භද්‍රාවුධසුත‍්තං
5. 12.
5. 12.
භද්‍රාවුධසුත‍්තං
භද්‍රාවුධමානවක පෘච්ඡා
1106. ඔකං ජහං තණ‍්හච‍්ඡිදං අනෙජං (ඉච‍්චායස‍්මා භද්‍රාවුධො) නන්‍දිං ජහං ඔඝතිණ‍්ණං විමුත‍්තං, කප‍්පං ජහං අභියාචෙ සුමෙධං සුත්‍වාන නාගස‍්ස අපනමිස‍්සන‍්ති ඉතො.
1106. (ආයුෂ්මත් භද්‍රාවුධ මෙසේ විචාරයි:) පඤ්චකාමගුණාලය දුරැලූ, ෂඩ්විධ තෘෂ්ණාකාය සිඳැලූ, අටෙලෝදහම්හි නොසැලෙන, අනාගත රූපාදිප්‍රාර්‍ත්‍ථනා සඞ්ඛ්‍යාත නන්‍දිය හැරපියූ, චතුරෝඝතරණය කළ, කෙලෙසුන් කෙරෙන් මිදුනු, තෘෂ්ණා-දෘෂ්ටිකල්පයන් දුරැලූ ශෝභනප්‍රඥා ඇති තථාගතයන් වෙසෙසින් අයදිමි. නාගයන් වහන්සේගේ ධර්‍මය අසා මෙ පහණසෑයෙන් බොහෝ ජනයෝ නික්ම යෙති.
1107. නානා ජනා ජනපදෙහි සඞ‍්ගතා තව වීර වාක්‍යං අභිකඞ‍්ඛ මානා, තෙසං තුවං සාධු වියාකරොහි තථා හි තෙ විදිතො එස ධම‍්මො.
1107. වීරයන් වහන්ස, මුඹ වහන්සේගේ වදන් කැමැති වූ නොයෙක් ජනයෝ අඞ්ගාදි ජනපදයෙන් රැස්වූහු ය.. උනට මුඹ වහන්සේ දහම් දෙසුව මැනැවැ’යි යදිම්. යම් හෙයෙකින් මුඹ වහන්සේ විසින් තෙල ලෝකෝත්තරධර්‍මය දන්නාලද ද එහෙයිනි.
1108. ආදානතණ‍්හං විනයෙථ සබ‍්බං (භද්‍රාවුධාති භගවා) උද‍්ධං අධො තිරියඤ‍්චාපි මජ‍්ඣෙ, යං යං හි ලොකස‍්මිං උපාදියන‍්ති තෙනෙව මාරො අන්‍වෙති ජන‍්තුං.
1108. (භාග්‍යවතුන් වහන්සේ මෙසේ වදාළහ: භද්‍රාවුධයෙනි,) අතීතානාගතවර්‍තමානයෙහි වූ හැම ආදාන තෘෂ්ණාව දුරු කරව්. යම් හෙයකින් ලෝකයෙහි (අතීතරූපාදී) යම් යම් වස්තුවක් දැඩි කොට ගණිත් ද, එහෙයින් මැ ස්කන්‍ධමාර තෙම සත්ත්‍වයා නොදන්නේය.
1109. තස‍්මා පජානං න උපාදියෙථ භික‍්ඛු සතො කිඤ‍්චනං සබ‍්බලොකෙ, ආදානසත‍්තෙ ඉති පෙක‍්ඛමානො පජං ඉමං මච‍්චුධෙය්‍යෙ විසත‍්තංන‍්ති.
1109. එහෙයින් ස්මෘතිමත් වූ (සර්‍වසංස්කාරයන් අනිත්‍යාදිවශයෙන්) දන්නා වූ මහණ තෙම මෙ ප්‍රජාව මෘත්‍යුධෙයයෙහි ඇලුනැ’යි දක්මින් (රූපාදි) ආදානයෙහි සියලු ලොවැ (රූපාදි) කිසිවක් ගන්නේ යි.
භද්‍රාවුධසුත‍්තං ද‍්වාදසමං.
භද්‍රාවුධමාණවක පෘච්ඡා නිමි.