සකුලාථෙරීගාථා
5. 7.
5. 7.
97. අගාරස‍්මිං වසන‍්තීහං ධම‍්මං සුත්‍වාන භික‍්ඛුනො, අද‍්දසං විරජං ධම‍්මං නිබ‍්බානං පදමච‍්චුතං.
97. මම් පෙර ගිහිගෙයි වසනුවී රහත් පැවිදි කෙනකුන්ගේ දහම් අසා කෙලෙස්රජස් රහිත වූ නිර්‍වාණ සඞ්ඛ්‍යාත වූ ච්‍යුති රහිත වූ අසඞ්ඛත ධර්‍මය දහම් ඇසින් දුටුමු.
98. සාහං පුත‍්තං ධීතරඤ‍්ච ධනධඤ‍්ඤඤ‍්ච ඡඩ‍්ඩිය කෙසෙ ඡෙදාපයිත්‍වාන පබ‍්බජිං අනගාරියං.
98. ඒ මම් පුතු ද දුව ද ධනධාන්‍ය ද හැරපියා කෙහෙ බහවා සස්නෙහි පැවිදි වූමු.
99. සික‍්ඛමානා අහං සන‍්තී භාවෙන‍්තී මග‍්ගමඤ‍්ජසං, පහාසිං රාගදොසඤ‍්ච තදෙකට‍්ඨෙ ච ආසවෙ.
99. සික්ඛමානාවක් වූ මම අඤ්ජස සඞ්ඛ්‍යාත උපරි මාර්‍ගය වඩමින් රාගද්වේෂ දෙක ද තදේකස්ථ ආස්‍රවයන් ද දුරු කළමු.
100. භික‍්ඛුනී උපසම‍්පජ‍්ජ පුබ‍්බෙ ජාතිමනුස‍්සරිං විසොධිතං දිබ‍්බචක‍්ඛුං විමලං සාධුභාවිතං.
100. උපසපන් මෙහෙණක වැ පෙරවිසූකඳපිළිවෙළ සිහි කළමු. විගතමල වූ බුද්ධාදි සාධූන් විසින් වඩනලද දිවැස් නුවණ පිරිසිදු කරනලද.
101. සඞ‍්ඛාරෙ පරතො දිස‍්වා හෙතුජාතෙ පලොකිතෙ පහාසිං ආසවෙ සබ‍්බෙ සීතිභූතාම‍්හි නිබ‍්බුතාති.
101. ප්‍රත්‍යුත්පන්න වූ බිඳෙන සුලු වූ තෛභූමක සංස්කාරයන් අනාත්ම හෙයින් දැක සියලු ආස්‍රවයන් අගමගින් දුරු කළමු. සිහිල් වැ කෙලෙස් පිරිනිවනින් පිරිනිවුණුමු.
ඉත්‍ථං සුදං සකුලා ථෙරී ගාථායො අභාසිත්‍ථාති.
මෙසෙයින් සකුලා මෙහෙණ ගාථා කිවු යැ.