ගුත්තිල විමානං පඤ‍්චමං
3. 5.
3. 5.
328. සත‍්තතන‍්තිං සුමධුරං රාමණෙය්‍යං අවාචයිං, සො මං රඞ‍්ගම‍්හි අව‍්හෙති සරණං මෙ හොති කොසියාති.
328. සක්දෙව් රජතුමනි, සත්තතක් ඇති ඉතා මිහිරිවූ සිත්කලු වූ වීණාවාදනය (මූසිලයාට) ඉගැන්වීමි. ඒ මූසිල තෙමේ රඟමඞලෙහි තරඟ වශයෙන් මා කැඳවයි. මට පිහිට වනු මැනවි.
329. අහං තෙ සරණං හොමි අහමාචරියපූජකො, න තං ජයිස‍්සති සිස‍්සො සිස‍්සමාචරිය ජෙස‍්සසීති.
329. ඇදුරුතුමනි, මම ඔබට පිහිට වෙමි. මම ඇදුරන් පුදන්නෙක්මි. ශිෂ්‍ය වූ මූසිල තෙමේ තොප නො දිනන්නේ ය. (තෙපි) සිසුහු දිනන්නහුය.
330. අභික‍්කන‍්තෙන වණ‍්ණෙන යා ත්‍වං තිට‍්ඨසි දෙවතෙ, ඔභාසෙන‍්තී දිසා සබ‍්බා ඔසධී විය තාරකා.
330. (එම්බා) දෙව්දුව, යම්බඳු වූ තෝ මනාරුසිරෙන් සියලු දිගින් බබුළුවමින් දවහත් තරුව සේ සිටියෙහි.
331. කෙන තෙ තාදිසො වණ‍්ණො කෙන තෙ ඉධමිජ‍්ඣති, උප‍්පජ‍්ජන‍්ති ච තෙ භොගා යෙ කෙචි මනසො පියා.
331. කවර හේතුවකින් තිට එබඳු සිරුරු පැහැයෙක් වී ද? කවර පිනෙකින් තීගේ සුචරිතඵලය මෙහි සමෘද්ධ වේ ද? මන වඩන්නා වූ යම් කිසි සම්පත්තීහු වෙත් ද? ඒ සම්පත්තීහු (කවර පිනෙකින්) තිට පහළ වෙත් ද?
332. පුච‍්ඡාමි තං දෙවි මහානුභාවෙ, මනුස‍්සභූතා කිමකාසි පුඤ‍්ඤං කෙනාසි එවං ජලිතානුභාවා වණ‍්ණො ච තෙ සබ‍්බදිසා පභාසතීති.
332. මහත් ආනුභාව ඇති දෙව්දුව තා විචාරමි. මිනිස් වූවා කවර පිනක් කළාද? තීගේ මේ සිරුරු පැහැය ද සියලු දිගුන් බබුළුවයි. කවර පිනෙකින් මෙබඳු පුණ්‍යාර්ද්ධි ඇත්තී වෙහි ද?
333. සා දෙවතා අත‍්තමනා මොග‍්ගල‍්ලානෙන පුච‍්ඡිතා, පඤ‍්හං පුට‍්ඨා වියාකාසි යස‍්ස කම‍්මස‍්සිදං ඵලං.
333. මේ පුණ්‍යඵලය කවර කර්‍මයක්හුගේ දැ යි මුගලන් තෙරුන් විසින් පුළුවුස්නා ලද ඒ දෙව්දූ තොමෝ තුටුසිත් ඇත්තී මෙසේ පැවසූ ය.
334. වත්‍ථුත‍්තමදායිකා නාරී පවරා හොති නරෙසු නාරීසු එවං පියරූපදායිකා මනාපං දිබ‍්බං සා ලභතෙ උපෙච‍්ච ඨානං.
334. උතුම් වස්ත්‍ර දෙන්නා වූ ස්ත්‍රී තොමෝ ස්ත්‍රීපුරුෂයන් අතුරෙහි උතුම් වෙයි. මෙසේ ප්‍රිය වස්තු දෙන්නා වූ ඕ තොමෝ දෙව්ලොවට පැමිණ මන වඩන්නා වූ දිව ඉසුරු ලබන්නී ය.
