පබ්බජ්ජා සුත‍්තං
3. 1.
3. 1.
පබ්බජ්ජා සුත‍්තං
පබ්බජ්ජා සූත්‍රය
407. පබ‍්බජ‍්ජං කිත‍්තයිස‍්සාමි යථා පබ‍්බජි චක‍්ඛුමා, යථා වීමංසමානො සො පබ‍්බජ‍්ජං සමරොචයි.
407. ඒ පසැස් ඇති සම්බුදුරජානන් වහන්සේ ගෘහවාසයෙහි ආදීනව හා ප්‍රව්‍රජ්‍යායෙහි අනුසස් විමසන සේක් යම්පරිදි පැවිද්දක් කැමති වූ සේක් නම් යම් පරිද්දෙකින් පැවිදිවූසේක් නම් ඒ ප්‍රව්‍රජ්‍යාව කීර්‍තනය කරන්නෙමි.
408. සම‍්බාධො’ යං ඝරාවාසො රජස‍්සායතනං ඉති, අබ‍්භොකාසො ව පබ්බජ්ජා ඉති දිස‍්වාන පබ‍්බජි.
408. ‘මෙ ගෘහවාසය (කුශල ක්‍රියාවට) සම්බාධ යැ. රාගාදි ක්ලේශයනට උත්පත්ති දේශයෙකැ’ යි ද ප්‍රව්‍රජ්‍යාවේඅබවසය’යි ද මෙසෙයින් දැන පැවිදි වූහ.
409. පබ‍්බජිත්‍වාන කායෙන පාපං කම‍්මං විවජ‍්ජයි, වචීදුච‍්චරිතං හිත්‍වා ආජීවං පරිසොධයි.
409. පැවිද්ද ගෙණ කයින් ත්‍රිවිධ දුශ්චරිත දුරැලූහ. චතුර්විධ වාග්දුශ්චරිතය හැරැපියා ආජීවපාරිශුද්ධිය පැවැත් වූහ.
410. අගමා රාජගහං බුද‍්ධො මගධානං ගිරිබ‍්බජං, පිණ‍්ඩාය අභිහාරෙසි ආකිණ‍්ණවරලක‍්ඛණො.
410. බුදුහු මගධයන්ගේ ගිරිව්‍රජ නම්වූ රාජගෘහ නගරයට වැඩියහ. ආකීර්‍ණ වූ උත්තම මහාපුරුෂ ලක්‍ෂණයෙන් සමන්‍වාගත වූසේක් පිඬුවා සඳහා සැරිසැරූහ.
411. තමද‍්දසා බිම‍්බිසාරො පාසාදස‍්මිං පතිට‍්ඨිතො, දිස‍්වා ලක‍්ඛණසම‍්පන‍්නං ඉමමත්‍ථං අභාසථ.
411. බිම්බිසාර රජ පහයෙහි සිටියේ උන්වහන්සේ දිටී. මහපුරිස් ලකුණින් සමන්‍වාගත ඔවුන් දැක මෙ අරුත් බිණිය.
412. ඉමං භොන‍්තො නිසාමෙථ අභිරූපො බ්‍රහා සුචි, චරණෙන චෙව සම‍්පන‍්නො යුගමන‍්නං ච පෙක‍්ඛති.
412. භවත්නි, මෙ පුඟුල් බලවු (හෙ දැකුම් කලු අඟ පසඟ ඇති හෙයින්) අභිරූප වූයේ ආරෝහපරිණාහ සම්පන්න වූයේ පිවිතුරු සිවිපැහැ ඇතියේ යැ. චරණයෙනුදු යුතු වූයේ යුගමාත්‍රයක් මැ බලනු වෙයි.
413. ඔක‍්ඛිත‍්තචක‍්ඛූ සතිමා නායං නීචා කුලාමිව, රාජදූතා විධාවන‍්තු කුහිං භික‍්ඛු ගමිස‍්සති.
413. යටැ හෙලූ ඇස් ඇතියේ ස්මෘතිමත් මෙතෙම නීචකුලෙන් නික්මැ පැවිද්දකු බඳු නොවේ. රාජදූතයෝ වෙළෙවිවැ යෙත්වා, මහණ කොහි යේ ද?
414. තෙ පෙසිතා රාජදූතා පිට‍්ඨිතො අනුබන්‍ධිසුං, කුහිං ගමිස‍්සතී භික‍්ඛු කත්‍ථ වාසො භවිස‍්සති.
414. අණවනලද එ රාජදුතයෝ ‘මහණ කොහියේද? කොහි උහුගේ වාසය වන්නේදැ’යි පිටුපසින් ලුහුබැඳියහ.
415. සපදානං චරමානො ගුත‍්තද‍්වාරො සුසංවුතො, ඛිප‍්පං පත‍්තං අපූරෙසි සම‍්පජානො පතිස‍්සතො.
415. පියූ දොර ඇතියේ (ඉන්‍ද්‍රියසංවරයෙන් මොනොවට සංවෘත වූයේ) ගෙපිළිවෙළ නොකඩ කොටැ සැරිසරමින් මනා නුවණැතියේ එළඹ සිටි සිහි ඇතියේ වහා පාත්‍රය පිරැවියැ.
416. පිණ‍්ඩචාරං චරිත්‍වාන නික‍්ඛම‍්ම නගරා මුනි, පණ‍්ඩවං අභිහාරෙසි එත්‍ථ වාසො භවිස‍්සති.
