වච්ඡගොත්තත්ථෙරගාථා
1. 12. 2.
1. 12. 2.
112. තෙවිජ්ජොහං මහාඣායී චෙතොසමථකොවිදො සදත්ථො මෙ අනුප්පත්තො කතං බුද්ධස්ස සාසන’න්ති.
112. මම ත්රිවිද්යා ඇත්තෙම් මහත් ධ්යාන ඇත්තෙම් චිත්තශමථයෙහි දක්ෂ වූයෙම් වෙමි, මා විසින් ස්වාර්ත්ථය (අර්හත්ත්වය) ලබනලද්දේ ය, බුදුන් ගේ අවවාදය කරනලදැ යි.
ඉත්ථං සුදං ආයස්මා ජෙන්තො ථෙරො ගාථං අභාසිත්ථා’ති.
මෙසේ ... වච්ඡගොත්ත ස්ථවිරයන් වහන්සේ ...