ජතුකණ‍්ණිසුත‍්තං
5. 11.
5. 11.
ජතුකණ‍්ණිසුත‍්තං
ජතුකණ්ණීමාණවක පෘච්ඡා
1101. සුත්‍වාන’හං චිරං අකාමකාමිං (ඉච‍්චායස‍්මා ජතුකණ‍්ණි) ඔඝාතිගං පුට‍්ඨු මකාමමාගමං, සන‍්තිපදං බ්‍රූහි සහාජනෙත‍්ත යථාතච‍්ඡං භගවා බ්‍රූහි මෙතං.
1101. (ආයුෂ්මත් ජතුකණ්ණීමාණවක මෙසේ ඇසීය:) වීරයන් වහන්ස, මම මුඹ වහන්සේ (කාමයන් නොපතන හෙයින්) අකාමකාමී වූ චතුරෝඝතරණය කළ කෙනෙකැ’යි අසා නිෂ්කාම වූ භාග්‍යවතුන් වහන්සේ පුළුවුස්නට ආයෙමි. සහජාත සර්‍වඥතා ඥානචක්‍ෂුස ඇතියානෙනි, ශාන්තිය හා ශාන්තිපදය හා (නිවන) වදාළ මැනව. භාග්‍යවතුන් වහන්ස, තෙල කරුණ තථ්‍ය වු පරිදි වදාළ මැනවි.
1102. භගවා හි කාමෙ අභිභුය්‍ය ඉරීයති ආදිච‍්චොව පඨවිං තෙජි තෙජසා, පරිත‍්තපඤ‍්ඤස‍්ස මෙ භූරිපඤ‍්ඤ, ආචික‍්ඛ ධම‍්මං යමහං විජඤ‍්ඤං ජාතිජරාය ඉධ විප‍්පහානං.
1102. යම් හෙයකින් භාග්‍යවතුන් වහන්සේ තෙදැති හිරු සියතෙදින් පොළොව සෙයින් කාමයන් මැඩ ලා වෙසෙනසේක් ද, එහෙයින් මහාප්‍රාඥයන් වහන්ස, මේ අත් බැව්හි මැ ජාති - ජරාවන්ගෙන් ප්‍රහාණය වූ යම් දහමක් දැනගන්නෙම් නම්, එ දහම මන්‍දප්‍රාඥ වූ මට වදාරණසේක්වා.
1103. කාමෙසු විනය ගෙධං (ජතුකණ‍්ණීති භගවා) නෙක‍්ඛම‍්මං දට‍්ඨු ඛෙමතො, උග‍්ගහීතං නිරත‍්තං වා මා තෙ විජ‍්ජිත්‍ථ කිඤ‍්චනං.
1103. (භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළසේක: ජතුකණ්ණීයෙනි,) නෛෂ්ක්‍රම්‍යයක්‍ෂේම වශයෙන් දැක වස්තුකාම ක්ලේශකාමයෙහි තෘෂ්ණාව දුරලව, තෘෂ්ණාදෘෂ්ටි විසින් ගන්නාලද්දෙක් හෝ හළයුත්තෙක් හෝ (රාගාදි) කිඤ්චනයෙක් හෝ තොපට නහමක් වේවා.
1104. යං පුබ‍්බෙ තං විසොසෙහි පච‍්ඡා තෙ මාහු කිඤ‍්චනං, මජ‍්ඣෙ චෙ නො ගහෙස‍්සසි උපසන‍්තො චරිස‍්සසි.
1104. අතීත සංස්කාර ඇරැබ යම් ක්ලේශජාතයෙක් වේ නම්, එය මාර්‍ගඥානාග්නියෙන් වියළව, අනාගත සංස්කාර අරැබැ ද තට කිඤ්චනයෙක් (පලිබෝධයෙක්) නහමක් වේ වා. ඉදින් ප්‍රත්‍යුත්පන්න සංස්කාරයන් තෘෂ්ණාදෘෂ්ටි විසින් නොගන්නෙහි නම් උපශාන්ත ව හැසිරෙන්නෙහි.
1105. සබ‍්බසො නාම රූපස‍්මිං වීතගෙධස‍්ස බ්‍රාහ‍්මණ, ආසවාස‍්ස න විජ‍්ජන‍්ති යෙහි මච‍්චු වසං වජෙති.
1105. බ්‍රාහ්මණය, නාමරූපයන් කෙරෙහි සර්‍වප්‍රකාරයෙන් පහ කළ තෘෂ්ණා ඇති එ රහත්හට යම් ආස්‍රවයන් හේතු කොට ගෙණ මරවසට යේ නම් එ ආස්‍රවයෝ විද්‍යාමාන නොවෙති’යි.
ජතුකණ‍්ණීසුත‍්තං එකාදසමං.
ජතුකණ්ණී මාණව පෘච්ඡා නිමි