335. තස‍්සා මෙ පස‍්ස විමානං අච‍්ඡරා කාමවණ‍්ණිනීහමස‍්මි අච‍්ඡරා සහස‍්සස‍්සාහං පවරා පස‍්ස පුඤ‍්ඤානං විපාකං.
335. ඒ මාගේ විමානය බලනු මැනවි. මම කැමැති සේ රු දරන්නා වූ අප්සරාවක් වෙමි. මම අප්සරාවන් දහසකට උතුම් වෙමි. පිනෙහි විපාකය බලනු මැනවි.
336. තෙන මෙ තාදිසො වණ‍්ණො තෙන මෙ ඉධමිජ‍්ඣති, උප‍්පජ‍්ජන‍්ති ච මෙ භොගා යෙ කෙචි මනසො පියා.
336. එම පිනෙන් මාගේ සිරුරුපැහැය එබඳු වෙහි. එම පිනෙන් මාගේ සම්පත්තිය මෙහි සමෘද්ධ වෙයි. මන වඩන යම්කිසි සම්පත්තීහු වෙත් ද,ඒ සම්පත්තීහු මට පහළ වෙත්.
337. අක‍්ඛාමි තෙ භික‍්ඛු මහානුභාව මනුස‍්සභූතා යමකාසි පුඤ‍්ඤං තෙනම‍්හි එවං ජලිතානුභාවා වණ‍්ණො ච මෙ සබ‍්බදිසා පභාසතීති.
337. මහත් අනුභාව ඇති ශ්‍රමණයන් වහන්ස, මිනිස්දුවක් වූ මම යම් පිනක් කෙළෙම් ද, (එය) ඔබට කියමි. එයින් මෙසේ දිලිසෙන පුණ්‍යාර්ධි ඇත්තී වෙමි. මාගේ සිරුරුපැහැය ද සියලු දිගුන් බබුළුවයි.
(යථා ච එත්‍ථ එවං උපරි සබ‍්බවිමානෙසු විත්‍ථාරෙතබ‍්බං.)
(මේ විමානයෙහි යම්සේ ද එසෙයින් මතුයෙහි හැම විමානයන්හි විස්තර කටයුතු)
338-341. අභික‍්කන‍්තෙන වණ‍්ණෙන -පෙ- වණ‍්ණො ච තෙ සබ‍්බදිසා පභාසතීති.
338-41. විශිෂ්ට වූ ශරීරප්‍රභායෙන් … තොපගේ සිරුරුපැහැය ද, හැම දිගුන් බබුළුවයි.
342. පුප‍්ඵුත‍්තමදායිකා නාරී පවරා හොති නරෙසු නාරීසු එවං පියරූපදායිකා මනාපං දිබ‍්බං සා ලභතෙ උපෙච‍්ච ඨානං
342. (සමන්මල් ආදී) උත්තමපුෂ්පයක් දෙන ස්ත්‍රී තොමෝ නරනාරීන් කෙරෙහි උත්තම වෙයි. මෙසේ ප්‍රිය ස්වභාව ඇති වස්තු දෙන ඕ තොමෝ දිව්‍යවිමානාදී ස්ථානයට පැමිණ මනවඩන දෑ ලබයි.
343. තස‍්සා මෙ පස‍්ස විමානං අච‍්ඡරා කාමවණ‍්ණිනීහමස‍්මි අච‍්ඡරා සහස‍්සස‍්සාහං පවරා පස‍්ස පුඤ‍්ඤානං විපාකං.
343. ඒ මාගේ විමානය බලව. මම කැමති සේ රූප ධරන අප්සරාවක් වෙමි. මම අප්සරාවන් දහසකට උතුම් වෙමි. පුණ්‍ය විපාකය බලව.
344-349. තෙන මෙ තාදිසො වණ‍්ණො -පෙ- වණ‍්ණො ච මෙ සබ‍්බදිසා පභාසතී’ති.
344-49. එයින් මට එබඳු සිරුරුපැහැ වෙයි. … මාගේ සිරුරු පැහැ ද හැම දිගුන් බබුළුවා යී.
350-373. ගන්‍ධුත‍්තමදායිකා නාරී පවරා හොති නරෙසු නාරීසු -පෙ- එලුත‍්තමදායිකා නාරී -පෙ- රසුත‍්තමදායිකා නාරී -පෙ-
350-73. (චන්‍දනාදි) උත්තමගන්‍ධදාන කරන ස්ත්‍රී තොමෝ නරනාරීන් කෙරෙහි උත්තම වෙයි … උතුම් පලවැළ දෙන ස්ත්‍රී උතුම් රස දෙන ස්ත්‍රී ...
