විසාඛාථෙරීගාථා
1. 13.
1. 13.
13. කරොථ බුද්ධසාසනං යං කත්වා නානුතප්පති, ඛිප්පං පාදානි ධොවිත්වා එකමන්තෙ නිසීදථාති.
13. යම් අනුශාසනයක් කිරීමෙන් නො තැවේ ද බුදුරදුන්ගේ ඒ අනුසසුන් කරව, වහා පා දෙවැ එකත්පසෙක හිඳුව.
ඉත්ථං සුදං විසාඛාථෙරී ගාථං අභාසිත්ථා’ති.
මෙසේ විශාඛා මෙහෙණ ගාථාවක් කිවු යැ.