මිගසිරත්‍ථෙරගාථා
2. 4. 1.
2. 4. 1.
181. යතො අහං පබ‍්බජිතො සම‍්මාසම‍්බුද‍්ධසාසනෙ, විමුච‍්චමානො උග‍්ගච‍්ඡිං කාමධාතුං උපච‍්චගං.
181. යම් කලෙකැ මම සම්මාසම්බුදුසසුන්හි පැවිදි වූයෙම් ද, (එතැන් පටන්) සංක්ලේශයන්ගෙන් මිදෙමින් නැගීසිටියෙමි. (නැගීසිටුනෙම් මැ අනගැමි මගින්) කාමධාතුව ඉක්මැ ගියෙමි.
182. බ්‍රහ‍්මුනො පෙක‍්ඛමානස‍්ස තතො චිත‍්තං විමුච‍්චි මෙ, අකුප‍්පා මෙ විමුත‍්තීති සබ‍්බසංයොජනක‍්ඛයා’ති.
182. ඉක්බිති සම්බුදුරදුන් බලාසිටිය දී මා ගේ සිත (කෙලෙසුන් කෙරෙන්) මිදුණේ යැ, සියලු සංයෝජනයන් ක්‍ෂය වීමෙන් මා ගේ විමුක්තිය අකෝප්‍ය වී යයි.
ඉත්‍ථං සුදං ආයස‍්මා මිගසිරො ථෙරො ගාථායො අභාසිත්‍ථා’ති.
මෙසේ මේ ගාථා ආයුෂ්මත් මිගසිර ස්ථවිරයන් වහන්සේ ...