374-381. ගන්‍ධපඤ‍්චඞ‍්ගුලිකං අහමදාසිං කස‍්සපස‍්ස භගවතො ථූපස‍්මිං -පෙ- තස‍්සා මම පස‍්ස විමානං -පෙ- වණ‍්ණො ච මෙ සබ‍්බදිසා පභාසතී’ති.
374-81. මම කසුප් බුදුන්ගේ දාගැබ්හි ගඳ පසඟුල් දුනිමු. ... ඒ මාගේ විමන බලව ... මාගේ සිරුරුපැහැ ද හැම දිගුන් බබුළුවා.
382-389. භික‍්ඛූ චහං භික‍්ඛුනියො ච අද‍්දසාසිං පන්‍ථපටිපන‍්නෙ තෙසාහං ධම‍්මං සුත්‍වාන එකූපොසථං උපවසිස‍්සං තස‍්සා මෙ පස‍්ස විමානං -පෙ- වණ‍්ණො ච මෙ සබ‍්බදිසා පභාසතී’ති.
382-89. මම මඟට පිළිපන් භික්‍ෂූන් ද භික්‍ෂුණීන් ද දුටුමු. මම උන්වහන්සේගේ දහම් අසා එක් දවසක් පෙහෙවස් වුසූමු. ඒ මාගේ විමන බලව. ... මාගේ සිරුරුපැහැ ද හැම දිගුන් බබුළුවා.
390-397. උදකෙ ඨිතා උදකමදාසිං භික‍්ඛුනො චිත‍්තෙන විප‍්පසන‍්නෙන තස‍්සා මෙ පස‍්ස විමානං -පෙ- වණ‍්ණො ච මෙ සබ‍්බදිසා පභාසතී’ති.
390-97. මම දියෙහි සිටියා පහන් සිතින් මහණක්හට පැන් දුනිමු. ඒ මාගේ විමන බලව. ... මාගේ සිරුරුපැහැ ද හැම දිගුන් බබුළුවා.
398-405. සස‍්සුඤ‍්චා’හං සසුරඤ‍්ච චණ‍්ඩිකෙ කොධනෙ ච ඵරුසෙ ච අනුස‍්සූයිකා සූපට‍්ඨාසිං අප‍්පමත‍්තා සකෙන සීලෙන -පෙ-
398-405. මම චණ්ඩ වූ ක්‍රෝධ කරන පරුෂ වූ නැන්දණියන්ට ද මයිලණුවනට ද දොස් පහළ කිරීම රහිත වැ සිහි ඇති වැ ස්වකීය ශීලයෙන් යුතු වැ මැනැවින් උපස්ථාන කළමු ...
406-413. පරකම‍්මකරී ආසිං අත්‍ථෙනාතන්‍දිතා දාසී අක‍්කොධනා අනතිමානී සංවිභාගිනී සකස‍්ස භාගස‍්ස -පෙ-
406-13. මම දාසී වැ ක්‍රෝධ නැති වැ අතිමාන නැති වැ ධන හේතුයෙන් නො මැලි වැ මෙරමාගේ බැළමෙහෙ කරන්නක් වූමු. තමා ලද කොටස අර්‍ත්‍ථ ඇතියනට බෙදාදෙන සැහැවි ඇතියක් වූමු ...
414-421. ඛීරොදනං අහමදාසිං භික‍්ඛුනො පිණ‍්ඩාය චරන‍්තස‍්ස එවං කරිත්‍වා කම‍්මං සුගතිං උප‍්පජ‍්ජ මොදාමි -පෙ-
414-21. මම පිඬු සිඟා යන මහණක්හට කිරිබතක් දුන්මු ... මෙසේ පින්කම් කොට සුගතියට පැමිණ තුටු වෙමි ...
