විමලාථෙරීගාථා
5. 2.
5. 2.
72. මත‍්තා වණ‍්ණෙන රූපෙන සොභග‍්ගෙන යසෙන ච, යොබ‍්බනෙන චූපත්‍ථද‍්ධා අඤ‍්ඤාසමතිමඤ‍්ඤිහං.
72. මම් වර්‍ණයෙන් රූපයෙන් සෞභාග්‍යයෙන් හා යසසින් ද මත් වූමු. යෞවන මදයෙන් තදමත් ඇති වැ අන්‍ය ස්ත්‍රීන් ඉක්මවා සිතූමු.
73. විභූසිත්‍වා ඉමං කායං සුචිත‍්තං බාලලාපනං, අට‍්ඨාසිං වෙසිද‍්වාරම‍්හි ලුද‍්දො පාසමිවොඩ‍්ඩිය.
73. මොනොවට විසිතුරු කළ (මම යැ මාගේ යැයි) බාලයනට කියවන මේ කය සරසාගෙන මලපුඬු එව මුව වැද්දකු සෙයින් වේශීගෘහද්වාරයෙහි සිටියමු.
74. පිලන්‍ධනං විදංසෙන‍්තී ගුය‍්හං පකාසිකං බහුං, අකාසිං විවිධං මායං උජ‍්ඣග‍්ඝන‍්තී බහුං ජනං.
74. ගුහ්‍යස්ථාන ප්‍රකාශ කරන බොහෝ පළඳනා දක්වමින් බොහෝ බාලජනයා (පොළඹවන්නට) උස්හඬින් සිනාසෙමින් විවිධ මායා කළමු.
75. සාජ‍්ජ පිණ‍්ඩං චරිත්‍වාන මුණ‍්ඩා සඞ‍්ඝාටිපාරුතා, නිසින‍්නා රුක‍්ඛමූලම‍්හි අවිතක‍්කස‍්ස ලාභිනී.
75. ඒ මම් දැන් මුඬු කළ හිස් ඇති වැ සඟළ සිවුරු පෙරෙවැ පිඬු සිඟා හැසිර රුක්මුල් සෙනස්නෙහි හිඳ අවිතර්‍කධ්‍යාන පාදක කොට ඇති අග්‍රඵලය ලදුමු.
76. සබ‍්බෙ යොගා සමුච‍්ඡින‍්නා යෙ සිබ‍්බා යෙ ච මානුසා, ඛෙපෙත්‍වා ආසවෙ සබ‍්බෙ සීතිභූතාම‍්හි නිබ‍්බුතාති.
76. දිව්‍ය වූ ද මානුෂ වූ ද (කාමාදි යම් යෝග කෙනෙක් ඇද්ද) එහැම යෝගයෝ සිඳින ලද්දාහු සියලු කාමාදි ආස්‍රවයන් ගෙවා සිහිල් වැ කෙලෙස් පිරිනිවනින් පිරිනිවීමි.
ඉත්‍ථං සුදං විමලාථෙරී ගාථායො අභාසිත්‍ථා’ති.
මෙසෙයින් විමලා මෙහෙණ ගාථා කිවු යැ.