකිරියා ච එතං මඞ‍්ගලමුත‍්තමං.
269. (ඉන්‍ද්‍රිය සංවර වීර්‍ය්‍ය සඞ්ඛ්‍යාත) තපස ද බඹසර ද චතුරාර්‍ය්‍ය සත්‍යයන් දැකීම ද නිවන් පසක් කිරීම ද යන මෙය උතුම් මඟුලි.
270. ඵුට‍්ඨස‍්ස ලොකධම‍්මෙහි චිත‍්තං යස‍්ස න කම‍්පති, අසොකං විරජං ඛෙමං එතං මඞ‍්ගලමුත‍්තමං.
270. අටලෝ දහමින් පහස්නා ලද යමකුගේ සිත නො සැලේ ද ශෝකයෙන් තොර ද පහ වූ කෙලෙස් රජස් ඇත්තේ ද බිය රහිත ද යන මෙය උතුම් මඟුලි.
271. එතාදිසානි කත්‍වාන සබ‍්බත්‍ථ මපරාජිතා, සබ‍්බත්‍ථ සොත්‍ථිං ගච‍්ඡන‍්ති තං තෙසං මඞ‍්ගලමුත‍්තමන‍්ති.
271. (ස්කන්‍ධ-ක්ලේස -අභිසංස්කාර-දේවපුත්‍රමාර සඞ්ඛ්‍යාත) සියලු තන්හි නො පැරදුනාහු මෙබඳු මඞ්ගලයන් කොට (මෙලෝ පරලෝ) හැම තන්හි සැපයට පැමිණෙත් යි.
මඞ‍්ගලසුත‍්තං නිට‍්ඨිතං.
මහාමඞ්ගල සූත්‍රය නිමි.