422-609. ඵාණිතං අහමදාසිං -පෙ- උච‍්ඡුඛණ‍්ඩකං අහමදාසිං -පෙ- තිම‍්බරූසකං අහමදාසිං -පෙ- කක‍්කාරිකං අහමදාසිං -පෙ- එළාලුකං අහමදාසිං -පෙ- වල‍්ලීඵලං අහමදාසිං -පෙ- ඵාරුසකං අහමදාසිං -පෙ- හත්‍ථප‍්පතාපකං අහමදාසිං -පෙ- සාකමුට‍්ඨිං අහමදාසිං -පෙ- පුප‍්ඵකමුට‍්ඨිං අහමදාසිං -පෙ- මූලකං අහමදාසිං -පෙ- නිම‍්බමුට‍්ඨිං අහමදාසිං -පෙ- අම‍්බකඤ‍්ජිකං අහමදාසිං -පෙ- දොණිනිම‍්මජ‍්ජනිං අහමදාසිං -පෙ- කායබන්‍ධනං අහමදාසිං -පෙ- අංසවට‍්ටකං අහමදාසිං -පෙ- ආයොගපට‍්ටං අහමදාසිං -පෙ- විධූපනං අහමදාසිං -පෙ- තාලවණ‍්ටං අහමදාසිං -පෙ- මොරහත්‍ථං අහමදාසිං -පෙ- ඡත‍්තං අහමදාසිං -පෙ- උපාහනං අහමදාසිං -පෙ- පූවං අහමදාසිං -පෙ- මොදකං අහමදාසිං -පෙ-
422-609. මම උක්සකුරු කඩක් දුන්මු ... මම උක්දඞු කඩක් දුන්මු … මම තියඹරා ඵලයක් දුන්මු ... මම සිහින් කැකිරි ඵලයක් දුන්මු ... මම මහකැකිරි ඵලයක් දුන්මු ... මම වැල්ඵලයක් දුන්මු … මම බොරළුදමුණු ඵලයක් දුන්මු ... මම ගිනිකබලක් දුන්මු ... මම පළාමිටක් දුන්මු. ... මම මල්මිටක් දුන්මු … මම මූලපළාමිටන් දුන්මු. … මම කොසඹකොළ මිටක් දුන්මු … මම ඇඹුල්කැඳක් දුන්මු … මම තලමුරුවටක් දුන්මු … මම කාබහනක් දුන්මු … මම අංසකඩක් දුන්මු … මම ආයෝග-පට්ටයක් දුන්මු … මම සියුරැස් විජිනිපතක් දුන්මු … මම තල්වටක් දුන්මු … මම මොනරපිලින් කළ මකසවිජනියක් දුන්මු … මම ඡත්‍රයක් දුන්මු … මම වහන්සඟළක් දුන්මු … මම පූපයක් (කැවුමක්) දුන්මු … මම අග්ගලාවක් දුක්මු ...
610. අභික‍්කන‍්තෙන වණ‍්ණෙන යා ත්‍වං තිට‍්ඨසි දෙවතෙ, ඔභාසෙන‍්ති දිසා සබ‍්බා ඔසධී විය තාරකා.
610. (එම්බා) දෙව්දුව, යම්බඳු වූ තෝ මනා රුසිරින් සියලු දිගුන් බබුළුවමින් දවහත් තරුව සේ සිටිනෙහි,
611. කෙන තෙ තාදිසො වණ‍්ණො කෙන තෙ ඉධමිජ‍්ඣති, උප‍්පජ‍්ජන‍්ති ච තෙ භොගා යෙ කෙචි මනසො පියා.
611. කවර හේතුවකින් තිට එබඳු සිරුරුපැහැයෙක් වී ද? කවර පිනෙකින් තීගේ සුචරිතඵලය මෙහි සමෘද්ධ වේ ද? මනවඩන්නා වූ යම්කිසි සම්පත්තීහු වෙත් ද, ඒ සම්පත්තීහු (කවර පිනෙකින්) තිට පහළ වෙත් ද?
612. පුච‍්ඡාමි තං දෙවි මහානුභාවෙ මනුස‍්සභූතා කිමකාසි පුඤ‍්ඤං කෙනාසි එවං ජලිතානුභාවා වණ‍්ණො ච තෙ සබ‍්බදිසා පභාසතීති.
612. මහත් අනුභාව ඇති දෙව්දුව, තී විචාරමි. මිනිස් වූවා කවර පිනක් කෙළෙහි ද? තීගේ මේ සිරුරුපැහැය ද සියලු දිගුන් බබුළුවයි. කවර පිනෙකින් මෙබඳු දිලියෙන පුණ්‍යර්ධි ඇත්තී වෙහි ද?
