යෙදුමෙන් කියවන්න

සුමනාථෙරීගාථා

1. 14.

1. 14.

14. ධාතුයො දුක‍්ඛතො දිස‍්වා මා ජාතිං පුනරාගමි, භවෙ ඡන්‍දං විරාජෙත්‍වා උපසන‍්තා චරිස‍්සසීති.

14. (ස්වසන්තතිපර්‍ය්‍යාපන්න වූ චක්‍ෂුරාදි) ධාතූන් දුක් විසින් දැක පුනර්‍භවයට නහමක් පැමිණෙව. භවයෙහි තෘෂ්ණා ඡන්‍දය හැරපියා උපශාන්ත වැ හැසිරෙව.

ඉත්‍ථං සුදං සුමනාථෙරී ගාථං අභාසිත්‍ථා’ති.

මෙසේ සුමනා මෙහෙණ ගාථාවක් කිවු යැ.

සුමනාථෙරීගාථා.

සුමනා ථේරීගාථා යි.