සුමනාබුඩ්ඪපබ්බජිතාථෙරීගාථා
1. 16.
1. 16.
16. සුඛං ත්වං වුඩ්ඪිකෙ සෙහි කත්වා චොළෙන පාරුතා, උපසන්තො හි තෙ රාගො සීතිභූතාසි නිබ්බුතාති.
16. වෘද්ධාවෙනි, තෙපි පහුල්වතින් සිවුරු කොට පෙරෙවියාව සුවසේ හොව, යම්හෙයෙකින් තොපගේ රාගය සන්හිණි ද එහෙයින් සිහිල් වැ පිරිනිවියා වව.
ඉත්ථං සුදං සුමනා බුඩ්ඪපබ්බජිතා ථෙරී ගාථං අභාසිත්ථා’ති.
මෙසෙයින් වෘද්ධප්රව්රජිත සුමනා මෙහෙණ ගාථාවක් කිවු යැ.