613. සා දෙවතා අත‍්තමනා මොග‍්ගල‍්ලානෙන පුච‍්ඡිතා පඤ‍්හං පුට‍්ඨා වියාකාසි යස‍්ස කම‍්මස‍්සිදං ඵලං.
613. මේ පුණ්‍යඵලය කවර කර්‍මයක්හුගේ දැ යි මුගලන් තෙරුන් විසින් පුළුවුස්නා ලද ඒ දෙව් දූ තොමෝ තුටු සිත් ඇත්තී (මෙසේ) පැවසූ ය.
614. සක‍්ඛලිං අහමදාසිං භික‍්ඛුනො පිණ‍්ඩාය චරන‍්තස‍්ස එවං කරිත්‍වා කම‍්මං සුගතිං උපපජ‍්ජ මොදාමි.
614. පිඬු පිණිස හැසිරෙන්නා වූ භික්‍ෂුනමක්හට මම සක්ඛලික නම් කැවිලි වෙසෙසක් දුනිමි. මෙබඳු (කුශල) කර්‍මයක් කොට සුගතියට පැමිණ සතුටු වෙමි.
615. තස‍්සා මෙ පස‍්ස විමානං අච‍්ඡරා කාමවණ‍්ණිනීහමස‍්මි අච‍්ඡරා සහස‍්සස‍්සාහං පවරා පස‍්ස පුඤ‍්ඤානං විපාකං.
615. ඒ මාගේ විමානය බලනු මැනවි. මම කැමති සේ රූ දරන්නා වූ අප්සරාවක් වෙමි. මම අප්සරාවන් දහසකට උතුම් වෙමි. පිනෙහි විපාකය බලනු මැනවි.
616. තෙන මෙ තාදිසො වණ‍්ණො තෙන මෙ ඉධමිජ‍්ඣති, උප‍්පජ‍්ජන‍්ති ච මෙ භොගා යෙ කෙචි මනසො පියා.
616. ඒ පිනෙන් මාගේ සිරුරු පැහැය එබඳු වෙයි. ඒ පිනෙන් මාගේ සමාපත්තිය මෙහි සමෘද්ධ වෙයි. මනවඩන යම්කිසි සම්පත්තීහු වෙත් ද, ඒ සමාපත්තීහු මට පහළ වෙත්.
617. අක‍්ඛාමි තෙ භික‍්ඛු මහානුභාව මනුස‍්සභූතා යමකාසි පුඤ‍්ඤං තෙනම‍්හි එවං ජලිතානුභාවා වණ‍්ණො ච මෙ සබ‍්බදිසා පභාසතීති.
617. මහත් අනුභාව ඇති ශ්‍රමණයන් වහන්ස, මිනිස් දුවක් වූ මම යම් පිනක් කෙළෙම් ද, (එය) ඔබට කියමි. එයින් මෙසේ දිලිසෙන පුණ්‍යාර්ද්ධි ඇතියා වෙමි. මාගේ සිරුරුපැහැය ද සියලු දිගුන් බබුළුවයි. (සක්ඛලිකදායිකා) 36.
618. ස‍්වාගතං වත මෙ අජ‍්ජ සුප‍්පභාතං සුවුට‍්ඨිතං යං අද‍්දසං දෙවතායො අච‍්ඡරා කාමවණ‍්ණියො
618. ආශ්චර්‍ය්‍යයෙකැයි, මාගේ ඊම සුන්‍දර යැ. අද මට මනා උදයෙකි. යහනින් නැඟීම ද යහපති. යම් හෙයෙකින් කැමැති රූ දරන දෙවසරන් දුටුයෙම් ද එහෙයිනි.
619. ඉමාහං ධම‍්මං සුත්‍වා කාහාමි කුසලං බහුං දානෙන සමචරීයායං සඤ‍්ඤමෙන දමෙන ච ස‍්වාහං තත්‍ථ ගමිස‍්සාමි යත්‍ථ ගන‍්ත්‍වා න සොචරෙති.
619. මම මොවුන්ගේ දහම් අසා බොහෝ කුසල් කරන්නෙමි දන් දීමෙන් ද සමව හැසිරීමෙන් ද සීලසංවරයෙන් ද ඉන්‍ද්‍රිය දමනයෙන් ද (අන්‍යයෝ) යම් තැනකට ගොස් ශෝක නො කෙරෙත් ද, ඒ මම ද එහි යන්නෙමි.