සෙලාථෙරීගාථා
3. 7.
3. 7.
57. නත්‍ථි නිස‍්සරණං ලොකෙ කිං විවෙකෙන කාහසි භුඤ‍්ජාහි කාමරතියො මාහු පච‍්ඡානුතාපිනී.
57. ලෝකයෙහි නිවනෙක් නැත, කාය විවේකයෙන් කුමක් කෙරෙහි, කාමක්‍රීඩාරති වළඳ කර, පසු වැ අනුතාප ඇති නො වා. (මාරයාගේ වචන යි.)
58. සත‍්තිසූලූපමා කාමා ඛන්‍ධාසං අධිකුට‍්ටනා යං ත්‍වං කාමරතිං බ්‍රූසි අරතී දානි සා මම.
58. කාමයෝ විෂ පී සැත්හුල් වැනියහ. තෙල කාමයනට උපාදානස්කන්‍ධයෝ මස්ලොඹු වැනියහ. තෝ යම් කාමරතියක් කියෙහි ද ඒ දැන් මට අරතියෙකි.
59. සබ‍්බත්‍ථ විහතා නන්‍දී තමොක‍්ඛන්‍ධො පදාලිතො එවං ජානාහි පාපිම නිහතො ත්‍වමසි අන‍්තකාති.
59. හැම විෂයෙහි තෘෂ්ණා නසන ලද. මෝහස්කන්‍ධය පළන ලදි, මාරය මෙසේ දනුව. මාරය තෝ නටුයෙහි.
ඉත්‍ථං සුදං සෙලා ථෙරී ගාථායො අභාසිත්‍ථා’ති.
මෙසෙයින් සෙලා මෙහෙණ ගාථා කිවු යැ.