416. ඒ මුනි පිණ්ඩවාරය කොට නුවරින් නික්මැ ‘මෙහි වාසය වන්නේ’ යි පාණ්ඩව පර්‍වතය කරා ගියේයැ.
417. දිස‍්වාන වාසූපගතං තතො දූතා උපාවිසුං, එකොව දූතො ආගන‍්ත්‍වා රාජිනො පටිවෙදයි.
417.එක්බිති වාසෝපගත වූවහු දැකැ රාජදූතයෝ වෙතැ පැමිණියහ. එක්දූතයෙක් පැමිණ රජුට දැන්වීයැ.
418. එස භික‍්ඛු මාහාරාජ පණ‍්ඩවස‍්ස පුරක‍්ඛතො, නිසින‍්නො ව්‍යග‍්ඝුසභොව සීහොව ගිරිගබ‍්භරෙ.
418. මහරජාණෙනි, තෙල මහණ පාණ්ඩව පර්‍වතයාගේ පැදුන්දික්හි ගිරිගුහායෙහි ව්‍යාඝ්‍රයෙකු හා වෘෂභරාජයෙකු හා සිංහරාජයෙකු හා බදු ව හින.
419. සුත්‍වාන දූතවචනං භද‍්දයානෙන ඛත‍්තියො, තරමානරූපො නිය්‍යාසී යෙන පණ‍්ඩවපබ‍්බතො.
419. රාජදූතයන් ගේ බස් අසා රජතෙමේ භද්‍රයානයෙන් අනලස් සැහැවි ඇතියේ පාණ්ඩව පර්‍වතය කරා නික්මැ ගියේ යැ.
420. ස යානභූමිං යායිත්‍වා යානා ඔරුය‍්හ ඛත‍්තියො, පත‍්තිකො උපසඞ‍්කම‍්ම ආසජ‍්ජ තං උපාවිසි.
420. ඒ රජතෙමේ යානභූමිය තාක් ගොස් යානයෙන් බැසැ පියගමන් ඇතියේ එළැඹැ ඒ තවුසන් වෙතැ එළැඹැ හින.
421. නිසජ‍්ජ රාජා සම‍්මොදි කථං සාරාණීයං තතො, කථං සො වීතිසාරෙත්‍වා ඉමමත්‍ථං අභාසථ.
421. එක්බිති රජ (උන් හා) සතුටු වියැ. හේ සිහි කළමනා කථාකොට නිමවා මේ පවත් කීයැ.
422. යුවා ච දහරො චාසි පඨමුප‍්පතිතො සුසු, වණ‍්ණාරොහෙන සම‍්පන‍්නො ජාතිමා විය ඛත‍්තියො.
422. නවයොවුනෙහි උපතින් තුරුණුයෙහි පළමු උපතින් ලදරුයෙහි වර්‍ණයෙන් හා ආරෝහසම්පත්තියෙන් සපන්හී ක්‍ෂත්‍රිය ජාතිඇතියකු බන්දෙහි.
423. සොහයන‍්තො අණීකග‍්ගං නාගසංඝපුරක‍්ඛතො, දදාමි භොගෙ භුඤ‍්ජස‍්සු ජාතිං වක‍්ඛාහි පුච‍්ඡිතො.
423. කැමති තාක් භොග දෙමි. බලකාය හොබවමින් ඇත්සෙනඟින් පිරිවරණලදුයේ භෝගසුඛ වළඳව. (මාවිසින්) විචාරණ ලදුයෙහි ජාතිය ද කියව”යි.
424. උජුං ජානපදො රාජා හිමවන‍්තස‍්ස පස‍්සතො, ධනවිරියෙන සම‍්පන‍්නො කොසලෙසු නිකෙතිනො.
424. මහරජ, ඉදිරි හිමවත් පස්හි ධනයෙන් හා වීර්‍ය්‍යයෙන් සපන්වූ කෝසල ජනපදයෙහි ආදිකාලයෙහි සිටැ අන්‍වයාගත මහරජහුගේ ජනපදයෙක් වෙයි.
425. ආදිච‍්චා නාම ගොත‍්තෙන සාකියා නාම ජාතියා, තම‍්හා කුලා පබ‍්බජිතොම‍්හි රාජ න කාමෙ අභිපත්‍ථයං.
425. ඔහු ගෝත්‍ර විසින් ආදිත්‍ය නම් ද ජාතියෙන් ශාක්‍ය නම් ද වෙති. මහරජ, මම ඒ කුලෙන් පැවිදි වූයෙම් කාමයන් පතනුයෙම් නොවෙමි.
426. කාමෙස‍්වාදීනවං දිස‍්වා නෙක‍්ඛම‍්මං දට‍්ඨු ඛෙමතො, පධානායගමිස‍්සාමි එත්‍ථ මෙ රජ‍්ජතී මනොති.
426. වස්තුකාමක්ලේශකාමයන්හි ආදීනව දැකැ පැවිද්ද (හෝ නිවණ) ක්‍ෂේම විසින් දැකැ ප්‍රධන් වීර්‍ය්‍යය සඳහා යන්නෙමි. මෙ ප්‍රධන් වීර්‍ය්‍යයෙහි මාගේ සිත රැඳුනේ යි.
පබ‍්බජ‍්ජාසුත‍්තං නිට‍්ඨිතං.
පබ්බජ්ජා සූත්‍රය නිමි.